معلم در مقام پیامبری خود در طول تاریخ در عرصه ی تعلیم و تربیت، زیباترین جلوه های عشق و ایثار را به نمایش گذاشته اند.

معلمی بهترین مسیر ادای دین به جامعه است

میلاد کریمیان، از دانشجویان برتر استان در گفت و گو با ایسنا می گوید: شغل معلمی را با توجه به اینکه، شغل انبیا الهی علیهم السلام بوده است انتخاب کردم تا بتوانم در این مسیر مقدس به فرزندان مملکت خود خدمتی کرده باشم.

وی می افزاید: طبق فرموده شهید رجایی، معلمی با عشق درآمیخته است و به عبارتی عشق است، عشق به آگاه کردن فرزندان و عشق به پیشرفت و آینده سازی کشور.

به عقیده این دانشجو، با توجه به اینکه هر کسی که در این بوم و بر زندگی می کند، در مقابل آن دَینی به گردن دارد، معلمی بهترین مسیر ادای دین است و به همین دلیل آن را انتخاب کرده است.

وی ادامه می دهد که روز معلم از اهمیت بسیار ویژه ای برخوردار است زیرا این روز، روز علم و دانش و پیشرفت و آگاهی مملکت، است که در تقویم یادآور مقام و منزلت معلمان و اهمیت آنها در آینده سازی مملکت است که به عنوان یادآوری این مقام به مردم می تواند نقش بسیار برجسته‌ای داشته باشد تا قدر معلمان را بیشتر بدانند و از جایگاه و اهمیت آنها باخبر شوند، و نیز فقط با یک عرض تبریک ساده از طرف دانش آموزان، صمیمیت بیشتری بین معلمان و شاگردانشان ایجاد می شود.

حاکمیت نگاه ایدئولوژیک و غیرتخصصی از آفات اصلی حوزه‌ی تعلیم و تربیت است

دکتر امیر سجادی از معلمان برجسته و موفق شهرستان سقز در گفتگو با ایسنا اظهار کرد: معلمی مجموعه‌ای از مهارت‌های فردی و تخصصی است که به سبب ارتباط آموزشی و عاطفی با فراگیران بسیار فراتر از یک شغل قرار می‌گیرد و به تبع آن مسئولیت‌های فراوانی را بر دوش می‌کشد. بر این اساس، بنده معلم را یکی از ارکان توسعه در ابعاد گوناگون آن در هر کشوری می‌دانم.

سجادی افزود: نمی‌توان به سادگی از رضایت شغلی و نیز وجوه مثبت یا منفی آن سخن گفت! در کل و به صورت شخصی از شغلم به عنوان معلم راضی هستم اما از بی‌توجهی و سهل‌انگاری در قبال معیشت و شأن بایسته‌ی معلمان رضایت چندانی ندارم.

وی بیان کرد: سخن از میزان موفقیت و عملکرد هر معلمی را می‌بایست از جامعه‌ هدف یعنی دانش‌آموزان به پرسش کشید. زیرا این گروه است که می‌تواند میزان تأثیرگذاری و یا عدم موفقیت معلمش را در زندگی علمی و اجتماعی خود مورد ارزیابی قرار دهد.

این معلم با تجربه، عمده‌ترین چالش بر سر راه معلم و نظام آموزش و پرورش را سردرگمی در میان آن‌چه که می‌خواهد و آن‌چه که متناسب با انتظارات و واقعیت‌های زندگی اجتماعی است ذکر و عنوان کرد: حاکمیت نگاه ایدئولوژیک و غیرتخصصی از آفات اصلی حوزه‌ی تعلیم و تربیت است.

وی خاطرنشان کرد: آرزومندم نظام تعلیم و تربیت از آزمون ساختن انسان‌های صاحب عزّت، مسئولیت‌پذیر، خلّاق، پرسش‌گر و متعهد در قبال جامعه و جهانی که در آن می‌زیند، سربلند بیرون بیاید.

جامعه در هر زمان و هر مقطعی به معلم‌خوب نیاز دارد

دکتر ایوب نقشبندی، از اساتید دانشگاه فرهنگیان به خبرنگار ایسنا گفت: امروزه شغل معلمی که جزو شغل های برتر و مورد توجه جامعه است با چالش هایی از جمله مشکلات مالی و رفاهی، عدم شناخت حقیقی تشخص و مقام معلمی در جامعه و مواضع اجرایی ترفیعات و ارتقاء شغلی مواجه است.

وی، افزود: رفع مشکلات مالی و رفاهی با ارائه برنامه ریزی های قابل اجرا، توجه به موقعیت شغلی معلمان که تربیت کننده نسل آینده و جوان جامعه هستند و برداشتن موانع ترفیعات و ارتقاء شغلی همچون سایر کارکنان دولت می تواند راهکارهای خوبی برای رفع مشکلات این قشر ارزشمند و دلسوز جامعه باشد.

دکتر نقشبندی در رابطه با ویژگی های معلم خوب عنوان کرد: هرکسی که معلم شده است با هدف خوب بودن این شغل را پذیرفته است؛ معلم توانا و ناتوان، تفاوت های زیادی دارند؛ معلم توانا معلمی است که در وهله اول درون و روانش با حس خوب معلم شدن همراه باشد.

وی تاکید کرد: معلم توانا باید عالم به علم و دانش باشد، علم هم ضامن موفقیت در جلب توجه دانش آموزان و تعامل با آنهاست.

به گفته این استاد دانشگاه، نداشتن معلومات کافی، عدم علاقه به شغل معلمی و ناتوانی در کلاس داری از جمله مواردی هستند که معلم را در امر تدریس ناتوان می کند.

وی خاطرنشان کرد: جامعه در هر زمان و هر مقطعی به معلم‌خوب نیاز دارد و صاحبان امر باید درصدد پرورش معلمان توانا برای مقاطع خاص تحصیلی باشند.

این استاد دانشگاه یادآور شد: ایجاد شرایط خاص برای پرورش و تربیت معلمان توانا، که این مهم بر عهده دانشگاه فرهنگیان گذاشته شده است، می تواند نیاز جامعه به معلمان ارزشمند و توانا را برطرف کند.

یکی از نهادهای مهم آموزش و پرورش هر جامعه سازمانی است که در آن معلمان مورد نیاز دوره های مختلف تحصیلی تربیت می شوند، زیرا محصول این نوع سازمان ها معلمانی هستند که نقطه آغاز هر تحول آموزشی و پرورشی اند و قادرند با دانش و مهارتی که کسب کرده اند چهره سازمان آموزشی را دگرگون سازند و فضای مدارس را به فضای محبت، رشد و بالندگی روح افزا و لذت بخش مبدل کنند و با انتقال عناصر فرهنگی به نسل نوخاسته و اعمال روش های مناسب تربیتی، موجبات رشد شخصیت کودکان و نوجوانان را فراهم سازند.

نظر به اهمیت نقش معلمان و اعتبار و ارزشی که بر آن متصور است، سرمایه گذاری به منظور تربیت و تامین این رکن مهم تعلیم و تربیت، بهترین و سودمندترین نوع سرمایه گذاری است.

با توجه به همین اهمیت و جایگاه آموزش و پرورش در بین نهادهای مختلف جامعه می توان اذعان کرد، مهمترین نهاد اثرگذار در تربیت و تامین نیروی انسانی می باشد و معلم به عنوان مدرس و مربی می تواند نقش حساس و کلیدی در این رابطه داشته باشد تا نیروی انسانی کارآمد وخلاق برای جامعه تربیت نماید، به این ترتیب زمینه مناسب جهت رشد جامعه در تمامی ابعاد آن فراهم می آید.

منبع: ایسنا

باربد صفایی مهرو به مناسبت روز جهانی نجات قورباغه­‌ها در گفت و گویی با بیان اینکه محافظت از قورباغه‌­ها فقط نباید منوط به این روز باشد، اظهار کرد: محافظت از قورباغه‌­ها نیاز به آموزش در دوران کودکی دارد تا علاقه‌مندی به حیات وحش و محیط اطراف در بزرگسالی نهادینه شود. به طور مثال در کشورهایی همچون سوییس و آلمان چندسالی است پروژه‌هایی برای حفاظت از قورباغه‌ها و وزغ‌ها در فصل تولید مثل­شان و مهاجرت به برکه‌­های زادآوری انجام می‌شود که با محوریت کودکان برگزار می­‌شود.

وی درباره پروژه محافظت از قورباغه­‌ها اینگونه توضیح داد که کودکان و نوجوانان صبح، قبل از رفتن به مدرسه قورباغه‌هایی را که در مسیر مهاجرتشان به برکه‌­های زادآوری می‌خواهند وارد جاده شوند را برای جلوگیری از تصادف به طرف مقابل انتقال می‌­دهند و سازه‌هایی برای جلوگیری از صدمه به حیات وحش به‌صورت موقتی توسط حفاظتگران محیط‌­‌زیست قرار داده می‌­شود و نوجوانان علاقمند به‌صورت داوطلبانه صبح به صبح برای نجات و حفاظت از دوزیستان به این گروه‌­ها کمک می‌کنند چرا که دوزیستان در زمان زادآوری از جنگل‌­ها به برکه و پس از آن از برکه به جنگل‌ها باز می‌­گردند و در این زمان احتمال اینکه جمعیت‌­های بزرگی از آن‌ها بر اثر تصادفات جاده­‌ای از بین بروند، بسیار زیاد است.

رییس هیئت مدیره موسسه خزنده‌شناسان پارس تصریح کرد: درست است که محافظت از محیط زیست بر عهده سازمان‌های دولتی همچون سازمان محیط زیست است ولی این روز به ما یادآوری می کند که ما چگونه می‌توانیم در کارهای کوچک برای نگهداری و حفاظت گونه‌­های حیات وحش سهیم باشیم.

۸۹ درصد از سهم تنوع زیستی دنیا متعلق به قورباغه‌ها و وزغ‌ها است

وی در پاسخ به این پرسش که چرا قورباغه‌­ها برای اکوسیستم و محیط زیست مهم هستند؟ گفت: تقریبا ۸۹ درصد تنوع‌ زیستی کل دوزیستان دنیا را قورباغه‌ها و وزغ‌­ها دربرمی‌گیرند. قورباغه طی میلیون­‌ها سال گذشته بخش­‌های بزرگی از خشکی­‌های جهان را تحت سیطره خود درآورده‌اند. قورباغه‌­ها و نوادگانشان که ما امروزه به عنوان وزغ آن‌­ها را می‌شناسیم، در مناطق مختلف جهان مثل آمازون تا مناطق خشک و حتی مناطق کویری نیز وجود دارند. آن‌ها با تنوع زیستی بسیار بالا (۷۴۹۸ گونه شناخته شده در جهان)، نقش اکولوژیک بسیار ارزشمندی در حفظ تالاب‌ها و تعادل اکوسیستم‌ها برعهده دارند.

صفایی مهرو ادامه داد: قورباغه‌­ها در زمان بلوغ شکارگران بسیار قهاری در کنترل جمعیت حشرات و بی­‌مهره­­‌ها هستند همچنین به عنوان شکار برای موجودات دیگری مانند پرندگان، مارها و حتی در برخی موارد پستانداران به شمار می‌­آیند. از این رو قورباغه‌ها نقش بسیار زیادی در کنترل بیولوژیک بسیاری از گونه‌های موجود در طبیعت دارند. برای نمونه گروهی از موجودات مانند ملخ‌ها که با افزایش و طغیان جمعیتی می‌توانند به آفاتی مضر برای زندگی امروز انسان تبدیل شوند را به‌راحتی کنترل می‌­کنند.

رییس هیئت مدیره موسسه خزنده‌شناسان پارس با اشاره به اینکه قورباغه‌ها پوست بسیار ظریفی دارند، در زمینه مقایسه ساختار پوست که با دیگر گونه‌ها اظهارکرد: به طور مثال پستانداران مو دارند، پرندگان پر دارند و ماهی‌­ها پولک و این دوزیستان تنها گونه‌هایی هستند که سپر دفاعی ندارند. این پوست به‌راحتی ممکن است که آسیب ببیند و توسط میکروارگانیسم‌­های مختلف شامل قارچ‌ها، انگل‌­ها و باکتری‌­ها مورد حمله قرار گیرد و از بین رود.

وی تاکید کرد: با وجود اینکه در دست گرفتن و لمس کردن قورباغه­‌ها به خصوص به کودکان ما کمک می­‌کند تا با طبیعت بیشتر آشنا شوند اما این کار می­‌تواند به آن‌­ها آسیب بزند.

استفاده قورباغه‌ها از زهر برای حفاظت

صفایی مهرو درباره پوست قورباغه‌ها و مکانیزم دفاعی آن‌ها در برابر باکتری‌­ها و ویروس‌­ها گفت: مطالعات فراوانی در مورد خصوصیات ضد باکتریایی ترشحات پوستی قورباغه‌­ها انجام شده است. قورباغه‌­ها دارای دو نوع غدد پوستی هستند، که یکی برای تولید رطوبت مورد نیاز پوستی به آن‌­ها کمک می‌­کند و دیگری تولید زهرآبه و موادی است که بتواند آن‌­ها را در مقابل موجودات مهاجم نظیر باکتری و ویروس‌ها محافظت کند. به طور مثال قورباغه‌ه­ایی که در محیطی مرطوب نظیر آمازون و یا جنگل‌­های هیرکانی زندگی می‌کنند بدون این ترکیبات آلی تبدیل به طعمه‌­ای آسان برای تغذیه قارچ می‌شوند.

وی ادامه داد: اما ترکیبات موجود بر پوست آن­‌ها به بقا و حفظ نسل­شان کمک می‌­کند. حتی برخی از قورباغه‌­ها می‌­توانند به‌حدی زهرآگین باشند که با یک لمس باعث مرگ جانور مهاجم شوند ولی برخی مطالعات دانشگاهی برای تولید چسب زخم­‌های ضد باکتری از پوست این گونه‌­ها در حال انجام است.  به‌­طورکلی خدماتی که دوزیستان به طبیعت ارائه می‌دهند کم نیست و البته در خودخواهانه‌ترین حالت در صورت انجام پیشرفت‌­های علمی در بسیاری موارد مدل­‌هایی بسیار کارآمد در زندگی انسان فردا خواهند بود.

نابودی دوزیستان با ورود فاضلاب‌های شهری و کشاورزی به تالاب‌ها

نویسنده کتاب دوزیستان ایران درباره عوامل تهدید کننده قورباغه‌­ها گفت: ورود فاضلاب­‌های شهری و خانگی و فاضلاب‌­های کشاورزی – که حاوی کود و سم هستند – به تالاب‌­ها و رودخانه‌­ها بیشترین آسیب را به قورباغه‌­ها وارد می‌کنند چراکه قورباغه­‌ها در محیطی زندگی می­‌کنند که نیمی خشکی و نیمی آب است، به همین دلیل نسبت به این تغییرات بسیار حساس هستند و این تغییرات بسیار می‌­تواند به آن‌­ها آسیب رسان باشد و منجر به انقراض برخی از گونه­‌ها بر اثر آلودگی و انتشار بیماری­‌های انگلی شود.

وی با بیان اینکه زمان زادآوری قورباغه‌­ها در کشور ما از نیمه زمستان تا اواسط بهار است،اظهار کرد: از آنجا که ۴۵ درصد از تنوع گونه‌ه­ای دوزیستان جهان در معرض خطر انقراض قرار دارند، نجات قورباغه‌ها باید به‌صورت فراگیر در ایران آغاز شود. به عنوان مثال خوب است برای جلوگیری از آسیب به آن‌­ها در فصل مهاجرت و زادآوری، در جاده‌­های جنگلی و کوهستانی به‌ویژه در نزدیکی تالاب‌­ها تابلوهای هشدار برای عبور این گونه‌­های ارزشمند تدارک دیده­‌ شود همچنین رانندگان نیز با سرعت کمتری رانندگی کنند. از طرف دیگر گروه‌­ها و انجمن‌­های محلی در این زمینه فعالیت‌­هایی را آغاز کنند تا با آگاه سازی مردم تعداد بیشتری از قورباغه‌ها زنده بمانند.

صفایی مهرو در پایان تصریح کرد: مشکلات فراوانی بر سر راه بقا و حفظ دوزیستان وجود دارد که لازم است گروه­‌های مختلف حامیان حیات وحش به آن نگاهی علمی و آگاهانه داشته باشند. متاسفانه بر اساس اعلام سازمان‌­های جهانی حفاظت از دوزیستان در کل جهان علاوه بر آلودگی­ زیستگاه­‌های دوزیستان، شاهد آن هستیم که برخی گونه‌­های غیربومی و مهاجم نظیر آزولا، لاکپشت­ گوش قرمز، گربه ­و سگ­‌های ولگرد رفته رفته در حال تسخیر زیستگاه­‌های طبیعی و شکار گونه‌­های بومی هستند که باید فکری اساسی برای آنها انجام شود.

منبع: ایسنا

بازی ها عموما دارای بار فرهنگی در هر منطقه هستند، بازی‌های بومی و محلی چهارمحال و بختیاری علاوه بر بار فرهنگی، جذابیت‌های بسیاری برای سرگرم کردن کودکان، نوجوانان و حتی بزرگسالان در دوران‌های مختلف داشتند، این بازی‌ها با حداقل امکانات موجود انجام می‌شد و اوقات فراغت را پر می‌کرد.

کودکان امروزی بیش‌تر وقت خود را با بازی با تلفن‌همراه، رایانه و دیدن تلویزیون پر می‌کنند، این مسئله موجب شده است کم کم کودکان در چهار دیواری خانه حبس شوند و عواقب این بی‌تحرکی در آینده‌ای دور یا نزدیک گریبانگیر جامعه خواهد شد، شیوع بیماری کرونا نیز به این مسئله دامن زده است.

می‌توان با برنامه‌ریزی مناسب بازی‌های بومی و محلی را به زنگ ورزش در مدارس بکشانیم، قطعا این مسئله نیازمند امکانات خاصی نیست و می‌توان با حداقل امکانات این ورزش‌ها را در مدارس توسعه داد، ورزش‌های بومی و محلی بسیاری در چهارمحال و بختیاری وجود دارد که بسیاری از افراد جامعه از نحوه انجام آن اطلاع خاصی ندارد، بنابراین می‌توان با آموزش، این بازی‌ها را سینه به سینه به نسل جدید نیز منتقل کرد.

از بازی‌های بومی و محلی چهارمحال و بختیاری می‌توان به جفت و خیزک، چاله‌چاله‌ای، چرخم چلنگ، چقه، چنگ و چاله، چوب‌بازی، چوب تل، چوب معده، چوپان داش، حلال و حرام، حمام حمام، حیدری، خاله رورو، خرس‌بازی، خرمنگل، خورجین، خونه خونه‌بازی، دُربازی، دُرنه آپاش، دست بده قلیان بکش، دو گوبه، دو هدیه بیار، دیزبازی، سبزه میدون، سرسرک‌بازی، سواربازی، سوارکاری و تیراندازی، سو گردم شیر و پلنگ، عثمانکی، علی‌داد، قایم قایمکی، قرت‌بازی، قصدقصدک و قلاغ پر، شال‌بازی، سه خط، ، قلعه قلعه، قلندر، قیچی – نخودچی، قیقاج، کفش و چوب، کله بَرد، کوچوکوچو، کوکو برک، کیه کیه درمی‌زنه؟، گرگم به هوا، گره برفی، گشتم گشتم، گل از ما، گندم گندم، لال‌بازی، مرده لاش، می‌کنه آیقیه، ملاملائی، موش و گربه، میخ درنا، هفت سنگ، هل هله گرگ چمبری، یک پا یک پا و یوزپلنگ بازی اشاره کرد که هر کدام از این بازی‌ها متعلق به یکی از مناطق استان است.

بالغ بر ۱۷۰ ورزش بومی و محلی در چهارمحال و بختیاری شناسایی شده است

حمید کریمی- مدیرکل ورزش و جوانان چهارمحال و بختیاری در گفت‌وگویی در خصوص اهمیت توجه به بازی‌های بومی و محلی، اظهار کرد: امروز شاید یکی از گزینه‌های مغفول در ورزش روستایی و عشایری، بازی‌های بومی و محلی است که بسیاری از این بازی‌ها در حال منسوخ شدن هستند.

وی افزود: بالغ بر ۱۷۰ ورزش بومی و محلی در چهارمحال و بختیاری توسط رئیس هیات ورزش روستایی و عشایری استان شناسایی و در قالب یک کتاب منتشر شد، به‌دنبال توسعه این ورزش‌ها در روستاها و شهرها هستیم، خوشبختانه دولت اعتبارات خوبی را در چند سال اخیر برای توسعه ورزش روستایی و عشایری در استان‌ها اختصاص داده و اعتبار این هیات بسیار بالاتر از سایر هیات‌ها است.

کریمی با اشاره به اینکه حدود یک چهارم اعتبارات استانی در حوزه ورزش به توسعه ورزش در روستاها و مناطق عشایری اختصاص پیدا می‌کند، خاطرنشان کرد: طی چند سال گذشته بالغ بر ۴۰۰ خانه ورزش روستایی در چهارمحال و بختیاری فعال شد و امسال نیز اعتبارات خوبی برای این حوزه در نظر گرفته شده است.

مدیرکل ورزش و جوانان چهارمحال و بختیاری با بیان اینکه آموزش و پرورش باید برای توسعه ورزش‌های بومی و محلی تعاملات خود را با اداره‌کل ورزش و جوانان افزایش دهد، یادآور شد: درصدد انعقاد تفاهم‌نامه بین دو اداره‌کل برای توسعه ورزش بومی و محلی در مدارس هستیم.

وی افزود: باتوجه به بالا بودن تنوع رشته‌های ورزشی در شهرها، شاید جایگزین کردن بازی‌های بومی و محلی با سایر رشته‌های ورزشی در مدارس تا حدودی دشوار باشد، اما در روستاها اقبال به سمت بازی‌های بومی و محلی بالاتر است، در نوروز سال‌جاری با حضور ۱۸۰ تیم مسابقات بازی‌های بومی و محلی را در روستاها برگزار کردیم، در سال‌های گذشته نیز در جام خوشه‌چین که مربوط به بازی‌های بومی و محلی ایران است، این استان رتبه اول را کسب کرد.

کریمی با تاکید بر اینکه برای توسعه ورزش‌های بومی و محلی در شهرها نیازمند زیرساخت از جمله سالن ورزشی هستیم، توضیح داد: در روستاها می‌توان با تسطیح زمین و مرغزارها مسابقات و جشنواره‌های بازی‌های بومی و محلی را برگزار کرد، جشنواره‌های ورزشی به توسعه ورزش‌های بومی و محلی و همچنین جذب گردشگر کمک بسزایی می‌کند.

بازی‌های بومی و محلی را به سطح مدارس می‌آوریم

فخرالدین اسدی- معاون تربیت بدنی و سلامت اداره‌کل ورزش و جوانان چهارمحال و بختیاری با اشاره به اینکه شیوع بیماری کرونا و تعطیلی مدارس، فعالیت‌های ورزشی در مدارس را تحت تاثیر قرار دارد، اظهار کرد: با آغاز فعالیت حضوری مدارس، بحث استعدادیابی در رشته‌های ورزشی در مدارس آغاز شده است، توسعه ورزش‌های بومی و محلی نیز در مدارس مورد تاکید است.

وی بیان کرد: در ۱۳ رشته ورزشی مرتبط با بازی‌های بومی و محلی در کشور، مسابقات به‌صورت مشترک برگزار می‌شود، اجرای بازی‌های بومی و محلی در مدارس نیاز به امکانات خاصی ندارد و با امکانات موجود در مدارس می‌توان این بازی‌ها را اجرا کرد.

اسدی تاکید کرد: برنامه‌ریزی لازم از هم‌اکنون برای اوقات فراغت دانش‌آموزان در تابستان صورت گرفته است، بازی‌های بومی و محلی متناسب با سن تمامی دانش‌آموزان هستند و عموما برای تمامی دانش‌آموزان جذابیت دارند و نشاط و شادابی را در مدارس به‌همراه خواهند داشت.

معاون تربیت بدنی و سلامت اداره‌کل ورزش و جوانان چهارمحال و بختیاری با بیان اینکه این استان مهد بازی‌های بومی و محلی فراوانی است، گفت: درصدد انعقاد تفاهم‌نامه با هیات ورزش‌های روستایی و عشایری برای توسعه ورزش‌های بومی و محلی در مدارس هستیم.

منبع: ایسنا

 روزنامه ایران در ادامه نوشت؛: در بسیاری از مهدهای‌کودک‌ و حتی برخی از دبستان‌ها هم برای این مناسبت‌های تقویمی جشن‌های مفصلی برگزار می‌شود و عکاس باشی هم به ثبت این لحظات می‌پردازد. از آن گذشته در بسیاری از انیمیشن‌ها که این روزها کودکان بسیار با آن دمخور هستند این فرهنگ در زندگی روزمره قهرمانان انیمیشن‌ها گنجانده شده است. استقبال از این جشن‌ها تحلیلگران اجتماعی، جامعه‌شناسان و متخصصان حوزه روان را به تحلیل و اظهارنظر واداشته است. گروهی این قبیل جشن‌ها را بهانه‌ای برای شاد بودن می‌دانند و گروهی دیگر دلیل بروز این موضوع را دسترسی به اینترنت و فضای مجازی می‌دانند. در این میان اما نکته‌ای که بسیار مهم و قابل توجه به نظر می‌رسد این است که هیچ‌یک از این جشن‌ها و آیین‌های غیربومی که در فرهنگ ما جا خوش کرده‌اند نتوانسته‌اند جایگزین آیین‌های فرهنگی ما شوند. فردی که جشن هالووین می‌گیرد و کدوتنبل تزئین شده روی میز و گوشه خانه‌اش می‌گذارد در دورهمی‌های شب یلدا هم شرکت می‌کند و به جشن و سرور می‌پردازد. اما باید نگران نسل جدید بود؟
مرتضی قلیچ، جامعه شناس معتقد است در شرایط جهانی شدن، از بین رفتن مرزها و ناتوانی بیشتر کشورها در کنترل مرزهایشان برخی از مناسبت‌ها و آداب و رسوم فرهنگی از جامعه‌ای به جامعه‌ای دیگر منتقل شده است.
وی در گفت‌وگو با «ایران» می‌گوید: در حال حاضر در کمتر جامعه‌ای می‌توانیم فرهنگ خالص و یکسان را بیابیم و حتی می‌توان گفت برخی فرهنگ‌ها به نوعی در سایر فرهنگ‌ها ادغام شده و شکلی از ادغام یا ورود فرهنگ‌های دیگر در فرهنگ‌های بومی اتفاق افتاده است.
این جامعه‌شناس تأکید می‌کند: اما این موضوع همواره مورد توجه است که اگر جامعه‌ای در فرهنگ خود بخش زیادی از مناسبت‌ها را به فراموشی بسپارد یا به آنها توجه نداشته باشد با آسیبی جدی مواجه خواهد شد. طبیعی است زمانی که ما به آنچه در فرهنگ خودمان است توجه نکنیم و آنها را به درستی اجرا نکنیم، جامعه به دلیل پویایی به فرهنگ‌های دیگر مراجعه می‌کند و با الگوبرداری و کپی‌برداری، شکلی بومی شده از سایر فرهنگ‌ها و مناسبت‌های مربوط به آن فرهنگ‌ها را برای خود پیاده و اجرا می‌کند.
قلیچ با اشاره به برخی از مناسبت‌های فرهنگی مربوط به جوامع دیگر که امروزه در کشور ما نیز برگزار می‌شود، می‌گوید: هالووین یا کریسمس و حتی ولنتاین که این روزها در سطح جامعه رواج دارد همگی در داخل فرهنگ ایرانی و اسلامی خودمان هم وجود دارد، مثلاً ما روزی به نام عشق در فرهنگ ایرانی داریم. اما از آنجایی که ما آنها را برجسته نمی‌کنیم طبیعی است که این بُعد از فرهنگ‌های دیگر وارد فرهنگ ما می‌شود. کما اینکه مناسبت‌هایی مانند مناسبت‌های نوروز و سیزده بدر را که جدی گرفته‌ایم به فرهنگ‌های دیگر هم انتقال پیدا کرده است و در برخی از کشورها می‌توانیم شاهد برگزاری این مناسبت‌ها باشیم.
وی اضافه می‌کند: بنابراین تا زمانی که ما مناسبت‌ها و آیین‌هایی را که از فرهنگ‌مان برخاسته و سابقه دیرینه در فرهنگ، سنت و مذهب ایرانی دارد برجسته نکنیم و به آنها چه در رسانه ملی چه در مدارس و مهد کودک بها ندهیم باید شاهد راهیابی برخی از مناسبت‌های جهانی یا آداب و رسوم فرهنگ‌های جوامع دیگر در فرهنگ خود باشیم. ممکن است این جشن‌ها و آداب و رسوم‌ در قالب موسیقی یا در قالب جشنواره باشند.
این جامعه‌شناس تأکید می‌کند: به هرحال مرزهای فرهنگی امروزه روی هم گشوده شده‌اند و مهم این است که ما تا چه اندازه در حوزه فرهنگی خودمان سرمایه‌گذاری کنیم. با کمی توجه و دقت درمی یابیم هرجا که سرمایه‌گذاری کرده‌ایم موفق بوده‌ایم، همان‌طور که اگر سرمایه‌گذاری نکنیم مغلوب خواهیم شد. یعنی دیگر فقط آن جشن نیست که وارد فرهنگ می‌شود و با خود رفتار فرهنگی آن جامعه را نیز می‌آورد.

شادی، فصل مشترک همه جشن‌ها
مصطفی آب روشن، جامعه‌شناس نیز براین باور است که فصل مشترک همه جشن‌ها و مناسبت‌ها، شادی و نشاط اجتماعی است. وی در این باره به «ایران» می‌گوید: در دنیای امروزی به لطف شبکه‌های اجتماعی، همه ما انسان‌ها در یک دهکده جهانی زندگی می‌کنیم به‌طوری که اطلاعات و عناصر فرهنگی دیگر ملت‌ها در هر گوشه جهان که باشید قابل درک و دریافت هست. این جامعه‌شناس تأکید می‌کند: فرهنگ‌پذیری یکی از مفاهیم جامعه‌شناختی است که براساس واقعیت‌های موجود بایستی تعریف آن را کمی گسترش داد.
وی می‌افزاید: در دنیای امروزی دولت‌ها باید بر ارزش‌های مشترک فرهنگی و انسانی تأکید داشته باشند و این عناصر فرهنگی را متعارض با یکدیگر تلقی نکنند. زیرا پذیرش و احترام به فرهنگ‌هایی که شادی و نشاط اجتماعی را برای شهروندان به ارمغان می‌آورد به اصالت صلح و استمرار دوستی در میان ملت‌های جهان کمک می‌کند.

تمایل به شادی، دلیل کپی برداری
مهشید رابطیان، راونپزشک نیز با بیان اینکه دنیای امروزی، جهان ارتباطات است به می‌گوید: در سال‌های قبل که ارتباطات به این شکل وسیع نبود و دنیا شکل دهکده جهانی را به خود نگرفته بود، برخی آیین‌ها و جشن‌هایی مانند کریسمس و هالووین که مربوط به فرهنگ و مذهب سایر کشورهاست به این شکل وسیع در کشور ما دیده نمی‌شد. اما کم‌کم به دلیل مهاجرت‌ها، آشنایی کودکان و نوجوانان با زبان‌های دیگر و همچنین آشنایی آنها با فضای مجازی و اینترنت و در یک کلام آشنایی با جهان اطراف خود با جشن‌ها و آیین‌های فرهنگی کشورهای دیگر هم آشنا شدند.
وی با بیان اینکه آشنایی بچه‌ها با این فرهنگ‌ها به خودی خود موضوع خوبی است، اضافه می‌کند: این آشنایی می‌تواند آموزنده باشد و کودکان و نوجوانان آموزه‌های مهم این آیین‌ها را یاد بگیرند و در زندگی از آنها بهره ببرند. از سوی دیگر چون همواره جشن‌ها فضایی شاد و نشاط آور دارند طبیعتاً نوجوانان و جوانان ایران هم تمایل پیدا می‌کنند که با الگوبرداری و چه بسا کپی‌برداری همان جشن‌ها را در کشور خود هم برگزار کنند. از این رو در برخی از مهدهای‌کودک‌ و حتی برخی دبستان‌ها نیز با برگزاری جشن‌هایی از این دست مواجه می‌شویم.
این روانپزشک تأکید می‌کند: تا اینجای کار که برگزاری این جشن‌ها و آیین‌های فرهنگی منجر به ایجاد لحظات شاد و مفرح می‌شود مشکلی نیست، اما بحث و چالش زمانی آغاز می‌شود که ببینیم ما تا چه اندازه به مناسبت‌های ایرانی ملی و مذهبی خود بها می‌دهیم و در راستای گسترش آنها تلاش می‌کنیم؟ یا در بطن هر رسمی چه محتوا و پیامی دارد منتقل می‌شود؟
وی تصریح می‌کند: درواقع اگر نگران نفوذ فرهنگ جوامع دیگر هستیم باید بدانیم هرچقدر به مناسبت‌ها و آیین‌های ملی خود بیشتر بپردازیم و فرهنگ‌سازی کنیم تا بچه‌ها یاد بگیرند که ما هم مناسبت‌ها و آیین‌هایی در فرهنگ خود داریم، آنها کمتر به سراغ جشن گرفتن در مناسبت‌های مربوط به فرهنگ سایر کشورها می‌روند. فرزندان ما باید بیاموزند که ما آیین‌هایی مانند یلدا، نوروز، سیزده بدر و اعیاد مذهبی و خیلی از جشن‌هایی را که در گذشته جشن گرفته می‌شد و امروز تنها در شهرهای کوچک به آنها پرداخته می‌شود در فرهنگ خود داریم که می‌توانند لحظات مفرح و به یادماندنی برای آنها بسازند.
رابطیان با تأکید بر اهمیت برگزاری جشن‌های بومی می‌گوید: ما هرچقدر بتوانیم فرهنگ ملی و ایرانی و اسلامی خود را باشکوه‌تر برگزار کنیم؛ مثلاً در جشن یلدا در میادین آتش‌بازی باشد و اقشار مختلف جامعه در میادین گرد یکدیگر جمع شوند و شادی کنند و از وجود یکدیگر لذت ببرند و نمادهای شب یلدا به وفور در مقابل نگاه کودکان قرار بگیرد و به آنها یادآوری شود اینچنین  فرهنگ غنی ایرانی بیشتر در ذهن آنها نهادینه می‌شود.
این روانپزشک اضافه می‌کند: مثال بارز این موضوع جشن هالووین است که امروزه جهان شمول شده، این جشن در گذشته در قسمت‌هایی از کشور ایرلند برگزار می‌شد اما با تعاملات فرهنگی و ارتباطات اجتماعی که این کشور با سایر جوامع بشری برقرار کرد یک جشن منطقه‌ای امروز به جشنی جهانشمول تبدیل شده است.
وی با تأکید بر اینکه صرف آشنایی با فرهنگ‌های مختلف بسیار مناسب است و این آشنایی بی‌هویتی به دنبال نخواهد داشت می‌گوید: هرچقدر فرهنگ و هویت خودمان قوی‌تر باشد و مباحث مربوط به این موضوع وارد کتاب‌های درسی بچه‌ها شود و آنها با اعیاد کشورمان آشنا شوند، فرهنگ غنی کشور خود را بیاموزند و برای شاد زیستن همواره بهانه و مناسبتی وجود داشته باشد دیگر با دیدن جشن‌ها و آداب و رسوم کشورهای دیگر دچار تعارض و بی‌هویتی نخواهند شد. در واقع اگر از همان مراحل نخستین آموزش‌های درست صورت بگیرد فرزندان ما با هویت ایرانی پرورش خواهند یافت و هرکجای دنیا هم بروند به ایرانی بودن خود خواهند بالید.
سروش مهدیانی از کارشناسان حوزه تعلیم و تربیت اما معتقد است ورود گسترده جشن‌های ملی سایر جوامع در مهدهای کودک موضوعی است که باید بسیار جدی گرفته شود و با آن برخورد شود. وی به «ایران» می‌گوید: در اینکه جشن و شادی خوب است شکی نیست ولی اینکه کودکان در معرض انواع انیمیشن‌هایی هستند که شاید همین مسائل فرهنگی در آنها مطرح باشد و اینکه در فضای رسمی تعلیم و تربیت این جشن‌ها  بتواند نفوذ کند باید باعث نگرانی باشد.
وی می‌افزاید: هر کدام از جشن‌های ملی در هر کشوری یک پشتوانه فرهنگی و یک پیامی دارد که در ظاهر آن جشن یا المان‌های آن منتقل می‌شود. ما در کشورمان مثلاً افسانه عمونوروز و ننه‌سرما را داریم. ببینید مهم است که در چه زمانی چه جشنی در کدام سرزمین برپا می‌شود. بچه‌های این دوره  می‌پرسند چرا مثلاً الان درخت کریسمس داریم. بعد کم‌کم بابانوئل و روایتش هم وارد می‌شود و ناگهان ما می‌بینیم دچار از خود بیگانگی فرهنگی شده‌ایم چون شخصیتی مثل بابانوئل برای این فرهنگ نیست و یک‌باره وارد شدنش به یک فرهنگ می‌شود ازخودبیگانگی.
این کارشناس تعلیم و تربیت ادامه داد: آشنایی با فرهنگ‌های دیگر را می‌توان به کودکان در سن مناسب آموزش داد ولی سن مهدکودک بیشتر الگوپذیری در کودکان رخ می‌دهد. به نظر می‌رسد بها دادن برخی مهدهای لاکچری به این موضوعات صرفاً برای درآمدزایی است ولی آسیبی که می‌زند زیاد خواهد بود. باید به سمتی برویم که جشن‌های ملی و مذهبی را جذاب‌تر و برای کودکان پربارتر و با المان‌های جذاب برگزار کنیم. باید برای این منظور طرح‌هایی اجرا شود.

منبع: ایسنا

مرتبط:

معرفی برگزیدگان جشنواره قصه‌گویی در شب یلدا

دکتر مهتا سنگستانی گفت: ترس از انگ اجتماعی یا استیگما موجب پنهان کردن بیماری توسط بیماران مبتلا به اختلالات روانی می‌شود و این موضوع وضعیت آنها را وخیم تر می‌کند.

وی افزود: افرادی که مبتلا به  بیماری جسمانی هستند احساس شرم و برچسب خوردن در جامعه را نداشته و ممکن است هنگام مواجه  شدن با مشکل، از افراد سالم درخواست حمایت و کمک کنند در حالیکه بیماران مبتلا به اختلالات روانی بیماری خود را در جامعه و حتی در برخی موارد از خانواده خود پنهان می‌کنند که ادامه این روند وضعیت آنها را بدتر می‌کند.

سنگستانی خاطرنشان کرد: بیماران مبتلا به اختلالات روانی در برخی موارد در صورت ادامه عدم مطرح کردن بیماری در بین خانواده خود، ممکن است رفتارهای آسیب زا نسبت به خود داشته باشند همچنین ترس از قضاوت شدن داشته و سعی بر پنهان کردن مشکل روحی خود دارند.

وی ادامه داد: رفتارهای آسیب زا می‌تواند شامل سوء مصرف مواد مخدر و به پیوست آنها اعتیاد باشد همچنین آسیب جسمانی به بدن از دیگر رفتارهای آسیب زاست.

مدیر سلامت روان علوم پزشکی با بیان اینکه دیدگاه جامعه به اختلالات روانی منفی بوده، تصریح کرد: باید برنامه‌ریزی و سیاست گذاری‌ها به گونه‌ای باشد که انگ و برچسب زدن در خصوص مباحث روانی برچیده شود چرا که این افراد عضوی از جامعه هستند و نباید آنها را از جامعه جدا تلقی کنیم.

وی به تعریف استیگما یا انگ اجتماعی پرداخت و گفت: استیگما یا انگ اجتماعی به معنی برچسب خوردن یا نشان دار شدن انگ اجتماعی است و به این معنی است که یک فرد صفتی خاص داشته باشد به عنوان مثال از نژاد خاص باشد یا  بیماری خاص داشته باشد که پیرو این وضعیت فرد نشان دار شده و احساس شرم و ترس به فرد دست می‌دهد به گونه‌ای که فرد احساس جدایی از جامعه می‌کند.

وی ادامه داد: استیگما یا انگ اجتماعی را برخی افراد جدا از نژاد پرستی دانسته در حالیکه این موضوع مشابه افکار نژاد پرستانه و تبعیض محسوب می‌شود.

سنگستانی با بیان اینکه تبعیض موجب جدا کردن افراد خاص از جامعه می شود، تصریح کرد: رفتار تبعیض آمیز  موجب ترس و شرم افراد مبتلا به اختلالات روانی می شود.

وی خاطرنشان کرد: در گذشته مردم نسبت به بیماری کرونا احساس انگ داشته و به دلیل ایجاد محدودیت در اجتماع و ترس از برچسب خوردن، در صورت ابتلا، بیماری خود را پنهان می‌کردند در حالی‌که این تفکر در حال حاضر کمتر شده و فرد مبتلا به کرونا انگ نمی‌خورد.

سنگستانی با بیان اینکه برخی افراد به علت استیگما یا انگ در اجتماع  ممکن است برخی مباحث را پنهان کاری کنند، تاکید کرد: این افراد ممکن است به علت ترس از دست دادن شغل خود یا ترس از دست دادن شرایط ازدواج اقدام به پنهان کاری کنند در حالیکه عواقب مطرح نکردن اختلال بسیار بیشتر از مطرح کردن آن است همچنمین افکار عمومی باید به گونه‌ای باشد که از برچسب زدن  به افراد جامعه خودداری کنند و با فرهنگ سازی در این زمینه می‌توانیم جلوی استیگما را در جامعه بگیریم.

وی به وجود اختلال وسواسی اشاره کرد و گفت: اختلال وسواسی از دیگر اختلالات روانی محسوب می‌شود که افراد به دلیل ترس از برچسب خوردن مشکل خود را هیچگاه مطرح نکرده و به دنبال درمان نمی‌روند و این موضوع با گذشت زمان   وخیم تر می‌شود.

متولیان سلامت و رسانه ها در برچیده شدن انگ و برچسب نقش مهمی دارند

سنگستانی به راهکارهای رفع باورهای نادرست اختلالات در اجتماع پرداخت و گفت: مسئولین مجموعه علوم پزشکی به عنوان متولیان سلامت و رسانه‌ها به عنوان منبع اطلاع رسانی در خصوص مباحث سلامت روان می‌توانند بسیار کمک کننده باشند تا بسیاری از افکار نادرست از جامعه برچیده شود.

وی گفت: یکی از راهکارهای جلوگیری از استیگما خودداری از انگ اجتماعی و عدم استفاده از واژه‌های نامناسب به  افراد مبتلا به اختلالات روان است که این افراد از این گونه برچسب‌ها رنجیده خاطر می‌شوند و احساس تنفر نسبت به خودشان پیدا کرده و به این ترتیب وضعیت آنها وخیم‌تر می‌شود.

مسئول واحد سلامت روان معاونت بهداشتی علوم پزشکی تصریح کرد: فردی که مبتلا به سایکوز باشد علائمی از خود نشان می‌دهد که بیماری وی نمایان می‌شود و ممکن است رفتارهایی خطر آفرین برای خود فرد یا جامعه انجام دهد، بنابراین باید این افراد را کمک کنیم تا آنها احساس تنهایی نکنند.

سنگستانی تاکید کرد: نگاه قومیتی، نژاد پرستانه و جنسیتی نباید به افراد داشته باشیم و تفکراتی از جمله اهمیت محل زندگی و وضعیت سلامتی این افراد نباید مطرح شود تا این افراد احساس جدایی از جامعه نداشته باشند.

وی به ساخت فیلم‌هایی با مضمون ترسناک اشاره کرد و گفت: برای ایجاد جذابیت در فیلم ممکن است از افراد مبتلا به اختلالات روانی استفاده شود درحالیکه این کار نادرست بوده و موجب ایجاد ترس از این افراد در ناخودآگاه افراد می‌شود بنابراین باید فیلم‌ها، کلیپ‌ها و متن‌هایی تولید شود که در کنار این افراد باشیم تا آنها احساس تنهایی نکنند.

بیماران مبتلا به اختلال روان درمان پذیر هستند

وی گفت: افراد مبتلا به اختلالات روانی درمان پذیر هستند و نباید بر این تفکر که این افراد درمان نمی‌شوند تکیه کنیم چرا که بسیاری از اختلالات روانی درمان پذیر هستند.

دکتر سنگستانی تاکید کرد:  بیماران مبتلا به اختلالات روانی مانند سایر بیماری‌های جسمی باید توسط روانپزشک درمان شود و روی آوردن به خرافه پردازی و رمالی کاری بیهوده است و این نوع تفکر باید برچیده شود.

وی ادامه داد: بیماران روانی کم هوش نیستند و نباید تصور کنیم آنها کم هوشند چرا که این افراد مانند سایر بیماری‌ها مبتلا بوده و نیاز به درمان دارند.

سنگستانی با بیان اینکه برخی بیماران مبتلا به روان بر این باورند که بیماری آنها حاصل گناه آنها بوده، تصریح کرد: این تفکر نادرست بوده چرا که بیماران مبتلا به اختلالات روانی مانند سایر بیماری‌ها امکان درگیری داشته و حتی برخی اختلالات روانی زمینه ژنتیک دارد.

بدترین راه حل برای درمان بیماران مبتلا به اختلال روان

وی گفت: بدترین راه حل برای درمان بیماری اختلال روانی اقدام به ازدواج آنها یا فرزند آوری آنها در شرایط بحرانی بیماری است چرا که این افراد در ابتدا باید درمان شوند و در شرایطی با ثبات این امر انجام شود و سپس بعد از بهبودی برای فرزندآوری یا ازدواج اقدام کنند.

سنگستانی با بیان اینکه برخی افراد از مراجعه به روانپزشک خود داری می‌کنند؛ گفت: حتی برخی بر این باورند که اگر به روانپزشک مراجعه کند ممکن است برچسب یا انگ بخورد در حالیکه این گونه نیست و این تفکرات باید برچیده شود.

وی یادآور شد: بیماران روانی واگیر دار نیستند و نباید از آنها ترس داشته باشیم و باور غلط  دوری کردن از آنها و ترس از ابتلای بیماری مشابه آنهاست که این موضوع باید مرتفع شود.

وی با بیان اینکه یکی از مشکلات در مقوله سلامت روان انعکاس اخبار بسیار مهم است، گفت: باید رسانه‌ها بر روی حل کردن مشکلات جامعه قدم بگذارند و به دنبال آمار و ارقام مشکلات روان نباشند چرا که بیان کردن آمار و ارقام در خصوص اختلالات روانی ترویج مشکلات روانی است.

سنگستانی تصریح کرد: پیمایش ملی سلامت روان انجام می‌شود و آمار دقیق وجود دارد اما بیان کردن آمار و ارقام توسط رسانه‌ها مشکلی را از دوش جامعه برنمی‌دارد.

وی با بیان اینکه نه به خشونت خانگی یکی از آسیب‌های مهم اجتماعی محسوب می‌شود، گفت: کودک آزاری و همسرآزاری از جمله این خشونت‌ها می‌شود و در برخی موارد سالمند آزاری و والدین آزاری در برخی خانواده‌ها دیده می‌شود که اغلب خشونت‌ها کودک آزاری و همسر آزاری هستند که بیشترین نوع آنها به صورت گفتاری است.

وی گفت: وقتی مسئله خشونت پیش می‌آید دیگر جنبه شخصی نداشته و هیچ یک از افراد خانواده حق ندارد به علت خشونت با سایر افراد خانواده بدرفتاری کند.

سنگستانی به پخش برخی کلیپ‌ها در  فضای مجازی برای درس نخواندن فرزندان اشاره کرد و گفت: در فیلم‌ها شاهد تنبیه بدنی فرزندان هستیم که این موضوع به ظاهر خنده‌دار بوده در حالیکه این موضوع گریه‌آور است.

سنگستانی گفت: مراجع مختلفی برای افرادی که با خشونت‌های خانگی مواجه هستند وجود دارد و می‌توانند در موارد اورژانسی با ۱۲۳ بهزیستی تماس بگیرند یا با معاونت اجتماعی نیروی انتظامی ارتباط بگیرند.

وی سوء مصرف مواد مخدر را راهی برای رفتارهای خشونت خانگی عنوان کرد و گفت: بیشتر خشونت‌های خانگی در حال حاضر به صورت خشونت عاطفی و بی‌توجهی است که این نوع خشونت در افراد تحصیل کرده بیشتر دیده می‌شود.

این مقام مسئول خاطرنشان کرد: بی‌توجهی به فرزندان و عدم تهیه به موقع نیازهای اولیه زندگی و مایحتاج فرزندان از موارد خشونت خانگی محسوب می‌شوند.

وی گفت: بیشتر مراجعین به واحد سلامت روان زنان هستند که این موضوع نشان می‌دهد زنان برای سلامت روان خود اهمیت قائل می‌شوند و آقایان به این موضوع توجه نکرده و اقدام به درمان نمی‌کنند.

والدین دوستان فرزندانشان را غیر مستقیم نظارت کنند

سنگستانی با بیان اینکه شناسنایی دوستان فرزندان بسیار حائز اهمیت است، اظهار کرد: والدین باید نسبت به شناسایی دوستان فرزندانشان به صورت غیر مستقیم نظارت کنند چرا که بسیاری از اعتیادها از طریق روابط دوستانه آغاز می شود و این نوع نظارت نباید به گونه ای باشد که فرزندان احساس محدودیت داشته باشند.

دکتر سنگستانی خاطرنشان کرد: داروهای اختلالات روانی باید تحت نظر پزشک آغاز و تحت نظر پزشک نیز قطع شود و از مصرف خودسرانه آنها خودداری کنیم.

وی گفت: استفاه از ناخالصی‌ها در مواد مخدر با این تفکر که به علت وجود ناخالضی به مواد مخدر اعتیاد پیدا نمی‌کنیم، اشتباه است چرا که اثرات بسیار مخرب بر سلامت کلیه، قلب، کبد و سایر اندام‌ها دارد.

مدیر سلامت روان علوم پزشکی تصریح کرد:  اعتیاد به مواد مخدر نوعی بیماری محسوب می‌شود و فرد از هر طبقه اجتماعی می‌تواند گرفتار مواد مخدر شود.

وی به باور غلط مبنی بر سوء مصرف مواد مخدر بر درمان برخی بیماری‌ها اشاره کرد و گفت: این باورها نادرست بوده و فرد علاوه بر آسیب به بدن و به خطر افتادن سلامتی‌اش گرفتار دام اعتیاد می‌شود.

سنگستانی در پایان گفت: باید همه مردم با کمک یکدیگر جامعه را از باورهای نادرست دور کنیم  تا بتوانیم به لحاظ بعد اجتماعی پیشرفت کنیم.

منبع: ایسنا

مرتبط:

کتاب هایی درباره تاریخ، روان‌شناسی، علوم اجتماعی و ادبیات

روزنامه اعتماد نوشت: «کالین رنان در کتاب «تاریخ علم» (انتشارات دانشگاه کمبریج) می‌نویسد داروین از همان کودکی ساعت‌های زیادی از روز را به جمع‌آوری برخی چیزها مثل مهرهای پستی، گوش‌ماهی و بلورهای کانی می‌گذراند اما در مدرسه به درس‌هایش توجه نمی‌کرد و معلم‌هایش او را دوست نداشتند. اواسط دهه ۱۸۲۰ به دانشگاه ادینبورو رفت که پزشکی بخواند اما آنجا «وامانده‌ای بیش نبود» و موفقیتی کسب نکرد. «در آنجا هم درس‌ها را خسته‌کننده یافت و حضور در جلسات عمل که بدون بیهوشی انجام می‌گرفت، از هر چه عمل بود بیزارش کرد.» خانواده‌اش او را از آنجا بیرون کشیدند و به کمبریج فرستادند تا الهیات بخواند و در تشکیلات کلیسا جایگاهی پیدا کند. «اینجا هم کاری انجام نداد» و به هدفی که برایش تعیین شده بود، نرسید. اما فرصت هم‌صحبتی با چند دانشمند علوم طبیعی – ازجمله جان هنزلو، استاد گیاه‌شناسی – را به دست آورد و به تاریخ طبیعی دل بست. چند سال بعدی‌اش در مطالعه مهم‌ترین کتاب‌ها و رساله‌های این رشته علمی گذشت و سپس به پیشنهاد همین هنزلو بود که همراه با کشتی اکتشافی بیگل با هدایت ناخدا رابرت فیستروی به سواحل جنوبی آمریکای جنوبی رفت و اتفاق مهم زندگی‌اش رقم خورد.

سفر با بیگل پنج سال طول کشید و «دانش تجربی داروین را بارها فزون‌تر ساخت. در برزیل او برای نخستین‌ بار جنگل‌های استوایی را دید و در جزیره تیره‌دل فوئگو با آدمیانی روبه‌رو شد چنان وحشی و چنان بی‌ایمان و اعتقاد که به زحمت انسان به نظر می‌رسیدند. در شیلی شاهد یک زمین‌لرزه بود و دید که چگونه سطح زمین را بالا می‌آورد. در ساحل، داروین غالبا به گشت‌های طولانی می‌رفت و نمونه جمع می‌کرد.» در بازگشت به خانه بخشی از مشاهداتش را در گزارش رسمی سفر منتشر کرد، اما سوالات مهمی برایش ایجاد شده بود که در آن مقطع پاسخی برای‌شان نداشت. «چرا در مکان‌هایی دور از هم جانوران مشابهی وجود داشت؟ فی‌المثل چرا شترمرغ آفریقای جنوبی آن قدر شبیه رئای آمریکای جنوبی بود؟ و چرا این شباهت میان حیوانات دیگر نیز وجود داشت؟ چرا انواع متوازی در همه‌ جا یافت می‌شد؟… همچنین دریافت که حیوانات متوازی از جنوب به شمال به ترتیب جایگزین یکدیگر می‌شوند. با مطالعه دقیق سهره‌هایی که بعدها در جاهای دیگر نیز یافت شدند، او پی برد که گر چه آنها از جزیره به جزیره فرق می‌کنند، اما همگی خصوصیاتی دارند که بهترین توضیح آن را می‌توان با مشترک پنداشتن نیای آنها داد.»

فرض نخست او این بود که انواع جانوری تغییر می‌کنند اما نمی‌دانست عامل موثر بر این تغییر چیست. فرض دومش هم این بود که اگر جانوری با محیط زندگی‌اش سازگار نباشد، نسلش دیر یا زود منقرض می‌شود. اواخر دهه ۱۸۳۰ که ذهنش با این دو فرض درگیر بود، به مقاله «اصل جمعیت» توماس مالتوس برخورد که می‌گفت: «اگر رشد جمعیت کنترل نشود، میزان جمعیت بیش از آن خواهد شد که تولید غذا تکافویش کند.» داروین با تکیه بر نوشته‌های مالتوس «نتیجه گرفت که انواع دوام آورده باید آنهایی باشند که بیشترین سازگاری را با محیط خود دارند و این که نیروهای در کار چنان فرادستند که با حذف انواعی که طی تغییرات با محیط ناسازگار شده‌اند در جمعیت حیوانی فاصله‌های خالی پدید می‌آورند. این فاصله‌های خالی را سپس آن انواعی پر می‌کنند که تغییرات‌شان آنها را با محیط سازگارتر کرده است. این همانا انتخاب طبیعی آنهایی بود که از بیشترین سازگاری با محیط تغییریافته برخوردارند.»

کتاب جریان‌ساز او در توضیح همین نظریه سال‌ها بعد با عنوان «منشا انواع» (۱۸۵۹) منتشر شد و مفهوم تکامل را به بحثی جدی در عمل تبدیل کرد. داروین که زمستان ۱۸۰۹ در چنین روزی متولد شده بود، حدود ۷۳ سال عمر کرد و بهار ۱۸۸۲ از دنیا رفت.»

منبع: ایسنا

فرادید نوشت: «برخی از افراد در زندگی پرمشغله‌ای که دارند، بسیار زود عصبی می‌شوند و این هیجان منفی را به شکل ناسالم و اشتباه بروز می‌دهند. البته عصبی‌شدن یک واکنش و هیجان طبیعی است که هر انسانی در موقعیت‌های مختلف زندگی آن را تجربه می‌کند اما نحوه بروز و مدیریت این هیجان منفی، مهم است. در این مقاله ابتدا علل زود عصبی‌شدن، نشانه‌های مشکل‌سازبودن این موضوع و راهکارهای درمانی عمومی و تخصصی برای حل این مشکل را توضیح خواهیم داد.

انواع عصبانیت

سه نوع عصبانیت توسط روانشناسان تشخیص داده می‌شود:

عصبانیت ناگهانی و عجولانه به انگیزه حفظ خود مرتبط است. این توسط انسان و سایر حیوانات مشترک است و هنگامی اتفاق می‌افتد که حیوان شکنجه شود یا به دام بیفتد. این شکل از عصبانیت اپیزودیک است.

خشم مستقر و عمدی واکنشی به آسیب عمدی یا رفتار ناعادلانه درک‌شده توسط دیگران است. این شکل از عصبانیت اپیزودیک است.

عصبانیت خلقی بیشتر به ویژگی‌های شخصیت مربوط می‌شود تا غرایز یا شناخت‌ها. تحریک‌پذیری، کج‌خلقی، بی‌ادبی نمونه‌هایی از آخرین شکل عصبانیت است.

علل زود عصبی‌شدن

عوامل زیادی وجود دارد که باعث برانگیخته‌شدن خشم می‌شود. مثلا از دست دادن صبر، این حس که تلاش و زحمات شما مورد قدردانی قرار نمی‌گیرد و بی‌عدالتی. خاطره‌ یک رویداد آسیب‌زا یا خشم‌آور و نگرانی بابت مشکلات شخصی هم از باعث بروز خشم می‌شود.

به علاوه بر اساس انتظاری که به ما یاد داده شده باید از خود، دیگران و دنیای اطراف داشته باشیم، محرک‌های بروز خشم در هر فرد خاص و منحصربه‌فرد است. سابقه‌ شخصی هم در نحوه‌ واکنش به خشم موثر است. مثلا اگر به شما یاد داده نشده که چطور خشم خود را به‌درستی بروز دهید، احساس سرخوردگی در شما لبریز می‌شود و شما را درمانده می‌کند یا آن قدر در وجودتان می‌ماند تا بالاخره جایی سر باز می‌کند. رویکردهای انتسابی، شیمی مغز یا بیماری زمینه‌ای هم در سوق‌داده‌شدن به سمت فوران خشم سهیم است.

بخش اعظم شخصیت همه انسان‌ها در دوران کودکی شکل می‌گیرد. اگر در این دوران به کودک به‌درستی آموزش داده نشده باشد که چگونه باید خشم و عصبانیتش را کنترل کند و چگونه باید به شیوه سالم، این هیجانات منفی را تخلیه کند، مسلما در بزرگسالی این شخص با مشکل مواجه خواهد شد. در ادامه به چند دلیل زود عصبی‌شدن اشاره می‌کنیم:

دوران کودکی و نحوه تربیت شما

اگر در دوران کودکی به شما آموزش نداده باشند که چگونه باید خشمتان را کنترل و مدیریت کنید و در چه شرایطی می‌توانید آن را بروز دهید و در چه شرایطی لازم است خودتان را بیشتر کنترل کنید، باعث می‌شود در بزرگسالی زود عصبی شوید، نتوانید عصبانیت را کنترل و مدیریت کنید و در هر شرایطی خشم‌تان را به شیوه ناسالم و اشتباه بروز دهید.

ممکن است این گونه تربیت شده باشید که گمان کنید نباید خشمتان را بروز دهید، بلکه باید سعی کنید آن را سرکوب و مهار کنید. این موضوع در درازمدت می‌تواند بسیار مشکل‌ساز باشد؛ به دلیل این که شخص به صورت مداوم خشمش را سرکوب و مهار می‌کند و در یک موقعیت دیگر، این خشم انباشته‌شده را به‌شدت بروز می‌دهد. یعنی خشم و عصبانیت او کم‌کم روی هم جمع می‌شوند و در یک موقعیت خاص بعد از مدت طولانی به‌شدت بروز پیدا می‌کنند. ابراز خشم به این صورت می‌تواند بسیار آسیب‌زننده باشد. شاید شما با دیدن خشم و عصبانیت کنترل‌نشده خانواده یا اطرافیانتان، از این هیجان منفی ترسیده و تصمیم گرفتید که مثل آنها نباشید، در حالی که نمی‌دانستید که نمی‌توان خشم و عصبانیت را به طور کامل حذف کرد. به همین دلیل این هیجان منفی را در موقعیت‌های جزئی و کم‌اهمیت بروز می‌دهید، چون در موقعیت‌هایی که باید آن را به شکل سالم ابراز کنید، این کار را انجام نمی‌دهید، چون می‌ترسید و احساس امنیت نمی‌کنید، به خاطر همین موضوع، در موقعیت‌های جزئی، زود عصبی شده و از کوره درمی‌روید.

تجربیات گذشته

اگر در گذشته تجربیات تلخ و منفی مثل تجاوز، دعواهای خانوادگی و… را تجربه کرده باشید اما به هر دلیلی نتوانستید در آن موقعیت‌ها خشمتان را نشان دهید، این موضوع ممکن است باعث شود که خشم پنهان‌شده ناشی از آن اتفاقات در شما انباشته شوند و در موقعیت‌های اشتباه یا کم‌اهمیت، به‌شدت بروز پیدا کنند.

شرایط فعلی

اگر در زندگی فعلی‌تان دچار مشکلات بوده یا بسیار پرمشغله باشید، ممکن است بسیار زود عصبی شوید. همچنین عصبی‌بودن می‌تواند به دلیل جدایی یا مرگ یکی از عزیزان نیز باشد زیرا عصبی‌بودن، بخشی از دوران سوگواری است. اگر جدا شده یا قصد جداشدن دارید، اما به دلیل احساسات، عشق و وابستگی نمی‌توانید از او جدا شوید، توصیه می‌کنیم در دوره زندگی پیروزمندانه پس از جدایی شرکت کنید تا بتوانید از دوران سوگواری با موفقیت عبور کنید و بعد از جدایی، سبک زندگی سالمی داشته باشید. در این دوره شما مهارت‌های لازم برای کاهش وابستگی را آموزش می‌بینید و همچنین به کمک متخصص، روی خودتان کار می‌کنید تا اعتمادبه‌نفس‌تان را افزایش دهید و شخصیت‌تان را قوی‌تر کنید.

نشانه‌های فردی که زود عصبی می‌شود

زود عصبی‌شدنتان روی رابطه عاطفی یا زندگی مشترکتان تاثیرات منفی گذاشته است و مانع از مکالمه دوستانه و صلح‌آمیز با همسرتان می‌شود.

احساس می‌کنید باید عصبانیت‌تان را بیش از حد کنترل کنید. در غیر این صورت به شما یا دیگران آسیب خواهد زد و در موقعیت‌هایی که نباید بروز کند، بروز خواهد کرد.

دائما افکار منفی به ذهنتان می‌آید.

بیشتر روی تجارب و اتفاقات منفی تمرکز می‌کنید.

مدام احساس بی‌حوصلگی، تحریک‌پذیری و خصومت می‌کنید.

معمولا با دیگران بحث می‌کنید و در حین بحث، زود از کوره درمی‌روید.

ممکن است در هنگام عصبانیت، دیگران را تهدید کنید.

روی مسائل کم‌اهمیت زود عصبی می‌شوید و نمی‌توانید خشمتان را کنترل کنید.

رفتارهای پرخطر انجام می‌دهید، مثل رانندگی بی‌پروا و بسیار سریع بدون در نظر گرفتن خطرات احتمالی.

زود مضطرب می‌شوید.

برخی اوقات به‌شدت افسرده هستید.

راه حل یا چاره عصبانیت سریع و شدید

همان طور که بالاتر هم توضیح دادیم، اگر چیزهای کوچک باعث می‌شود تا شما به‌شدت عصبانی شوید، باید پیگیر این مسئله باشید. یافتن علت ریشه‌ای باعث می‌شود که شما محرک‌های محیطی را کاهش دهید و منبع عصبانیت را نیز مشخص می‌کند.

نفس عمیق بکشید

اگر متوجه علت موضوع شدید، هنگام مواجه‌شدن با آن نفس عمیق بکشید. چند لحظه به خودتان فرصت دهید که تنفس چند ثانیه‌ای به ایجاد حس آرامش در بدن و ذهن کمک می‌کند بنابراین بهتر می‌توانید اطراف خود را ببینید و شرایط محیطی را درک کنید.

علائم هشداردهنده را بشناسید

عصبانیت معمولاً با علائم هشداردهنده مرتبط است. برای بعضی از افراد ممکن است همراه با مشت‌کردن دستان یا سفت‌شدن فک باشد اما برای بعضی دیگر ممکن است فقط علائم ذهنی داشته باشد. به هر حال شناختن علائم جسمی و هرگونه علائم هشداردهنده هنگام عصبانیت باعث می‌شود که شما راحت‌تر خودتان را به آرامش دعوت کنید.

هر زمان که احساس کردید عصبانی شده‌اید، افکار و احساسات خود را در لحظه یادداشت کنید. دقیقاً قبل از این که فریاد بکشید، چیزی را پرت کنید یا هر کدام از این احساسات به شما غلبه کند، شروع به یادداشت‌کردن کنید. احساس خجالت، ترس، اضطراب و سردرگمی همگی می‌تواند منجر به عصبانیت شود. شناخت دقیق احساساتتان می‌تواند به جلوگیری از این موضوع کمک کند.

یک لحظه فکر کنید

در مواقعی که به‌شدت عصبانی هستید بهتر است که از آن فرد یا اتفاق عصبانی‌کننده دور شده و به جای پرخاشگری چند لحظه به خود فرصت دهید و سعی کنید روش بهتری برای حل مشکل پیدا کنید.

حرف بزنید به جای دادزدن

بدانید که دادزدن فایده‌ای برای شما و حل مشکل به‌وجودآمده ندارد. بنابراین سعی کنید با آرامی توضیح دهید و به فرد مقابل نیز فرصت حرف‌زدن بدهید.

تنوع را فراموش نکنید

اگر وسیله یا اتفاقی خاص مثل ترافیک به طور معمول باعث عصبانیت شما می‌شود سعی کنید راه‌های دیگری را مثل استفاده از وسایل نقلیه عمومی امتحان کنید.

به فواید و مضرات عصبانیت فکر کنید

به این فکر کنید که آیا اصلا آن مسئله ارزش این شدت عصبانیت، ناراحتی و ضررهایی را که ممکن است به بدن یا روابط خودتان بزنید، داشته است یا اصلا با عصبانیت شما مشکلی حل شده است یا نه؟

از مهارت حل مشکل استفاده کنید

سعی کنید بیشتر فکر کنید تا بتوانید سریع‌تر راه حلی پیدا کنید تا از شرایط بد نجات یابید، عصبانیت فقط سرعت حل مشکل شما را می‌گیرد و کمک دیگری نمی‌کند.

خشم‌تان را با فریاد خالی نکنید

فریاد راه حل مناسبی برای رهایی از خشم نیست و چه‌بسا باعث خراب‌ترکردن اوضاع و روابط بین فردی و همین طور بدآموزی برای کودکان می‌شود.

موقعیت را بپذیرید

برخی از مسائل را نمی‌شود تغییر داد و کاری از دست کسی برنمی‌آید. بنابراین عصبانیت غیر منطقی است. بهتر است با شرایط کنار بیایید تا به خودتان آسیبی نرسانید.

به سلامت خود بیندیشید

استرس برای بدن بسیار مضر است و به بافت‌های بدن آسیب می‌زند. شاید مسئله‌ای که شما را عصبانی کرده حل شود یا از ارزش بیفتد اما آسیبی که به بدن خود وارد کردید، همچنان پابرجاست و تنها کسی که عذاب می‌کشد شخص شماست بنابراین برای خود پشیمانی به بار نیاورید.

از متخصص کمک بگیرید

گاهی اوقات شناخت علت ریشه‌ای عصبانیت، کار راحتی نیست و نیاز به کمک متخصص دارد. درمانگر می‌تواند به شما کمک کند تا به عمق وجودی خود سفر کنید، احساسات و رفتار خود را بشناسید و بفهمید که علت عصبانیت شما از کجاست.

منبع: ایسنا

مرتبط:

کرونا؛ چگونه از افراد بی‌مسئولیت عصبانی نشویم؟

مادر  بودن را می توان پاک ترین و مقدس ترین وظیفه ای دانست که به زن ها محول می شود. مادران در طول تاریخ همواره مهمترین تاثیر را بر قلب و روح فرزندانشان گذاشته اند.
نقش مادر در جامعه همیشه مورد تکریم و توجه ویژه ای بوده است. در آثار هنری نیز از قرون وسطی تا زمان کنونی، مادران یکی از سوژه های مهم محسوب می شده اند.

تابلوهای بی شماری با موضوع مادر در سبک های مختلف هنری از جمله امپرسیونیسم و کوبیسم ترسیم شده است. در هر کدام از سبک های مختلف، جوهره اصلی مشترک است و آن عشق پاک مادر به فرزند است.

در ادامه این گزارش، با چند تابلو با موضوع مادر به انتخاب الجزیره آشنا می شوید:

تابلوهایی با موضوع مهر مادری از آغاز قرن هجدهم، به شکلی واقع گرایانه ترسیم شده اند از جمله این آثار تابلویی از یک مادر و فرزندش اثر لئون ژان باسیل پرو، نقاش فرانسوی (۱۹۰۸ ـ ۱۸۳۲) است. این تابلو تصویری واقع گرایانه از یک مادر به همراه کودکش را نشان می دهد. مادر درحال بوسیدن کودک است در حالی که لوازم بافتنی و نخ کنار دستش قرار گرفته و در حال بافت لباسی برای کودکش است.

 

در قرن ۱۹ و دوره ویکتوریایی در اروپا، مادران ناچار می شدند فرزندان خود را به طور غیرقانونی به دنیا آورده و بعد به اجبار به بیمارستان های تخصصی کودکان بسپارند. این بیمارستان ها اینگونه نوزادان را برای خدمت و بیگاری در آینده بزرگ می کردند.
همین موضوع سوژه برخی از نقاشان آن دوره بوده است. یکی از تابلوهایی که با این موضوع ترسیم شده تابلو زیر اثر هنری نلسون اونیل  (۱۸۸۰ـ ۱۸۱۷) است.
در این تابلو چهره زنی که نوزادش را مقابل بیمارستان گذاشته و با او خداحافظی می کند، بیانگر رنج و اندوهی است که مادران در آن شرایط متحمل می شده اند.

 

تابلوی زیر به نام «مرد در دریا» اثر ونسان ون گوگ یکی از آثاری است که به طور ویژه به نقش مادر می پردازد. هر چند نامش در ظاهر کمی عجیب و بی ارتباط است اما نام این اثر به مادری تنها و رنج دیده اشاره دارد که نوزادی را  بغل گرفته و پدر نوزاد صیاد بوده و در دریا به سر می‌برد و مادر تنها با فرزندش نشسته است. این نقاشی مربوط به سبک امپرسیونیسم است.

 

مکتب کوبیسم از ابتدای قرن بیستم با زیر پا گذاشتن بسیاری از قوانین و قواعد طراحی پا گرفت و پابلو پیکاسو یکی از پیشگامان این سبک است.

پیکاسو ده ها اثر با موضوع مادر به سبک های گوناگون دارد. یکی از آنها تابلو مادر و کودک است که در سال ۱۹۲۱ ترسیم کرده. این نقاشی بدن انسان را در پس زمینه ای غیرواقعی ترسیم کرده و احساسات مادر نسبت به کودکش را در اولویت قرار داده است.

منبع: ایسنا

دکتر احمد آفتابی در سلسله نشست‌های مروری بر ادبیات داستانی جهاندکه شامگاه دوشنبه، ۱۳ دی‌، در پردیس کتاب مشهد برگزار شد، در رابطه با زندگی و آثار توماس استرنز الیوت، شاعر آمریکایی‌ بریتانیایی، اظهار کرد: توماس استرنز الیوت یا تی‌ اس الیوت یکی از بزرگترین شاعران قرن بیستم میلادی است که در سال ۱۸۸۸ میلادی در شهر سن‌لوئیز ایالت میزوری آمریکا متولد شد. مادرش شاعر بود و شخصیتی مذهبی داشت. او در کودکی از بیماری‌های جسمی رنج می‌برد و همین بیماری‌ها الیوت را به شخصیتی گوشه‌گیر تبدیل کرد اما عشق به مطالعه و کتاب از همان ابتدای کودکی در او شکل می‌گیرد و باعث می‌شود که مطالعات گسترده‌ای داشته باشد.

وی ادامه داد: الیوت با ترجمه فیتز جرالد از اشعار خیام که به نوعی بازآفرینی انگلیسی اشعار او است، آشنا می‌شود و در ۱۴ سالگی به شعر علاقه پیدا می‌کند. در ۱۸ سالگی وارد دانشگاه هاروارد شد و فلسفه را آموخت و پس از آن در دانشگاه سوربن فرانسه و آکسفورد انگلستان هم تحصیل نمود که همین مساله او را به یکی از باسوادترین نویسندگان قرن بیستم میلادی تبدیل کرد. عشق و علاقه الیوت به اصلیت خود یعنی کشور انگلستان و فرهنگ آن کشور به قدری زیاد بود که تابعیت انگلستان را گرفت و تا آخر عمر در این کشور زندگی کرد.

آفتابی تصریح کرد: او اولین مجموعه شعر خود به نام پروفراک و مشاهدات دیگر را در سال ۱۹۱۵ میلادی به چاپ رساند و سپس به آرامی وارد حلقه‌های ادبی شهر لندن و در سال ۱۹۲۰ میلادی به یک شاعر بزرگ تبدیل شد. الیوت در اواخر عمر به نوشتن درام‌ و نمایشنامه روی آورد. از جمله نمایشنامه‌های او می‌توان به گربه‌های اهل عمل اشاره کرد. تی‌ اس الیوت چهارم ژانویه سال ۱۹۶۵ میلادی در لندن از دنیا رفت و پیکر او در یک کلیسا در روستای اجدادی‌اش به خاک سپرده شد.

عضو هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد درباره اثر معروف این شاعر آمریکایی بریتانیایی که ترجمه‌های بسیار زیادی از آن به فارسی شده، عنوان کرد: تی‌ اس الیوت در سال ۱۹۲۲ میلادی شعر معروف سرزمین ویران یا The Wast land را سرود که شعری بسیار پیچیده‌ و لبریز از لغات سخت و دشوار است. الیوت به شعر دشوار سرودن معروف است و در دورانی هم این شعر را می‌سراید که شعرهای عوامانه رواج پیدا کرده بود. این شعر ابتدا ۸۰۰ سطر داشت که پس از اینکه شعر را به ازرا پاوند، شاعر آمریکایی، نشان می‌دهد، پاوند اضافات شعر الیوت را با اجازه خود او حذف می‌کند و اثر مزبور به ۴۳۳ سطر رسید.

وی خاطرنشان کرد: این ۴۳۳ سطر شعر به قدری پیچیده بود که الیوت تصمیم گرفت درباره شعر خود توضیحاتی ارائه دهد. او به منابعی اشاره کرد که هنگام سرودن این اشعار از آن‌ استفاده کرده بود و برای بهتر فهمیدن این شعر باید به آن منابع مراجعه شود. ۲۶ کتاب منابع شعر الیوت است که از جمله آن منابع می‌توان به کتاب کمدی الهی اثر دانته، نمایشنامه آنتونی و کلئوپاترا، طوفان اثر شکسپیر و کتاب اعترافات اثر آگوستین قدیس اشاره کرد.

آفتابی افزود: کتاب سرزمین ویران ارجاعات بسیاری به اسطوره‌ها و داستان‌های متفاوت از نقاط مختلف دنیا دارد که یکی از ویژگی‌های بارز این شعر است. مطالعه این منابع در فهم شعر سرزمین ویران الیوت مفید است و این موضوع میزان احاطه و دانش بالای او را نشان می‌دهد. سرزمین ویران بین زبان‌ها و شیوه‌های مختلف در رفت و آمد است و دائم لحن شعر از فاخر به عامیانه و بالعکس تغییر می‌کند. از بعد تاریخی این شعر به لحظات باشکوه تاریخ انگلستان و ویرانه‌های جنگ جهانی اول و بسیاری از لحظات تاریخی دیگر اشاره می‌کند.

وی اضافه کرد: ترجمه‌های بسیاری از این شعر در زبان فارسی شده که از مهم‌ترین آن‌ می‌توان به کتاب‌های سرزمین ویران ترجمه حسین رازی، سرزمین هرز ترجمه بهمن شعله‌ور و سرزمین بی‌حاصل ترجمه حسن شهباز اشاره کرد. حسن شهباز در سرزمین بی‌حاصل پس از ترجمه شعر الیوت، تفسیر بیت به بیت را هم درج کرده که این کتاب از این حیث ترجمه‌ بسیار ویژه‌ای است. بیژن الهی، شاعر و مترجم مطرح کتاب نیز شعر الیوت را با عنوان ارض موات ترجمه کرده است. الهی شعر الیوت را ایرانیزه کرده و همان مفهوم و ایده‌های شاعر را در یک بازآفرینی به زبان فارسی انتقال داده است.

منبع: ایسنا