نوشته درک و همدلی عامل موثر در پیشگیری از پرخاشگری اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

نوشته پرخاشگری _اختلالی دامن‌گیر برای جوانان اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

یک کارشناس ارشد روان شناسی بالینی، به تبیین عمل پرخاشگری کودکان و نوجوانان در دوران شیوع بیماری کرونا پرداخت.

با بیان اینکه خشم ناشی از عدم رسیدن به اهداف و ناکامی‌ها، ریشه‌ بروز پرخاشگری است اظهار کرد: خشم در کودکان به طور کلی دو دلیل رایج دارد؛ محیطی که کودکان در آن قرار دارند و به مرور زمان یاد گرفته‌اند که برای رسیدن به خواسته‌های خود در آن محیط از خشم استفاده و پرخاشگری را بروز دهند و همچنین، الگو گیری از والدینی که پرخاشگری را جایگزین حل مسائل خود کرده‌اند.

این کارشناس درباره‌ بروز پرخاشگری در نوجوانان گفت: نوجوانان در سن پرچالشی قرار دارند؛ دورانی که نوجوان در جستجوی هویت خود است و در این راه ممکن است پرخاشگر شود که مسلما قصد نافرمانی از والدین را ندارد و تنها به دنبال استقلال و یافتن هویت خود است.

وی با بیان اینکه الگو گیری از والدینی که خشم را دائما در خانه بروز می‌دهند نیز می‌تواند از علل بروز خشم در نوجوانان باشد، ادامه داد: گاهی حالت‌های روان شناختی نوجوانان همانند محرومیت‌ها، تبعیض‌ها، کمبود محبت‌ها و… می‌تواند خشم آنها را برانگیخته کند و رفتار نادرست والدین می‌تواند باعث سرکشی و طغیان این خشم و پرخاشگری شود.

به گفته‌ این روانشناس، گاهی خشم متناوبی که در کوکان و نوجوانان دیده می‌شود ناشی از نوعی اختلال خلقی است که نیازمند درمان توسط روان‌شناس و روان‌پزشک دارد.

وی درباره‌ افزایش بروز خشم در دوران قرنطینه‌ و شیوع ویروس کرونا، افزود: در دوران شیوع کرونا، والدین استرس و هیجانات شدیدی را در جهت مراقبت از فرزندان خود تحمل کردند و این نگرانی‌ها و استرس‌ها مستقیما به فرزندان نیز منتقل شده است که خود علتی برای بروز پرخاشگری است.

شریفی باستان معتقد است، اضطراب والدین در این ایام مستقیما به فرزندان آنها منتقل می‌شود و تمامی رفتارهای بازدارنده و وسواس گونه در این ایام و ماندن در خانه، منجر به خستگی روانی و نهایتا بروز خشم و پرخاشگری می‌شود.

وی به توان مالی خانواده‌ها در فراهم کردن امکانات آموزش آنلاین در ایام کرونا اشاره کرد و استرس ناشی از عدم توان فراهم کردن امکانات را یکی از دلایل بروز پرخاشگری دانست.

شریفی باستان ادامه داد: زندگی انسان‌ها در ارتباط با یکدیگر معنا می‌شود و این قرنطینه و ارتباط به صورت آنلاین و از طریق فضای مجازی اثرات منفی در ارتباط افراد گذاشته است.

این روان شناس در ارتباط با اثرات منفی ارتباط مجازی در این ایام برای کودکان و نوجوانان اظهار کرد: انسان در محیط‌های گروهی انگیزه پیدا می‌کند و هرچه سن کمتر باشد این نیاز بصورت انگیزه‌ بیرونی همانند حضور در جمع همکلاسی‌ها، دریافت حمایت و تشویق آموزگار، رقابت در جمع هم‌سالان و… تامین می‌شود.

به گفته‌ این مدرس دانشگاه، فضای مجازی به علت نداشتن زیربنای کافی و عدم وجود تمامی فاکتورهای ارتباطی نمی‌تواند نیازهای اجتماعی کودکان و نوجوانان را تامین کند و اثرات منفی برای آنها دارد.

وی ادامه داد: کودکان و نوجوانان از این جهت که هنوز به قدرت تاب آوری در برابر سختی‌ها و انعطاف پذیری روان شناختی نرسیده‌اند، مسلما نمی‌توانند از پس تمامی مشکلات برآیند؛ بنابراین سطح انگیزه‌ی آنها کاهش می‌یابد؛ همچنین حضور مستمر و آموزش در فضای مجازی خود، باعث بروز پرخاشگری می‌شود.

شریفی باستان به ارائه راهکارهایی برای والدین در جهت کاهش پرخاشگری کودکان در ایام قرنطینه پرداخت و اظهار کرد: ابتدا والدین باید ارزیابی کنند که کودکشان تحت چه شرایط و موقعیتی پرخاشگری را بروز می‌دهد؛ سپس باید درباره‌ آن رفتار و ناراحتی خود نسبت به آن رفتار مشخصا با کودک صحبت کنند.

وی افزود: به کودک خود رفتار جایگزینی ارائه و توضیح دهید که بجای پرخاشگری می‌تواند از رفتار مناسب دیگری در جهت رسیدن به اهداف خود استفاده کند.

به گفته‌ این مدرس دانشگاه، والدین باید خودشان به عنوان الگویی برای کودکان، پرخاشگری را بروز ندهند و گاهی می‌توانند از اعمال محدودیت‌هایی در ازای رفتار منفی کودک نظیر تنها گذاشتن کودک، ماندن کودک در اتاق و… برای مدت کوتاهی استفاده کنند.

وی درباره‌ راهکارهای کاهش پرخاشگری در نوجوانان گفت: باید آگاهی والدین نسبت به نوجوانان افزایش یابد و به فضای روانی آنها تسلط پیدا کنند بگونه‌ای که رفتارهایی که باعث ناراحتی نوجوان است را بروز ندهند و در کمال احترام و حمایت با آنها برخورد کنند.

وی به دو فاکتورِ آموزش و مدیریت خشم تاکید و اظهار کرد: در ایام شیوع بیماری کرونا رفتار والدین در مقابل کودکان و نوجوانان بسیار اهمیت دارد؛ این رفتار باید بگونه‌ای باشد که به فرزندان استرس و هیجانات منفی منتقل نشود.

شریفی باستان معتقد است، والدین نباید شرایط را اغراق آمیز جلوه دهند و همواره باید کلمات مبتنی بر واقعیت را بر زبان آورند چراکه بسیاری از واکنش‌های اضطرابیِ مقابله با این بیماری، احساس عدم توان زندگی و ابهام در آینده را به کودکان و نوجوانان القا می‌کند و در این شرایط والدین باید راهکارهای زندگی متناسب با بیماری کرونا را به فرزند خود ارائه دهند و آینده را امید بخش جلوه دهند تا بتوانند از خشم و پرخاشگری این ایام بکاهند.

منبع: https://www.ghatreh.com

مرتبط:

نکاتی برای پیشگیری از خستگی چشم در کودکان

چگونه محیط خانه را برای دانش‌آموزان آماده کنیم؟

راهکار‌های تقویت عزت‌نفس درکودکان

نوشته راه های کاهش پرخاشگری کودکان و نوجوانان اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

نوشته پرخاشگری نوجوانان را با پرخاشگری پاسخ ندهید اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

برخی از مشکلات هستند که به صورت انفرادی قابل درمان نیستند؛ زیرا آن مشکل در بافت خانواده شکل گرفته و بنابراین می ­توان گفت که سایر اعضای خانواده ممکن است در شکل­ گیری مشکل نقش زیادی داشته باشند؛ از طرفی بعضی مشکلات به صورت انفرادی درمان می­ شوند اما وقتی در کنار خانواده قرار می­ گیرید­، به دلیل بافت مشکل ساز خانواده، قابل درمان نیست و بنابراین کل خانواده و بافت آن باید تحت درمان قرار بگیرند.
به گزارش ایسنا، بنابراعلام آرکا، مشاوره خانواده، درمان منحصربه فردی است که می­ تواند در رفع نیازهای همه اعضای خانواده موثر باشد.

مشاوره خانواده باعث می­ شود که از مرزهای سالم خانوادگی درک بهتری پیدا کنید؛ توانایی حل مساله و ارتباطات بین فردی را تقویت کنید؛ مهارت همدلی را تقویت کرده تا تعارضات خانوادگی کاهش پیدا کنند و درنتیجه پرخاشگری و عصبانیت بهتر مدیریت شوند.

نکته اصلی در داشتن و حفظ یک خانواده موفق این است که بتوانیم نیازهای اعضای خانواده را بفهمیم و شناسایی کنیم و با برآوردن این نیاز­ها، تعادل خانواده را برقرار کنیم.

مزیت­های خانواده درمانی

خانواده ­ها می­ توانند در صورت بروز هرگونه رویداد استرس­ آمیز از قبیل مشکلات مالی، طلاق، خیانت، از دست دادن دوست عزیزی که ممکن است روابط خانوادگی را تحت فشار بذارد، از خانواده درمانی بهره­ مند شوند.

علاوه براین، می­ تواند در درمان نگرانی­ های بهداشت روانی که بر کل خانواده تاثیر می­­ گذارد، از جمله افسردگی، سوء مصرف مواد، بیماری مزمن و مشکلات غذایی یا نگرانی­ های روزمره مانند مشکلات ارتباطی، درگیری بین فردی یا مشکلات رفتاری در کودکان و نوجوانان موثر باشد.

مشاوره خانواده با هدف ارتقاء تفاهم و همکاری در بین اعضای خانواده به منظور حل مشکلات یک یا چند نفر از اعضای خانواده انجام می­ گیرد. به عنوان مثال، اگر کودک دارای مشکلات اجتماعی و دانشگاهی باشد، درمان بر روی الگوهای خانواده که ممکن است در عملکرد و مشکلات کودک نقش داشته باشد، متمرکز خواهد شد؛ نه اینکه به تنهایی رفتار کودک را ارزیابی کند.

از آنجا که خانواده منبع مشکل را آشکار می­ کند، آنها می ­توانند یاد بگیرند که از کودک و سایر اعضای خانواده حمایت کنند و با کمترین تلاش یا تغییر شرایطی که به رفتار ناخواسته کودک کمک می­کند، رفتار پیشگیرانه ­ای داشته باشند.

بیشتر کودکان بر اساس آنچه در تلویزیون، دوستانشان و در فضای مجازی می­ بینند، باورها و عقاید خود را جمع می­ کنند. خانواده درمان­گران و مشاوران ازدواج این موضوع را با بسیاری از شکست­ های خانوادگی و طلاق که در این دوره فراوان دیده می ­شود، مرتبط می­ دانند.

با این وجود، خانواده­ هایی که پیش از بروز مشکلات شدید با مشاوران حرفه­ ای جلساتی داشته­ اند و یا دارند، قادر هستند ارتباطات خانوادگی را تقویت کرده و از طریق توجه به نیازهای تمام اعضای خانواده، مانع بروز مشکلات شدید شوند.

همان­طور که قبلا ذکر شد، هر خانواده با مشکلات مختلفی روبرو است؛ که اگر هیچ یک از اعضای خانواده ندانند چگونه با آنها برخورد کنند، برخی از اعضای خانواده ممکن است دچار آشفتگی­ های روان­شناختی شدیدی شوند.

با آموزش و تجربه مناسب در مورد چگونگی مقابله با مشکلات خانوادگی، می ­توانید بدون ایجاد هیچ گونه ناراحتی مداوم در خانواده، با برخی مشکلات روبرو شوید. به این ترتیب واحد خانواده شما قادر خواهد بود روش­های جدید و مفیدی برای داشتن و ارتباط با یکدیگر ایجاد کند.

به دلیل پیشرفت تکنولوژی و گسترش فضای مجازی، بیشتر افراد در صورت استرس یا مواجه شدن با مشکل خاصی، سراغ گوشی، فضای مجازی و به ویژه ارتباط­های مجازی روی می­ آورند؛ اما این بیشتر شبیه فرار یا مخفی کردن مشکلات شماست که نه تنها منجر به حل مشکل نمی­ شود، بلکه باعث می­ شود سایر اعضای خانواده نگران و استرس زیادی داشته باشند. با این وجود، درک چگونگی کنار آمدن با برخی مشکلات و مواجهه با آنها با کمک سایر اعضای خانواده (که در خانواده درمانی یاد داده می­ شود)، مانع از بروز یک خانواده مزمن ناراضی می ­شود.

فرایند خانواده درمانی

ابتدا، روان­شناس شما با همه اعضای خانواده صحبت خواهد کرد تا به او در درک آنچه اتفاق افتاده، کمک کند. درمانگر، از تمام اعضای خانواده می­ پرسد که مشکل به وجود آمده، مشکلات هر فرد، تلاش­ های خانواده جهت حل مشکل و شرایط کلی خانواده را چگونه می­ بینند.

در مرحله بعد، درمانگر یک برنامه درمانی را تهیه می ­کند. هدف این برنامه درمانی، بهبود درگیری ها در یک خانواده است، نه اینکه کسی را مقصر مشکلات به وجود آمده در خانواده بدانیم. درمانگر شما به اعضای خانواده کمک می­ کند تا بهتر ارتباط برقرار کنند، مشکلات را حل کنند و روش­های جدیدی برای همکاری مشترک پیدا کنند.

خانواده درمانی همیشه نمی ­تواند منجر به از بین رفتن مشکل شود؛ اما می­ تواند مهارت های جدیدی را به اعضای خانواده آموزش دهد تا از طریق روش­های سالم تر شرایط سختی را پشت سر بگذارند. خانواده درمانی لازم نیست مدت زیادی طول بکشد. تعداد جلسات برحسب نوع و شدت مشکل تعیین می ­شود.

مشاوره آنلاین روانشناسی و روان درمانی آنلاین آرکا با بهره مندی از روانشناسان و مشاوران با تجربه و دارای صلاحیت می توانند به شما کمک کنند تا مشکلات روحی، عاطفی، جسمی و رفتاری تان را تغییر داده و سبک زندگی سالمی داشته باشید.

منبع:  ایسنا

مرتبط:

سخنی مهم با والدین در مورد حریم خصوصی کودکان

دو آسیب خانمانسوز در میان خانواده

مشکلات رایج جوانان امروزی با والدین شان

نوشته چه موقع به مشاوره خانواده نیاز داریم؟ اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

نوشته بهترین رفتار با زورگویی کودکان از دید روانشناسان اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

واکنش های کودکان، نونهالان و نوجوانان نسبت به استرس و اضطراب ناشی از شیوع بیماری کرونا متفاوت است. در این شرایط والدین می توانند با بهره گیری از توصیه های روان شناسان در کنترل و مدیریت استرس به فرزندان خود کمک کنند.
دکتر بهنام بهراد استادیار روانشناسی سلامت پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش با برگردان و تلخیص مجموعه طبقه بندی شده ای از این واکنش ها و راه های مواجهه و مراقبت برای گروه های سنی کودکان، نونهالان و نوجوانان برگرفته از شبکه ملی استرس ترومایی کودکان (Nctsn-2 مارچ ۲۰۲۰ ) کوشیده است تا والدین و مراقبین کودکان را در بهبود شرایط آنان در استرس و اضطراب ناشی از کرونا ویروس یاری کند.

فرزندان ممکن است با توجه به سن به اشکال گوناگون در برابر انتشار کرونا ویروس واکنش نشان دهند که در ذیل برخی از واکنش ها متناسب با گروه سنی و همینطور بهترین کمک های والدین و مراقبین کودکان و نوجوانان ارائه شده اند.

گروه سنی پیش از دبستان

در این گروه سنی واکنش ها در برابر ویروس کرونا شامل ترس از تنها ماندن، خواب های بد، مشکلات گفتاری، از دست دادن کنترل ادرار و مدفوع، یبوست، شب ادراری، تغییر اشتها و همچنین افزایش کج خلقی و قشقرق و چسبیدن به پدر و مادر و بزرگسالان است.

اینکه چگونه به این گروه سنی می توان کمک کرد راهکارهایی شامل صبر و بردباری، ایجاد حس اعتماد و اطمینان بطور زبانی و جسمی، ترغیب کودک به بیان و ابراز خود از طریق بازی، نمایش و قصه گویی، دادن امکان تغییرات کوتاه مدت در نظم و ترتیب خواب، برنامه ریزی پیش از خواب برای فعالیت های آرامش بخش و راحت، حفظ برنامه های منظم روزانه خانوادگی و اجتناب از اخبار و رسانه ها است.

گروه سنی ۶ تا ۱۲ سال

واکنش این گروه سنی در برابر شیوع ویروس کرونا شامل تحریک پذیری، غر و ناله، رفتار پرخاشگرانه، چسبیدن به والدین و بزرگسالان، کابوس دیدن، اختلال در خواب یا اشتها، علائم حسمی مانند سردرد و دل درد، کناره گیری از همسالان، از دست دادن علایق، رقابت و مسابقه در جلب توجه والدین، فراموشی کارهای روزانه و مطالب تازه یادگرفته شده در مدرسه است.

راهکارهایی که کارشناسان برای این گروه سنی ارائه داده اند، شامل صبرو بردباری و دادن اطمینان خاطر به کودک، برگزاری جلسات یا ساعت های بازی و در تماس بودن با دوستان از طریق تلفن و اینترنت، ورزش و حرکات کششی منظم، مبادرت به فعالیت های آموزشی مانند کتاب های کار، بازی های آموزشی، مشارکت منظم در کارهای محوله در منزل، وضع محدودیت های ملایم و تدریجی اما پایدار، بحث درمورد انتشار ویروس فعلی و ترغیب کودک به بحث با پرسش هایی از قبیل اینکه چه کارهایی در خانواده و جامعه قابل انجام است از جمله این راهکارهاست.

تشویق به بیان واظهار خود از طریق بازی و گفت و گو، کمک به خانواده برای طرح ایده هایی به منظور افزایش رفتارهای ارتقاء سلامت و حفظ برنامه های روزانه در خانواده، محدود کردن مشاهده اخبار و رسانه ها، صحبت در مورد چیزهایی که کودکان دیده یا شنیده اند. توجه و برخورد با هر نوع انگ یا تبعیض و شرخ و توضیح اطلاعات نادرست از دیگر شیوه های برخورد با این گروه سنی به شمار می رود.

گروه سنی نوجوانان (۱۳ تا ۱۸ سال)

واکنش این گروه سنی نیز در برابر انتشار ویروس کرونا می تواند علائم جسمی همچون سردرد و جوش زدن در نقاط مختلف بدن باشد، اختلال در خواب یا اشتها، سرآسیمگی و آشفتگی یا کاهش انرژی و بی تفاوتی، بی توجهی به رفتارهای ارتقاء سلامت، کناره گیری از همسالان و افراد مورد علاقه، دل مشغولی و توجه به انگ ها و بی انصافی ها و اجتناب و بریدن از مدرسه و تحصیل است.

مشاوران برای این گروه سنی نیز صبر و بردباری و دادن اطمینان خاطر به نوجوان، تشویق و ترغیب به انجام منظم کارهای روزانه، تشویق نوجوان به بحث در مورد انتشار ویروس با همسالان و خانواده بدون اجبار، در تماس بودن با دوستان از طریق تلفن، اینترنت و بازی های ویدئویی، مشارکت در فعالیت های منظم و عادی روزانه و حمایت از برادر و خواهرهای کوچکتر و برنامه ریزی برای راهکارهایی به منظور افزایش رفتارهای ارتقای سلامت، محدودیت اخباری و رسانه ای، صحبت و گفت و گو در مورد چیزهایی که نوجوان دیده یا شنیده، بحث و توجه به انگ، پیشداوری و بی انصافی های در حال وقوع طی دوره انتشار ویروس را پیشنهاد می کنند.

منبع:  سایت تیک
مرتبط:

کودکان برون گرا بسیار اجتماعی هستند

چگونه به کودکان آموزش دهیم که به دیگران احترام گذارند؟

با کم حوصلگی کودکان و نوجوانان برای در خانه ماندن چه کنیم؟

نوشته چه کسی باید اضطراب بچه ها در قرنطینه خانگی را کاهش دهد؟ اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

پرخاشگری و سرسختی در کودکان یکی از مشکلات شایع در آنها است که بیشتر به دلایلی چون شخصیت کودک، تغییر محیط زندگی، عدم تعادل روحی، گرسنگی، خستگی، اضطراب و ناامیدی و گاهی فقط به دلیل برقراری ارتباط با اطرافیان و جلب توجه آنها است. از آنجاکه رفتار با یک کودک سرسخت و کله‌شق آسان نیست و گاهی اوقات برای انجام دادن کارهای ابتدایی مانند خوردن، حمام کردن، رفتن به رختخواب و… مقاومت می‌کنند، مهمترین نکته ای که در رفتار با آنها باید رعایت شود حفظ خونسردی و آرامش است چون کودکان به اقتضای طبیعتشان خیلی سریع رفتار والدین‌شان را تقلید می‌کنند، بنابراین واکنشی که والدین نسبت به پرخاشگری آنها از خود نشان می‌دهند بسیار مهم و تأثیرگذار برای آنها است.
از علل اصلی پرخاشگی در کودکان کنترل اطرافیان و رسیدن به آزادی بیشتر است به همین دلیل به اشکال مختلفی به والدین، خواهر یا برادر، دوستان و همسالان خود پرخاشگری می‌کنند.

برخی رفتار پرخاشگرانه که توسط کودکان دیده می‌شود عبارت‌اند از:

آزار جسمی: کودک سعی می‌کند تا با استفاده از گاز گرفتن، مشت‌زدن، لگدزدن، کتک زدن و … به دیگران حمله کند.
آزار روانی: اغلب کودک پدر و مادر خود را به‌صورت شفاهی و گفتاری یا از طریق اقدامات بی‌ارزش آزار می‌دهد.
آزار کلامی: در این نوع آزار کودک فریاد‌ زده، جیغ کشیده و یا یکی از والدین خود را نفرین می‌کند. کودکان پرخاشگر با به کار بردن جملات و کلماتی قصد تضعیف روحیه و آزار و اذیت والدین خود را دارند.
آزار مالی: زمانی اتفاق می‌افتد که کودک یا نوجوان بیش‌ازحد از پدر و مادر خود تقاضای پول کند. گاهی ممکن است کودک از کارت‌بانکی والدین استفاده غیرمجاز کند.

فرزند شما به نظم و قانون نیاز دارد و باید بداند که چه رفتاری در خانواده و اجتماع موردقبول و چه رفتاری غیرقابل‌قبول است و همچنین باید بداند رفتار اشتباهش چه عواقبی به دنبال دارد.

رفتار پرخاشگرانه کودکان چه ویژگی‌هایی دارند:

– سرسخت و مستقل هستند
– مشتاق تأیید کردن هستند و سعی می‌کنند به هر قیمتی شده توجه شما را جلب کنند.
– قدرت رهبری سایر کودکان را دارند.
– هر چیز که در اطرافشان باشد پرت می‌کنند و گاهی به چیزهای اطراف برخورد می‌کنند
– متعهد است که آنچه را که دوست دارد انجام دهد

دلایل رفتار پرخاشگرانه در کودکان

۱٫ مشکلات جسمی و روحی (در کودکان مبتلا به دوقطبی و اسکیزوفرنی و بیش فعال پرخاشگری بیشتری وجود دارد)
۲٫ قربانی آزار جسمی و یا جنسی بودن
۳٫ قرار گرفتن در معرض تهدید یا خشونت در خانه
۴٫ قرار گرفتن در محیط‌های پراسترس، اضطراب‌زا و ناامید کننده

چند پیشنهاد برای جلوگیری از پرخاشگری کودکان نسبت به والدین

– رفتار صحیح را به کودکتان آموزش دهید: گفتن عبارت کتک نزن یا گاز نگیر به کودک کافی نیست. به او یاد بدهید که چگونه خشم خود را کنترل کند. زمانی که خشمگین می‌شود به او بگویید که به اتاقش رفته و یک کتاب بخواند و یا تکنیک نفس عمیق را به او بیاموزید.
– مرزها را مشخص کنید: در خانه به یکدیگر احترام بگذارید، اجازه دهید که او درک کند که گاز گرفتن، فریاد زدن، لگدزدن، مشت زدن و … در خانه مجاز نیست.
– آگاه کردن کودک از عواقب پرخاشگری: هر بار که فرزندتان به شما آزاری رساند او را از امتیازاتی محروم کنید و برای مدتی از او دور شوید یا اینکه او را مجبور به انجام کارهای مختلفی کنید تا متوجه بشود که با اذیت کردن شما بازنده خودش است و دیگر نباید این کار را تکرار کند.
– فاصله گرفتن از کودک: اگر کودک شما نوپاست و به شما لگد زده و یا گازتان می‌گیرد فوراً بین خود و کودک فاصله کمی ایجاد کنید تا نتواند به شما آسیب بزند با این کار کودک شما یاد می‌گیرد که هر بار او به شما لگد زد و یا گازتان گرفت شما از او فاصله می‌گیرید، درحالی‌که کودک را از خود دور می‌کنید تا حد ممکن آرام باشید و به فرزندتان فرصت دهید تا بفهمد که این کار شما به دلیل رفتار اشتباهش بوده است. درصورتی‌که کودک شما بزرگ‌تر بود برای جلوگیری از پرخاشگری او بهتر است که از مشاور کمک بگیرید.

چگونه به کودک پرخاشگر کمک کنیم؟

۱٫ کمک کنید تا کودک یاد بگیرید که چگونه با عصبانیت خود مقابله کند
به کودک خود بیاموزید که به‌جای استفاده از بدن مشکل را از طریق گفتگو حل کند. با خونسردی از کودک بخواهید که علت عصبی و پرخاشگری‌اش را برایتان توضیح دهد. گفتگو با کودک به او احساس بهتری می‌دهد. زمانی که کودک موفق به کنترل خشم خود شد تشویقش کنید.

۲٫ رفتار باثباتی داشته باشید
بچه‌ها در رفتار با آنها به ثبات نیاز دارند اگر نسبت به رفتار کودک یک روز با یک روش و روز دیگر با روشی دیگر رفتار کنید گیج می‌شوند. از اطرافیان کودک هم بخواهید که با روشی مشابه شما با پرخاشگری او رفتار کنند.

۳٫ به عنوان مجازات تنبیه‌بدنی نکنید
اغلب والدین نسبت به رفتار سرسختانه کودک خود با تنبیه‌بدنی واکنش نشان می‌دهند. هر بار که کودک را کتک می‌زنید درواقع به او یاد می‌دهید که روش برخورد با کسی که کار اشتباه انجام داده کتک زدن است. تنبیه بدنی کمکی به کودک شما نخواهد کرد و در بیشتر موارد او را تشویق به ادامه رفتار خود می‌کند.
تنبیه بدنی علاوه بر اینکه هیچ کمکی به کودک برای غلبه بر رفتار منفی‌اش نمی‌کند بلکه دردناک و ظالمانه است و این‌طور به کودک شما القا می‌کند که شما ظالم هستید. وظیفه شما به‌عنوان یک والد این است که کودکی سالم و مسئول پرورش دهید. نظم بخشیدن به رفتار کودک راهی برای آموزش او برای غلبه بر رفتار خود و تبدیل‌ شدن به فردی مناسب برای زندگی اجتماعی است.

۴٫ مذاکره کنید
گاهی در برخی شرایط لازم است با فرزندتان مذاکره کنید. وقتی کودک چیزی را که می‌خواسته به دست نیاورده طبیعی است که پرخاشگری کند اگر می‌خواهید فرزندتان به حرف شما گوش کند مهم است که بدانید چرا او این کار را انجام می‌دهد.
بهترین راه برای مذاکره با کودکان سؤال پرسیدن است. می‌توانید با این سؤال که چه چیزی او را اذیت می‌کند شروع کنید. این به فرزندتان فرصتی می‌دهد تا با شما صحبت کند و همچنین به او اطمینان می‌دهد که شما مایل به گوش کردن به صحبت‌های او هستید و برای کارهای او احترام قائلید.
مذاکره با فرزندان به معنای تسلیم شدن به درخواست‌ او نیست اما فرصتی به شما می‌دهد که از خواسته‌هایش آگاه شوید و برایش توضیح دهید که چرا در حال حاضر نمی‌توانید آنچه را که می‌خواهد برایش فراهم کنید.

۵٫ دیدگاه کودکتان را بشناسید
با درک دیدگاه کودکان برخی از پرخاشگری‌ها در آن‌ها قابل‌ رفع است. سعی کنید که از دیدگاه فرزند خود اتفاقات در حال رخ دادن را تفسیر کنید، اگر بتوانید کودک را درک کنید مقابله با رفتارهای پرخاشگرایانه او نیز آسان‌تر خواهد شد.
به‌عنوان‌مثال اگر کودک شما از انجام دادن کارهای محوله امتناع می‌کند شاید کارهای زیادی به او سپرده‌اید پس ابتدا به او بگویید که چه‌ کاری را در اولویت قرار دهد و چگونه تمام‌ کارها را در مدت‌زمان کوتاهی به پایان برساند، همچنین می‌توانید او را تشویق کنید که قبل از انجام کار بعدی استراحت کوتاهی داشته باشد.

۶٫ ایجاد خانه‌ای گرم و صمیمی
بیشتر یادگیری کودکان از طریق مشاهده است. کودک با مشاهده دائم مشاجره والدین با یکدیگر رفتار پرخاشگرانه را یاد می‌گیرد. مشاجره والدین محیط خانه را سرد و پُر از استرس می‌کند پس کودک هم برای کنار آمدن با اوضاع خانه رفتار پرخاشگرانه را در پیش می‌گیرد؛ بنابراین هرگونه رفتار نادرست در خانواده باید فوراً مورد توبیخ قرار گیرد فرقی هم ندارد چه برای والدین و چه برای کودکان، سعی کنید بهترین الگوی کودکتان باشید.

۷٫ در برابر کارهای خوب او واکنش مثبت داشته باشید
زمانی که کودک رفتار مناسبی دارد و باعث خوشحالی شما شده است او را در آغوش گرفته و به او بگویید که چقدر از این رفتار او راضی هستید.
فرزند شما به نظم و قانون نیاز دارد و باید بداند که چه رفتاری در خانواده و اجتماع موردقبول و چه رفتاری غیرقابل‌قبول است و همچنین باید بداند رفتار اشتباهش چه عواقبی به دنبال دارد.
یکی دیگر از مواردی که والدین در رفتار با کودک پرخاشگر باید به یاد داشته باشند این است که هر دو از یک شیوه تربیتی استفاده کنند و هر دو در اصلاح رفتار اشتباه کودک خود نقش داشته باشند.

منبع:تبیان

مرتبط:

عصبانیت و پرخاشگری کودک خود را چگونه برطرف کنیم؟

نوشته با رفتار پرخاشگرانه کودکان چگونه برخورد کنیم؟ اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

نوشته تاثیر یک رویکرد خاص بازی درمانی بر کودکان آسیب‌دیده جنسی اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.