به نقل از ویفروم، نتایج تحقیقات نشان می‌دهد، قرارگرفتن در معرض شوک‌های آب‌وهوایی دوران کودکی مانند خشکسالی و سیل تاثیری نابرابر بر رشد کودکان دارد، در تغذیه و دسترسی آنان به آموزش نیز تاثیر خواهد گذاشت و مانعی برای پیشرفت یادگیری آنان خواهد بود البته کودکان فقیر بیشتر تحت‌ تاثیر قرار خواهند گرفت.

بحران آب‌وهوا با بحران‌های دیگر در بیماری همه‌گیر کووید- ۱۹  از جمله قطع آموزش و نابرابری‌ها تلاقی پیدا کرده است و اقدام فوری برای کمک به ایجاد انعطاف‌پذیری و امکان ۱۲ سال آموزش با کیفیت برای دختران و پسران و کمک به آماده‌سازی آنان برای رویارویی با آسیب‌پذیری‌هایی که نسل‌های قبلی هرگز با آن‌ها مقابله نکرده‌اند، مورد نیاز است.

نتایج تحقیقات نشان می‌دهد که رویدادهای شدید آب‌وهوایی که در دوران کودکی تجربه می‌شوند، تاثیر قابل‌توجه نابرابر بر فقیرترین و آسیب‌پذیرترین گروه‌ها خواهد داشت.

محققان اظهار کردند: شوک‌های مربوط به آب‌وهوا که در اوایل زندگی بر کودکان تاثیر می‌گذارند تاثیرات منفی بر بدن و ذهن در حال رشد آنان خواهد گذاشت.

هنگامی که حوادث آب‌وهوایی شدید محصولات را از بین می‌برد یا منجر به افزایش قیمت‌های مواد غذایی می‌شود، خانواده‌های آسیب‌پذیر برای حفظ رژیم‌های غذایی مغذی تلاش می‌کنند. شواهد نشان می‌دهد که رژیم‌غذایی نامناسب و سوءتغذیه کودکان می‌تواند عواقب طولانی‌مدت شدیدی داشته باشد و بر رشد جسمی، مهارت‌های شناختی و پیشرفت در مدرسه تاثیر بگذارد.

۱۰۰۰ روز اول زندگی (از بارداری تا دو سالگی) برای سلامتی، رشد و شانس زندگی کودکان بسیار مهم است. نتایج تحقیقات در کشور اتیوپی نشان می‌دهد که کوتاه‌ قدی در اوایل دوران کودکی به دلیل سوءتغذیه، تاثیر منفی قابل‌توجهی بر مهارت‌های شناختی مهم مانند واژگان و ریاضیات به‌ویژه برای کودکانی که والدین آنان آموزش اندکی دریافت کرده‌ یا اصلا آموزش ندیده‌اند دارد و این شوک‌های اولیه عواقب بلندمدتی به همراه خواهند داشت.

نتایج بررسی در هند نشان می‌دهد که خشکسالی، سیل یا طوفان‌هایی که مادر در دوران بارداری تجربه می‌کند می‌تواند بر رشد آتی واژگان فرزندان در سن پنج سالگی تاثیر بگذارد. تاثیرات طولانی‌مدت بر ریاضیات و مهارت‌های اجتماعی و عاطفی مانند عزت‌ نفس، خودکارآمدی و اختیار حتی در نوجوانی نیز آشکار می‌شوند. در واقع، تجزیه و تحلیل‌ها نشان می‌دهند که موارد مرتبط با بارندگی و سوء تغذیه که دختران نوجوان حتی قبل از باردارشدن تجربه می‌کنند می‌تواند تاثیر منفی بر قد کودکان آینده داشته باشد. بنابراین سوء‌تغذیه ناشی از بحران آب‌وهوایی نیز می‌تواند از نسلی به نسل دیگر منتقل شود.

 

خانواده‌های فقیرتر در برابر مشکلات مالی در هنگام وقوع شوک‌های اقلیمی مقاومت کمتری دارند که می‌تواند خطر وقفه در آموزش را افزایش دهد. شوک‌های مرتبط با آب‌وهوا بر یادگیری و آموزش کودکان و نوجوانان به طرق مختلف در طول زندگی آنان تاثیر می‌گذارد. در ویتنام، کاهش درآمد خانوار به دلیل از بین‌رفتن محصول، مستقیما بر زمانی که کودکان در مدرسه می‌گذرانند به ویژه بر افراد از خانواده‌های فقیرتر تاثیر می‌گذارد.

دختران و زنان جوان در مواقع بحران بار اضافی کار خانگی را بر دوش می‌کشند و خطر ترک تحصیل آنان افزایش می‌یابد همچنین، گرسنگی می‌تواند بر توانایی کودک برای تمرکز در کلاس تاثیر بگذارد و احتمال غیبت از مدرسه را افزایش می‌دهد.

تاثیر نابرابر بیماری همه‌گیر کووید- ۱۹بر آموزش، نیاز اساسی برای سازگاری با بحران آب‌وهوا را برجسته می‌کند. باوجود بهبود دسترسی به آموزش ابتدایی و متوسطه در دو دهه گذشته، همچنان شاهد نابرابری‌های قابل‌توجهی در نتایج یادگیری کشورهای مورد مطالعه هستیم، به‌طوری‌که کودکان از خانواده‌های فقیر و در مناطق روستایی به‌طور مداوم در محرومیت قرار دارند.

همان‌طور که در همه‌گیری کووید- ۱۹ شاهد بودیم بحران آب‌وهوا بدون اقدام هدفمند احتمالا نابرابری‌ها را تشدید خواهد کرد و افرادی که بیشتر تحت‌ تاثیر این بیماری همه‌گیر قرار گرفته‌اند احتمالا در برابر اثرات فزاینده بحران آب‌وهوا آسیب‌پذیرتر هستند.

اگر می‌خواهیم از افزایش شدید دمای جهانی جلوگیری کنیم و محروم‌ترین جوامع و به ویژه دختران و زنان جوان را دربرابر رشد و آموزش محافظت کنیم تا با تغییرات اقلیمی سازگار شوند، اطمینان از رعایت تعهدات کشورهای سراسر جهان در اجلاس تغییرات آب‌وهوایی گلاسگو (COP۲۶) بسیار مهم است.

ایجاد امکان آموزش باکیفیت ۱۲ ساله برای همه کودکان  و به ویژه دختران در شرایط آب‌وهوایی در حال تغییر نیازمند رویکردی گسترده است. سرمایه‌گذاری برای معلمان، مدارس و دانشگاه‌ها و بهبود کیفیت آموزش بسیار مهم است، اما برای ایجاد تفاوت باید به نابرابری‌های مداومی که کودکان را عقب نگه می‌دارد و آنان را در برابر شوک‌های خارجی آسیب‌پذیرتر می‌کند رسیدگی کنیم.

اطمینان از شروع درست زندگی همه کودکان (ازجمله رژیم‌غذایی کافی و سالم) پایه و اساس یادگیری آینده است. فراهم‌کردن محیطی مناسب برای تمام دختران و پسران برای ماندن در مدرسه با منابع کافی برای تحصیل نیز ضروری است.

با افزایش رویدادهای شدید آب‌وهوایی که همچنان بر فقیرترین خانواده‌ها تاثیر می‌گذارد به درک بهتری از چگونگی تجربه و واکنش جوامع آسیب‌پذیر در زندگی خود نسبت به شوک‌های مرتبط با آب‌وهوا نیاز داریم.

منبع: ایسنا

زهرا لطیفیان  با اشاره به این‌که کودک و جایگاه آن در جامعه، معیار مهمی برای ارزیابی سطح توسعه‌یافتگی و فرهنگ در هر جامعه است، اظهار کرد: قطعاً کار کردن حق کودکان نیست و تشکل‌های مردمی متعددی برای کاهش و محو کار کودک در تلاشند، اما واقعیت تلخ این است که کودکان کار به‌طور پیدا و پنهان در جامعه در مشاغل مختلف حضور دارند.

وی عنوان کرد: شهروندان در موارد مختلف در جایگاه رهگذر، مشتری و … ممکن است با این کودکان مواجه شوند، رعایت نکاتی در برخورد با این کودکان می‌تواند از وارد شدن آسیب‌های مضاعف به کودکان پیش‌گیری کند.

لطیفیان بیان کرد: معمولاً هنگامی‌که از کودکان کار صحبت می‌شود، حواس همه به سمت بچه‌هایی می‌رود که سر چهارراه‌ها فال حافظ و آدامس به دست و با اصرار زیاد جنس خود را به مردم می‌فروشند درحالی‌که این کودکان تنها قسمتی از کودکان کار را تشکیل می‌دهند.

این روانشناس با اشاره به این‌که بخش بزرگی از این کودکان در کارگاه‌های کیف و کفش‌سازی، کارخانه‌ها، کوره‌های آجُرپزی یا مغازه‌ها به‌عنوان پادو مشغول به کار هستند، افزود: به دلیل شرایط نابسامان زندگی مانند فوت، بیماری یا ازکارافتادگی والدین، چرخ زندگی این خانواده‌ها به‌سختی می‌چرخد و معمولاً محل سکونتشان در حومه شهرهای بزرگ است و مسکن آن‌ها را یک اتاق نیمه‌کاره یا گوشه‌ای از یک حیاط تشکیل می‌دهد.

وی ادامه داد: در نتیجه خانواده این کودکان چاره را در این می‌بینند که از همان سنین پایین، آن‌ها را به کاری مشغول کنند تا گوشه‌ای از هزینه‌های خانوار را تقبل کنند که در بهترین شرایط این کودکان صبح‌ها کار می‌کنند و در مدارس شبانه به تحصیل خود ادامه می‌دهند.

لطیفیان عنوان کرد: روش‌های تربیتی نادرست، ازدواج کودکان در سنین بسیار پایین بدون آگاهی دادن به آن‌ها و فرهنگ غلطی که کودک را فقط به چشم نان‌آور می‌بیند، همه دست‌به‌دست هم می‌دهد تا هر روز بیشتر شاهد این پدیده باشیم، به همین دلیل علاوه بر سامان‌دهی اقتصادی به‌شدت آموزش در حوزه امور فرهنگی توصیه می‌شود.

این روانشناس بیان کرد: استدلال بعضی از این خانواده‌ها این‌گونه است: «بچه‌دار بشوم تا در آینده کمک‌خرج من بشود یا دخترم را زودتر شوهر بدهم تا خرج او به گردن شخص دیگری بیفتد یا به فرزند خود می‌گویند درس بخوانی که چه؟ اول و آخر باید زیر دست فرد دیگری کار کنی و …» که گویی این قشر طرز فکر دیگری را بلد نیستند و متأسفانه همین فکر را نسل به نسل منتقل می‌کنند، به همین دلیل به نظر می‌رسد ایجاد گروه‌های سازمان‌یافته متشکل از مددکار، روان‌شناس و جمعی از خیران راهکار مناسبی برای برداشتن قدم مثبت در بهبود زندگی این خانواده‌هاست.

وی افزود: تعدادی از این کودکان به‌شدت با استعداد هستند که می‌توان با تقبل خرج درمان والدین و خانواده یا تحصیل این کودکان به نحوی برای آینده‌شان سرمایه‌گذاری کرد و بعد از مزایای آن نفع جمعی برد نه این‌که در اولین قدم به خریدن یک جنس از آن‌ها اکتفا کرد.

لطیفیان با اشاره به این‌که در برخورد با کودکان کار از خود ترحم نشان ندهید یا برعکس توهین نکنید، عنوان کرد: این کودکان متکدی نیستند در نتیجه حتماً در ازای پولی که به آن‌ها می‌دهید جنس تحویل بگیرید و بقیه پول را به آن‌ها نبخشید، انگار که از یک مغازه‌دار جنس می‌خرید، اجازه بدهید آن‌ها این احساس مثبت را تجربه کنند.

این روانشناس بیان کرد: با آن‌ها احساس صمیمیت نکنید و از زندگی و وضعیت معیشتی آن‌ها نپرسید، معمولاً صحبت درباره وضع زندگی به آن‌ها احساس خجالت می‌دهد و نسبت به خانواده و وضعیت خود احساس سرافکندگی می‌کنند.

وی تأکید کرد: اگر قصد خرید از آن‌ها را ندارید خیلی قاطعانه به آن‌ها بگویید، لازم نیست از آن‌ها رو برگردانید، اخم یا توهین کنید چون این کار باعث احساس حقارت در کودک می‌شود و ضربه‌ای سنگین به روح و روان کودک وارد می‌کند.

لطیفیان با اشاره به این‌که نوع برخورد جامعه با این کودکان تعیین‌کننده رفتار آینده آن‌هاست، اظهار کرد: اگر همواره با تحقیر نگریسته شوند، کرامت انسانی آن‌ها حفظ نشود و از امکانات آموزشی برخوردار نشوند بعید است آن‌ها چیز مناسبی برای ارائه به جامعه داشته باشند و این کودکان تمام مسائل منفی را که گرفته‌اند به اجتماع پس خواهند داد و آن زمان بدون تردید ما مردم و مسئولان آخرین کسانی هستیم که باید از آن‌ها ایراد بگیریم.

این روانشناس با بیان این‌که ما نباید کودکان کار را نادیده بگیریم، عنوان کرد: نگاه نکردن و جواب ندادن به آن‌ها، عین نادیده گرفتن است که می‌تواند موجب آسیب‌های فردی و اجتماعی جبران‌ناپذیری شود.

وی افزود: اگر تصمیم گرفتیم از کودکان خرید نکنیم، می‌توانیم در پاسخ به تقاضای آن‌ها برای خرید کالا، مؤدبانه بگوییم «نه ممنون» و اگر لازم بود جوابمان را چند بار تکرار کنیم، به کار بردن خشونت کلامی و رفتاری در این زمینه نقض حقوق آن کودک است.

لطیفیان عنوان کرد: این تفکر که همه کودکان کار برای فرد دیگری کار می‌کنند یا باند هستند در بیشتر موارد اشتباه است، اغلب کودکان کار نان‌آوران کوچک خانواده‌هایشان هستند برای کار و تلاش آن‌ها احترام قائل شویم و از بیان این جمله که «شما باند هستید» در مقابل کودکان پرهیز کنیم.

این روانشناس افزود: پول دادن بی‌دلیل یا پرداخت مبالغ بالا در ازای کالایی که کودک می‌فروشد، در درازمدت تأثیر منفی بر شخصیت کودکان گذاشته و باعث تشویق روحی کودک به کارهای کاذب می‌شود، بنابراین در صورت تمایل به خرید، با کودکان مانند یک فروشنده مواجه شده و از رفتارهای ترحم‌آمیز افراطی پرهیز کنیم.

وی تأکید کرد: در مقابل خشونت یا بی‌احترامی دیگران به کودکان کار سکوت نکنیم، حداقل اقدام در این زمینه تذکر کلامی به افراد و نیز حمایت از کودک در معرض خشونت است.

منبع:ایسنا

مرتبط:

 کودکان کار را به سمت کسب و کارهای اجتماعی سوق دهیم

روح الله زمانی: پرچم کودکان کار را بالا بردم

عظیم دارایی در گفت‌وگو با ایسنا با بیان این‌که کودک دیرآموز توانایی یادگیری مهارت‌های تحصیلی ضروری را دارد، اما میزان و عمق یادگیری‌اش نسبت به متوسط همسالانش کمتر است، اظهار کرد: این کودکان دارای بهره هوشی بین ۷۰ تا ۸۵ هستند و به علت رشد ذهنی کم، قادر به فراگیری مطالب و حل مسائل، همانند افراد عادی و هم سن و سال‌های خود عمل نمی‌کنند.

وی افزود: در واقع نمرات آزمون هوش کودکان دیرآموز بالاتر از آن است که این کودکان را در ردیف کودکان عقب‌مانده ذهنی قرار بدهیم و پایین‌تر از آن است که آن‌ها را با گروه کودکان دارای توانایی یادگیری نرمال مقایسه کنیم، به‌ طور کلی خانواده‌ها در تشخیص و شناسایی کودکان دیرآموز با مشکلاتی مواجه هستند، چراکه آن‌ها معمولاً در ظاهر مشکلی ندارند.

دارایی با اشاره به این‌که این کودکان در بسیاری از موقعیت‌ها رضایت‌بخش عمل کرده و تشخیص این امر بیشتر مواقع تا زمان رفتن به مدرسه به طول می‌انجامد، عنوان کرد: هرچند با ورود این کودکان به مدرسه، تشخیص این مسأله ممکن است و می‌توان این کودکان را در کلاس درس با ویژگی‌هایی مانند ناتوانی در درک مفاهیم انتزاعی، محدود بودن دامنه معلومات عمومی، محدود بودن خزانه لغت نسبت به سایر همسن‌ و سال‌ها، کُند بودن روند یادگیری نسبت به سایر کودکان، مشکلات اساسی در خواندن و فهم کتاب‌های درسی، نداشتن اعتمادبه‌نفس و نداشتن توجه و تمرکز کافی تشخیص داد.

این دکترای روانشناسی بالینی با بیان این‌که این کودکان به جای آن‌که اعمال و فعالیت‌های یک تصویر را توصیف کنند، چیزها را نام می‌برند، عنوان کرد: ظرفیت و دامنه حافظه کوتاه مدت آن‌ها کمتر است تفکر آن‌ها بیشتر عینی، ملموس و انعطاف‌ناپذیر بوده و کمتر قادر به بازگشت‌پذیری هستند.

وی افزود: این کودکان در مقایسه کردن امور با هم مشکل دارند، نمی‌توانند از دانش ریاضی خود در خارج از محیط مدرسه استفاده کنند، آگاهی و جهت‌گیری زمانی آن‌ها ضعیف است، نقاشی‌های این کودکان بسیار ساده، ناپخته و با جزئیات کمتری همراه است، مهارت‌های فراشناختی آن‌ها بسیار ضعیف بوده و نمی‌دانند چه چیزی یادگیری آن‌ها را کاهش می‌دهد و چگونه می‌توانند یادگیری خود را افزایش دهند و یادگیری این کودکان ناقص و بسیار کُند است.

ویژگی‌های نگرشی و عاطفی کودکان دیرآموز

دارایی با اشاره به این‌که نگرش کودکان دیرآموز به مدرسه و تحصیل معمولاً منفی است، اظهار کرد: تعداد غیبت‌های آنان بیشتر است و در بسیاری از موارد از سوی معلم و همکلاسان خود طرد می‌شوند، این نگرش منفی نسبت به کودکان دیرآموز در کلاس‌های سوم تا پنجم بیشتر است شاید به این دلیل که آن‌ها مشکلات سازگاری بیشتری دارند.

این دکترای روانشناسی بالینی با بیان این‌که گاهی این دانش‌آموزان تعارض‌های اجتماعی خود را به شکل پرخاشگری نشان می‌دهند چراکه در هنگام مواجهه با بحران‌های بین فردی و شخصی، سازوکارهای ناکارآمدی برای مقابله در پیش می‌گیرند، اکارآمدیانشناسی بالینی با بیان این‌که  تصریح کرد: دیرآموزان انگیزه تحصیلی بالایی ندارند و همین امر باعث درماندگی و نااُمیدی و پایین آمدن عزت نفس آن‌ها در مدرسه است.

وی بیان کرد: تجربه شکست مکرر در کلاس، فقدان هدف برای آینده، نگرش منفی همکلاسان و روش‌های نادرست آموزش رشد انگیزه تحصیلی این کودکان را به شدت کاهش می‌دهد، آن‌ها از مشکلات رفتاری خود آگاه نیستند و نمی‌توانند عواطف خود را به‌طور مناسب ابراز کنند.

دارایی تأکید کرد: نگرش کودک دیرآموز به مدرسه و تحصیل معمولاً منفی است.

این دکترای روانشناسی بالینی در رابطه با بهترین روش‌های کمک به کــودکان دیـــــرآمــــوز، اظهار کرد: خانواده‌ها به طور مؤثر با معلم همکاری کــرده و معلم از این همکاری استقبال کند، در کلاس‌هایی قــرار بگیرند که دارای دانش‌آموزان کمتــری باشد، معلم به آموزش انفرادی بپردازد و بتدریج کودک را درگیر فعالیت‌های گروهی و تدریس جمعی کند، پیشرفت این کودکان به صورت هفتگی ثبت و در صورت نیاز از وجود یک مشاور کمک گرفته شود، فعالیت‌های یادگیری به صورت گام به گام و از ساده به مشکل و با حجم کمتری انجام شود.

وی ادامه داد: همچنین تدریس با تکرار بیشتری همراه باشد و از بیان لفظی خودِ دانش‌آموز استفاده شود، در مورد پاسخ‌های درست و نادرست بازخورد فــوری و همــراه با توجه، تحسین، تشویق و البته در صورت لــزوم از تنبیه خفیف استفاده شود، به کودکان کمک شود که هرچه زودتر به مرحله عملیات عینی برسند، بـر روی پیشرفت تــوجه و رشد مهارت‌های کلامــی کودکان کار شود، روند افزایش سن عقلی در دانش‌آموزان عادی مطابق با افزایش سن شناسنامه‌ای است، اما در دانش‌آموزان دیرآموز به ازای هر سال که بزرگ‌تر می‌شوند، حدود ۱۰ ماه به سن عقلی آن‌ها افزوده می‌شود و این نکته مهمی است که معلم دانش‌آموز دیرآموز، از ارفاق نمره خودداری کند زیرا فرد در پایه بالاتر دچار مشکلات شدیدتر می‌شود، ضمناً دانش‌آموز پیش نیازهای پایه بالاتر را کسب نکرده‌است و از طرف دیگر تکرار یک پایه باعث افزایش سن عقلی و آمادگی بیشتر دانش‌آموز می‌شود.

دارایی اضافه کرد: مهارت‌آموزی باید مورد توجه قرار بگیرد، از آنجایی که تقریباً ۱۳ درصد دانش‌آموزان مدارس عادی دیرآموز هستند، رسیدن به اهداف فوق نیازمند آن است که یک دوره آموزشی برای معلمان دوره ابتدایی در نظر گرفته شود و یک کمیته تخصصی بر عملکرد مدارس نظارت داشته باشد.

این دکترای روانشناسی بالینی افزود: اگر کودک دیرآموز در همان کلاس‌های اول و دوم آموزش مناسب ببینند و درگیر فعالیت‌هایی شوند که به طور نظام‌دار جذب سیستم ادراکی آن‌ها شود و مهارت کلامــی آن‌ها را رشد دهد، هم نمرات کلاســی و هم رشد هوشی آن‌ها پیشرفت می‌کند و به حد دانش‌آموزان عادی می‌رسد.

وی تأکید کرد: برای افزایش خلاقیت ذهنی در کودکان راه‌های زیادی وجود دارد که می‌توان آن‌ها را به کارگرفت، فراهم کردن فرصت‌هایی برای بروز استعداهای کودکان و ایجاد محیطی صمیمی و انعطاف‌پذیر و نیز حذف روابط خشک و جایگزینی منطق با تعصبات ازجمله راه‌هایی است که در افزایش خلاقیت ذهنی کودکان مؤثر است.

مرتبط:

کودکان دیرآموز چه ویژگی‌هایی دارند؟

نحوه تشخیص کودکان دیرآموز

به نقل از ساینس، تعطیلی مدارس بعد از همه‌گیری بیماری کروناویروس، آموزش دانش‌آموزان را به سمت آموزش آنلاین تغییر داده است، اما آینده این نوع آموزش چه خواهد شد و آیا این نوع آموزش می‌تواند ادامه داشته باشد؟

بحران بیماری کووید -۱۹ باعث شد تا مدارس و دانشگاه‌ها فعالیت حضوری نداشته باشند. در حال حاضر، بیش از ۱٫۲ میلیارد کودک از آموزش حضوری محروم شده‌اند.

البته این موضوع باعث نشد تا کودکان محروم از تحصیل شوند، بسیاری از معلمان با اشتیاق و نگرانی فراوان درباره آموزش، توانسته‌اند آموزش آنلاین را در پیش گیرند، اگرچه این نوع آموزش نسبت به آموزش همراه با تعامل در کلاس درس، اشکالاتی داشته، اما آموزش آنلاین از جهاتی بسیار برتر بوده است.

به‌عنوان‌مثال، تحقیقات نشان داده است که یادگیری آنلاین می‌تواند باعث حفظ بیشتر معلومات شود، زیرا دانش‌آموزان می‌توانند با سرعت خود یادگیری داشته باشند، دیگر زمانی برای رفت‌وآمد به کلاس را از دست نمی‌دهند و همچنین حواس‌پرتی کمتری نسبت به گذشته دارند.

در این شکی نیست که این اتفاق بسیار ناگهانی بوده و کودکان خانواده‌های کم‌درآمد و با شکاف تحصیلی را تحت تاثیر قرار داده است.

اما تعطیلی مدارس توانسته نتایج بسیار مثبتی نیز به همراه داشته باشد و سوال اینجاست که آیا برخی از این جنبه‌ها در دوران پساکرونایی نیز ادامه خواهند یافت یا خیر؟.

محققان اظهار کردند: پیشرفت در زمینه یادگیری آنلاین در گذشته هم بوده است.

قبل از همه‌گیری بیماری کووید- ۱۹ که باعث شد آموزش دانش‌آموزان به سمت یادگیری آنلاین پیش رود، فناوری آموزشی(به کارگیری وسایل و ابزار و استفاده از یافته‌های پژوهشی برای ارتقاء کیفیت یادگیری و فرایند آموزشی) به‌سرعت در حال رشد بود.

در سال ۲۰۱۹، بیش از ۱۸ میلیارد دلار برای استارتاپ‌هایی در نظر گرفته شد که متمرکز بر آموزش با استفاده از کنفرانس ویدیویی، نرم‌افزار یادگیری آنلاین و آموزش‌های مجازی بودند.

پیش‌بینی می‌شود که بازار جهانی آموزش آنلاین به ۳۵۰ میلیارد دلار برسد.

آموزش آنلاین معلمان را قادر ساخته تا از طریق گروه‌های گفت وگو، جلسات ویدیویی و همچنین ارائه ابزارهای آموزش با کلاس در تعامل باشند.

بررسی‌ها نشان می‌دهد که آموزش آنلاین در نهایت به یک جزء لاینفک آموزش مدارس تبدیل خواهد شد.

بسیاری از معلمان توانستند ارتباطات خوبی را با سیستم‌های عامل آنلاین گزارش کنند و ادعا می‌کنند بعد از اتمام این همه‌گیری بازهم از این ابزارها استفاده خواهند کرد.

آیا آموزش در حال تغییر است؟

دسترسی به آموزش آنلاین، برای همه یکسان نبوده است، درحالی‌که ۹۵ درصد از دانش‌آموزان مدارس سوئیس، نروژ و اتریش به رایانه دسترسی دارند، تنها ۳۴ درصد از دانش آموزان در اندونزی به چنین مواردی دسترسی دارند.

بااین‌حال ، یادگیری آنلاین مزایای بسیاری داشته است، شاید این نوع آموزش، نتواند به‌طور کامل جایگزین آموزش سنتی شود، اما پیش‌بینی می‌شود که می‌تواند تغییرات ساختاری مهمی به دنبال داشته باشد.

منبع:ایسنا

مرتبط:کوچ ناگهانی آموزش و پرورش به فضای مجازی