سپیده صلح‌جو در گفت‌وگویی اظهار کرد: تغییر یا نیاز به تطابق با محیط، شروع فعالیتی جدید، تغییرات و وقایعی نظیر مرگ یا بیماری در خانواده و … ممکن است کودکان را دچار استرس کند و آن‌ها را تحت فشار قرار بدهد.

وی ادامه داد: گاهی کودکان درمورد استرس و مشکلات خود مستقیماً صحبت نمی‌کنند، در این شرایط والدین وظیفه دارند سر صحبت را باز کرده و دریابند که چه چیزی کودک را آزار می‌دهد، در واقع علی‌رغم سکوت، کودکان میل دارند که والدین به آن‌ها کمک و مشکل‌شان را حل کنند.

صلح‌جو افزود: برای رفع استرس کودک‌تان، ابتدا باید بفهمید که این استرس نتیجه‌ کدام تغییرات منفی و ناخوشایند زندگی اوست، در مواردی استرس در کودکان می‌تواند خوب و مثبت باشد، اما استرس شدید بر شیوه‌ تفکر، فعالیت و احساسات کودک اثرات مخربی می‌گذارد.

این روانشناس در پاسخ به این سؤال که عوامل ایجاد استرس در کودکان چیست؟ عنوان کرد: کودکان در حین رشد و بلوغ یاد می‌گیرند که با استرس مواجه شوند و به آن واکنش نشان بدهند، بسیاری از عواملی که موجب استرس‌ می‌شوند برای بزرگسالان قابل‌مدیریت هستند، اما برای کودکان بسیار پیچیده و آزاردهنده‌اند، درنتیجه حتی تغییرات کوچک نیز می‌توانند بر احساس آرامش و امنیت کودکان خدشه وارد کنند.

وی ادامه داد: از رایج‌ترین عوامل ایجاد استرس در کودکان می‌توان به نگرانی درمورد تکالیف یا نمرات مدرسه، درد، جراحت، بیماری، حجم فعالیت‌ها و مسئولیت‌ها در مدرسه، باشگاه و غیره، مشکل با دوستان، آزار دیدن و زورگویی سایر بچه‌ها یا فشارهایی که از سمت گروه به کودک وارد می‌شود، تغییر مدرسه، نقل مکان یا مسائل و مشکلات خانوادگی، بی‌خانمانی و غیره، داشتن افکار منفی نسبت به خود، تغییرات جسمی و فیزیکی در دختران و پسران، مشکلات خانوادگی مانند طلاق یا جدایی، وجود مشکلات و مسائل مالی در خانواده و زندگی در منطقه یا خانه‌ای ناامن اشاره کرد.

صلح‌جو با اشاره به علائم استرس در کودکان،  بیان کرد: شاید کودکان از استرسی که بر آن‌ها وارد می‌شود باخبر نباشند اما والدین می‌توانند با مشاهده‌ علائم و نشانه‌های فیزیکی و احساسی یا تشدید حالات نامناسب کودک، از وجود استرس در آن‌ها باخبر شوند.

این روانشناس با اشاره به این‌که استرس در کودکان علائم فیزیکی دارد، عنوان کرد: ازجمله این علائم می‌توان به کاهش اشتها یا تغییرات دیگر در عادات غذایی کودک، سر درد، دل‌درد یا دردهای شکمی بی‌دلیل، نشانه‌های فیزیکی خاص بدون وجود بیماری یا مشکلی مشخص، کابوس‌های شبانه و اختلال در خواب کودک اشاره کرد.

وی عنوان کرد: از جمله نشانه‌های رفتاری یا احساسی استرس در کودکان می‌توان به نگرانی و اضطراب، بروز یا تشدید ترس، ناتوانی در استراحت کردن، وابستگی شدید به والدین، عصبانیت، گریه و ناله، ناتوانی در کنترل احساسات، رفتار توأم با پرخاشگری و لجبازی، بروز رفتارهای بچگانه که مناسب سن کودک نیست و عدم علاقه به مشارکت در فعالیت‌های مدرسه یا وظایف خانوادگی اشاره کرد.

صلح‌جو در پاسخ به این سؤال که رفتار والدین در مواجهه با استرس در کودکان باید چگونه باشد؟ بیان کرد: والدین می‌توانند برای درمان استرس در کودکان با آن‌ها حرف بزنند، وقتی احساس می‌کنید کودک‌تان با مشکلی روبه‌روست، با او حرف بزنیدو سعی کنید احساس ناخوشایند او را به زبان بیاورید و درمورد آن صحبت کنید و به حرف‌های کودکتان گوش دهید.

این روانشناس با اشاره به این‌که والدین می‌توانند احساسات خود را درمورد استرس کودک‌شان بروز دهند، عنوان کرد: شما باید نسبت به مشکلی که کودک‌تان تجربه می‌کند واکنش نشان بدهید.

وی بیان کرد: گاهی کودکان دوست ندارند درمورد مسائل و مشکلات‌شان صحبت کنند، در این‌گونه مواقع طوری رفتار کنید که او مطمئن باشد هر زمان که میل به حرف زدن پیدا کند، شما از او حمایت خواهید کرد، زمانی‌که کودکان مایل به صحبت کردن نیستند، به حمایت نیاز دارند و انتظار دارند که والدین‌شان آن‌ها را تنها نگذارند، پس اگر می‌بینید که کودک‌تان استرس دارد، سرحال نیست یا روز بدی داشته و درمورد آن حرف نمی‌زند، برنامه‌ای ترتیب بدهید و در کنارش باشید.

صلح‌جو تأکید کرد: اگر مدام به حجم ناراحتی، افسردگی و گوشه‌گیری کودک‌تان اضافه می‌شود، اگر کودک شما در برقراری با خانواده و دوستانش مشکل دارد و اگر کودک شما قادر به کنترل رفتار و خشم خود نیست زمان مراجعه به روانشناس است.

منبع: ایسنا

به نقل از سایکولوژی نیوز، کودکانی که والدین آنان شیوه ارتباطی اجتنابی را ترجیح می‌دهند، مشکلات عاطفی بیشتری نشان خواهند داد اما کودکانی که والدین آنان با شیوه‌های منسجم‌تری به یادآوری خاطرات خود می‌پردازند، حتی چند دهه بعد  رفاه و عزت نفس بالاتری از خود بروز می‌دهند.

بسیاری از افراد در دوران خانه‌نشینی کرونا حضور در جلسات و گفت‌وگوهای آنلاین را تجربه کرده‌اند اما مشتاق به برقراری تعاملات اجتماعی واقعی هستند تا از طریق به اشتراک‌گذاری تجربیات خود با دیگران موارد زیادی را  فرا گیرند.

محققان اظهار کردند: برقراری ارتباط برای اشتراک‌گذاری مطالب مرتبط با بیماری کووید ۱۹ می‌تواند برای همه ازجمله کودکان ضروری باشد تا بتوانیم این تجربیات چالش‌برانگیز را حل کنیم و با آن‌ها کنار بیاییم.

بیشتر مطالعات در همه‌گیری موضوعاتی هستند که چندان جالب نیستند ازجمله انزوا و فقدان انگیزه، نگرانی درباره همه‌گیری، نگرانی از آینده و بسیاری از مطالبی که برای رسیدن به آنها، مثبت‌ماندن و دستیابی به زندگی عادی باید تلاش کرد. در این میان، روی دانشجویانی که از زمان شروع همه‌گیری دوران دانشجویی خود را شروع کردند و اکنون در سال دوم تحصیل می‌کنند، بررسی انجام شد و موضوعات اصلی آن، انزوای اجتماعی، نگرانی دانشجویان از آینده، عدم انگیزه و تلاش برای روال عادی زندگی بود.

همه نسل‌ها با شیوه‌های متفاوت همه‌گیری را تجربه می‌کنند اما مهمترین نکته اینجاست که آیا افراد نباید درباره نگرانی‌های این زمان با یکدیگر و به ویژه با فرزندان خود صحبت کنند؟

نتایج تحقیقات آزمایشگاه The Family Narratives، نشان داده است که یادآوری خاطرات استرس‌زا و چالش‌برانگیز از سوی والدین به کودکان کمک می‌کند تا تجربیات احساسی دشوار را درک کرده و با آن کنار بیایند. نتایج جدید این تحقیق نیوزیلندی این یافته‌ها را تایید و گسترش می‌دهد. این بررسی بر روی ۶۰۰۰ کودک از بدو تولد تا بزرگسالی انجام شد.

والدینی که وقایع را به‌صورت مفصل و منسجم بیان کردند و به سوالات کودکان پاسخ دادند، فرزندانی با مشکلات عاطفی کمتر و مهارت‌های اجتماعی بهتر(همدلی) پرورش دادند. همچنین والدینی که فرزندان خود را برای حل یک تجربه چالش‌برانگیز راهنمایی کرده بودند، فرزندان آنان رفتارهایی مانند خشم و پرخاشگری را کمتر بروز دادند و نمرات افسردگی آنان پایین‌تر بود بنابراین والدینی که به فرزندان خود در درک و حل تجربیات احساسی دشوار کمک می‌کنند تا مهارت‌های مثبت ایجاد کنند، مشکلات عاطفی کمتری را تجربه خواهند کرد.

محققان نظرسنجی با حدود ۱۴۰۰ خانواده آمریکایی وکانادایی در ابتدای خانه‌نشینی کرونایی و سپس ۶ ماه بعد انجام دادند. والدینی که از ابتدا از روش ارتباطی اجتنابی استفاده کردند و بر این باور بودند که گفت‌وگو درباره بیماری همه‌گیر یا ایجاد احساس ترس و اضطراب در گفت‌وگو با فرزندان ایده مناسبی نیست، کودکان آنان ۶ ماه بعد با سطوح اضطراب، افسردگی و کناره‌گیری بالاتری مواجه شدند.

واضح است که ما مشتاق تعامل اجتماعی هستیم و از انزوایی که همه‌گیری ایجاد کرده است ابراز تاسف می‌کنیم و نگران آینده هستیم  اما صحبت با دیگران در مورد آن کمک‌کننده خواهد بود. کودکان ممکن است به ساختار هدایت‌شده والدین نیاز داشته باشند تا به آنان در ایجاد روایتی با جزئیات بیشتر، منسجم‌تر و اهداف کمک کند اما آنچه محققان توصیه می‌کنند، این است که با یکدیگر، خانواده و فرزندان درباره تجربیات خود گفت‌وگو کنیم تا بتوانیم با چالش‌های مواجه‌شده کنار بیاییم.

منبع: ایسنا

مرتبط:

قرنطینه را به کام کودکان تلخ نکنید

واکسیناسیون؛عقلانی‌ترین راه مقابله با کرونا

دکتر مهردخت مزده اظهار کرد: استرس در تمامی بیماری‌ها عامل تشدیدکننده محسوب می‌شود، اما نمی‌توان استرس را عامل بروز بیماری دانست.

وی به بیماری مالتیپل اسکلروزیس(MS)  اشاره و اضافه کرد: بیماری ام‌اس نوعی بیماری خود ایمنی است که در فرد مبتلا، غلاف‌های میلین عصب مرکزی تخریب می‌شود که عامل این بیماری را نمی‌توان به استرس ارتباط داد، اما عامل تشدیدکننده تمام بیماری‌ها استرس است.

دکتر مزده با بیان اینکه بیماری ام‌اس بیماری درگیر کننده سیستم عصبی مرکزی بوده که فرد با علائمی از جمله اختلال در بینایی، عدم کنترل ادرار و عدم تعادل بدن مواجه می‌شود، تصریح کرد: علائم بیماری ام‌اس بسیار واضح بوده و فرد را به سمت مراجعه به پرشک سوق می‌دهد،  عدم کنترل ادرار، عدم تعادل و کاهش قدرت بینایی از علائم ویژه و مهم این بیماری است.

وی ادامه داد: فرد مبتلا به ام‌اس آنتی بادی یا پادزهر در بدنش علیه غلاف میلین سیستم عصب مرکزی ترشح می‌شود و به این ترتیب غلاف میلین وی تکه تکه شده  و در نهایت و علائم ام‌اس بروز می‌کند.
این متخصص مغز و اعصاب با تأکید براینکه در مورد بیماری ام‌اس تحقیقات زیادی انجام شده که برخی از تحقیقات و فرضیه‌ها قوت گرفته و برخی نیز رد شده است، یادآور شد: بر اساس برخی تحقیقات انجام شده منطقه جغرافیایی را به درصد ابتلا به ام اس ارتباط دادند، هرچه از منطقه خط استوا دور تر می‌شویم  و با کاهش سطح ویتامین D همراه می‌شوند، درصد ابتلا به ام‌اس بیشتر می‌شود.
دکتر مزده به تحقیقات انجام شده در مورد ژنتیک اشاره کرد و افزود: در افرادی که سابقه خانوادگی ابتلا به ام اس در آنها وجود دارد، شانس بروز بیماری در آنها بیشتر می‌شود. البته تمامی این موارد بر اساس فرضیه و تحقیقات بوده که برخی از آنها رد و برخی نیز قوت گرفته است.

وی به وجود عفونت‌های دوران کودکی و بروز بیماری ام‌اس در بزرگسالی اشاره کرد و گفت: بر اساس تحقیقات و فرضیه‌ها، عفونت‌های دوران کودکی ممکن است در بزرگسالی موجب بیماری ام‌اس شود که تمامی این مباحث فرضیه بوده و چیزی قطعی نیست.

این متخصص مغز  و اعصاب به تأثیر دود سیگار بر بیماری ام‌اس اشاره  کرد و گفت: فرضیه‌ تأثیر دود سیگار و بروز ام‌اس وجود دارد و افرادی که مستقیم سیگار می‌کشند و یا افرادی که در معرض دود سیگار هستند، درصد ابتلا به ام‌اس در آنها بیشتر است، اما تمامی این مباحث فرضیه بوده و قطعی نیست.

وی به داروهای موجود برای درمان ام‌اس اشاره کرد و افزود: در حال حاضر داروهای متنوع ایرانی در بازار وجود دارد که بر اساس نتایج به دست آمده داروهای ایرانی اثرات بسیار خوبی داشته است.

دکتر مزده یادآور شد: بیماری ام‌اس درمان کامل نداشته و همیشه با فرد همراه است اما با پیگیری‌های مداوم می‌توان بیماری را کنترل کرد، بنابراین فرد مبتلا به ام‌اس باید توسط خانواده و اطرافیان حمایت شود تا به زندگی عادی بازگردد.

وی به درصد ابتلایان به بیماری ام‌اس در بین زنان و مردان اشاره کرد و ادامه داد: نسبت ابتلا در بین زنان نسبت به مردان چهار به یک است و علت این تغییر آمار از نسبت دو به یک می‌تواند به افزایش سطح آگاهی جامعه مرتبط باشد.

وی تصریح کرد: در حال حاضر مردم به سطح سلامتی خود توجه بیشتری داشته و در صورت مشاهده هر گونه علامت در خود به پزشک مراجعه می‌کنند، این در حالیست که در گذشته خانواده‌ها در صورت بروز علامت‌هایی مانند کاهش قدرت بینایی فرد را به استفاده را داروهای گیاهی سوق می‌دادند.

دکتر مزده خاطرنشان کرد: بیشترین فراوانی سن بروز بیماری ام‌اس ۳۰ تا ۴۰ سال بوده اما در سنین پایین‌تر و بالاتر نیز این بیماری دیده می‌شود.

منبع: ایسنا

به نقل از ریسرش گاید، نیازهای جسمی و روحی اغلب متناسب با پیشرفت فراگیران افزایش می‌یابد. علاوه بر این، عوامل بیرونی مانند زندگی خانوادگی، امور مالی، دوستان و سلامت روانی ممکن است نقش حمایتی یا عامل ایجاد حواس پرتی در تحصیل ایجاد کنند. در یک نظرسنجی تحقیقات ملی ارزیابی سلامت کالج ملی که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد، اکثر دانشجویان مقطع کارشناسی از استرس و اضطراب به‌عنوان مهمترین عوامل منفی در عملکرد تحصیلی یاد می‌کنند.

هدف این مطلب بحث در مورد آمار استرس فراگیران در مدارس، کالج‌ها و دانشگاه‌ها و شناسایی برخی از دلایل اساسی استرس و تعداد دانش‌آموزان و دانشجویانی است که تحت تاثیر قرار گرفته‌اند. همچنین منابع احتمالی رهایی از استرس موجود در مدارس یا محافل اجتماعی برای دانش‌آموز را شناسایی کرده است. به این ترتیب، مربیان، مدیران مدارس و والدین می‌توانند عوامل مختلفی را که باعث ایجاد استرس در دانش‌آموزان می‌شود و آنچه را که می‌توانند برای رفع آنها انجام دهند، درک کنند. همچنین باید به دانش‌آموزان در مورد چگونگی کنار آمدن آنان با استرس ایده بدهد.

آمار استرس دانشجویان عمومی

با وجود بیماری همه‌گیر ویروس کرونا که هنوز نشانه‌هایی از پایان آن وجود ندارد، بسیاری از فعالیت‌های معمول، زمینه کاهش یا حتی توقف را دارند. اما نتایج مطالعات قبل از شیوع جهانی نشان می‌دهد که دانشجویان به‌طور معمول در هنگام تحصیل در دانشگاه دچار استرس بیشتری می‌شوند. در سال ۲۰۱۸، ۴ درصد متقاضی بیشتری برای کالج‌های ایالات‌متحده در مقایسه با سال ۲۰۱۷ وجود داشت اما فقط ۶۵ درصد پذیرفته شدند. ۲۴ درصد از دانشجویان در مورد آینده خود و پیدا کردن شغل پس از فارغ‌التحصیلی تحت فشار قرار دارند.

نتایج مطالعات نشان می‌دهد که از هر پنج دانشجوی دانشگاه‌های انگلستان که قبل از ورود به دانشگاه بدون استرس بودند، یک نفر از اواسط دوره تحصیلی از لحاظ بالینی مضطرب تشخیص داده می‌شود.

سالانه حدود ۵۰۰ دانش آموز ژاپنی زیر ۲۰ سال خودکشی می‌کنند. در ابتداء هر سپتامبر (یا شروع سال تحصیلی)، میزان خودکشی در نوجوانان سه برابر بیشتر از روزهای دیگر است.

از هر ۱۰ دانشجو ۶ نفر «اضطراب طاقت فرسا» را تجربه کرده‌اند، در حالی که بیش از ۴۰ درصد از آنان با افسردگی فلج‌کننده روبرو شده‌اند. بین سال های تحصیلی ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۵، ۳۰ درصد تعداد دانشجویان آمریکایی که به مراکز مشاوره دانشگاه مراجعه کرده بودند، افزایش یافته است.

 

استرس در بین دانش‌آموزان

استرس برای یک دانش‌آموز متوسطه ممکن است کمی با آنچه دانشجویان دانشگاه تجربه می‌کنند متفاوت باشد اما به این معنی نیست که آنان این استرس را راحت‌تر تجربه می‌کنند. سروکار داشتن با تکالیف مدرسه و یک شبکه اجتماعی رو به رشد، همراه با جسمی که به سرعت خود را به دوره نوجوانی می‌رساند، چیزی است که می‌تواند منجر به استرس شود. در اینجا برخی آمار وجود دارد که نشان می‌دهد نوجوانان چگونه با نقش جدید خود به‌عنوان دانش‌آموز دبیرستانی برخورد می‌کنند. در ایالات‌متحده آمریکا از هر ۱۰ نوجوان، هفت نفر (بین ۱۳ تا ۱۷ سال) اضطراب یا افسردگی را به‌عنوان یک مشکل عمده در میان همسالان خود در جامعه عنوان کرده‌اند. ۷۵ درصد دانش‌آموزان دبیرستانی در دوران تحصیل خستگی، عصبانیت، غم، ترس یا استرس را ابراز کردند. در یک مقیاس ۱۰ نمره‌ای، که مقادیر طبیعی برای بزرگسالان ۳.۸ است، نوجوانان آمریکایی میزان استرس خود را با نمره متوسط ۵.۸ ارزیابی می‌کنند. سه چهارم (۷۵ درصد) دانش‌آموزان دبیرستان‌ها اغلب یا همیشه با احساس استرس در مورد تکالیف مدرسه روبرو هستند.

استرس در بین دانشجویان کالج و دانشگاه

همان‌طور که پیش از این گفته شد، زندگی دانشگاهی در مقایسه با دبیرستان کمی پیشرفته‌تر است. دانشجویان نه‌تنها باید با حجم کاری علمی بیشتری کنار بیایند بلکه از آنان انتظار می‌رود که برای اولین بار عملکرد اجتماعی داشته باشند، برنامه‌ریزی مالی کنند و با زندگی در خارج از خانه کنار بیایند. انجمن بهداشت کالج آمریکا (۲۰۱۵) اعلام کرد که استرس به جدی‌ترین مانع تحصیلی در بین دانشجویان بیش از ۱۰۰ کالج و دانشگاه در سراسر ایالات‌متحده تبدیل شده است. ۴۰ درصد دانشجویان اقرار می‌کنند که از هفت روز هفته پنج روز استراحت ناکافی دارند. از هر چهار دانشجوی آمریکایی یک نفر کمبود خواب دارد که بر عملکرد تحصیلی تاثیر منفی داشته و موجب نمرات پایین‌تر، از دست دادن مهلت ارائه مقاله یا پروژه یا اجبار به انصراف از کلاس شده است. دانشجویان که ۶ ساعت یا کمتر در شب می‌خوابند، میانگین نمره آنان پایین‌تر از دیگران است. ۴۰ درصد از دانشجویان آمریکایی چرت می‌زنند اما در کل کمتر از افرادی که چرت می‌زنند، می‌خوابند. ۴۵درصد دانشجویان ادعا کردند که متحمل استرس بیش از حد متوسط شده‌اند، در حالی که ۳۳ درصد از دانشجویان استرس متوسط را گزارش کرده‌اند و ۱۲.۷ درصد گفته‌اند که این استرس بیش از اندازه است. دانشجویانی که بدون استرس یا استرس کمتر از حد متوسط را گزارش کردند، در مجموع ۹ درصد بودند.

از هر ۱۰ دانشجوی دانشگاه انگلیس هشت نفر در مدرسه استرس و یا اضطراب را گزارش کردند و ۴۵ درصد از دانش‌آموزان در دوره  تحصیل خود احساس استرس کرده‌اند که این آمار بالاتر از تعداد دانشجویانی است که از کلاس‌های خود لذت می‌برند (۴۱ درصد).

 

عوامل شایع استرس دانشجو

استرس به اشکال مختلف وجود دارد، زیرا ظرفیت انسان برای نگرانی نامحدود است. به غیر از گمان‌های معمول در مورد امتحانات و نمرات، استرس از طریق ناتوانی در سازگاری با زندگی خارج از منطقه راحت شما (خانه) و برخورد با یک حلقه اجتماعی جدید به دور از دوستان دوران کودکی و خانواده نیز ایجاد می‌شود. مشکلات دیگری که برای بزرگسالان وجود دارد مانند بودجه، وام‌ها و گرفتن شغل، برای اکثر افراد از دبیرستان یا دانشگاه شروع می‌شود.

تکالیف مدرسه یا تکالیف ترم

آزمون‌های پایان ترم  و میان دوره  به‌عنوان مهمترین منبع استرس برای ۳۱ درصد از دانشجویان ایالات‌متحده محسوب می‌شوند. استرس ناشی از کلاس و حجم تکالیف با ۲۳ درصد در جایگاه سوم بود. تکالیف خانه در رتبه چهارم با ۱۳ درصد قرار گرفت.   ۳۶.۵ درصد از دانشجویان  استرس را  بزرگترین عامل عملکرد منفی علمی و ۲۹.۵ درصد اضطراب را عاملی منفی ذکر کردند. در مورد دانش‌آموزان متوسطه آمریکا، ۶۱ درصد از نوجوانان اعتراف کردند که برای گرفتن نمرات خوب فشار زیادی را تحمل کردند. در مقابل، ۲۹ درصد برای خوب به نظر رسیدن تحت فشار هستند، ۲۸ درصد  باید از نظر اجتماعی مناسب باشند و ۲۱ درصد  تحت فشار درگیر کردن خود در فعالیت‌های فوق برنامه و مهارت در ورزش هستند.

زورگویی و آزار و اذیت

قربانیان زورگویی ۲۹ درصد از دانشجویان را تشکیل می‌دهند. ۳۷ درصد دانش‌آموزان آمریکایی دوران دبیرستان و متوسطه بین سنین ۱۲ تا ۱۷ سال مورد آزار و اذیت اینترنتی قرار گرفتند. دانش‌آموزان دختر آمریکایی در مدرسه بیشتر از مردان مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند (۲۴ درصد در مقابل ۱۷ درصد). درصد بالاتری از دانشجویان پسر گزارش می‌کنند که مورد آزار و اذیت فیزیکی قرار گرفته‌اند (۶ درصد در مقابل ۴ درصد).

جدایی یا دوری از خانواده

بیش از ۳۰ درصد دانشجویان آمریکایی احساس غربت می‌کنند. دانشجویان سال اول این احساس را بدتر تجربه می‌کنند، زیرا  ۶۹ درصد احساس دلتنگی شدید را گزارش کردند. ۹۲ درصد از بیش از یک میلیون دانشجوی بین‌المللی در ایالات‌متحده می‌گویند که آنان هنگام تحصیل در خارج از کشور دلشان برای خانه تنگ می‌شود.

وام‌های دانشجویی؛ نگرانی‌های مالی

هزینه متوسط دانشگاه چهار ساله دولتی آمریکا سالانه بیش از ۲۰ هزار دلار است، در حالی که هزینه موسسات خصوصی حداقل دو برابر با ۴۰ هزار دلار اضافی در سال است. به‌دلیل مشکلات مالی، ۳۲ درصد از دانشجویان آمریکایی گفته‌اند که تحصیلات آنان گاهی اوقات نادیده گرفته می‌شود. ۶۰  درصد دانشجویان نگران این هستند که پول کافی برای پرداخت هزینه تحصیل خود نداشته باشند. ۷۰ درصد دانشجویان در مورد سلامت مالی خود استرس دارند. برای تهیه شهریه، ۴۳ درصد از دانشجویان به صورت تمام وقت و ۸۱ درصد دانشجویان به صورت نیمه وقت در ساعات خارج از تحصیل کار می‌کنند. وام‌ها، روش اصلی تامین هزینه تحصیل دانشجویان برای ۶۴ درصد دانشجویان است. ۳۳  درصد دانشجویان دانشگاه‌های ایالات‌متحده با وام کمتر از ۱۰هزار دلار بدهی دارند، در حالی که ۲۰ درصد بیش از ۳۰هزار دلار بدهکار هستند. حدود ۳۰ درصد دانشجویان به‌دلیل مبلغی که به‌عنوان وام بدهکار هستند، گفتند که تعداد واحدهای خود را کاهش می‌دهند، ۱۶ درصد از تحصیل به‌طور موقت انصراف می‌دهند و ۱۳ درصد به موسسه دیگری که شاید ارزان‌تر است، منتقل می‌شوند.

مسائل بهداشت روان دانشجویان

تعداد دانشجویان آمریکایی با افکار خودکشی یا سایر نتایج مربوط به خودکشی از سال ۲۰۰۸ تا سال ۲۰۱۷، ۴۷ درصد (از ۷.۰ درصد به ۱۰.۳ درصد) افزایش یافته است. ۵۴.۲ درصد از پزشکان بهداشت روان تحت بررسی، بر این باورند که اضطراب، افسردگی و استرس مهمترین نگرانی دانشجویان است. طبق انجمن اضطراب و افسردگی آمریکا، ۸۰ درصد دانشجویان آمریکایی گزارش می‌کنند که بعضی اوقات یا اغلب دچار استرس می‌شوند، در حالی که ۳۴ درصد افسردگی دارند.

 

استرس مربوط به ویروس کرونا

بر اساس گزارش‌های پایش یونسکو در هنگام شیوع همه‌گیری، از هر ۱۰ دانش‌آموز (۸۷ درصد) در ۱۶۵ کشور، ۹ دانش‌آموز در ماه مارس به‌دلیل ویروس کرونا تحت تاثیر تعطیلی مدارس قرار گرفتند.  ۲۰ درصد یا از هر پنج دانشجوی آمریکایی، یک دانشجو در یک نظرسنجی در آوریل ۲۰۲۰ اذعان کردند که امسال سلامت روان طی همه‌گیری به‌طور قابل توجهی بدتر شده است. ۷۸  درصد از خانه‌های دارای دانش‌آموزان دبیرستانی یا کالج در آمریکا اختلالات تحصیلی ناشی از کووید-۱۹ را گزارش کرده‌اند. از این دانشجویان، ۸۰ درصد اعتراف کردند که به‌دلیل این اختلالات از افزایش استرس رنج می‌برند. ۴۴ درصد از دانشجویان نگران هستند که آیا هنوز می‌توانند در دانشگاه ثبت نام کنند. ۶۹ درصد دانش‌آموزان آمریکایی که دچار اختلالات شده‌اند، معتقدند که مدرسه آنان در تمام مراحل انتقال از پشتیبانی کافی برخوردار است.

پشتیبانی بهداشت روانی از دانش‌آموزان

در حالت ایده‌آل، مدارس، مراکز و اشخاص مشخصی را برای کمک به دانش‌آموزان در مقابله با استرس، از جمله هر مسئله اساسی پزشکی یا بهداشت روان، تعیین کرده‌اند. با این حال، تعداد دانش‌آموزانی که از چنین خدماتی بهره‌مند شده‌اند بسیار کمتر از حد انتظار است به این معنی که دانش‌آموزان روش‌های  برای مقابله با استرس ایجاد کرده‌اند و یا این‌که به‌طور کلی از کمک اجتناب کرده‌اند.

۲۳ درصد دانشجویان انگلیس از منابع بهداشت روان موجود در دانشگاه خود راضی هستند. در میان دانشجویان کالج و دانشگاه ایالات‌متحده ۷۵ درصد می‌دانند که برای خدمات حرفه‌ای بهداشت روان در دانشگاه کجا باید بروند.   ۲۰.۳ درصد از دانشجویان که در سال ۲۰۱۸ به دنبال خدمات بهداشت روان بودند از مشاوره یا خدمات بهداشتی کالج یا دانشگاه  خود استفاده کردند. ۶۱ درصد از دانش‌آموزان گزارش کرده‌اند که اطلاعات مربوط به کاهش استرس را از مدرسه دریافت کرده‌اند. ۴۱ درصد دانشجویان به‌دلیل پایان دوره یا ترم خدمات بهداشت روان خود را خاتمه دادند. استفاده از دارو برای مقابله با مسائل مربوط به سلامت روان به آرامی اما به‌طور پیوسته در میان دانشجویان دانشگاه  افزایش یافته است. تعداد دانش‌آموزانی که از ۳۱.۳  درصد در بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱ دارو دریافت کرده‌اند به ۳۴.۳ درصد در ۲۰۱۸-۲۰۱۹ رسیده است.

استرس فقط برای بزرگسالان نیست

استرس واقعی است. فضای رقابتی بیش از حد برنامه‌های دانشگاهی، تقاضای دوره‌های آموزشی، شهریه‌های شگفت‌آور، احساس عمومی دوری از خانواده و دوستان برای مدت زمان طولانی، همه برای جدا کردن انعطاف‌پذیرترین‌ها در کلاس طراحی شده‌اند. متاسفانه، در یک سیستم رتبه‌بندی، همیشه کسانی در پشت خط وجود دارند. تشخیص اینکه استرس اتفاق می‌افتد و به‌ندرت قابل پیشگیری است، قدم بزرگی در جهت کمک به رفع آن است.

اطلاعات همچنان کلید کنترل استرس در بزرگسالان است و به اشتراک گذاشتن دانش در مورد امکانات موجود در دانشگاه، می‌تواند به آنان در کم کردن احساس تنهایی کمک کند. همچنین شناخت نگرانی‌های دانشجو در مورد دوره‌های تحصیلی، امور مالی، اضطراب اجتماعی و پذیرش عمومی می‌تواند به مسئولان کمک کند تا برنامه‌هایی را ایجاد کنند که استرس کمتری را موجب شوند.

این مقاله آماری به‌هیچ وجه کامل نیست، بلکه بخش‌هایی از چگونگی اوضاع در زمینه دانشگاه را نشان می‌دهد. مطالعات به‌روز شده، به‌ویژه در زمینه‌هایی مانند استرس یادگیری از راه دور، روش‌های جدید برای حمایت از دانش‌آموزان مبتلا به استرس، و روش‌هایی در مورد چگونگی توسعه برنامه‌های آموزشی که استرس‌های غیرضروری را کاهش می‌دهند، ابزارهای با ارزشی هستند. اگر نتوانیم استرس دانش‌آموزان را برطرف کنیم، حداقل قادر هستیم که وقایع آن را کاهش دهیم.

منبع: ایسنا

مرتبط:

ارتباط بین استرس در کودکی و رشد زودهنگام دندان‌های آسیا

به نقل از سایکولوژی نیوز، محققان دریافتند که قصه‌گویی ممکن است احساسات مثبت را افزایش دهد و باعث کاهش درد شود، زیرا فرد با استفاده از تخیل و احساسات افکاری را تجربه می‌کند که به دنیای دیگری متفاوت از محیط فعلی انتقال می‌یابد و از شرایط منفی دور می‌شود.

قصه‌گویی منحصر به انسان است، اما درباره تاثیر روان‌شناختی روایت‌های داستانی بر سلامتی، بررسی‌های اندکی انجام شده است. اولین بررسی درباره کودکان بستری در بیمارستان نشان داد که ۳۰ دقیقه داستان‌گویی باعث افزایش احساسات مثبت و کاهش درد خواهد شد. محققان گمان می‌کنند، تاثیر مثبت داستان‌سرایی ممکن است با چیزی به عنوان انتقال روایت مرتبط باشد.

بر اساس نتایج بررسی محققان برزیلی درباره کودکان بستری در بخش مراقبت‌های ویژه (ICU)، داستان‌سرایی ممکن است روشی ساده و ارزان (بدون دارو) برای تقویت احساسات مثبت و کاهش میزان درد باشد. خواندن داستان برای کودکان در بخش ICU به مدت ۲۵ تا۳۰ دقیقه باعث کاهش سطح هورمون کورتیزول بزاقی و افزایش هورمون اکسی‌توسین و تغییرات مثبت عاطفی خواهد شد. با توجه به اینکه همه‌گیری به نوعی به ICU  شباهت دارد، به این معنا که افراد بسیار مضطرب هستند و نمی‌دانند که چه زمانی اوضاع بهتر خواهد شد، می‌توانند از قصه‌گویی برای کاهش استرس در این شرایط استفاده کنند.

نمرات درد گزارش شده کودکان بستری در بخش ICU در مقیاس درجه‌بندی درد، بعد از شنیدن داستان به‌طور متوسط ۲.۷۰ نمره (از ۳.۸۵ به ۱.۱۵) کاهش یافت و این کاهش برای افراد گروه کنترل، تنها ۱.۵۴ واحد (از ۳.۷۲ به ۲.۱۸) بود. همچنین قصه گفتن دو برابر موثرتر از کنترل فعال در افزایش هورمون اکسی‌توسین و کاهش سطح هورمون کورتیزول بود. سطح هورمون اکسی‌توسین شرکت‌کنندگان در این بررسی پس از ۲۵ تا ۳۰ دقیقه گوش‌دادن به یک داستان در مقایسه با انجام بازی‌های معمایی، به‌طور متوسط ۹ برابر نسبت به پنج برابر افزایش را نشان می‌داد. علاوه براین، میزان کورتیزول کودکان بستری در ICU با خواندن داستان به‌طور متوسط ۶۰ درصد نسبت به کودکان با انجام بازی‌های معمایی بود که کاهش ۳۵ درصدی را داشتند.

داستان‌سرایی و ایجاد قلمرو خیالی

با خواندن داستان (با چشم، گوش‌دادن به کتاب صوتی یا اینکه خواندن با صدای بلند) می‌توان درد و رنج زندگی روزمره را به حداقل رساند. بروکینگتون و همکاران وی دریافتند که خوانندگان یا شنوندگان داستان از طریق مکانیزمی به نام انتقال روایت، خود را در یک قلمرو خیالی قرار می‌دهند.

محققان همچنین افزودند: انتقال روایت و شبیه‌سازی ذهنی می‌تواند در قالب‌بندی تجارب شخصی، گسترش دیدگاه‌ها، تعمیق توانایی‌های پردازش عاطفی، افزایش همدلی و تنظیم مدل‌ها و تجربیات عاطفی موثر باشد.

گیلرم بروکینگتون، محقق این بررسی گفت: با خیال به دنیای دیگری می‌روید و برای مدتی می‌توانید در مکان بهتر با استرس کمتر زندگی کنید. داستان‌سرایی می‌تواند به کودکان بیمارستانی و دیگر افراد کمک زیادی کند. با توجه به خانه‌نشینی بیشتر در همه‌گیری ویروس کرونا، خواندن داستان می‌تواند فرصتی برای بازگشت به سنت‌های از دست‌رفته باشد. محققان دریافتند که داستان‌ها دارای بعد نمادین هستند که به‌نظر می‌رسد، پلی طبیعی برای اصل انسانیت ایجاد می‌کنند.

بر این باوریم که نتایج این بررسی بینشی از چگونگی ارتباط متقابل فیزیولوژیکی، بیولوژیکی و فرهنگی را فراهم خواهد کرد. همچنین مکانی امیدوارکننده را برای توسعه مداخلات رفتاری ایمن، ابتکاری و مقرون‌به‌صرفه برای بهبود سلامت روان‌شناختی و کاهش رنج کودکان بستری پیشنهاد می‌دهد.

یافته‌های این بررسی در مجله Proceedings of the National Academy of Sciences منتشر شده است.

منبع: ایسنا

مرتبط:

به افراد درگیر استرس این جملات را نگویید

عوامل استرس ‌زا در کودکان چیست؟

علی شیخ‌الاسلامی با اشاره به الزامات محدودیت‌های کرونایی و میزان رعایت قانون توسط مردم، گفت: طبق آمار و مشاهدات موجود در جامعه و بازخوردهایی که از مردم به عمل آمده، رعایت پروتکل‌های بهداشتی توسط مردم کاهش پیدا کرده است و این نشان دهنده عادی‌انگاری مردم به دلایلی از قبیل عدم وجود طرح‌ها و برنامه‌های طولانی مدّت و به جای آن تصمیم‌گیری‌های مقطعی، مشکلات معیشتی و کم‌حوصلگی و غیره می‌باشد.

وی افزود: در این وضعیت با توجه به اینکه تضمین معیشتی و مالی برای مردم وجود ندارد تا حداقل مردم با خیال راحت ۱۰ روز به سرکار خود نروند و در خانه بمانند، به نظر می‌رسد این ۱۰ روز تعطیلی زیاد کارساز نباشد.

دانشیار گروه آموزشی راهنمایی و مشاوره دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی با اشاره به سطح دورکاری دستگاه‌های اجرایی و خلاقیتشان برای راه‌انداختن کار مردم در شرایط دورکاری، تصریح کرد: با توجه به اینکه اکثر فرآیندهای اداری در دستگاه‌های اجرایی به صورت حضوری انجام می‌شود و کسب و کار دورکاری هنوز جا نیفتاده و زیرساخت‌های لازم در این زمینه فراهم نشده است، مردم در یک سال گذشته مشکلاتی را تجربه کرده‌اند و در واقع، دورکاری به معنای واقعی اتفاق نمی‌افتد، بلکه بیشتر نوع تعطیلی است.

شیخ‌الاسلامی تاکید کرد: البته دستگاه‌های اجرایی تا حد امکان سعی کردند که مردم بتوانند بعضی از کارهای اداری خود را بدون مراجعه حضوری و به صورت غیرحضوری و اینترنتی انجام دهند، امّا بعضی از کارها هنوز هم نیاز به مراجعه حضوری افراد دارند که در این زمینه کاهش کارمندان ناشی از دورکاری موجب کندی کار و نارضایتی شده است.

وی با اشاره به میزان باورپذیری مردم درباره قاتل بودن کرونا و عقایدشان درباره کرونا، گفت: طبق آمار و نظرسنجی‌ها باورپذیری مردم نسبت به خطرناک بودن یا نبودن کرونا رابطه مستقیمی با تبلیغات رسانه‌ها و صحبت‌های مسئولین دارد.

دانشیار دانشگاه محقق اردبیلی اضافه کرد: هر وقت که رسانه‌ها و مسئولان تأکید زیادی به خطرناک بودن ویروس کرونا کرده‌انذ، مردم بیشتر به رعایت پروتکل‌های بهداشتی در قبال کرونا عمل می‌کنند و هر وقت که توسط رسانه‌ها و مسئولان عادی‌انگار انجام شده، مردم نیز رعایت پروتکل‌های بهداشتی را به حداقل ممکن رسانده‌اند.

شیخ‌الاسلامی تاکید کرد: مشاهدات نشان می‌دهد که تا حدودی باورپذیری مردم در رابطه با خطرناک و قاتل بودن کرونا کاهش یافته است.

وی با اشاره به آسیب‌هایی که کرونا بر وضعیت روحی و روانی خانواده‌ها و مخصوصاً کودکان گذاشته، تصریح کرد: با توجه با اینکه اغلب مشاغل نیاز به حضور فیزیکی دارند، بسیاری از افراد شغل خود را از دست داده‌ و در نتیجه درآمدی نیز ندارند. این موضوع در کنار استرس و اضطراب ناشی از شیوع ویروس کرونا بر وضعیت روحی و روانی افراد جامعه و اعضای خانواده تاثیر منفی گذاشته است.

عضو هیات علمی دانشگاه محقق اردبیلی ادامه داد: در مورد کودکان، ماندن در خانه و بازی نکردن با هم‌سن و سالانشان به شدّت در روحیۀ آنها تاثیر منفی گذاشته و تنها همبازی کودکان گوشی تلفن همراه، تبلت و کامپیوتر شده است که می‌تواند آسیب‌های زیادی به همراه داشته باشد.

وی با بیان اینکه با غیرحضوری‌شدن مدارس و آموزش آنلاین، بسیاری از کودکان دچار استرس، اضطراب و ناراحتی‌های دیگر شده‌اند، افزود: به نظر می‌رسد کرونا کاری با وضعیت روحی و روانی مردم کرده است که مدّت‌ها بعد از نابودی آن نیز، این عوارض باقی خواهند ماند.

منبع: ایسنا

دکتر مرضیه عربان دانشیار گروه آموزش و بهداشت و ارتقای سلامت دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، با اشاره به راه‌کارهایی برای رهایی از استرس بیماری کووید ۱۹ توصیه کرد:

“- فقط به دنبال اخبار بیماری نباشید. اخبار دیگر موضوعات، هنرها، فیلم و موسیقی را دنبال کنید.

– رفتارهای وسواسی، شک و تردید آلوده شدن را کنار بگذارید (فقط بعد از تماس با سطوح یا وسایل آلوده شست‌وشوی دست را انجام دهید و نه در موارد شک).

– نگرانی‌های کودکان را با حمایت و دلداری به آن‌ها یا بازی کردن رفع نمایید.

– با دقت به سوال‌های کودکان گوش کنید و به آن‌ها پاسخ دهید.

– کرونا در درصد کمی از افراد که عمدتا مشکلات سلامتی یا بیماری زمینه‌ای دارند (دیابت، قلبی عروقی، تنفسی و فشار خون …) می‌تواند کشنده باشد. بنابراین بیماری کرونا برای همه کشنده نیست.

– می‌توانید گردشگری مجازی داشته باشید. مثلا موزه‌های مطرح دنیا، کاخ‌ها، نقاشی‌ها و … را اینترنتی ملاحظه بفرمایید.

– اخبار و توصیه‌ها را فقط از سیستم بهداشت و درمان پیگیری کنید.”

منبع:ایسنا

مرتبط:

حمــله ویروس کرونا به سیستم آموزشی

تاثیر کرونا بر کودکان مبتلا به سندرم داون

آموزش آنلاین به کودکان سندرم داون در دوران کرونا

رویدادها و رقابت های ورزشی عاملی برای استرس هستند، مخصوصا در زمانی که ورزشکار هم در شرایط نزدیک رقابت قرار دارد و هم نگران وزن خود است؛ در این شرایط، احتمال بروز اختلالات غذا خوردن افزایش می یابد.

 عوامل خطر برای اختلالات غذاخوردن

احتمال بروز اختلالات غذاخوردن در ورزش هایی که وزن از اهمیت برخوردار است، مانند ژیمناستیک، کشتی یا ورزش های استقامتی بیشتر است. از طرفی، ارزش نهادن بیش از حد برای کاهش وزن به منظور دستیابی به عملکرد بهتر می تواند بر اختلالات غذا خوردن و نگرانی ورزشکاران، تاثیر منفی بگذارد.

در عین حال اعتماد به نفس پایین، سابقه اختلالات غذا خوردن در خانواده، اصرار برای لاغر شدن و سابقه طولانی مدت برای رژیم گرفتن، از سایر عواملی هستند که می توانند خطر اختلالات غذا خوردن را افزایش دهند.

همچنین، آغاز ورزش از دوران کودکی و اصرار برای تبدیل به ورزشکار نخبه شدن نیز می تواند عاملی برای افزایش خطر بروز اختلالات غذا خوردن در ورزشکاران باشد.

چه ورزشکارانی بیشتر در معرض خطر هستند؟

در این مطلب که از سوی کیمیا معینی افشاری، متخصص پزشکی ورزشی تهیه شده و در اختیار ایسنا قرار گرفته، آمده است: در میان ورزشکاران، زنان ورزشکار در برابر اختلالات غذا خورن، آسیب پذیرتر هستند و به نظر می رسد که سه عامل برای اختلالات غذاخوردن در ورزشکاران موثر باشد که شامل اثرات اجتماعی و تاکید بر لاغری، اضطراب درباره عملکرد ورزشی و نیز ارزیابی منفی درباره دستاوردهای ورزشی است.

عوارض اختلالات غذا خوردن در ورزشکاران

اختلالات غذا خوردن، خطر کمبودهای تغذیه ای را افزایش می دهد و در نتیجه آن مشکلاتی مانند کاهش ذخایر کلسیم و کاهش تراکم استخوان، افزایش خطر شکستگی های استخوان و اختلالات هورمونی را ایجاد می کند.

منبع:ایسنا

مرتبط:

چطور ایمنی تردمیل را هنگام ورزش بالا ببریم؟

فواید و اثرات مثبت قابل توجه ورزش برای کودکان

چه کنیم کودک ورزشکار هنگام ورزش آسیب نبیند؟