به گزارش ایسنا، چاپ ششم این کتاب در ۲۹۶ صفحه، با شمارگان ۲۵۰۰ نسخه و قیمت ۶۵هزار تومان توسط انتشارات سوره مهر منتشر شده است.

سیدمهدی موسوی‌تبار در یادداشتی درباره کتاب «شب گرفتن ماه» نوشته است: «شاهنامه»، «رستم»، «سهراب»، «سیاوش» و… . احتمالا شما که در حال خواندن این مطلب هستید در عمر شریف‌تان دست‌کم یک‌بار یکی از این اسامی را شنیده‌اید. اسم‌هایی که یا در اشعار، یا در ضرب‌المثل‌ها و یا حتی در زندگی روزمره خود و هنگام صداکردن دوستان‌تان از آن‌ها استفاده کرده‌اید. هرچند کمتر شده اما هنوز هم کسانی هستند که شاهنامه بخوانند و عده‌ای هم دور آن‌ها جمع شوند. آن‌هایی که شاهنامه می‌خوانند و یا شاید آن‌هایی که نمی‌خوانند هم ممکن است بدانند که خالق «شاهنامه» حکیم ابوالقاسم فردوسی است؛ شاعر قرن چهارم و به نظر بخش زیادی از کارشناسان و اهالی فرهنگ و هنر، بزرگ‌ترین شاعر زبان پارسی. درباره فردوسی، کتاب‌های متعددی با زاویه نگاه‌های مختلف منتشر شده است. گروهی صرفا روی وجه ملی‌گرایی او مانور داده‌اند و گروهی دیگر بخش شاعرانگی او را برجسته کرده‌اند.

یکی از کتاب‌هایی که در سال‌های اخیر و توسط انتشارات سوره مهر منتشر شده، «شب گرفتن ماه» است که محمدرضا سرشار از تلخیص کتاب «بسی رنج بردم» ساتم الوغ زاده، نویسنده مشهور تاجیک، برای نوجوانان آماده کرده است. هرچند مخاطب این کتاب نوجوانان در نظر گرفته شده است اما جوانان و حتی بزرگسالان هم به راحتی می‌توانند با این اثر ارتباط برقرار کنند زیرا نثر آن در مرز سادگی و شاعرانه بودن قدم برمی‌دارد.

«بسی رنج بردم» الوغ زاده در سال ۷۹ منتشر شد و یک سال بعدش از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، به عنوان یکی از کتاب‌های برگزیده سال جمهوری اسلامی ایران معرفی و از نویسنده آن تقدیر شد و نزدیک به یک دهه بعد، سرشار این کتاب را برای نوجوانان ایرانی به فارسی رایج در ایران برگرداند و البته آن را خلاصه هم کرده بود. هرچند نزدیکی‌های زبان تاجیک‌ها و ایرانی‌ها کار را برای سرشار راحت‌تر کرده بود اما وجود بعضی کلمات سنگین در متن اولیه و همچنین تبدیل آن به یک متن «راحت‌خوان» و بدون نیاز به لغت‌نامه و همچنین روان، از ویژگی‌های زحمات سرشار است.

«شب گرفتن ماه» درباره زندگی حکیم ابوالقاسم فردوسی است اما در خلال خواندن این داستان، با تاریخ و ادبیات قرن چهارم و حتی پیش از آن هم تا حدودی آشنا می‌شویم. کتاب از بخش‌های مختلف و البته بدون عنوانی تشکیل شده است. سکانس‌هایی است برای به‌وجودآوردن یک فیلم جذاب و دلنشنین. زاویه دید داستان، دانای کل است و همین به نویسنده اجازه داده است که با رفت و برگشت‌های زمانی، اطلاعات مناسب و به اندازه‌ای به مخاطب بدهد و از آن‌سو هم به عناصر داستان‌گویی توجه کند.

مخاطب در این کتاب، همان اندازه که با زمان، مکان، طبقات اجتماعی و مناسبات زمان فردوسی آشنا می‌شود، به همان مقدار با شخصیت‌ها و روایت‌ها و حتی خرده‌روایت‌ها ارتباط برقرار می‌کند. شخصیت‌های محبوب و منفوری که هر کدام تاثیری در تداوم داستان و مهم‌تر از آن روی زندگی و کار فردوسی داشتند. سکانس‌هایی که صحبتش رفت به مثابه قطعات پازل، شخصیت فردوسی را برای مخاطب تشکیل می‌دهند و یکی از دقیق‌ترین و منصفانه‌ترین تصاویر از فردوسی و زمانه وی در این کتاب دیده می‌شود.

«شب گرفتن ماه» که در کتاب، متوجه دلیل انتخاب این عنوان نمی‌شویم، یک اثر جذاب و مفید است و شباهتش به فیلمنامه یا حتی نمایشنامه در برخی بخش‌ها آن را شبیه به یک اثر نمایشی کرده است. سرشار که خود نویسنده کودک و نوجوان است رازهای ارتباط با مخاطب و تکنیک‌های یک اثر شاخص برای نوجوانان را می‌دانسته و از همین پشتوانه و تجربه برای خواندنی‌تر شدن این کتاب استفاده کرده است. این تاثیر تا جایی است که اگر نام نویسنده از شناسنامه و جلد کتاب حذف شود می‌توان آن را شبیه به برخی از آثار سرشار دانست.

در بخش‌هایی از این این کتاب درباره اختلافات فردوسی و سلطان محمود غزنوی می‌خوانیم و خلف وعده محمود به حکیم توس در پرداخت صله به‌خاطر سرودن شاهنامه را می‌بینیم و خوابی که او پس از مرگ فردوسی می‌بیند. از خواندن بیت «جهان را بلندی و پستی تویی/ ندانم چه‌ای هرچه هستی تویی» توسط فردوسی در خواب و متاثر شدن محمود پس از بیداری. از مشاعره‌ها بین شاعران بزرگ آن دوره تا ساختار حکومت و همچنین نقش شعر در زمانه فردوسی.

منبع: ایسنا

مرتبط:

معرفی کتاب انجمن شاعران مرده

معرفی کتاب عطش مبارزه

 چاپ ششم این کتاب در ۲۹۶ صفحه، با شمارگان ۲۵۰۰ نسخه و قیمت ۶۵هزار تومان توسط انتشارات سوره مهر منتشر شده است.

سیدمهدی موسوی‌تبار در یادداشتی درباره کتاب «شب گرفتن ماه» نوشته است: «شاهنامه»، «رستم»، «سهراب»، «سیاوش» و… . احتمالا شما که در حال خواندن این مطلب هستید در عمر شریف‌تان دست‌کم یک‌بار یکی از این اسامی را شنیده‌اید. اسم‌هایی که یا در اشعار، یا در ضرب‌المثل‌ها و یا حتی در زندگی روزمره خود و هنگام صداکردن دوستان‌تان از آن‌ها استفاده کرده‌اید. هرچند کمتر شده اما هنوز هم کسانی هستند که شاهنامه بخوانند و عده‌ای هم دور آن‌ها جمع شوند. آن‌هایی که شاهنامه می‌خوانند و یا شاید آن‌هایی که نمی‌خوانند هم ممکن است بدانند که خالق «شاهنامه» حکیم ابوالقاسم فردوسی است؛ شاعر قرن چهارم و به نظر بخش زیادی از کارشناسان و اهالی فرهنگ و هنر، بزرگ‌ترین شاعر زبان پارسی. درباره فردوسی، کتاب‌های متعددی با زاویه نگاه‌های مختلف منتشر شده است. گروهی صرفا روی وجه ملی‌گرایی او مانور داده‌اند و گروهی دیگر بخش شاعرانگی او را برجسته کرده‌اند.

یکی از کتاب‌هایی که در سال‌های اخیر و توسط انتشارات سوره مهر منتشر شده، «شب گرفتن ماه» است که محمدرضا سرشار از تلخیص کتاب «بسی رنج بردم» ساتم الوغ زاده، نویسنده مشهور تاجیک، برای نوجوانان آماده کرده است. هرچند مخاطب این کتاب نوجوانان در نظر گرفته شده است اما جوانان و حتی بزرگسالان هم به راحتی می‌توانند با این اثر ارتباط برقرار کنند زیرا نثر آن در مرز سادگی و شاعرانه بودن قدم برمی‌دارد.

«بسی رنج بردم» الوغ زاده در سال ۷۹ منتشر شد و یک سال بعدش از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، به عنوان یکی از کتاب‌های برگزیده سال جمهوری اسلامی ایران معرفی و از نویسنده آن تقدیر شد و نزدیک به یک دهه بعد، سرشار این کتاب را برای نوجوانان ایرانی به فارسی رایج در ایران برگرداند و البته آن را خلاصه هم کرده بود. هرچند نزدیکی‌های زبان تاجیک‌ها و ایرانی‌ها کار را برای سرشار راحت‌تر کرده بود اما وجود بعضی کلمات سنگین در متن اولیه و همچنین تبدیل آن به یک متن «راحت‌خوان» و بدون نیاز به لغت‌نامه و همچنین روان، از ویژگی‌های زحمات سرشار است.

«شب گرفتن ماه» درباره زندگی حکیم ابوالقاسم فردوسی است اما در خلال خواندن این داستان، با تاریخ و ادبیات قرن چهارم و حتی پیش از آن هم تا حدودی آشنا می‌شویم. کتاب از بخش‌های مختلف و البته بدون عنوانی تشکیل شده است. سکانس‌هایی است برای به‌وجودآوردن یک فیلم جذاب و دلنشنین. زاویه دید داستان، دانای کل است و همین به نویسنده اجازه داده است که با رفت و برگشت‌های زمانی، اطلاعات مناسب و به اندازه‌ای به مخاطب بدهد و از آن‌سو هم به عناصر داستان‌گویی توجه کند.

مخاطب در این کتاب، همان اندازه که با زمان، مکان، طبقات اجتماعی و مناسبات زمان فردوسی آشنا می‌شود، به همان مقدار با شخصیت‌ها و روایت‌ها و حتی خرده‌روایت‌ها ارتباط برقرار می‌کند. شخصیت‌های محبوب و منفوری که هر کدام تاثیری در تداوم داستان و مهم‌تر از آن روی زندگی و کار فردوسی داشتند. سکانس‌هایی که صحبتش رفت به مثابه قطعات پازل، شخصیت فردوسی را برای مخاطب تشکیل می‌دهند و یکی از دقیق‌ترین و منصفانه‌ترین تصاویر از فردوسی و زمانه وی در این کتاب دیده می‌شود.

«شب گرفتن ماه» که در کتاب، متوجه دلیل انتخاب این عنوان نمی‌شویم، یک اثر جذاب و مفید است و شباهتش به فیلمنامه یا حتی نمایشنامه در برخی بخش‌ها آن را شبیه به یک اثر نمایشی کرده است. سرشار که خود نویسنده کودک و نوجوان است رازهای ارتباط با مخاطب و تکنیک‌های یک اثر شاخص برای نوجوانان را می‌دانسته و از همین پشتوانه و تجربه برای خواندنی‌تر شدن این کتاب استفاده کرده است. این تاثیر تا جایی است که اگر نام نویسنده از شناسنامه و جلد کتاب حذف شود می‌توان آن را شبیه به برخی از آثار سرشار دانست.

در بخش‌هایی از این این کتاب درباره اختلافات فردوسی و سلطان محمود غزنوی می‌خوانیم و خلف وعده محمود به حکیم توس در پرداخت صله به‌خاطر سرودن شاهنامه را می‌بینیم و خوابی که او پس از مرگ فردوسی می‌بیند. از خواندن بیت «جهان را بلندی و پستی تویی/ ندانم چه‌ای هرچه هستی تویی» توسط فردوسی در خواب و متاثر شدن محمود پس از بیداری. از مشاعره‌ها بین شاعران بزرگ آن دوره تا ساختار حکومت و همچنین نقش شعر در زمانه فردوسی.

منبع: ایسنا

مرتبط:

بیشتر شدن اقبال به شاهنامه و فردوسی

به گزارش ایسنا، در سال‌های اخیر اقبال بیشتری به شاهنامه و فردوسی در میان تمامی مخاطبان ایرانی از صاحب‌نظران و دانشگاهیان و اهل فرهنگ تا کودکان و نوجوانان  و دیگر اقشار مردم دیده می‌شود و گواه این امر، آثاری است که هرسال از نظر کمی و کیفی درباره فردوسی و شاهنامه در ایران و سایر کشورهای جهان منتشر می‌شود.

علی‌اصغرمحمدخانی معاون فرهنگی و بین‌الملل شهرکتاب با اشاره به روز بزرگداشت فردوسی در ۲۵ اردیبهشت گفت: این روز، روز بزرگداشت فردوسی و روز توجه بیشتر به بازخوانی و بازنگری اثر سترگ او شاهنامه است و روز تدقیق و تحلیل و تبیین این اثر حماسی در شکوه و عظمت ایران و زبان فارسی است.

شاهنامه به نظر اکثر استادان و صاحبنظران، بزرگ‌ترین و پرمایه‌ترین اثری است که از عهد روزگار سامانیان و غزنویان بازمانده است و درواقع مهم‌ترین سند ارزش و عظمت زبان فارسی و روشن‌ترین گواه شکوه و رونق فرهنگ و تمدن ایران کهن است و با نگاهی عمیق‌تر باید گفت که شاهنامه خزانه‌ واژگان و گنجینه‌ فصاحت زبان فارسی است و بدین سبب است که همه با شاهنامه به‌خوبی ارتباط برقرار می‌کنند چون شیوه‌ بیان فردوسی ساده و روان و روشن است و ابهامی ندارد.

محمدخانی افزود: شاهنامه فردوسی تمام حالات انسان را در موقعیت‌های گوناگون درقالب حماسه نشان داده و به‌خوبی آن را تحلیل و تبیین کرده است. هم فضای روحانی در شاهنامه دیده می‌شود و هم زندگی روزمره انسان خاکی. فردوسی در این اثر سترگ به مرگ، عشق، خداوند، زن، سعادت، ایمان، وطن، خرد و حکمت، معنویت، جنگ و صلح، عدل  و دیگر مسائل مهم الهی و بشری اشاره کرده است و در مجموع که نگاه می‌کنیم به قول دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن، شاهنامه یک کتاب «تمام» است و به‌تنهایی با همه کتاب‌های دیگر فارسی برابری می‌کند. اگر بادقت جست‌وجو کنیم می‌بینیم که در کتاب‌های مهم زبان فارسی طی عمر هزاره‌ فارسی دری، نکته، حکمت، آموزش و تاملی نیست که دیده شود و سرچشمه‌ آن در شاهنامه نیامده باشد.

او گفت: بی‌تردید شاهنامه مهم‌ترین اثر حماسی جهان است و کتاب زندگی است که داد و خرد جانمایه‌ آنند. آن‌چه در شاهنامه به انسان آموخته می‌شود نجابت و ادب و بلندنظری است و نیز آگاهی، دانایی، اعتدال، شادمانی و خلاصه همه‌ آنچه که زندگی را دلپذیر و ارزنده می‌کند در شاهنامه دیده می‌شود.

محمدخانی به تقارن ایام شهادت مولی‌الموحدین حضرت علی (ع) با روز بزرگداشت فردوسی اشاره کرد و بیان کرد: فردوسی در شاهنامه خود را بنده اهل‌بیت نبی می‌خواند و ستاینده خاک پای وصی و می‌گوید: «اگر چشم داری به دیگر سرای/ به نزد نبی و علی گیر جای» و تأکید می‌کند: «برین زادم و هم برین بگذرم/ چنان دان که خاک پی حیدرم». این شاعر شیعی به اهل‌بیت ارادت تام دارد و اشاره می‌کند «هر آن‌کس که در جانش بغض علی‌ست/ ازو زارتر در جهان زار کیست.» و به دلیل این تقارن مناسب است که برنامه‌های روز بزرگداشت فردوسی در فرصتی دیگر برگزار شود و چون او خود را خاک‌پای حیدر می‌داند توجه مردم قطعاً در این روز بیشتر به شخصیت و زیست امیرمومنان معطوف است و دلبستگی فردوسی به حضرت علی (ع) و خاندانش بازگوکننده حق‌طلبی دینی و مذهبی و واکنش خردمندانه او در برابر سلطه خلفای بغداد است.

محمدخانی در پایان به کارنامه فردوسی پژوهی در یک سال گذشته اشاره و اظهار کرد: خوشبختانه در دهه گذشته کارنامه فردوسی پژوهی هر سال پر برگ و بارتر می‌شود. در سال گذشته ۴۱۴ کتاب از فردوسی و درباره‌ی فردوسی با تیراژ ۴۹۹۲۵۰ نسخه منتشر شده است که ۸۵ اثر برای بار نخست چاپ شده‌اند. بیشترین آثار منتشر شده به اقتباس‌ها و بازنویسی‌ها اختصاص داشت که از این میان ۴۰ اثر با تیراژ ۵۹۹۵۰ بازنویسی شاهنامه برای رده سنی کودکان و نوجوانان، ۳۱ اثر با تیراژ ۴۱۸۰۰ بازنویسی شاهنامه به نثر و ۱۶۴ اثر با تیراژ ۲۱۰۰۷۰ اقتباس‌هایی از شاهنامه بودند. ۸۵ اثر با تیراژ ۸۶۲۲۰ نسخه به نقد و تفسیر داستان‌های شاهنامه اختصاص داشت. ۵۴ گزیده از شاهنامه با تیراژ ۵۴۵۱۰ منتشر شد و خود شاهنامه‌ فردوسی نیز ۱۹ بار چاپ شد. ۲۱ اثر با تیراژ ۲۲۹۰۰ نسخه نیز به آثاری اختصاص یافت که درباره‌ فردوسی و شاهنامه نوشته شده‌اند.

منبع:ایسنا

مرتبط:چرا نوجوانان باید شاهنامه بخوانند/ ادای دین ادبیات ایران به فردوسی