نگاهی به رمان «رونی یک پیانو قورت داده»

داستانی بلند برای فهم جان و جهان نوجوانان امروزی

داستانی بلند برای فهمِ جهان نوجوان امروز و نزدیک شدن به آنان، خواندن دقیق داستان های ایرانی از جمله« رونی یک پیانو قورت داده است» می تواند کارساز باشد.

به گزارش خبرنگار مهر ، رمان نوجوانانه «رونی یک پیانو قورت داده» اثر تیمور آقامحمدی به تازگی از سوی نشر سوره مهر روانه بازار کتاب شده است. مسعود فلاح از نویسندگان معاصر در یادداشتی که در ادامه می خوانید به این اثر نگاهی انداخته است:

داستانی بلند  این روزها پیدا کردن یک رمان ایرانی مناسب برای نوجوان ها کار ساده ای نیست؛ ویترین کتابفروشی ها مملو از آثار خارجی است و داستان های فارسی در اقلیتند؛ اما این همه ماجرا نیست. آیا کیفیت آثار خارجی بر آثار ایرانی برتری دارد!؟ اگر همیشه به این شکل نیست، پس دلیل دشواری یافتن یک رمان ایرانی خوب برای نوجوانان چیست؟

دوست دارم با نزدیک شدن به نوروز کتابی را معرفی کنم که شیرینی عید و تعطیلاتش را برای نوجوان ها و حتی پدران و مادران دو چندان کند. به تازگی رمان «رونی یک پیانو قورت داده» نوشته تیمور آقامحمدی از سوی انتشارات مهرک (سوره مهر کودک و نوجوان) برای رده سنی بالای ۱۳ سال منتشر شده که من به دلایل زیر آن را پیشنهادی ارزشمند برای این گروه سنی می دانم.

این رمان روایت زندگی دختری به نام «رونی» است که دغدغه های مشترک بسیاری با دختران ۱۳ و ۱۴ ساله امروز ایران دارد. شخصیت جذاب و خاص رونی، او را به دختری بدل می کند که می کوشد به تنهایی از عهده مشکلات زندگی اش بربیاید، روی پای خود بایستد و با پذیرش شرایط جدید زندگی، آن را به درستی مدیریت کند؛ او از مسائل روزمره و پیش پاافتاده برخی از نوجوان ها مثل چاقی و لاغری، سبزی و سفیدی پوست و… عبور می کند و می خواهد «یک رونی واقعی» باشد. مسیر تغییر شخصیت اصلی از «اولیه» به «ثانویه»، ماجراهای جذاب با حضور شخصیت های مختلف و جالب در پی دارد. رونی پنجره ای به جهانی تازه به رویمان می گشاید و اجازه می دهد به جزئیات آن با نگاهی متفاوت بنگریم.

داستانی بلند شخصیت های گوناگون داستان به خوبی معرفی می شوند و خواننده می تواند ارتباطی مناسب با کاراکترهای رمان برقرار کند؛ خانواده صمیمی سه نفره (رونی، پدر و شاهرخ)، استاد جمشیدی، منشی آموزشگاه موسیقی با شال های رنگی که بعدها به شکلی نامحسوس به مریم، عضو چهارم خانواده تبدیل می شود، عمه ای دلسوز و شخصیت های خاص گروه ۴ نفره موسوم به «سه کله پوک». تنوع شخصیت ها و رعایت نکته «نیاز و خواسته» در روند تکوین داستان، آن ها را به افرادی پویا و موثر در روایت کل رمان تبدیل کرده است. نگاه کنید به شخصیت جالب و بامزه پدر رونی که کارهای شگفت انگیز و عجیب می کند و هر دفعه باعث غافلگیری دخترش می شود یا استاد جمشیدی که با حضور در زندگی رونی، او را در مسیری تازه قرار می دهد، یا حتی شخصیت مادر رونی که سه سال پیش درست روز تولد او از دنیا رفته با بچه ای در شکم.

از دیگر نکات ارزشمند رمان «رونی یک پیانو قورت داده»، معرفی کتاب ها و موسیقی های مختلف و مناسب سن نوجوانان همراه با شناسه دقیق آنهاست؛ اما این تنها یک معرفی ساده نیست. نویسنده کوشیده در این معرفی، روند تغییر سلیقه رونی با حضور استاد جمشیدی از موسیقی های پاپ و راک خارجی به موسیقی سنتی ایرانی و کلاسیک اروپایی و از رمان های خارجی نازل به شعر و داستان خوب ایرانی نشان داده شود؛ حتی در این مسیر ما با حضور مستقیم و غیرمستقیم غلامرضا بکتاش، شاعر کودک و نوجوان روبه رو هستیم. او و آثارش در پسِ زندگی رونی قرار دارد و در بخشی از تغییر شخصیت او سهیم است.

در این کتاب تکه های جذابی هم وجود دارد که مخاطب را درگیر خودش می کند: در برخی از فصل ها جملات قصار جالبی به کار رفته که جای تامل دارند مثلا «تکرار اگر تو را نکشد حتما روحت را خواهد خورد»، «هر کاری که از تو خواستند برای اولین بار بد انجام بده تا دیگر بی خیالت شوند» و یا «یارو یک عمر نان و پنیر می خوره که مبادا روزی نون و پنیر بخوره» و… که رونی سعی می کند به این مفاهیم در زندگی روزمره خود بیندیشد؛ همچنین پرداختن به موضوع ملالت بار هدیه بردن و کادوآوردن های جبری و بی روح، که امروزه موجب کاهش رفت وآمدها شده؛ و نیز اهمیت دادن به نیاز و خواسته آنانی که دوستشان داریم (ترجیح دادن خرید پیانو به جای خریدن خودرو توسط پدر).

در پایان مطالعه این کتاب را نه تنها به نوجوانان بلکه به والدین نیز توصیه می کنم. برای فهمِ جهان نوجوان امروز و نزدیک شدن به آنان، خواندن دقیق داستان های ایرانی از این دست می تواند کارساز باشد؛ چرا که «رونی یک پیانو قورت داده» فقط یک داستان نیست، بلکه یک کتاب آموزشی هم محسوب می شود. یکی از نکات آموزنده آن عبارت است از این که هر کسی باید هم غذای جسم و هم غذای روح (کتاب، موسیقی، فیلم و…) مناسب سن خود را انتخاب کند، اشتباه در انتخاب آن می تواند به یک فاجعه ختم شود، همان گونه بهار (یکی از شخصیت های محوری رمان) را در موقعیتی قرار می دهد که می خواهد به زندگی خود آسیب بزند. هر کس غذا و کتاب خودش را باید انتخاب کند، اگرنه «رودل» می کند.

مواردی که برشمردم و آن هایی که مخاطب با خواندن به آن پی خواهد برد، باعث می شود که بگویم از انتخاب این کتاب برای مطالعه در ایام تعطیلات، پشیمان نخواهید شد.

منبع: خبرگزاری مهر

«موش سر به هوا»، کتاب جدید فرهاد حسن‌زاده منتشر شد

چاپ نمایشنامه شهرام کرمی برای بچه‌ها

برندگان جام باشگاه‌های کتابخوانی در بهار معرفی می‌شوند

نوشته داستانی بلند برای فهم جان و جهان نوجوانان امروزی اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

گفتن جملات مثبت به کودک می تواند حس قوی از امنیت، تعلق و ارزش را به او منتقل کند

جملات تاثیرگذار در رفتار و شخصیت کودک
تربیت کودک کار مهمی است به خصوص در سال‌های اولیه زندگی که کودکان بسیار تاثیرپذیر هستند و هویت آن‌ها در حال شکل گیری است. کودکانی که به سن مدرسه می‌رسند بیشتر در برابر اتفاقات در فضای جامعه قرار می‌گیرند به همین دلیل بیشتر نیاز به دلگرمی و راهنمایی دارند. اگر دنبال راهی برای حمایت و پشتیبانی از کودک خود می‌گردید  با بیان این ۶ جمله تاثیرگذار به کودک می‌توانید حس قوی از امنیت، هویت، تعلق و ارزش را به فرزندان خود منتقل کنید.‌

در دسترس بودن شما برای کودک بسیار مهم است. وقتی این جمله را به کودک خود می‌گویید ممکن است به شما نیاز نداشته باشد ولی آن‌ها به خاطر خواهند سپرد که شما قول دادید وقتی نیاز به کمک دارند شما در دسترس خواهید بود. در واقع این جمله تنها اجازه دادن به کودک نیست بلکه شما با بیان این جمله تاثیرگذار به کودک او را دعوت می‌کنید در هنگام نیاز حتما به شما مراجعه کند و به آن‌ها می‌فهمانید که شما هر کاری برای کمک به او انجام خواهید داد.

من به تو افتخار می‌کنم
طبق تحقیقات انجام شده از مردان میانسال مشخص شد بسیاری از آن‌ها هرگز جمله «من به تو افتخار می‌کنم» را از زبان پدر یا مادر خود نشنیده‌اند یا سال‌های زیادی برای شنیدن آن صبر کرده‌اند. بسیاری از افراد فکر می‌کنند تنها در صورتی می‌توانند توجه پدر یا مادر خود را جلب کنند که موفق بزرگی در ورزش کسب کنند یا شغل پر درآمدی داشته باشند.

پدران و مادران گرامی هرگز نگذارید کودکان شما برای شنید این جمله صبر کنند، هر چه زودتر به آن‌ها بگویید به وجود آن‌ها و به تلاش آن‌ها افتخار می‌کنید تا نتیجه آن را در زندگی کودک مشاهده کنید.

من به تو باور دارم

سال‌های نوجوانی و جوانی خود را به یاد بیاورید!‌ در آن سال‌ها چقدر به خودتان اطمینان و اعتماد به نفس داشتید؟ تردید و دو دلی از جمله ویژگی‌های انسان بودن است و شما با بیان جمله «به تو باور دارم» می‌توانید منبعی از حمایت و اطمینان برای کودک خود باشید. با گفتن این جمله به کودک خود می‌فهمانید که کسی در جایی از این جهان به آن‌ها و ارزش‌مندی آن‌ها باور دارد.

با گفتن جمله ” من به تو باور دارم” به کودک خود اعتماد به نفس بدهید

من بهترین‌ها را برای تو می‌خواهم
بیان جمله «من همیشه بهترین‌ها را برای تو می‌خواهم» چندین مزیت دارد. اول از همه به کودکان می‌فهماند پشت سر همه‌ی تلاش‌ها و مشکلاتی که برای تربیت آن‌ها متحمل می‌شوید اهدافی دارید، همین موضوع به کودکان کمک می‌کند تا هنگامی که نظرات و تصمیمات شما با آن‌ها مطابقت ندارد راحت‌تر بتوانند تصمیمات شما را بپذیرند، چون می‌دانند شما بهترین چیزها را برای آن‌ها می‌خواهید.

دوم اینکه بیان این جمله به آن‌ها یادآوری می‌کند شما از صمیم قلب برای کمک به آن‌ها تلاش می‌کنید و در کنار آن‌ها هستید و نه در مقابل آن‌ها. پس بهتر است قبل از اینکه خواسته‌های شما و کودک شما در مقابل هم قرار بگیرد به او یادآوری کنید که بهترین چیز‌ها را برای آن‌ها می‌خواهید.

گفتن جمله “در کنار تو خواهم بود” حس امنیت را در کودک تقویت می کند

در کنار تو خواهم بود
این جمله به کودک نشان می‌دهد شما در کنارشان هستید و حاضرید به وسیله آن‌ها شناخته شوید حتی اگر اشتباهی مرتکب شوند یا مسئولیت کار دشواری بر عهده آن‌ها باشد. در واقع با بیان این جمله تاثیرگذار به کودک خود نشان می‌دهید حاضر به رنجش و تحمل سختی یا حرف شنیدن از دیگران هستید ولی کودک خود را تنها نمی‌گذارید و پشتیبان او هستید. این امر به آن‌ها کمک می‌کند تا بتوانند راحت‌تر تصمیم گیری کنند و مسئولیت‌پذیرتر باشند.

من عاشق تو هستم
جمله تاثیرگذار، ساده و پر از احساس «من عاشق تو هستم» هیچوقت ارزش خود را از دست نمی‌دهد، حتی اگر بارها آن را تکرار کنید. وقتی یه اتفاق ویژه در خانه می‌افتد به فرزند خود بگویید «من عاشق تو هستم». وقتی قرار است بخوابد و به شما شب بخیر می‌گوید به او بگویید «من عاشق تو هستم». وقتی فرزند خود را به مدرسه یا سر کار می‌رسانید به او بگویید «من عاشق تو هستم». بدون هیچ دلیلی در وسط روز به او بگویید «من عاشق تو هستم». با بیان این جمله احساس تعلق و دوست داشتن را به کودک خود منتقل می‌کنید.

مرتبط:

آموزش مهارت زندگی به نوجوانان

قلقلک دادن کودک مضر یا مفید است؟

فواید و مضرات غذاهای تند در کودکان

نوشته با گفتن این ۶ جمله به فرزندتان حس ارزشمند بودن تقویت کنید اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

اثرات نامطلوب تنبیه کودکان به شکلی که در برخورد با کار نادرست‌شان آنها را با پیامدهای دردناکی مواجه کنیم، شاید باعث شود کارشان را تکرار نکنند، اما اثرات جانبی نامطلوبی به دنبال دارد. کودکی که تنبیه شده ممکن است واکنش احساسی نشان بدهد، مقابله‌به‌مثل کند یا از فرد تنبیه‌کننده دوری کند. اگر می‌خواهید کودکی داشته باشید که مهربان و مؤدب است و دائما نیاز ندارد که او را به انجامِ کارِ درست وادار کنید، با این نوشته همراه شوید.

اثرات نامطلوب تنبیه تناقضی در تنبیه کودکان وجود دارد؛ تنبیه عملِ خشونت‌آمیزِ یک بزرگسال است که کودک را هدف قرار می‌دهد، این در حالی است که خشونت همان واکنش ناخوشایندی است که نمی‌خواهیم در کودکان مشاهده کنیم. تنبیه کودکان احساس تنفر را در آنها شعله‌ور می‌کند و اغلب به دلیل اینکه رفتارهای نامطلوب آنها را افزایش می‌دهد منجر به ازدیاد خشونت و سوءاستفاده‌های جدیِ جسمی و روانی از کودکان می‌شود.

اگر نباید کودکان را تنبیه کرد آیا باید تربیت آنها را نیز فراموش کنیم؟ بیایید سؤال را به شیوه‌ی دیگری از خودمان بپرسیم: چطور می‌توانیم کارِ درست را به کودکان آموزش بدهیم تا کودکانی باملاحظه باشند و علاوه بر نیازهای خودشان نیازهای سایرین را نیز درک کنند؟

اثرات نامطلوب تنبیه بهترین روشِ کاهشِ رفتارهای «نادرست» این است که برای رفتارهای «درست» تقویت مثبت فراوانی ایجاد کنید. تقویت مثبت شامل تمام پیامدهای خوشایندی است که در پی رفتار می‌آیند و تکرار آن رفتار را تقویت می‌کنند. به جای تنبیه رفتارهای نادرست کودک، سعی کنید مچ او را در زمان‌هایی که کارهای خوب می‌کند بگیرید.

از کارهای خوبش تقدیر کنید، این توجه مثبت را به دفعات و به صورت همیشگی انجام دهید. در عین حال مطمئن شوید که کودک در پی کار نادرستی که انجام می‌دهد پاداشی نمی‌گیرد؛ برای مثال از انجام تکالیف یا وظایفش در منزل معاف نمی‌شود یا از دیگران توجه دریافت نمی‌کند.

پدرومادرِ خوب از روش‌های غیرخشن و متناسب با سن کودک برای تربیت او استفاده می‌کنند. والدین علاوه بر اینکه باید الگوی مثبتی برای کودکان‌شان باشند باید در صورت مشاهده‌ی رفتار نادرست با ایجاد انگیزه برای انجامِ کارِ درست، بازداشتن کودک از کار نادرست و تعیین حد و مرزی محکم و منطقی به او پاسخ دهند.

آیا تربیت بدون تنبیه کودکان ممکن است

اثرات نامطلوب تنبیه برای رفتار نامهربانانه‌ یا خرابکاری‌های کودک همیشه دلایل معصومانه‌ای وجود دارد. گاهی دلیل بازیگوشی و سرخوشی است، و گاهی بروز رفتار خشن یا عصبانی از سر ناراحتی یا سردرگمی است. هرچه رفتار کودک آزاردهنده‌تر باشد نشانه‌ی رنجِ بیشتر و نیاز شدیدتر او به عشق و درک شدن است. به عبارت دیگر چیزی به عنوان رفتار بد در کودکان وجود ندارد؛ در عوض مسئله کودکی است که بهترین کاری را که می‌توانسته انجام داده است و ما او را درک نمی‌کنیم.

پدر و مادر‌ها اغلب تعجب می‌کنند وقتی می‌فهمند به اکثر کارهایی که آنها به عنوان روش‌های تربیتی می‌شناسند مانند کتک‌ زدن، گوشه‌ نشانی و در نظر گرفتن پیامدهایی برای رفتار بد اعتقادی ندارم؛ زیرا این کارها مانع می‌شوند که کودکان به افرادی مسئولیت‌پذیر و خود اصلاح‌گر تبدیل شوند. والدین سؤال می‌کنند: «چگونه می‌توانیم به فرزندمان رفتار درست را بیاموزیم؟»

پاسخ این است که زندگی کودک به هر شکلی که باشد او همان را یاد می گیرد. مؤثرترین راه برای آموزش کودکان این است که رفتارتان با آنها همانی باشد که می‌خواهید کودکان در مقابل دیگران از خود نشان بدهند: رفتاری از سرِ رحم و درک. زمانی که کودکان را کتک می‌زنید یا بر سرشان فریاد می‌کشید آنها می‌آموزند که رفتاری همراه با خشونت داشته باشند.

حتی گوشه نشانی کودک به نوعی رهاسازیِ نمادین اوست. این کار، درست در زمانی که کودک بیش از همیشه به ما نیاز دارد تا فرصتی برای یادگیری نحوه‌ی مدیریت احساساتش در اختیارش بگذاریم به او این پیام را می‌دهد که با فوران احساسات ترسناکی که تجربه می‌کند تنها رها شده‌ است.

البته من طرفدار سرسخت کنار کشیدن کودک از موقعیت دردسرساز و شنیدن حرف‌ها و احساسات او هستم (نقطه‌ی مقابل گوشه‌نشانی) بعد از شنیدن حرف‌های کودک باید به او کمک کنید تا مرحله به مرحله‌‌ی احساساتی را که موجب انجام کار نادرست شده است پردازش کند.

این کار به معنیِ انکار مسئولیتی که برای هدایت کودکان به‌وسیله‌ی تعیین حدومرزها بر عهده داریم نیست. دویدن به خیابان، زدن بچه‌ها، ادرار روی فرش، کندن گل‌های باغچه‌ی همسایه، آسیب زدن به حیوانات همگی همچنان کارهای ممنوعه هستند؛ اما این‌ها همان حدومرزهای تربیتی هستند و نه تنبیه کودکان.

اگر دارید از خودتان می‌پرسید چطور کودکم می‌تواند بدون اینکه او را «تنبیه» کنم یاد بگیرد که دوباره کار اشتباه را تکرار نکند؟ پس فرض شما بر این است که برای «تربیت» کودک به تنبیه نیاز است. این فرض همان‌طور که گفتیم درست نیست و برای تربیت فرزندان روش‌های مفیدتری وجود دارد که به آنها اشاره خواهیم کرد.

اثرات تنبیه روی رفتار کودکان

اثرات نامطلوب تنبیه همان‌طور که پیش‌تر اشاره کردیم تحقیقات نشان می‌دهند تنبیه کودکان به افزایش رفتارهای نادرست در آنها منجر می‌شود. تنبیه کودکان آنها را عصبانی می‌کند و در لاک دفاعی فرو می‌برد. تنبیه ترشح هورمون‌ آدرنالین و سایر هورمون‌های مرتبط با واکنش‌های جنگ، گریز یا فلج شدگی را در بدن کودکان آغاز می‌کند و انگیزه‌‌ی استدلال منطقی و همیاری را سرد می‌کند.

کودک در مواجهه با تنبیه به سرعت رفتارِ «بد» منجر به تنبیه را فراموش می‌کند، آنها حتی وقتی دارند احساسات تلخ پس از تنبیه را طی هفته‌های آینده پردازش می‌کنند چیزی از دلیل اصلی تنبیه‌شان به یاد نمی‌آورند. اگر قرارباشد کودکان از تنبیه درسی بیاموزند آن درس دروغ‌گویی و پرهیز از به دام افتادن دوباره خواهد بود.

با تنبیه کودکان بین خودتان و آنها فاصله می‌اندازید و از تأثیر و نفوذتان روی آنها می‌کاهید. تنبیه کودکان حتی ضریب هوشی (IQ) آنها را پایین می‌آورد، زیرا تا زمانی که به طور تمام و کمال احساس امنیت و مصون بودن از خطر نداشته باشند ذهن‌شان برای یادگیری آزاد نخواهد بود. به زبان ساده تنبیه هرگز روشی مؤثر برای بار آوردن انسانی مسئولیت‌پذیر، باملاحظه و شاد نیست. تنبیه کودکان به طور کلی درس‌های نادرستی به آنها یاد می‌دهد.

جایگزینی برای تنبیه کودکان

اثرات نامطلوب تنبیه اگر به جای تنبیه کودکان بتوانیم در عین حفظ مهربانی و رابطه‌مان با آنها برایشان حدومرز تعیین کنیم، کودکان‌مان آنچه را انجام می‌دهند درونی می‌کنند و در مقابلِ راهنمایی‌های ما مقاومت نشان نمی‌دهند تا بتوانند رابطه‌ای را که با ما دارند حفظ کنند.

علاوه بر این کودکان تحت چنین تربیتی تأثیر رفتارشان را روی دیگران می‌بینند بنابراین به انسان‌هایی باملاحظه و مسئول تبدیل می‌شوند. به دلیل اینکه این کودکان پدرومادری داشته‌اند که قادر به اداره‌ و تنظیم احساسات خود (خودگردانی احساسات) بوده‌اند از آنها الگو می‌گیرند و می‌آموزند که چطور می‌توانند احساسات خودشان و به دنبال آن رفتارشان را مدیریت کنند. این کودکان چون مورد پذیرش تمام و کمال پدرومادر قرار دارند با احساسات قویِ درونی‌شان در ارتباط‌ هستند و برای کشف آنها باانگیزه‌اند.

چطور بدون تنبیه کودکان را راهنمایی کنیم

۱. احساسات خودتان را تعدیل کنید

این روشی است که به کودکان می‌آموزد احساسات‌شان را تعدیل کنند. شما الگوی آنها هستید. وقتی ناراحتید دست به عمل نزنید. اگر در لحظاتی متوجه شدید نمی‌توانید به عشق درونی‌ای که به فرزندتان دارید متصل شوید، به این فکر کنید که در چنین موقعیتی پدرومادری خارق‌العاده چطور رفتار خواهند کرد؟ و همان کار را انجام بدهید. اگر نمی‌توانید، نفس عمیقی بکشید و تا زمانی که آرامش‌تان را بازبیابید صبر کنید؛ سپس به آنچه پیش آمده است رسیدگی کنید. در مقابل میل‌تان به تنبیه‌گری مقاومت کنید. تنبیه همیشه نتیجه‌ی معکوس می‌دهد.

۲. به احساسات کودک بها بدهید

وقتی کودک اسیر هورمون آدرنالین و دیگر هورمون‌های جنگ و گریز باشد، نمی‌تواند چیزی یاد بگیرد. به جای موعظه کردن برای کودک «زمانی برای در میان گذاشتن احساسات» در نظر بگیرید؛ با او بمانید و اجازه بدهید زیر سایه‌ی شما هیجانات احساسی‌ِ خود را بیان کند. هدف این است که «محیط انسجام‌بخش»ی برای ناراحتی کودک فراهم کنید. محیطی حمایتی که در آن کودک قادر باشد به انسجام احساسی دست پیدا کند. بیان احساسات به فرد بالغی که مراقب، پذیرا و امن است به کودک کمک می‌کند از میان عواطفی که تجربه می‌کند بگذرد و بیاموزد که چگونه خودش را دلداری بدهد تا سرانجام قادر باشد به صورت مستقل احساساتش را تعدیل کند.

وقتی کودک طوفان احساساتش را شرح می‌دهد سعی نکنید برایش دلیل بیاورید. بعد از این برون‌ریزیِ احساسی کودک حال بسیار بهتری پیدا می‌کند و به شما نزدیک‌تر می‌شود؛ در همین زمان ذهنش نسبت به راهنمایی‌های شما حالت پذیرنده پیدا می‌کند. حالا می‌توانید به او بگویید چرا ما از عبارت «خفه شو» استفاده نمی‌کنیم، چون رنجش به بار می‌آورد؛ یا چرا دروغ نمی‌گوییم، چون رشته‌ی نامرئی‌ای را که قلب‌هایمان را به هم وصل می‌کند قطع می‌کند.

۳. نحوه‌ی یادگیری کودکان را به خاطر داشته باشید

مثال مسواک زدن را در نظر بگیرید. برای اینکه کودک‌تان یاد بگیرد مسواک بزند و خودش آن را انجام بدهد چه می‌کنید؟ اوایل شما این کار را برایش انجام می‌دهید. خودتان با مسواک زدن مرتب الگویی برای او فراهم می‌کنید. مسواک زدن را به کاری مفرّح تبدیل می‌کنید. کم‌کم مسئولیت این کار را به خود او واگذار می‌کنید. سرانجام کودک شما خودانگیخته به سراغ مسواک زدن خواهد رفت.

همین قاعده‌ی کلی برای آموختن سپاسگزاری از دیگران، رعایت نوبت، جا نگذاشتن وسائل، آب دادن به گلدانش، انجام تکالیف مدرسه و اغلبِ مسائل دیگری که به ذهن‌تان می‌رسد کاربرد دارد. روال‌هایی که برای کودک به صورت عادت درمی‌آیند اهمیت فوق‌العاده دارند زیرا برای یادگیری مهارت‌های اولیه یک «داربست» فراهم می‌کنند درست به همان شکل که داربست یک ساختمان ساختاری را برای شکل‌گیری آن فراهم می‌کند. شاید از کوره در بروید که دوباره ژاکتش را جاگذاشته، اما فریاد کشیدن بر سر کودک به او کمک نمی‌کند این مسئله را به خاطر بسپارد؛ بلکه این «داربست»ها هستند که به کمک او می‌آیند.

۴. رابطه مقدم بر ضابطه

قبل از اینکه بتوانید عملکرد کودک را تصحیح کنید باید بتوانید با او رابطه برقرا کنید. حتی در هنگام ارائه‌ی راهنمایی لازم است رابطه‌ی خود را با کودک حفظ کنید زیرا ارتباط با پدرومادر به کودک انگیزه می‌دهد تا بهترینِ خودش باشد. فراموش نکنید کودکان وقتی بدرفتاری می‌کنند که درباره‌ی خودشان احساس بدی پیدا کرده‌اند و رابطه‌شان را با ما گسسته می‌بینند.

به پایین‌ خم شوید تا بتوانید به چشمان کودک نگاه کنید: «عصبانی شدی… بهم بگو چی می‌خوای… گاز گرفتن ممنوعه!»

از زمین بلندش کنید به چشم‌هایش نگاه کنید و بگویید: «دلت می‌خواد می‌تونستی بیشتر بازی کنی… الان وقت خوابه.»

تماس چشمی محبت‌آمیز با او برقرار کنید و بگویید: «الان خیلی ناراحتی.»

دست‌تان را روی شانه‌اش بگذارید و بگویید: «می‌ترسی درباره‌ی کلوچه باهام حرف بزنی.»

۵. حدومرز تعیین کنید؛ اما با ایجاد همدلی

البته که می‌خواهید روی برخی قواعد پافشاری داشته باشید. اما در عین حال می‌توانید چشم‌انداز کودک را تصدیق کنید. کودکان وقتی احساس می‌کنند که درک‌شان می‌کنید بهتر می‌توانند حدومرزهای ما را بپذیرند.

«گاز گرفتن ممنوعه! تو خیلی خیلی عصبانی هستی و اذیت شدی، اما باید این رو با حرف زدن به برادرت بگی.»

«الان وقت خوابه. می‌دونم دلت می‌خواست بیشتر بازی کنی.»

«تو نمی‌خوای مامان بهت نه بگه… شنیدم چی گفتی…و جوابم نهِ. ما به هم نمی‌گیم خفه شو، حتی وقتی از دست هم ناراحت و عصبانی هستیم.»

«مهم نیست چقدر ترسیدی، می‌خوام که حقیقت رو بهم بگی.»

۶. منشأ تمام بدرفتاری‌های کودک نیازهای به‌جای اوست

به یاد داشته باشید تمام «بدرفتاری»‌ها نمایشی از نیازهای برحق کودک است، حتی اگر روش ابراز آنها صحیح نباشد. کودکان برای رفتار نادرست خود دلیلی دارند حتی وقتی به نظر ما این دلیل موجه نیست. آیا کودک‌تان بسیار بد رفتار می‌کند؟ پس حتما در حال تجربه‌ی حالی بسیار بد است.

آیا به خواب بیشتر، گذراندن زمان بیشتر با شما یا استراحت بیشتر نیاز دارد؟ شاید هم به فرصتی بیشتر برای گریه کردن و آزاد کردن احساسات منفی که همه‌ی ما در خود انباشته می‌کنیم؟ اگر به نیازی که بدرفتاری از آن سرچشمه گرفته است رسیدگی کنید، آن رفتار حذف خواهد شد.

۷. راهی برای گفتن کلمات تأییدی پیدا کنید

کودکان تقریبا به همه‌ی درخواست‌های ما جواب مثبت می‌دهند به این شرط که آن را‌ با زبان خوش بیان کنیم. به جای نه گفتن راهی برای گفتنِ بله پیدا کنید؛ حتی وقتی مشغول وضع حدومرزها برای کودک هستید. «اوهوم الان وقت جمع‌وجور کردنه، و آره من بهت کمک می‌کنم و آره که می‌تونیم قلعه‌ای که ساختی رو جمع نکنیم، باشه می‌تونی در این‌باره غرغر کنی، بله اگه عجله کنی می‌تونیم یه داستان دیگه هم بخونیم، و البته که می‌تونیم این کار رو مثل یه بازی انجام بدیم و آره که عاشقتم و بله که شانس آوردم که مامام تو شدم. بله!» وقتی با بله گفتن و تأیید کردن با کودک حرف بزنید او واکنشی مهربانانه و درخورِ رفتار خودتان بروز خواهد داد.

۸. زمان به‌خصوصی را به فرزندتان اختصاص بدهید

با در نظر گرفتن اوقاتی مخصوص به کودک رابطه‌ی خود را با او حفظ کنید. گوشی را خاموش کنید، لپ‌تاپ را ببندید و به فرزندتان بگویید: «خب، من تا ۲۰ دقیقه‌ی دیگه تماما در اختیار توام. می‌خواهی چه کار کنیم؟»

در این مدت از آنچه او می‌گوید تبعیت کنید. دنیا به‌خودی‌خود به طور مکرر به کودک احساس حقارت می‌دهد بنابراین در این ۲۰ دقیقه فردی ناشی و بی‌کفایت باشید و بگذارید او برنده باشد. هرهر خندیدن ترس‌ها و نگرانی‌های فروخورده را آزاد می‌کند، پس حتما با کودک بازی کنید، هرهر بخندید و دلقکش شوید. با بالش با هم بجنگید. کشتی بگیرید. او را در آغوش گرم و آرامش‌بخش خود بگیرید. بگذارید از آنچه در ذهن‌شان می‌گذرد با شما حرف بزند، بگذارید سرزنش کنند یا جیغ بکشند. فقط باید تمام این احساسات را بپذیرید و با تمام وجود در لحظه حضور داشته باشید. کودکان وقتی مطمئن می‌شوند که می‌توانند به صرفِ وقت اختصاصی روزانه‌‌ی والدین با آنها تکیه کنند شکوفا می‌شوند، زیرا به اندازه‌ی کافی اعتماد در آنها پدید می‌آید که بتوانند طیف احساساتی را که تجربه می‌کنند بازگو کنند؛ به علاوه این کودکان «مایل‌اند» که رفتاری درست داشته باشند.

۹. خودتان را ببخشید

اگر درباره‌ی خودتان احساس بدی دارید نمی‌توانید پدرومادر الهام‌بخشی باشید. درست به همان نحو که کودک شما اگر احساس بدی درباره‌ی خودش داشته باشد نمی‌تواند کار «درست» را انجام بدهد. همیشه می‌توانید رابطه‌تان را با کود‌تان بهبود بدهید. از همین امروز شروع کنید.

۱۰. اگر هیچ راهکاری مؤثر واقع نشد

وقتی همه‌ی راه‌ها به شکست منتهی شد خودتان را در آغوش بگیرید و بعد از آن کودک‌تان را. در مسیر پرورش کودک، پیوندِ با اوست که بر همه‌ی راهکارهای دیگر پیروز می‌شود.

مرتبط:

دانستنی های مهم راجب خواب و خلاقیت

نقش تغذیه در پوسیدگی دندان کودکان

کودکان و حوادث رانندگی و مهارت‌های جسمی

نوشته اثرات نامطلوب تنبیه کودکان و ۱۰ روش‌ جایگزین آن اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

فواید و مضرات قلقلک دادن کودک

قلقلک دادن کودک به آرامی می تواند فواید بسیاری برای او داشته باشد. اما فراموش نکنید که قلقلک دادن کودک به شدت و در مدت زمان طولانی مضراتی در پی دارد.

قلقلک دادن کودک یکی از مواردی است که موجب قهقهه و خنده کودک می شود، از این رو بسیاری از افراد فکر می‌ کنند که کودک شان از این کار لذت برده و کارشان را تکرار می کنند؛ اما لازم است بدانید در خصوص این امر مضراتی وجود داشته که باید در مورد آن اطلاعاتی داشته باشید.

البته با وجود اینکه بسیاری از افراد می ‌گویند قلقلک دادن موجب آزار کودک می شود باید توجه داشته باشید محققان به این نتیجه رسیده اند که اگر به آرامی کودکان و نوزادان را قلقلک دهید، برای آنها فواید بیشماری به همراه خواهد داشت که در اینجا آرام قلقلک دادن کودک بسیار مهم است. حال با این وجود سوالی که پیش می آید این است که پس قلقلک دادن کودک مضر است یا مفید؟ برای پاسخ دادن به این سوال بهتر است در ادامه مقاله با ما همراه باشید.

قلقلک دادن کودک مضر یا مفید؟
هنگامی که کودکان و نوزادان قهقهه های بلندی می زنند که بر طبق تفکر بسیاری از والدین، این خنده ها نشانه تمایل کودکانشان به قلقلک می باشد. اما لازم است بدانید بسیاری از افراد قلقلکی بوده و هنگام که شما آنها را قلقلک می دهید نمی توانند جلوی خود را بگیرند و غیر ارادی شروع به قهقهه می کنند.

با این وجود باید توجه داشته باشید در بسیاری از مواقع کودک و نوزاد شما از قلقلک های سرخوشانه و مسخره خوشش نیامده و به طور حتم خنده او از روی اجبار و بدون اختیار می باشد. علیرغم این امر باید توجه داشته باشید اگر والدین به آرامی کودک خود را قلقلک دهند، نه تنها ضرری برای کودک شان نداشته، بلکه فوایدی نیز به همراه دارد؛ به طوری که با این کار کودک شما احساس شادی کرده و نوعی بازی برای او به حساب می آید. البته مهمترین امر در این جا قلقلک دادن آرام کودک و نوزاد است که باید به آن توجه شود.

نکته دیگری که در خصوص قلقلک دادن نوزادان وجود دارد این است که، مطالعات نشان داده ۳۲ درصد از افراد از قلقلک لذت برده و ۳۲ درصد خنثی هستند و ۳۶ درصد از این حرکت خوششان نمی آید با این حال اگر دوست دارید کودکتان را قلقلک دهید حتماً باید این کار را به آرامی انجام داده تا از فواید آن نیز بهره ببرید. همچنین در صورتی که احساس کردید کودکتان از این امر خوشش نمی آید نباید کار خود را تکرار کنید چون احتمالا فرزند شما در دسته افرادی قرار دارد که از آن خوشش نمی آید.

فواید قلقلک نوزادان و کودکان:
همانطور که گفته شد قلقلک دادن کودک به آرامی می ‌تواند فواید زیادی به همراه داشته باشد به طوری که کودک با لمس شدن بدن احساس خوبی پیدا کرده و راحت تر می تواند با والدینش ارتباط برقرار کند. هنگامی که شما به آرامی دستتان را روی پهلو یا کف پا نوزاد یا کودک تان قرار می دهید واکنشی به جز خنده از او نخواهید دید که باید توجه داشته باشید نوزادان و کودکان جلب توجه و لمس شدن را دوست دارند به طوری که کارشناسان معتقدند قلقلک دادن کودک می ‌تواند موجب شود که کودک از اتفاقات اجتماعی درک درست تری داشته باشد و خنده هایی که از جانب کودک و والدین رد و بدل می شود، موجب تحکیم پیوند عاطفی بین آنها خواهد شد.

یادگیری زبان با قلقلک دادن:
یکی از نکات بسیار عجیب در خصوص قلقلک دادن نوزادان این است که محققان بر این باورند که قلقلک دادن آرام نوزاد می تواند به آنها کمک کند که راحت تر زبان را یاد بگیرند. به طوری که آنها پیشنهاد می کنند والدین در هنگام صحبت با کودکان به آرامی آنها را قلقلک داده که این امر موجب می شود در کودکان جریان سیال کلمات ایجاد شده و در نتیجه کلمات را راحت تر شناسایی کنند.

به طوری که جالب است بدانید یک تیم علمی با بررسی ۴۸ نوزاد که در حال یادگیری زبان انگلیسی بوده اند به این نتیجه رسیدند که رشد زبانی و حس لامسه کودک بیش از آنکه تصور می شود با یکدیگر ارتباط دارد با این حال لمس کودک به آنها در دریافتن لغات و جریان کلمات کمک شایانی می ‌کند. با این تفاسیر اگر شما هم می خواهید کودکتان سریعتر کلمات و لغات را شناسایی کند باید به آرامی بدنش را لمس کرده و در هنگام لمس کردن بدن کودک با او سخن بگویید.

مضرات قلقلک دادن کودک:
همان طور که در ابتدای مطلب نیز بیان شد علیرغم این که قلقلک دادن کودک دارای فواید زیادی است، اگر  به صورت شدید و نادرست باشد، می‌ تواند مضراتی به همراه داشته باشد؛ به طوری که شما با قلقلک شدید کودک موجب آزار و اذیت او خواهید شد خصوصاً کودکانی که قلقلکی هستند در هنگام قلقلک دادن نمی‌ توانند خنده خود را متوقف کرده و حتی اگر آنها از این کار نفرت داشته باشند باز هم قهقهه می زنند که این عمل به والدین این توهم را منعکس می ‌کند که واقعاً کودک شان از قلقلک دادن لذت می برد و رضایت دارد، اما باید توجه داشته باشید همانطور که ذکر شد در صورتی که تمایل داشته باشید کودک تان را قلقلک دهید باید به آرامی این کار را انجام داده تا موجب آزار و اذیت وی نشوید.

بی اعتماد شدن کودک با قلقلک
یکی از مهمترین عوارضی که قلقلک دادن نوزاد و کودک به همراه دارد، بی اعتماد شدن مادام العمر کودک به نزدیک ترین اعضای خانواده اش می باشد. به طوری که طبق گفته کارشناسی، تجربه قلقلک دادن فرد در کودکی باعث چالش عاطفی وی شده و این کارشناس بیان نموده است که وقتی سالها به حرف والدین درباره چالش عاطفی کودکان شان گوش داده است، پی برده که قلقلک دادن کودک می ‌تواند تجربه مضری برای کودک به همراه داشته باشد. دقت داشته باشید که اگر شما به صورت نابجا اقدام به این کار درکودک کنید کودک در کنار معتمد ترین افراد خانواده خود احساس خطر و ناامنی خواهد کرد و همیشه در اضطراب حرکات ناشایست از طرف والدینش می باشد. با این وجود بهتر است درباره قلقلک دادن تجدید نظر داشته باشید.

خطرات قلقلک دادن کودک
علاوه بر آنچه گفته شد لازم است بدانید که طبق مطالعاتی که در سال ۱۹۹۷ در دانشگاه کالیفرنیا انجام شده است نشان داد که تعریف کردن یک جوک می ‌تواند بسیار بیشتر از قلقلک دادن به شخص احساس شادی بدهد زیرا بعضی از افراد فکر می کنند که آن عمل به آنها توهین  است به طوری که اگر شما اقدام به قلقلک دادن یک کودک کنید کودک شما کنترلش را از دست داده و خطرات ناخوشایندی در ذهن او برای یک عمر به جا می ماند.

لازم است در خصوص خطرات قلقلک دادن توجه داشته باشید که طبق گفته ریچارد الکساندر با قلقلک دادن کودک دچار نوعی خندیدن شده که ممکن است قادر نباشد به شما بگوید که کارتان را متوقف کنید و این امر ممکن است منجر به اختلال در نفس کشیدن وی شده و مشکلاتی به وجود بیاورد.

اثر قلقلک بر آناتومی بدن کودک
هنگامی که والدین بخواهند به صورت مکرر و به اجبار اقدام به قلقلک دادن کودکشان کنند. علاوه بر خطراتی که ذکر شد لازم است بدانید این امر می‌ تواند بر آناتومی بدن کودک نیز خطرات جبران ناپذیری بر جا بگذارد زیرا با این کار دیدگاهی را در ذهن کودک ایجاد می کنید که والدین اجازه دارند هر کار را بدون اختیار کودک انجام دهند و این فکر می تواند برای کودک بسیار ترسناک بوده و پیامی خطرناک بر آناتومی بدن او به جا بگذارد.

با این حال باید توجه داشته باشید اگر والدین بدون اجازه کودک اقدام به لمس بدنش نکند کودکشان از عملکرد مغزی فعالی برخوردار خواهد بود به طوری که تصمیم نگرفتن به جای کودک می‌تواند نقش مهمی در زندگی وی داشته باشد.

دیگر راه های ارتباط فیزیکی کودک
با توجه به آنچه در مورد فواید و مضرات قلقلک دادن کودک بیان شد طبیعتاً در می یابیم که در خصوص آن باید بسیار ماهرانه و با احتیاط عمل نمود. حالا اگر شما تمایل داشته باشید با کودکتان ارتباط فیزیکی برقرار کنید می توانید راه های دیگری را انتخاب کرده و از فواید اتصال فیزیکی بین والدین و کودک استفاده کنید. مثلاً می توانید از کودکتان بخواهید که روی پای شما بنشیند و با یکدیگر داستان بخوانید یا شما برایش کتاب بخوانید. ماساژ دادن نیز از جمله کارهایی است که موجب می‌ شود والدین به راحتی بتوانند با کودک شان ارتباط برقرار کرده زیرا بسیاری از کودکان از ماساژ دادن لذت برده موجب خوشحالی وی می ‌شود. همچنین می توانید دیگر روش های لمس کردن آرام را امتحان کرده و علیرغم بازی و سرگرمی با کودک تان، به او آرامش خاطر بدهید.

مرتبط:

دانستنی هایی درباره سکسکه

خلاقیت و راه هایی برای تقویت آن در کودکان

 راهکار‌های سازگار‌کردن کودکان با مدرسه

نوشته قلقلک دادن کودک مضر یا مفید است؟ اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

مواردی پیش می آید که والدین و فرزندان از هم دور  و به یکباره با هم غریبه می شوند. در ایالات متحده آمریکا از صد فرزند چنین پرسشی به عمل آمد . « اگر بدانی که فردا والدینت می میرند ، دوست داشتی قبل از مرگشان به آنان چه بگویی ؟ » ۹۵ درصد از فرزندان گفتند ،  اغلب دوست داشتند به والدینشان بگویند : « مرا ببخشید ، من شما را خیلی دوست دارم و دنیای من شما هستید . » برگرفته از کتاب / فقط والدین بخوانند / نوشته : شانتی فلدهان و لیسا رایس .

فرزندان عموما والدین خود را دوست دارند و والدین طبیعتا فرزندانشان را دوست دارند و از آنان در هر شرایطی حمایت می کنند . والدین و فرزندان از ته دل مایلند رابطه صمیمی با یکدیگر داشته باشند ولی در برخی مواقع گفتگو با هم گاهی دشوار میشود . به چه دلیل ؟ چه چیزی باعث میشود که گفتگوی برخی موضوعات بین والدین و فرزندان دشوار شود ؟ چه موانعی سد راه گفتگوی خوب میشود ؟ و چگونه میتوان موانع را از بین برد ؟

برای گفتگوی با هم ، فرصت را غنیمت بدانید ! امروزه برای بسیاری از خانواده ها دشوار است که وقت کافی برای گفتگوی مفید و سازنده داشته باشند . در چندین سال پیش اغلب فرزندان با مادرشان در خانه یا با پدرشان در مزرعه یا محل کارش می گذراندند و با هم گفتگو می کردند و اگر موانعی نیز پیش می آمد آنرا از سر راه بر میداشتند . از این رو والدین قادر بودند به نیازها ، آرزوها و شخصیت فرزندانشان پی ببرند . همچنین فرزندان وقت کافی برای شناختن بیشتر والدینشان داشتند .

ولی امروز زندگی بسیار تغییر کرده است . حتی در برخی از کشورهای دنیا مرسوم است که کودکان را در دوسالگی به مهد کودک بفرستند تا والدین بتوانند برای معاش خود و دور از خانه و خانواده ، بکار مشغول شوند . و وقتی که در خانه با فرزندانشان می باشند ، کامپیوتر ، تلویزیون و یا دیگر وسایل الکترونیکی مانع سد راه گفتگوی آنان است . در چنین مواقعی فرزندان و والدین از هم دور میشوند و بین آنان هیچ گفتگوی مفید و سازنده ای نیست .

حال برخی از خانواده ها به توافق رسیده اند که تماشای تلویزیون یا استفاده از وسایل الکترونیکی را محدود سازند و برخی از خانواده ها نیز می کوشند ، حداقل یک بار در روز با هم خوراک بخورند . بدین صورت ، میتوانند در این فرصت مناسب در برخی از امور با یکدیگر گفتگو نمایند .

بعضی از خانواده ها هم تغییری در روش زندگی خود داده اند تا وقت بیشتری را با فرزندانشان بگذرانند . برای مثال : لاله که مادر دو فرزند کوچک است ، برای معاش خود و خانواده  کار نیمه وقت اختیار کرد تا بتواند بیشتر با فرزندان خود باشد . او چنین می گوید : « وقتی تمام وقت کار می کردم ، هر روز صبح با عجله آماده می شدم تا فرزندان کوچکم را برای مهد کودک و مدرسه آماده کنم . شب ها هم همه ما خسته و خیلی زود می خوابیدیم تا بتوانیم صبح زود بیدار شویم . این موضوع  هر روز ادامه داشت و هیچ فرصت گفتگو و یا بازیگوشی با فرزندانم را نداشتم تا اینکه کار تمام وقتم را به کار نیمه وقت تغییر دادم تا بتوانم فرصت بیشتری با فرزندانم داشته باشم و امروز از این بابت بسیارخوشحالم . »

در گوش دادن آماده باشید !  والدین باید گوششان را برای شنیدن فرزندان خود آماده سازند . مولفان کتاب « فقط والدین بخوانند » بعد از مصاحبه با فرزندان به مانعی دیگر سد راه گفتگو ، پی بردند . آنان چنین می گویند : « اولین شکایت فرزندان از والدین این بود که والدین به حرف فرزندان گوش نمیدهند . » ناگفته نماند که والدین هم همین شکایت را از فرزندان خود می کنند . پس برای آنکه راه گفتگو بین والدین و فرزندان باز باشد باید به دقت به یکدیگر گوش دهند . مثالی است معروف که می گوید : « هر کس باید در شنیدن تُند باشد و در گفتن کُند و در خشم آهسته ! »

ای والدین ! آیا حقیقتا به فرزندانتان گوش میدهید ؟ این درسته که دنیای امروز در حال تغییر و تحول است و مشکلات زندگی بسیار شده اند ، ولی توجه کنید در این دنیای بی رحم تکیه گاه شما میتواند فقط فرزندان شما باشند . شاید هنگامیکه خسته اید توجه زیادی به حرفهای فرزندانتان نمی کنید و یا اینکه حرفهای آنان را بی اهمیت می پندارید ولی بدانید که در وضعیت نا ممکن میتوانید الگوی خوبی برای دلبندان خود باشید .

حتما میدانید که احساس فرزندتان در لحن سخن و حرکات او نمایان میشود . سئوال کردن نیز بسیار موثر است . حکیمی می گوید : « افکار شخص مانند آب در ته چاه است و شخص دانا آن را بیرون می کشد . » برای بیرون کشیدن افکار و احساسات فرزندتان به ویژه در مورد موضوعات حساس به بینش و درایت نیاز دارید .

حال شما ای فرزندان ! آیا از والدین خود اطاعت می کنید ؟ مثلی است از قدیم که می گوید : « نصیحت پدرت را بشنو و از تعلیم مادرت رویگردان نشو ! » بیاد داشته باشید که والدین ، شما را بی نهایت دوست دارند و از شما در هر شرایطی حمایت می کنند . پس عاقلانه است که به حرفهای آنان گوش دهید و از آنان اطاعت کنید ، همچنین پشتیبان والدین خود باشید .

شاید امروز اشتباهات و اختلافاتی از همه ما انسانها سر میزند و بر رفتار و گفتار ما اثر می گذارد ولی باید همواره برای بهبودی اشتباهات و اختلافاتمان تلاش کنیم تا بتوانیم یکدیگر ببخشیم و در « محبت متحد » گردیم .

موفق باشید .

مراتبط:

کودک را به مهد بسپاریم یا مادربزرگ و پدربزرگ؟

همفکری با نوجوان، موفق‌ترین روش سپری کردن دوره نوجوانی

چگونه می توانیم کودکان شاد تربیت کنیم؟

نوشته والدین و فرزندان آیا با هم در گفتگو هستید ؟ اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.