در این جهان مدرن، والدین نسبت به قبل درگیری های بیشتری دارند. مشکلات مالی، سختی های کار، مسئولیت های سنگین و فاکتورهای دیگر که مانع بزرگی برای بزرگ کردن بچه ها هستند.

بسیاری از والدین سعی می کنند خودشان را با فرزندانشان بزرگ کنند در واقع والدین هم با گذشت زمان تغییر می کنند اما ارزش ها باید برای فرزندان همانطور باقی بماند. تصور کنید چقدر جهان می تواند با یادگیری کودکان از فروتنی، صبوری، خوش بینی، مهربانی، دلسوزی و بخشش تغییر کرده باشد. مهم نیست چقدر زمان برای کودک می گذارید مهم این است که ارزشها را به آنها بفهمانید که آنها فردی خوشحال و سالم در جامعه باشند. در ادامه این بخش از جمله هایی که زندگی کودک را تغییر می دهد، مطلع می شوید.

رفتار و جملاتی از والدین که زندگی کودکان را تغییر می دهد

۱٫ همیشه ببخشید:

امروزه افراد فکر می کنند وسایل خوشحالی می آورند اما اینطور نیست. به فرزندانتان بیاموزید همیشه بخشش مهمتر از گرفتن است چون دیدن خنده ی یک فرد بهترین هدیه برای انسان است.

۲٫ چیز های کوچک را در زندگی تقدیر کنید:

حتی چیزهای کوچک هم برای کودکان لذت بخش است مثل پرواز یک پروانه در جنگل و … به کودکانتان تعلیم دهید چه چیزی برای جوانی مهم است که آن را برای ادامه زندگی به خاطر داشته باشند، آنها نباید از مسائل اشتباه تبعیت کنند.

۳٫ احساس شادی همیشگی نیست:

بسیاری از مردم از زندگیشان خوشحال هستند و فکر می کنند لیاقت بهتر از آن را ندارند و اگر روحتان واقعاً احساس خوشحالی ندارد می توانید بهتر باشید. احساس خوشحالی در زندگی نیازمند زمان طولانی است به کودکانتان بیاموزید در زندگی دنبال چیزی بروند که دوست دارند و هرگز تسلیم نشوند تا احساس خوشحالی و تکامل در زندگی پیدا کنند.

۴٫ مهربانی بهترین هدیه است:

مهربانی هزینه ای ندارد و بهترین هدیه است که به کسی میدهید. به کودکانتان تعلیم دهید همه چیز را دوست داشته باشند و چیزی را رد نکنند و به سادگی زندگی کنند.

۵٫ با مهربانی رفتار کنید حتی اگر با آنها موافق نیستید:

به کودکانتان تعلیم دهید که حتی اگر با برخی افراد مشکلی دارید با آنها مهربان باشید.

۶٫ همیشه به ندای قلبتان گوش دهید:

این جهان شما را به راههای مختلفی می کشاند و ستیزی درونتان به وجود می آید، به کودکانتان تعلیم دهید به دنبال راه درست بیرون از خودتان باشید و آن را درون خود جستجو کنید.

۷٫ اجازه ندهید سایر افراد شادی شما را مختل کنند :

به کودکانتان تعلیم دهید نظر خودشان مهم تر از سایر افراد است و مسئول احساسات و عواطف خود باشند و اجازه ندهند سایر افراد روی آنها تاثیر بگذارند.

۸٫ چیزی که فکر می کنید اتفاق می افتد:

هرچه فکر کنید همان برایتان اتفاق می افتد. به کودکانتان تعلیم دهید که خوش بین باشند و نیمه پر لیوان را ببینند.

۹٫ از اشتباه کردن نترسید :

این جمله بسیار مهمی است که باید به کودکانتان قبل از بزرگ شدن بیاموزید و اینکه اشتباه کردن بخشی از زندگی انسان است.

۱۰٫ با محیط پیرامونتان مثل منزل رفتار کنید :

با محیط پیرامونتان با ادب و مهربانی رفتار کنید و آن را پاکیزه مثل منزل خود نگه دارید.

مرتبط:

اهمیت مدیریت اوقات فراغت در تربیت کودکان

روش های موثر برای تربیت کودکان شاد

تربیت مخصوص جلوگیری از عصبانیت در کودکان

برخی از کودکان برای جلب کردن توجه والدین ، رفتارهای نا پسندی  و بی ادبی را در مقابل دیگران انجام می دهند . گاهی این رفتارها به قدری زننده است که ممکن است موجب خجالت کشیدن شما در برابر دیگران گردد اما بهتر است در این موقعیت بهترین واکنش را از خود نشان دهید تا بتوانید کودکتان را کنترل نمایید و به شیوه ای که دراین بخش گفته شده است پیش بروید.

راه و روش رفتار با بی ادبی کودک:

خودتان مقصرید

اگر جزو والدینی هستید که اجازه کودکی کردن و حرکت به کودکتان نمی دهید باید منتظر باشید تا او برای جلب توجه در میهمانی ها رفتارهای از قبیل جیغ زدن، تخریب کردن انجام دهد ، رفتارهایی که شاید خودتان نیز با دیدنش تعجب کنید .

والدینی که رفتار سخت گیرانه با کودک خود دارند و توجهی به نیاز فرزند شان به جلب توجه نشان نمی دهند موجب ایجاد واکنش هایی از طرف فرزند شان می شوند زیرا این کودکان می خواهند در حضور دیگران، همه محدودیت ها را از بین ببرند و رفتار والدین شان را تلافی کنند.

چند ساعت آزادی

برخی از کودکان فقط به دنبال جلب توجه والدین هستند و فرقی نمی کند این توجه والدینشان با خشم باشد یا مهربانی بنابراین زمانی که مهمان می آید یا به مهمانی می رود ، در حضور دیگران مقررات را رعایت نمی کند، چرا که می داند والدین هم در حضور دیگران با او برخورد همیشگی را نمی کنند و از این فرصت برای استقلال و نشان دادن توانایی خود استفاده می کند.

هم جدی، هم مهربان

بعد از اینکه والدین دلیل این رفتار کودکشان را فهمیدند و این مشکل را ریشه یابی نمودند باید برای اصلاح این عادت تلاش کنند و بهترین برخورد را با فرزندشان داشته باشند.

این رفتار والدین باید قاطعانه توام با مهربانی باشد یعنی اینکه نه به کودک باج دهند و نه با سخت گیری این تصور را در او ایجاد نمایید که دیگر کسی دوستش ندارید .

اگر کودک احساس کند که دیگران دوستش ندارند و یا تحقیر شود عزت نفسش پایین می آید و انگیزه اش را برای «بچه خوب» بودن از دست می دهد.

دوست کوچولوی تان باشید

والدین باید با کودکانشان صمیمی باشند و مانند یک دوست خوب آنها را راهنمایی کنند تا کودک از بیان مشکلش خجالت نکشد و قدرت ابراز آن را داشته باشد .

همچنین والدین نباید آنقدر خشن باشند که بچه بترسد و مشکلش را بیان نکند . اگر کودک نتواند مشکلش را در مقابل خانواده اش ابراز کند به افراد دیگر پناه می برد و این می تواند بسیار مخرب باشد.

تنبیه ممنوع

اگر کودکی رفتار زشتی را انجام داد نباید به آن توجه کرد زیرا با دیدن توجه بزرگتر ها شرطی می شوند و رفتارشان را تکرار می کنند. در این مواقع باید به او کم توجهی نمود تا بفهمد کارش اشتباه است.

برخی از والدین در این موقعیت کودکشان را تنبیه می کنند اما تنبیه و برخورد سختگیرانه، این رفتارها را در کودکان تقویت می کند و موجب تکرار این رفتارهای مخرب می شود.

اگر والدین به کودکشان بگویند اگر دوباره این کار را تکرار کنی تنبیه می شوی، این ترس از تنبیه شدن مجدد منجر به تقویت رفتار زشت در کودکان می شود.

اخطار قبلی ندهید

اگر والدین قبل از برگزاری مهمانی کودک خود را از کاری منع کنند ، کودک از این طریق به حساسیت والدینش پی می برد و ذهنش به محض ورود به جمع، به سمت آن رفتار می رود. کودک بر اساس رفتار پدر و مادرش، باید فرض را بر این بگیرد که امکان بروز رفتارهای مخرب در مهمانی وجود ندارد.

منظور ما دنیای فرزندانمان است و وقتی آن ها را ناراحت کنیم، این یک فاجعه است. یک قول ساده که با عجله می دهیم و بعد آن را می شکنیم ممکن است برای ما چیزی نباشد، اما می تواند برای کودکانمان معنی دیگری داشته باشد :”تو برای پدر و مادرت مهم نیستی!”

کودکان می توانند سال ها وعده های شکسته شده پدر و مادرهایشان را به یاد بیاورند، پس اگر نمی خواهید کودکتان فکر کند شما “دروغگو” هستید، بهتر است الکی قول ندهید . در این قسمت ما نگاهی نزدیک تر به آنچه که برای بچه ها در زمانی که والدینشان به وعده های خود عمل نمی کنند می افتد، می اندازیم.

اثرات منفی عمل نکردن به قول والدین در زندگی کودکان

بچه های تان ممکن است فکر کنند که شما دروغ گو هستید:

ما به بچه های خود می آموزیم که حفظ وعده و قول ها بسیار مهم است اما گاهی اوقات خودمان به آن عمل نمی کنیم . وقتی به فرزند خود بگویید که اتفاقی خواهد افتاد و هیچ وقت آن اتفاق نیفتد، از نظر او “دروغ گفته اید”، و بچه تان قادر به انجام این نتیجه گیری ساده خواهد بود .

فقط به خاطر بیاورید آخرین باری که یک نفر برای شما قولش را شکست چه حسی داشتید، آیا ناراحت شدید؟ و حالا یک احساس خیلی بدتر را تصور کنید – این همان چیزی است که کودکان ما ممکن است زمانی که یکی از مهم ترین افراد زندگیشان این کار را می کنند ، احساس کنند .

آن ها ممکن است فکر کنند که برای شما اهمیتی ندارند :

البته شما قصد ندارید به احساسات کودکتان آسیب برسانید اما وقتی به طور ناگهانی قولی که می دهید را می شکنید به آنها این را می گویید و احساس می کنند که برای شما مهم نیستند زیرا شما آنچه برای آن ها مهم است را در آخرین اولویت قرار می دهید و در آخر هم آن را فراموش می کنید .

روابط نیاز به کار سخت دارد و وقتی به قول های خود عمل می کنید، باعث می شود شما یک قهرمان در چشم کودک خود باشید و همیشه برای او بهترین الگو خواهید بود .

آن ها به قول های خود عمل نخواهند کرد :

والدین الگویی برای فرزندان خود محسوب می شوند و زمانی که به وعده های خود عمل نمی کنند, ممکن است کودکان از این الگوی فکری پیروی کنند. آن ها ممکن است فکر کنند, ” اگر مادرم یا ( پدر) به قولش عمل نمی کند , چرا من باید این کار را بکنم ؟”

ما نمی خواهیم بچه های مان وقتی بزرگ می شوند به قول هایشان عمل نکنند اما وقتی قول هایمان را خیلی آسان بگیریم , کودکانمان را به سمت انجام دقیقاً همین کار سوق می دهیم .

ممکن است اعتماد و احترام خود را نسبت به کودکتان از دست بدهید :

وقتی چیزی می گوییم، این کار به کودکانمان کمک می کند تا احساس امنیت کنند و باعث ایجاد اعتماد بین مان می شوند و هنگامی که این اعتماد به خیانت تبدیل شود، ممکن است فرزندانمان احساس گم شدگی کنند، به خصوص وقتی که خیلی جوان تر از آن چیزی هستند که مفهوم قول دادن و نگه داشتن آن را درک کنند . در نهایت آن ها ممکن است احترام خود را نسبت به شما و آنچه شما می گویید از دست بدهند زیرا خواهند دید که قول های شما انجام نمی شوند و هیچ گاه عملی نخواهند شد .

آیا همه این ها به این معنی است که نباید به فرزند خود قول بدهید ؟

به هیچ وجه.

اجتناب از قول دادن به این معنی است که شما آماده نیستید که خود را به رابطه با افراد دیگر و به ویژه فرزند خود متعهد کنید و والدینی که از قول دادن اجتناب می کنند ، می توانند کودکان خود را قانع کنند که به اندازه کافی مطمئن نیستند که توانایی ریسک کردن را دارند .

زمانی که قول می دهید و به آن عمل می کنید، کودکتان می داند شما کسی هستید که می تواند به او تکیه کند ، کسی که هر کاری برای حمایت از کودکش را انجام می دهد و باید فقط مطمئن شوید که وعده هایی را که می توانید انجام دهید و برایش سعی کنید را بگویید تا بد قول نشوید.

مرتبط:

علت دیر رسیدن و بدقولی ها چیست ؟

شخصیت انسانهای بدقول و دلیل بدقولی آنها

خودشناسی چیست و چگونه خود را بشناسیم؟

ما اغلب می شنویم که کودکان این نسل بسیار کله شق و همچنین نسبتاً عصبی هستند. با این حال ، وقتی شما ادعا می کنید زمانی که این سنی بودیده اید تفاوت داشتید، از خود بپرسید که آیا پدر و مادرتان همانند شما بودند یا خیر. در این بخش موضوعاتی را جمع آوری کرده ایم که والدین امروزی اغلب با آن ها روبرو می شوند و روش های زیادی را برای آموزش نحوه رفتار بهتر به کودکان ارائه می کنند.

۷ راه برای متوقف کردن رفتار نادرست و بی احترامی کودکان

۱٫ آرام باشید و بیش از حد واکنش نشان ندهید :

در زندگی شلوغ و پر استرس امروز، ممکن است زمانی که کودکان بی ادبانه رفتار می کنند، خونسردی خود را از دست بدهید با این حال، عاقلانه نیست که عصبانیت تان را بر روی کودکان چون کنترل آن ها را بر عهده دارید، خالی کنید. این کودک به طور واضح عصبانی یا ناراحت است و به همین دلیل رفتار بدی دارد اما چه چیزی را می خواهید با نمایش عصبانیت خود نشان دهید؟ شاید این تفاوت بین خودتان و کودکانتان را کاهش دهد.

یک قدم به عقب بردارید و تا ۱۰ بشمارید و به جای واکنش بیش از حد و فریاد زدن با کودکتان صحبت کنید و حتی اگر لازم بود ، اتاق تان را ترک کنید که این کار هر دو شما را آرام خواهد کرد.

۲٫ خودتان را جای آن ها بگذارید :

به طور حتم دلیلی وجود دارد که کودک شما بیش از حد عصبانی است و بد رفتاری می کند.برای بچه های کوچک، می تواند دلایل های کوچکی مثل خستگی یا گرسنگی وجود داشته باشد و برای کودکانی که کمی بزرگ تر هستند، استرس و فشار وجود دارد.

بله، ثابت شده است که کودکان نیز استرس دارند و به همین دلیل است که باید بنشینید و سعی کنید دلیل رفتار فرزندتان را درک کنید و روشی که آن ها نسبت به مسائل واکنش نشان می دهند ، ریشه در چیزی دارد که در ذهن آن ها جریان دارد.

۳٫ انتظارات خود را با آن ها بررسی کنید:

زمانی که کودکان عصبانیت خود را به نمایش می گذارند ، نشان دادن عشق و یا نوازش کردن آن ها آخرین چیزی است که در ذهن شما وجود دارد اما اگر این همان چیزی باشد که کودک در آن لحظه به آن نیاز دارد چه ؟ گاهی اوقات مهم است که بنشینید و با کودکان خود در مورد این که چرا رفتار آن ها اشتباه است، بحث کنید.

کودکان به اندازه کافی بزرگ نیستند که بین آنچه درست و غلط است تمایز قایل شوند و گاهی اوقات آن ها ممکن است فکر کنند این نوعی رفتار طبیعی و نرمال است و بنابراین، این مسئولیت والدین است که در مورد آنچه که از فرزندانشان انتظار دارند، بحث و تبادل نظر کنند و توضیح دهید که چرا اشتباه است – فقط یک نشانه مثبت یا خیر را نشان ندهید.

۴٫ محدودیت ها را تنظیم کنید و در مورد پیامد هایش به آن ها هشدار دهید :

اغلب دلیل نا فرمانی کودکان این است که آن ها محدودیت های خود را نمی دانند – آن ها نمی دانند که کجا توقف کنند و دیگر به کارشان ادامه ندهند .کودک خود را آنقدر لوس نکنید که تفاوت بین رفتار درست و غلط را نفهمد و برخی از قوانین را وارد بازی کنید و حتما به آن ها پایبند باشید و هم چنین مهم است که نه تنها به آن ها پاداش کار خوب داده شود بلکه آن ها را از عواقب رفتار بد آگاه سازد و بسیار مهم است که این پیامد ها را دنبال کنید.

۵٫ رفتار خوب خودتان را حفظ کنید :

مجازات همیشه کار نمی کند، به خصوص وقتی که به شکل فیزیکی است و کتک زدن آن ها را فراموش کنید و شروع به تمرکز بر روی نحوه درک اهمیت رفتار خوب آن ها کنید. نمناک توصیه میکند زمانی که برای اولین بار دچار تردید می شوند ، به آن اشاره کنید. رفتار خوب چیزی نیست که بچه های ما را وادار به نشستن کند و یک حرف را برای ما دیکته کند، بلکه رفتار خوب به آن ها یاد می دهد که چگونه در مواقع مختلف مناسب رفتار کنند.

به آن ها در مورد پیوند خانوادگی بیاموزید، داستان هایی را در مورد اشخاص بزرگ تعریف کنید و از همه مهم تر، هر زمان که رفتار خوبی داشتند به آن ها بگویید و همچنین می توانید به آن ها مسئولیت های کوچکی بدهید که شهامت باور داشتن در خود را برایشان القا خواهد کرد.

۶٫ تقاضای احترام برای متوقف کردن بی احترامی کودک:

همیشه گفته می شود که نمی توانید فردی را وادار کنید تا به شما احترام بگذارد زیرا این احساسی است که به طور طبیعی حاصل می شود. با این حال کودکان موردی متفاوت هستند و شما نباید همیشه به این سو و آن سو بروید و بگویید :” من پدرت هستم، پس باید به من احترام بگذاری.” در عین حال مهم است که موقعیت شما را به عنوان والد بشناسند و در محدوده خود بمانند.

زمانی که این کار را انجام می دهید، در هنگام تنظیم قوانین، در رویکرد خود مودب باشید.

اگر یک قانون شکسته شود، یک مجازات و یک پاداش برای اعمال خوب باید داده شود و با پیروی از آنچه که به طور مداوم گفته بودید، اعتماد کودکان خود را به دست خواهید آورد و آن ها شما را به عنوان یک فرد حقیقی خواهند دید.

۷٫ یک الگو برای آن ها باشید:

آنچه را که موعظه می کنید خود نیز تمرین کنید و به خاطر داشته باشید که کودکانتان همیشه مراقب شما هستند پس اگر می خواهید آن ها کار خوب را انجام دهند، ابتدا از شر کارهای بد خودتان خلاص شوید و اگر می خواهید آن ها بیشتر تعاملی باشند تا برای صفحه تلویزیون زمان بگذارند، خودتان نیز این گونه باشید.

مودب باشید ، صبر داشته باشید و مراقب کودکان خود باشید و آن نوع رفتاری را به آن ها نشان دهید که می خواهید در آن ها ببینید و سرمشق آن ها باشید که همیشه دوست دارند مثل شما باشند.