معلولیت چیست؟

طبق تعریف سازمان بهداشت جهانی( ۱۹۸۱)، معلولیت عبارت است از ایجاد اختلال در ارتباط بین شخص و محیط. به بیان ديگر، معلولیت مجموعه ای از عوامل جسمی، ذهنی، اجتماعی و یا ترکیبی از آن ها که به نحوی در زندگی فرد اثر سو برجای گذاشته ومانع زندگی او به گونه طبیعی می گردد.

رفتار با اشخاص دارای معلولیت

اشخاص دارای معلولیت مثل دیگر اشخاص جامعه دارای حس و هیجان هستند

این که جامعه معلولین را از سایر اشخاص در جامعه جدا بدانید، بنظر اخلاقی نمی رسد برای این که معلولین هم مثل دیگران دارای حس بوده و درک و فهمی مثل بقیه دارند. البته به علت محدودیت هایی که دارند، نسبت به سایرین از حساسیت بیشتری برخوردارند و امکان دارد به رفتار و گفتار افراد دیگر عکس العمل افراطی نشان دهند. بنابراین باید همه اشخاص بدانند که در زندگی خویش چطور باید با دیگران و مخصوصا معلولین رابطه برقرار کنند چراکه همه ما در طول زندگی با این اشخاص برخورد خواهیم داشت.

اشخاص دارای معلولیت را مخاطب اصلی خویش بدانید

موقع صحبت با شخص دارای معلولیت، با خود او حرف بزنید نه با همراه، مربی، پرستار یا والدینش برای این که هیچ کدام از ما دوست نداریم که موقع صحبت، شخص مقابلمان به کسی ديگر نگاه کرده و سئوالاتش را از وی بپرسد. با اشخاص ناشنوا هم مستقیما حرف بزنید و چنانچه طرف صحبت شما شخصی اتیستیک بود که موقع صحبت به چشم هایتان نگاه نمی کرد باز هم رو به او باشید و مخاطب کلامتان را خود او قرار دهید.

نخست از اشخاص دارای معلولیت سوال کنید، آنگاه برطبق خواست شان رفتار کنید

با این پیش فرض که آن ها به کمک احتیاج دارند پیش نروید! اول سوال کنید که آیا میتوانید ، در راستای اثربخش تر یا ساده ترشدنِ کار، کمکی به آن ها کنید. افرادِ با توانایی های متفاوت بهتر از هر کس از نیازهای شان و شیوه های تأمین آن ها آگاه اند. چنانچه از شما تقاضای کمک کردند، سوال کنید که برای کمک باید دقیقا چه کنید.

با اعضای خانواده این اشخاص، نرم و انعطاف پذیر باشید

بسياري از افرادِ با توانایی های متفاوت به همراهی و مراقبت اعضای خانواده شان احتیاج دارند. در بسياري از موارد، اشخاص برای رسیدگی به نیازهای همسر یا فرزند معلول شان ناچار به ترک شغل می شوند. دربرابرِ این اشخاص انعطاف پذیر باشید و چنانچه امکان دارد اجازه دهید کارشان را با شرایط جدید ادامه دهند. این کار تأثیراتِ منفی روی خانواده و نیروی کار را کاهش می دهد.

هیچ گاه در ﻣـﻮرد ﭼﮕـﻮﻧﮕﻲ ﺑـﺮوز ﻣﻌﻠﻮﻟﻴـﺖ از اﻓـﺮاد کم توان ﺳﺆال ﻧﻜﻨﻴﺪ.

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺿﺮورﺗﻲ در آن اﺣﺴﺎس ﻣﻲﻛﻨﻴﺪ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ اﺑﺘﺪا ﺷـﺮاﻳﻂ ﻣﻨﺎﺳـﺒﻲ را آﻣـﺎده ﻛﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﻓﺮد دارای معلولیت ﺑﺎ رﻏﺒﺖ ﺑﻪ ﺳـﺆاﻻت ﺷـﻤﺎ ﭘﺎﺳـﺦ دﻫﺪ.

متناسب با رده سنی آن ها رفتار کنید

معلولان تنها از نظر بعضی کارکردها دارای محدودیت هایی هستند. این که با آن ها مثل یک بچه رفتار کنید، امکان دارد در آن ها حس ناراحتی و ناکارآمدی ایجاد کند. بهتر است همواره با معلولان مناسب با سنشان برخورد کنید.

استفاده نکردن از وسایل معلولین

یکی از مواردی که بسیار اتفاق می افتد استفاده از وسایل این اشخاص برای سرگرم شدن و استراحت کردن است. شاید به عنوان نمونه صندلی چرخ دار مکان خوبی برای استراحت باشد و ما بتوانیم از آن برای استراحت استفاده کنیم ولی بدون شک چیزی که اشکار و بدیهی است ناراحتی اشخاص معلول از این کارهاست. برای استفاده از وسایل معلولین و جابجا کردن وسایل آنها از معلولین سوال کنید و در صورت رضایتشان به وسایل مربوطه را جابه جا کنید.

در دست دادن با اشخاص معلول عجله نکنید

اشخاص معمولی جامعه موقع مواجهه شدن با یکدیگر و پیدایش احساسات مثبت، با یکدیگر دست می د هند. در موقع برخورد با اشخاص معلول به علت وجود بعضی از محدودیت ها در دست دادن به آن ها عجله نکنید و اجازه دهید نخست آن ها در این امر پیش قدم گردند. بدون دادن دست، با نشان دادن چهره بشاش و خندان هم میتوان در برقراری رابطه سازنده و دوستانه موفق بود.

اشخاص معلول هم توانایی هایی دارد

به خاطر داشته باشید که هیچوقت به عدم توانایی اشخاص توجه نکنید. مطمئن باشید هر کس دارای توانایی هایی است که باید شرایط بروز آن فراهم گردد.

خداوند در انسانها این توانایی را قرار داده که چنانچه شخصی از عضوی، نقص داشته باشد، عضو ديگر قدرتمند تر از اعضای بدن اشخاص سالم عمل می کند. به عنوان مثال شخصی که دست راست وی دچار نقض شده است، خداوند چنين قابلیت را به وی می دهد که دست چپش طوری کار کند که اشخاص عادی با دو دست خود چنين توانایی را ندارند.

به قصد ترحم با آن ها برخورد نکنید

چنانچه شخص معلول و دارای نقص عضو، متوجه ترحم اطرافیان شود و مجموعه ای از این جملات« بخاطر این که تو ضعیف هستی، نمی توانی، من کمکت می کنم» شوند، در روحیه وی تأثير منفی گذاشته و بارها شاهد آن بودیم که این اشخاص دچار افسردگی می شوند.

در این مواقع با رفتار معقولانه میتوان به این اشخاص کمک کرد. به عنوان مثال چنانچه شخص معلولی می خواهداز خیابان بگذرد و از لحاظ راه رفتن مشکل دارد، شما میتوانید به او کمک کنید. در مواردی که این اشخاص نیاز به کمک دارند، خيلي معقولانه میتوانید به آن ها بگویید« چنانچه به کمک نیاز دارید، در خدمتت هستم» و قصد ترحم نداشته باشید. مثلا بگویید:« آخی، نمی توانی راه بروی، بیا کمکت کنم»

اطمینان اشخاص دارای معلولیت را بدست آورید

باید توجه داشت این اشخاص به علت نقص عضو، بطور ناخودآگاه« آزرده خاطر » هستند و بعضی از آن ها نسبت به اطرافیان خویش هم بدگمان میشوند و هنگامی که اطرافیان آن ها را راهنمايي می کنند، آنرا از جنبه مسخره و تحقیر می پندارند.

در این مواقع باید اطرافیان این بدگمانی را طبیعی بدانند و تلاش کنید که آن ها را نسبت به خودتان خوشبین نموده و کاری کنید که اطمینان این اشخاص را جلب کنید؛ به عنوان مثال اطرافیان باید تلاش کنند هنگامی که شخص معلولی را به مجلس و یا جمعی دعوت می کنند؛ وی با خود چنين تفکری نداشته باشد که تنها به او تعارف شده است.

مرتبط:

معلولانی که در مدارس عادی درس می خوانند موفق ترند

دلیل عادات بد کودکان + راه حل های عاقلانه والدین

برای تربیت یک فرزند خوب باید این موارد را رعایت کنید

نوشته چطور با اشخاص دارای معلولیت رفتار کنیم؟ اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

نوشته ویژگی مادر هایی که بهترین دوست فرزندان خود هستند اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

نوشته کودکان را به ورزش تشویق كنید اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

گفتن اینکه “مامان؟ بابا؟ میشه نمکدونو بهم بدین؟!” کار خیلی سختی نیس. وقتی سخته که بخوای راجع به مسائل شخصی به صورت جدی باهاشون حرف بزنی. البته اگه از اون دست آدمایی هستی که خیلی با پدرومادرت حرف میزنی اینم خیلی کار سختی نیس اما اگه کمتر باهاشون حرف میزنی یا اصلا حرف نمیزنی کارت یکم سخت تره اما بازم ارزش داره که تلاشتو بکنی. یادت نره اگه بهشون اعتماد داشته باشی خیلی واضح تر و راحت تر باهاشون حرف میزنی.

شجاع باش و شروع به صحبت کن

اولش صحبت کردن راجع به  مسائل شخصی ممکنه برات خجالت آور باشه اما باید بدونی که پدرومادرت تو رو به خوبی میشناسن و یه زمانی هم، همسن تو بودن. نذار که کمی خجالت مانع حرف زدنت بشه، مشکلی نیست حرف بزن و افکارتو بهشون بگو. بعضیا فکر میکنن که وقتی مشکلشونو به پدرو مادرشون بگن اونارو ناراحت یا نگران میکنن اما اونا به خوبی میتونن مشکل پیش اومده رو مدیریت کنن هر چقدر هم بزرگ باشه. اگه نگران به نظر میرسن بخاطر اینه که دوستت دارن و میخوان مواظبت باشن.

بعضیا هم هستن که مشکل رو مطرح نمیکنن چون نمیخوان راجع بهش فکر کنن و امید دارن که مشکل به خودی خود حل بشه! اما مخفی کردن یه مشکل باعث نمیشه که اون مشکل حل بشه بلکه بدتر شاید دچار استرس و اضطراب هم بشن.

صحبت کردن راجع به  مشکلت با پدرومادر باعث میشه کمتر تحت فشار باشی. از طرفی با هم فکر میکنید و راه های رفع اون مشکل رو پیدا میکنید.

چطوری شروع کنیم؟

یه وقت و جای خوب واسه صحبت کردن انتخاب کن.

هر موقع که کنار همید میتونید صحبت کنید اما وقتی اونا بدخلق هستن، استرس دارن، سرشون شلوغه یا وقت خواب اصلا زمان مناسبی واسه شروع یه مکالمه جدی نیس. مثلا موقعی که توو ماشین هستید یا پیاده روی میکنید یا ظرفارو میشورید میتونه وقت خوبی باشه.

مودبانه حرف بزن

اگه احساس کنن که دستشون انداختی یا لحن تمسخر آمیز و تهدید آمیز داشته باشی به حرفات گوش نمیدن و بهت توجه نمیکنن. بنابراین سعی کن مودب باشی.

راجع به چیزی که میخوای حرف بزنی فکر کن

آیا فقط میخوای راجب کارایی که میخوای انجامشون بدی باهاشون حرف بزنی و اونا هم گوش بدن و بفهمن؟ میخوای اجازه استفاده از چیزی رو از اونا بگیری؟ ازشون راهنمایی میخوای؟ پول نیاز داری؟ یا میخوای راجع به مشکلی که برات پیش اومده صحبت کنی؟ ….

فکر کن ببین دقیقا چی میخوای بگی

مثلا میتونی اینطوری شروع کنی: “مامان، میخوام راجع به مشکلی که برام پیش اومده باهات حرف بزنم” یا “بابا، من باید اجازه تو رو داشته باشم تا هفته بعد با دوستام برم اردو. ممکنه راجبش حرف بزنیم؟” یا “مامان؟ بابا؟ من راجب چیزی راهنمایی میخوام. میشه حرف بزنیم؟”

خلاصه و دقیق حرف بزن

دقیقا منظورتو بگو و خیلی کش نده.

بهتره خودت هم یه راه حل پیشنهاد بدی

چرا اونا باید همه کارارو انجام بدن؟ تو فقط قراره که ازشون کمک بخوای. طوری بگو که متوجه بشن که راه حلت یه پیشنهاده نه یه درخواست.

سعی کن دیدگاهشون رو بفهمی

خودتو بذار جای اون ها. باهاشون همدلی کن. از بحث و مشاجره با اون ها هم دوری کن. فقط تو نیستی که نظر داری، فکر میکنی یا احساسات داری پدرومادرت هم همینطورن.

حواست به زبان بدن و تن صدات باشه

اخمو بودن، پشت کردن بهشون، پوزخند زدن، تهدید کردن، اخم کردن اصلا توصیه نمیشه. از طرفی مواظب تن صدات هم باش. آروم و متین صحبت کن. هیشکی دوست نداره که سرش داد زده بشه مخصوصا پدرومادر.

هیچوقت از کلمه”شما … “استفاده نکن

“شما منو درک نمیکنین” یا “شما هیچوقت اجازه نمیدید کارایی که میخوامو انجام بدم” اصلا جملات خوبی نیستن، به جاش از “من …” استفاده کن مثلا” من نتونستم خیلی خوب توضیح بدم” یا “من احساس میکنم بهم اعتماد ندارید که نظر منو هم در تصمیمات مربوط به مدرسه دخالت بدید.”

بهشون توجه کن

بهتره وقتی حرف میزنن به اونا نگاه کنی، اینطوری بهتر میتونی روشون تاثیر بذاری تا اینکه به دیوار نگاه کنی یا بیرون از پنجره.

باهاشون مدارا کن

اگه کمی باهاشون سازش داشته باشی و لجبازی نکنی اونا هم خیلی بیشتر و بهتر باهات کنار میان و به فکر حل مشکل تو خواهند بود.

اگه رودررو صحبت کردن باهاشون برات سخته میتونی یادداشت براشون بذاری یا پیام بفرستی.

اگه این راه ها جواب نداد چی؟

تقریبا از هر ۱۰ پدرومادر ۹ تاشون میخوان حرفای بچه هاشونو بشنون و مشکلشو حل کنن بنابراین بیشتر اوقات موضوع صحبت به نتیجه میرسه یا حداقل کمی پیش میره. اما گاهی و واسه بعضیا ممکنه این راه ها جواب نده. بعضی از پدرومادرها مشکلات خاص خودشونو دارن یا نمیتونن اون چیزهایی که میخوای و لیاقتشو داری رو فراهم کنن. یا اینکه کلا انعطاف پذیر نیستن.

اگه نمیتونی با پدرومادرت صحبت کنی یا میدونی که صحبتتون به جایی نمیرسه، دنبال یه بزرگتر دیگه ای باش که میتونی بهش اعتماد کنی. یه معلم یا یه مشاور خوب و کاربلد که به حرفات گوش بده، درکت کنه، همراهیت کنه، باورت داشته باشه و دلسوزت باشه. بعد حرفاتو با رعایت همه نکته هایی که بالا گفتیم باهاش در میون بذار تا بیشترین نتیجه رو از حرفاتون بگیری

اگه مشکلت به پول مربوطه بهتره وقت مناسبی رو برای مطرح کردن خواستت انتخاب کن

اگه درخواست پول داری یا یه جورایی مشکلت به پول مربوطه بهتره وقت مناسبی رو برای مطرح کردن خواستت انتخاب کنی.

مثلا روزی که اونا حقوقشونو گرفتن و آروم و مهربونن، خوشحالن یا تحت فشار کار و استرس نیستن میتونه زمان مناسبی باشه. یا موقعی که خودت کاراتو به خوبی انجام دادی و فکر میکنی که ازت راضی هستن. البته خودت هم باید آروم باشی و حالت خوب باشه. موقعی که استرس داری ممکنه حرفایی بزنی یا کارایی بکنی که نتونی به خواستت برسی.

وقتی چند روز به پرداخت حقوقشون مونده باشه هم اصلا وقت مناسبی نیس. این باعث میشه که احساس کنن میخوای ازشون سواستفاده کنی.

یه نکته دیگه که باید در نظر بگیری اینه که بهتره وقتی که تنها هستن درخواست پول کنی چون وقتی دوستانشون یا همسالانشون باشن ممکنه تحت تاثیر اون ها باشه یا اینکه اونا بعدا چه فکری میکنن.

اما چه موقع از روز؟ اینو فقط خودت میدونی که چه زمانی فضای خونه گرم و صمیمیه. مثلا قبل یا بعد شام، آخر هفته های آروم، موقعی که همه قبض ها و اجاره خونه پرداخت شده و ….

مرتبط:

چطور آزادی های بیشتری رو توو خونه داشته باشیم؟

نوشته فوت و فن صحبت کردن با پدر و مادر اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.