سیدنصرت‌الله میرمعینی، به والدین توصیه کرد: تجربه «نه گفتن» را به کودکان و فرزندان خود یاد دهید چراکه یادگیری این مهارت در جامعه برایشان اعتماد به نفس به ارمغان می آورد.

وی افزود: مهارت «نه گفتن» یکی از اساسی ترین مهارت ها در زندگی محسوب می شود که باید به صورت اصولی، سبک صحیح و درست این موضوع تربیتی به کودکان آموزش داده شود در غیر این صورت فرد با آموزش غیرصحیح این مهارت دچار سردرگمی شده و راه اصلی را پیدا نخواهد کرد.

میرمعینی خاطرنشان کرد: تربیت صحیح فرزندان باعث ایجاد خودباوری و اعتماد به نفس در آنها می شود و این موضوع در یادگیری مهارت «نه گفتن» بسیار تأثیرگذار است.

وی سبک تربیتی را سه روش دانست و توضیح داد: نخستین آن روش «مستبدانه» ای است که از استقلال نشأت می گیرد و باعث می شود تمام تصمیمات را خود فرزندان بگیرند. دومین مورد عکس روش نخست است که به آن «آسان گیرانه یا پذیرا» می گویند چراکه در این تربیت کنترل و نظارتی وجود ندارد.

این روانشناس نتیجه این نوع روش ها را این گونه توصیف کرد: این نوع روش ها و رفتارها باعث ناپختگی افراد می‌شود و خیلی راحت در مقابل کودکان دیگر قرار می گیرند و مواردی چون باج گیری، کشیدن سیگار و … رقم خواهد خورد.

وی تربیت «مقتدرانه» را سومین روش تربیتی دانست و اظهار کرد: تربیتی درست است که مقتدرانه باشد چراکه این نوع تربیت خیلی در مشارکت و تصمیم گیری تأثیرگذار است و در واقع به این نوع تربیت روش دموکراتیکی گفته می شود.

منبع:ایسنا

مرتبط:

۶ توصیه دانشمندان هاروارد برای تربیت کودک خوب

تربیت کودک مسئولیت پذیر از راه درست و موثر

شما هم باید یاد بگیرید که « نه» بگویید

لیلا میررضایی اظهار کرد: آموزش چگونگی نه گفتن به کودکان از سه سالگی شروع می‌شود؛ در این سن کودک به‌عنوان «من بودن» و کسی که من هم یک شخص هستم، رشد می‌کند.

وی ادامه داد: بنابراین کودکان در چنین شرایطی مقداری لجباز و خودخواه می‌شود و این طبیعی بوده و خوب است که این طور می‌شوند؛ یعنی کودک می‌خواهد بگوید من نیز مثل یک فرد می‌توانم تصمیم بگیرم.

میررضایی بیان کرد: در پایان سه سالگی، کودک مشاهده می‌کند که والدینش کارهای مختلف را انجام می‌دهند اما به وی یکسره توصیه کرده و دستور می‌دهند، اما وقتی «من» در کودک شکل پیدا می‌کند، می‌خواهد بگوید خودم تصمیم می‌گیرم و چرا برای من تصمیم می‌گیرید.

این روانشناس تصریح کرد: اگر در خانواده‌ای به قدری با کودک برخورد کنند و به کودک بگویند که «تو وقتی به حرف دیگران توجه نمی‌کنی دوست داشتنی نیستی و آن زمان که به حرف‌ها گوش کرده و مطیع هستی دوست داشتنی هستی»؛ بعد  از آن کودک مشاهده می‌کند برای بقا نیازمند تأیید دیگران است.

وی عنوان کرد: حالا که کودک نیازمند تایید دیگران شد؛ مثلاً فردی می‌گوید: «شما پسر خوبی هستی و پیشنهاد می‌دهد بیا به پارک برویم.» کودک در این شرایط می‌بیند که اگر پیشنهاد را قبول نکند آن را تایید نمی‌کنید؛ پس در نتیجه فکر می‌کند دوست داشتنی نیست.

میررضایی اضافه کرد: اینکه ما نمی‌توانیم «نه» بگوییم؛ یعنی به تأیید دیگران نیاز داریم، این باور را داریم که زمانی خوب و دوست داشتنی هستیم که به همه جواب مثبت و بله بگوییم؛ در نتیجه ریشه این موضوع در آموزش‌های خانواده و مدرسه است.

این روانشناس در پاسخ به این پرسش که چگونه این نقیصه را در کودک برطرف کنیم؟ بیان کرد: باید از ابتدا ما روحیه انتقادی را در کودکان تشویق کنیم؛ یعنی کودک موضوعی را نقد کرده و نظر دهد، مخالفت کرده و حرفش را بیان کند؛ به اصطلاح میدان ببیند و وقتی در خصوص موضوعی جواب منفی می‌دهد، مورد تأیید قرار گیرد.

وی افزود:  البته این منافاتی با رعایت ادب ندارد؛ همان «نه» گفتن را می‌توان مؤدبانه یا بی‌ادبانه گفت و باید این را یاد بگیرند؛ در درجه اول در خانواده و بعد در مدرسه به کودکان این موضوع را یاد دهیم، به کودک میدان بدهیم تا آزادی سخن گفتن و مخالفت را داشته باشند و وقتی با موضوعی مخالفتی می‌کنند، مورد تشویق قرار بگیرند.

منبع:ایسنا

مرتبط:

تربیت کودک مسئولیت پذیر از راه درست و موثر

رفتاری در والدین که کودک مقاوم تربیت می کند

۶ توصیه دانشمندان هاروارد برای تربیت کودک خوب