اختلال سلامت روانی می تواند یکی از وحشتناک ترین مشکلات در این سنین باشد که به دلیل آن زندگی(در هر سنی) سخت می شود. با این حال ، به این دلیل که کودکان از آگاهی کمتری نسبت به اطرافشان برخوردارند و همچنین بدن آنها توانایی مقابله با این بیماری را شاید نداشته باشد.

نشانه های اولیه مشکل روانی کودکان و نوجوانان

۲- اضطراب آنها به مرور زمان بیشتر می شوند

۳- اغلب افسرده هستند

۴- مواد مخدر بلای جان نوجوانان درگیر مشکلات روانی

۵- عملکرد موفقی ندارند 

• عقب ماندگی
• عدم اعتماد به نفس
• دشواری تمرکز
• عملکرد ضعیف در خواندن ، نوشتن و دروسی مانند ریاضی
• عدم انضباط

حرف آخر درباره مشکلات روانی کودکان :

اعتماد به نفس مناسب، سلاح کودک در برابر چالش های دنیاست. کودکانی که احساس خوبی در مورد خود دارند، راحت تر می توانند با مشکلات محیط اطراف مقابله کنند.در ادامه نکاتی را برای تقویت اعتماد به نفس کودکان معرفی خواهیم کرد.

همانطور که در این بخش خواهید خواند اعتماد به نفس از حس شایستگی حاصل می شود ، یک کودک با اعتماد به نفس نیاز به درک مثبت و واقع گرایانه از توانایی هایش دارد و ناشی از دستاوردهای بزرگ و کوچک است.کلمات دلگرم کننده شما می تواند به ایجاد اعتماد به نفس کمک کند، به خصوص هنگامی که شما به تلاش یا توانایی های خاص فرزندتان اشاره می کنید.

۱٫ فرزندتان را دوست داشته باشید:

به نظر می رسد واضح است، اما احتمالا مهم ترین چیزی است که می توانید به فرزند خود بدهید. حتی اگر شما آن را ناقص انجام دهید – چه کسی اینکار را نمی کند؟ همیشه عشق زیادی را بروز دهید.

فرزند شما نیاز به احساس پذیرش و دوست داشتن دارد، از خانواده شروع کنید و به گروه های دیگر مانند دوستان، همکلاسی ها، تیم های ورزشی و جامعه گسترش دهید. اگر شما فریاد بزنید یا نادیده بگیرید یا اشتباه دیگر والدینی را انجام دادید، کودک خود را بغل کنید و به او بگوئید که متاسف هستید و او را دوست دارید. عشق بدون قید و شرط، پایه ای قوی برای اعتماد به نفس ایجاد می کند.

۲٫ جایی که لازم است او را ستایش کنید:

مهم است که به فرزندتان ستایش و بازخورد مثبت بدهید، زیرا بچه ها – به ویژه جوانان – آنچه را که فکر می کنید را با ارزش و دستاوردهای خود اندازه گیری می کنند ؛ اما در ستایش خود واقع بینانه باشید ؛ اگر کودکی موفق نشود یا هیچ استعدادی را در مهارت خاصی نشان ندهد، تلاش او را ستایش کنید، اما نتایج غیر واقعی را تحسین نکنید.

به او بگویید که مشکلی نیست که نتواند همه کارها را به طور عالی انجام ده .به او بگویید که بعضی چیزها تلاش و تمرین و تکرار زیادی می خواهند و گاهی اوقات بهتر است بعد از اینکه بهترین تلاش خود را انجام دادید، حرکت کنید.

۳٫ به فرزندتان کمک کنید تا اهداف واقعی را تعیین کند:

هنگامی که کودک شما فوتبال را شروع می کند، برای او خوب است که فکر کند می تواند در نهایت به تیم المپیک برود. اما اگر او در تیم اش در دبیرستان موفق نشود و هنوز فکر کند که یک بازیکن المپیک کالیبر است، در این صورت نیاز به تمرکز بیشتر بر اهداف واقع بینانه دارد.

فرزندتان را برای تعیین اهداف معقول و برای کمک به جلوگیری از احساس شکستش کمک کنید. برای هدف هایش، با صحبت با او، هدف های کوتاه مدت و کوچکی را نشانش دهید.

۴٫ عشق به خود و مثبت سخن گفتن درباره خود را مدلی برایش کنید:

قبل از اینکه بتوانید به فرزندتان یاد دهید که خودش را دوست داشته باشد، باید خودتان را دوست داشته باشید. شما می توانید این رفتار را با تحسین و تکریم خود در زمانی که کاری را خوب انجام داده اید، به او نشان دهید.

چه شما یک دونده ماراتن خوب باشید، یا ارتقایی را در محل کار یا یک مهمانی شام کسب کرده باشید، موفقیت های خود را با فرزندان خود جشن بگیرید. در مورد مهارت ها و استعدادها و تلاش های لازم برای دستیابی به این دستاوردها صحبت کنید. در همان گفتگو، شما می توانید فرزند خود را از مهارت هایش و چگونگی توسعه و استفاده از آنها یادآوری کنید.

۵٫ انعطاف پذیری را آموزش دهید:

هیچ وقت در همه چیز موفق نمی شود ؛ مشکلات و ناکامی ها، انتقاد و درد وجود خواهد داشت. استفاده از این موانع به عنوان تجربیات یادگیری به جای در نظر گرفتن وقایع به عنوان شکست یا ناامیدی است.

“سعی کنید، سعی کنید، دوباره امتحان کنید”، شایسته است، به خصوص در تدریس اینکه نباید کوتاه آمد و بیخیال شد اما، این نیز مهم است که اعتقادات احساسات فرزندتان را به جای گفتن “بله، فقط تشویقش کنید” یا “نباید احساس بدی داشته باشی” مهم بدانید.

این کمک می کند تا بچه ها یاد بگیرند که به احساسات خود اعتماد کنند و راحت تر آنها را به اشتراک بگذارند. بچه ها یاد خواهند گرفت که ناکامی ها بخش عادی از زندگی هستند و می توانند مدیریت شوند ؛ اگر فرزند شما در یک آزمون خوب نبود، به او دلداری ندهید یا به او نگویید که هرگز خوب درس نخوانده بود.

در عوض، در مورد چگونگی انجام مراحل بعد، که می تواند اوضاع را بهتر کند صحبت کنید. هنگامی که موفق شود، برای موفقیتش به خودش افتخار خواهد کرد.

۶٫ استقلال و ماجراجویی را تحریک کنید:

بچه هایی که به خودشان اطمینان دارند مایل به انجام کارهای جدید بدون ترس از شکست هستند. در مورد کودکان جوانتر، شما باید از دور نظارت کنید. شرایطی را تنظیم کنید که در آن او بتواند کارهای خود را انجام دهد و مطمئن شود که وضعیت امن است، اما بعد فضا را به او بدهید؛

به عنوان مثال، نشان دهید که چگونه می توان یک ساندویچ را تهیه کرد و سپس اجازه دهید که بدون کمک شما خودش انجام دهد. اکتشاف را تشویق کنید، چه این سفر به پارک جدید و یا غذاهای جدید باشد. گشت های روزانه و تعطیلات، سرگرمی های جدید، و سفر با همکلاسی ها می توانند همه افق های فرزند شما را گسترش داده و اعتماد به نفس او را برای رسیدگی به شرایط جدید افزایش دهند.

۷٫ ورزش و سایر فعالیت های جسمانی را تشویق کنید:

دیگر نه تنها پسران، بلکه ورزش به ایجاد اعتماد به نفس در دختران نیر کمک می کند ؛ آنها یاد می گیرند که می توانند تمرین کنند، پیشرفت کنند و به اهدافشان دست یابند.

مزایای دیگر:آنها یاد می گیرند که نقاط قوت خود را تشخیص دهند، ضعف های خود را قبول یا تقویت کنند، شکست را بر عهده بگیرند، دایره دوستان خود را گسترش دهند و کار گروهی را یاد بگیرند.

یکی دیگر از پاداش های تقویت اعتماد به نفس:یاد می گیرند که به بدن خود احترام بگذارند.

با شیوع چاقی در میان کودکان، مهم است حتی اگر فرزند شما ورزشی را دنبال نمی کند باز هم به بدن خود احترام بگذارد. سعی کنید فعالیت بدنی خود را پیدا کنید، رقص، هنرهای رزمی، دوچرخه سواری یا پیاده روی و …

۸٫ پیگیری اشتیاق آنها را پشتیبانی کنید:

همه شخصی فرق می کند و در چیزی مهارت دارد، و هنگامی که فرزند شما آن چیزی را پیدا کند، عالی است. به عنوان یک والد، احترام و تشویق فرزندان خود را مورد توجه قرار دهید – حتی اگر آنها به شما علاقه نداشته باشند. هنگامی که آنها در انجام وظایف خود موفق شوند، فرزندتان را تحسین کنید.

اگر استعداد فرزندان شما در گیتار زدن در یک گروه باشد، از علاقه او حمایت می کند، تا با کارهایی مانند مشق مدرسه مواجه نشود. این به این معنی نیست که شما حاکمیت را برای نوجوان خود آزاد بگذارید تا تمام شب را در گاراژ بماند، بلکه کمک کنید او به نوک قله بعدی برسد.

۹٫ قوانین سازگاری را تنظیم کنید:

بچه ها با اطمینان بیشتر می دانند که چه کسی مسئول است و انتظار چه چیزی را دارد ، حتی اگر فرزند شما فکر می کند که قوانین خیلی سخت است، اما زمانی که شما قوانین را تنظیم و پیاده سازی می کنید و می خواهید که انجام شود، او به خودش در مورد آنچه که می تواند و نمی تواند انجام دهد اعتماد دارد.

هر خانوار قوانین متفاوتی دارد و با توجه به سن فرزند شما در طول زمان تغییر خواهد کرد. هر آنچه که در خانواده تان اتفاق می افتد، مهم است. یادگیری و انجام قوانین به کودک احساس امنیت و اعتماد به نفس می دهد.

برای فرزندان بزرگتر، ممکن است قواعد و مسئولیت های آنها بیشتر شود اما، مهم این است که به یاد داشته باشید که شما پدر و مادر هستید نه بهترین دوست. بعضی روزها هنگامی که فرزند شما احساس فشار می کند، ممکن است قدرت و اعتماد به نفس برای گفتن ابن جمله را پیدا کنند، “نه، من نمی توانم این کار را انجام دهم.”

۱۰ . به کودکانتان گزینه هایی را برای انتخاب بدهید:

دادن اختیارات به کودکان – در یک مجموعه معقول از گزینه های انتخاب شده توسط شما باعث می شود آنها احساس قدرت کنند به عنوان مثال، در صبحانه ممکن است کودک شما گزینه تخم مرغ یا پنکیک را بدهد. یادگیری انتخاب های ساده در حالی که جوان است، کمک خواهد کرد که فرزندتان برای انتخاب های سخت تر که با بزرگ شدنش مواجه می شود آماده شود.

۱۱٫ همیشه به جای او کاری انجام ندهید:

صبور باشید و اجازه دهید که خودش کارهایش را انجام دهد. برای مثال، ممکن است سریعتر و آسانتر باشد تا شما لباس کودک پیش دبستانی خود را بپوشانید، اما اجازه دهید که او خودش این کار را برای کمک به مهارت های جدیدش انجام دهد.

هرچه بیشتر او را چالش های جدید دعوت کنید، بیشتر صلاحیت و اعتماد به نفس او را احساس می کنید.اجازه دهید او بداند هیچکس کامل نیست و توضیح دهید که هیچکس انتظار ندارد او بهترین باشد. مدلی که در مقابل اشتباهات و ناامیدی های فرزندتان واکنش نشان می دهید، واکنشی است که او انجام خواهد داد.

۱۲٫ عجله نکنید یا ستایش نادرستی را انجام ندهید:

بچه ها در تشخیص ستایش بی قید و یا تعریف بی پایه هستند. اغلب کودکتان را زیاد ستایش کنید، اما در تعریفهایتان چیز مشخصی وجود داشته باشد، وگرنه کلمات شما چیزی را تکان نخواهد داد.

به عنوان مثال، به جای واکنش به آخرین طراحی فرزندتان، “وای، این عالی است. تو بهترین هنرمند جهان هستی”، سعی کنید چیزی شبیه این بگویید، “من واقعا دوست دارم که چگونه تمام خانواده را نقاشی کردی. تو حتی جزئیاتی مانند ریش بابا را هم کشیدی.”

۱۳٫ کارهای خانوادگی مناسب را انجام دهید:

مسئولیت هایی را به کودکان بدهید، مانند تنظیم میز، پیاده روی سگ ها و یا بردن لباس ها برای لباسشویی. آنها احساسات شایسته خود را افزایش می دهند و مهارت های حل مسئله را در خود تقویت می کنند. بین فرزندانتان مقایسه نکنید در عوض، فردیت هر فرد و هدایای ویژه هر کدام را درک کنید.

۱۴٫ از نام های فرزندان برای ایجاد یک مزیت استفاده نکنید:

هرگز احساسات کودک خود را محکوم نکنید ، هنگامی که شما عصبانی هستید،کمی استراحت کوتاه انجام دهید، بنابراین چیزی نخواهید گفت که پشیمان شوید و به یاد داشته باشید، شما می توانید اقدامات کودکتان را که دوست ندارید، بدون نشان دادن حستان دوست نداشته باشید ، حتما تفاوت را به فرزندتان نشان دهید.

۱۵٫ گاهی نیاز است با هر یک از فرزندانتان جدا جدا وقت بگذرانید:

این که این وقت با غذا خوردن یا دوچرخه سوار باشد مهم نیست، سعی کنید حداقل یک بار در هفته به تنهایی با کودک خود برنامه ریزی کنید.این یک فرصت عالی برای صحبت در مورد آنچه است که در ذهن او وجود دارد و به پیوند دو نفره شما کمک خواهد کرد.