در ادامه با چند دلیل اصلی بروز ذات‌الریه و چگونگی پیشگیری از آن بیشتر آشنا می‌شویم.

باکتری‌ها

ذات‌الریه باکتریایی به هر نوع ذات‌الریه با منشاء باکتری گفته می‌شود و به طور معمول با آنتی‌بیوتیک‌ها درمان می‌شود. استرپتوکوک پنومونیه که به طور معمول در بینی و گلو دیده می‌شود، یکی از شایع‌ترین دلایل ذات‌الریه باکتریایی است. باکتری‌ها می‌توانند از طریق قطرات بزاق یا مخاط هنگام عطسه یا سرفه پخش شوند. در شرایطی که افراد بسیاری حامل این باکتری هستند بدون اینکه بیمار شوند، استرپتوکوک پنومونیه اغلب موجب ذات‌الریه در افراد مسن، کودکان خردسال و افراد سیگاری یا آنهایی می‌شود که به واسطه بیماری یا مصرف دارو سیستم ایمنی ضعیفی دارند.

باکتری‌های دیگر نیز می‌توانند موجب بروز ذات‌الریه شوند؛ اگرچه شیوع آنها کمتر است. این شرایط به نام ذات‌الریه غیرمعمول یا ذات‌الریه پیاده‌روی شناخته می‌شود. این نوع اغلب دارای علائم خفیف‌تر است و فرد مجبور به استراحت در تختخواب نمی‌شود.

قارچ‌ها

هاگ برخی انواع قارچ در صورت استنشاق در مقادیر زیاد می‌تواند به ذات‌الریه منجر شود. البته ذات‌الریه قارچی شیوع بسیار کمتری نسبت به انواع باکتریایی دارد. از جمله قارچ‌هایی که می‌توانند موجب ذات‌الریه شوند می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

– هیستوپلاسموز

– کریپتوکوکوس

– کوکسیدیوئیدومایکوزیس

کشاورزان، کارگران فعال در بخش کشاورزی و محوطه‌سازان در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به ذات‌الریه قارچی قرار دارند زیرا در تماس مستقیم با خاک که می‌تواند حاوی قارچ‌ها باشد، کار می‌کنند. افزون بر این، قارچ پنوموسیستیس جیرووسی می‌تواند موجب شرایطی جدی به نام ذات‌الریه پنوموسیستیس در افراد مبتلا به نقص ایمنی، مانند آنهایی که به اچ‌آی‌وی مبتلا هستند یا به تازگی عمل پیوند عضو داشته‌اند، منجر شود. ذات‌الریه قارچی با داروهای ضد قارچ قابل درمان است.

ویروس‌ها

برخی ویروس‌ها مانند آنهایی که موجب چشم صورتی (ورم ملتحمه) یا آنفلوآنزا می‌شوند می‌توانند موجب ذات‌الریه هم بشوند. ذات‌الریه‌های ویروسی به طور معمول خفیف‌تر از ذات‌الریه باکتریایی است و دوره بیماری آن نیز کوتاه‌تر است زیرا التهاب کمتری در بدن ایجاد می‌کند. بیماری‌های تنفسی مانند آنفلوآنزا یا کووید-۱۹ می‌توانند به واسطه التهاب و انباشت مایع در ریه‌ها که تنفس را برای بیمار دشوارتر می‌کند، موجب ذات‌الریه‌های ویروسی شوند. برای بیشتر ذات‌الریه‌های ویروسی تعداد محدودی درمان وجود دارد یا هیچ درمانی وجود ندارد؛ به این معنی که بیمار باید برای به پایان رسیدن دوره عفونت صبر کند. با این وجود، اگر پزشک بر این باور باشد که یک ویروس آنفلوآنزا دلیل ذات‌الریه‌های ویروسی است، ممکن است برخی درمان های ضد ویروس یا داروهای دیگر را برای کمک به تسهیل تنفس بیمار تجویز کند.

ذات‌الریه بیمارستانی

ذات‌الریه بیمارستانی به مواردی اطلاق می‌شود که فرد به هر نوع ذات‌الریه طی مدت ۴۸ ساعت یا بیشتر پس از پذیرش در بیمارستان مبتلا می‌شود. این شرایط نه تنها به دلیل احتمال ضعف در سیستم ایمنی بیمار به واسطه بیماری‌های دیگر جدی است، بلکه باکتری‌هایی که در بیمارستان وجود دارند می‌توانند در برابر آنتی‌بیوتیک‌ها مقاوم باشند. از دلایل ذات‌الریه‌های بیمارستانی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

– کادر درمان ممکن است عامل بیماری‌زا را هنگام سرکشی از یک بیمار به بیمار دیگر با دست، لباس یا تجهیزات خود پخش کنند.

– بهداشت ضعیف دهان که احتمال ورود باکتری‌ها از بزاق به ریه‌ها را افزایش می‌دهد. به این شرایط میکروآسپیراسیون گفته می‌شود. میکروآسپیراسیون‌ها می‌توانند در بیمارستان خطرناک شوند زیرا بیماران نه تنها در تماس با باکتری‌های بیشتری هستند، بلکه با انواع متفاوتی از آنچه در خانه تجربه می‌کنند، مواجهند. در همین حال، بهداشت دهان در بیماران بستری در بیمارستان به طور معمول از اولویت‌های اصلی محسوب نمی‌شود زیرا کادر درمان روی مشکلاتی که بیماران به دلیل آن بستری شده‌اند، متمرکز می‌شود و این شرایط می‌تواند سطوح باکتری‌ها در دهان بیماران را افزایش دهد. رعایت بهداشت دهان مانند مسواک‌زدن دندان‌ها طی دوران بستری‌ در بیمارستان ممکن است خطر ذات‌الریه بیمارستانی را کاهش دهد.

ذات‌الریه مرتبط با دستگاه تنفس مصنوعی

ذات‌الریه، مرتبط با دستگاه تنفس مصنوعی یکی دیگر از اشکال ذات‌الریه است که می‌تواند هنگام اتصال فرد به دستگاه تنفس مصنوعی به واسطه ورود میکروب‌ها به لوله تنفسی وی شکل بگیرد.

ذات‌الریه آسپیراسیون

ذات‌الریه آسپیراسیون نوعی از ذات‌الریه است که هنگام ورود غذا یا مایع به درون ریه‌ها و بروز عفونت شکل می‌گیرد. این یکی از شایع‌ترین دلایل ذات‌الریه در بیمارانی است که در مراکز مراقبت بلندمدت حضور دارند. اگرچه موارد این بیماری طی دهه گذشته به میزان قابل توجهی کاهش داشته است اما همچنان یک خطر ویژه برای بیمارانی است که بیش از ۶۵ سال سن دارند.

چه کسی در معرض خطر قرار دارد؟

برخی افراد در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به ذات‌الریه قرار دارند که از آن جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

– افرادی که بیش از ۶۵ سال سن دارند

– کودکانی که کمتر از دو سال سن دارند

– افرادی دارای سیستم ایمنی ضعیف به واسطه بیماری، مانند دیابت و سرطان و همچنین آنهایی که به بیماری‌های مزمن ریه مبتلا هستند

– افرادی که سیگار می‌کشند

– افرادی که داروهایی مانند شیمی‌درمانی و استروئیدها را استفاده می‌کنند

– بیماران بستری در بیمارستان از جمله آنهایی که به دستگاه تنفس مصنوعی متصل می‌شوند

– افراد مبتلا به اچ‌آی‌وی، بویژه آنهایی که درمان ضد ویروس دریافت نکرده یا آنهایی که اچ‌آی‌وی خود را به خوبی کنترل نمی‌کنند.

چگونه از ذات الریه پیشگیری کنیم؟

شما می‌توانید برخی اقدامات را در راستای کاهش خطر ابتلا به ذات‌الریه مد نظر قرار دهید، از جمله:

– افرادی که در معرض خطر قرار دارند باید واکسن کونژوگه پنوموکوک یا واکسن پلی ساکاریدی پنوموکوک که هر دو در برابر ذات‌الریه استرپتوکوک محافظت ایجاد می‌کنند را دریافت کنند.

– هر فردی که بیش از شش ماه سن دارد باید باید به صورت سالانه واکسن آنفلوآنزا را دریافت کند.

– افراد سیگاری باید این عادت مضر را ترک کنند.

– دست‌ها را باید به طور منظم با آب و صابون شست‌وشو دهید.

– بیماری‌های مزمن مانند آسم، بیماری قلبی و دیابت باید به خوبی مدیریت شوند.

– افراد مبتلا به اچ‌آی‌وی باید درمان ضد ویروس را آغاز کنند.

– بیماران بستری در بیمارستان باید تلاش کنند تا هرچه سریع‌تر راه‌رفتن را آغاز کنند زیرا این می‌تواند ظرفیت ریه‌ها را افزایش دهد و از انباشت مایع پیشگیری کند.

– هر فردی که در بیمارستان بستری می‌شود باید بسته بهداشت دهان و دندان را به همراه داشته باشد. شما می‌توانید موارد زیر را در این بسته قرار دهید:

– یک مسواک با کیفیت بالا با برس نرم

– خمیردندانی که حاوی موادی مانند فلوراید برای کمک به تجزیه پلاک دندان باشد

– دهانشویه‌های ضدعفونی‌کننده بدون الکل

مرتبط:

کادمیم _علت احتمالی آسم و آلرژی در کودکان

آلرژی در کودکان و خوراکی هایی که باعث حساسیت می شود

ذات‌الریه چیست؟

ذات‌الریه بیماری عفونی است که بر مجاری تنفسی یک یا هر دو ریه تاثیر می‌گذارد. کیسه‌های هوا پر از مایع یا چرک شده و باعث ایجاد تب، لرز و مشکلات تنفسی می‌شوند. باکتری‌ها، قارچ‌ها و ویروس‌ها مهمترین عوامل ابتلا به ذات‌الریه هستند.

تاریخچه روز جهانی ذات‌الریه

روز جهانی ذات‌الریه، رویدادی سالانه است که اولین بار در ۱۲ نوامبر سال ۲۰۰۹ توسط ائتلاف جهانی علیه ذات‌الریه کودک برگزار شد. هنگام آغاز این کمپین، برآورد شده بود که ذات‌الریه سالانه یک‌میلیون و ۲۰۰ هزار کودک را از بین می‌برد. سازمان بهداشت جهانی و یونیسف در سال ۲۰۱۳ برنامه عملیاتی یکپارچه‌ای را برای پیشگیری و کنترل ذات‌الریه و اسهال منتشر کردند و این هدف را تعیین کردند که تا سال ۲۰۲۵ در هر کشور نباید بیش از سه مورد ذات‌الریه وجود داشته باشد.

اهمیت و اهداف روز جهانی ذات‌الریه

بر اساس اظهارات سازمان بهداشت جهانی، ذات‌الریه عامل ۱۵ درصد مرگ‌ومیر کودکان در جهان در سال ۲۰۱۷ بوده است؛ در درمان این بیماری غفلت می‌شود و اگر به‌موقع درمان نشود می‌تواند به اندام‌های مختلف بدن گسترش یابد و منجر به ازکارافتادن اندام شود. اهمیت و اهداف اصلی روز جهانی ذات‌الریه عبارتند از:

• افزایش آگاهی در مورد ذات‌الریه که یکی از بیماری‌های عفونی است و منجر به مرگ در کودکان زیر ۵ سال می‌شود.

• ترویج مداخلاتی که به پیشگیری، محافظت و درمان ذات‌الریه کمک می‌کند.

• رویکردها و راه‌حل‌های بیماری و همچنین نیاز به هرگونه منابع و توجه اضافی را برجسته می‌کند.

• اقدامات، سرمایه‌گذاری اهداکنندگان برای مبارزه با ذات‌الریه و سایر بیماری‌های کشنده در دوران کودکی را افزایش می‌دهد.

رویکرد روز جهانی ذات‌الریه

هر کودک حق اساسی در تجهیزات پاکسازی، امکانات بهداشتی، هوا و آب پاک و واکسن‌های نجات‌دهنده زندگی دارد. روز جهانی ذات‌الریه سه روش را برای ریشه‌کن کردن ذات‌الریه مدنظر دارد:

حفاظت

محافظت در برابر این بیماری از بدو تولد با شیردهی مداوم در ۶ ماه اول تولد آغاز می‌شود. کودک باید ویتامین‌ها، مواد معدنی کافی دریافت کند و تغذیه مناسبی داشته باشد تا با تقویت سیستم ایمنی با این بیماری مقابله کند.

پیشگیری

واکسن‌ها بهترین نوع پیشگیری از بیماری‌های شدید مانند استرپتوکوک، سرخک و سرخچه هستند. شستشوی مکرر دست، حفظ بهداشت و دسترسی به آب تمیز می‌تواند از ذات‌الریه جلوگیری کند.

درمان

اگر ذات‌الریه در زمان مناسب تشخیص داده شود و به دنبال آن مداخله به‌موقع با اکسیژن (در صورت لزوم) و آنتی‌بیوتیک انجام شود، می‌توان ذات‌الریه را درمان و بهبودی را تسریع کرد. تاخیر در درمان می‌تواند منجر به عوارض زیادی شود.

هدف اصلی این اقدامات، از بین بردن ذات‌الریه در نوزادان بین سال‌های ۲۰۲۵-۲۰۳۰ است. این امر می‌تواند با گسترش آگاهی و بالا بردن اهمیت اقدامات مقابله با این بیماری حاصل شود.

روز جهانی ذات‌الریه چگونه برگزار می‌شود؟

مراسم این روز در سراسر جهان برگزار می‌شود و روز تعطیل نیست. رویدادها، پیام‌ها و اخبار مربوط به این بیماری در سراسر جهان توسط سازمان‌های بهداشت جهانی و همچنین اتحادیه‌های پزشکی انجام می‌شود. اکنون، با استفاده از شبکه‌های اجتماعی و اینترنت کمپین‌ها می‌توانند موجب آگاهی مردم و تشویق آنان برای شرکت در برنامه‌های آموزشی شوند و با کمک‌های مالی یا برپایی غرفه‌های مختلف راه پیشگیری و محافظت از خود در برابر این بیماری را اطلاع‌رسانی کنند.

به مناسبت روز جهانی ذات‌الریه ۲۰۲۰، بیش از ۲۱۶ نماد برجسته در ۴۷ کشور در سراسر جهان به رنگ آبی نورپردازی می‌شوند. این رویداد کانون توجه را به این قاتل فراموش‌شده و درعین‌حال پیشرو در کودکان متمرکز خواهد کرد. نشانه‌هایی که به رنگ آبی درمی‌آیند شامل، میدان کینگ جورج بریزبن استرالیا، برج ماکائو در چین، برج پیزا در ایتالیا، آبشارهای نیاگارا در کانادا، سیبلس در مادرید، کتابخانه ملی بلاروس، برج میلاد ایران، برج المپیک در مونیخ آلمان، مشعل دوحه در قطر، برج CN در تورنتو کانادا و کوه تیبل در آفریقای جنوبی هستند.

روز جهانی ذات‌الریه در بحران کرونا

امسال، برای اولین بار روز جهانی ذات‌الریه طی همه‌گیری جهانی ذات‌الریه برگزار می‌شود این همه‌گیری موجب ابتلا و مرگ بسیاری از افراد شده است و اگر کووید-۱۹ به‌عنوان عفونت‌های تنفسی شناخته شود مرگ‌ومیر ناشی از ذات‌الریه را ۷۰ درصد افزایش داده و میزان مرگ‌ومیر سالانه ذات‌الریه را به ۴.۵ میلیون نفر می‌رساند.

بیماری کووید-۱۹ جهان را در معرض خطرات عفونت‌های دستگاه تنفسی تحتانی قرار داده و تهدیدهایی برای سلامت و پیشرفت اقتصادی به وجود آورده است و جهانیان را در دستیابی به اهداف بهداشت ملی و اقتصادی شامل بسیاری از اهداف توسعه پایدار بیدار کرده است. سیستم‌های بهداشتی تحت‌فشار و در حال فروپاشی هستند، فقر در حال افزایش است و در بسیاری از محیط‌ها صلح و امنیت تهدید می‌شود. حتی اگر مرگ‌ومیر ناشی از کووید-۱۹ به‌طور نامتناسبی بر بزرگسالان تاثیر داشته باشد، همچنان بر اساس تخمین‌های اخیر مدل‌سازی شده، ۳/۲ میلیون کودک در سال جاری به دلیل اختلال در خدمات بهداشتی، ۳۵ درصد ناشی از ذات‌الریه و سپسیس نوزاد از بین بروند.

همه‌گیری نشان داد که اکثر کشورهای با درآمد پایین ‌و متوسط ‌برای مقابله با شیوع ذات‌الریه ویروسی در مقیاس گسترده و با سرعت‌بالا آماده نیستند. ده‌ها سال سرمایه‌گذاری کم در پیشگیری، تشخیص و درمان ذات‌الریه باعث شده است که بیشتر این کشورها دارای سیستم‌های بهداشتی باشند که تجهیزات مناسب یا کارکنان بهداشتی آموزش‌دیده برای تشخیص و درمان موثر عفونت‌های تنفسی یا نصب و نگهداری تجهیزات مراقبت‌های تنفسی نداشته باشند. قبل از همه‌گیری، هیچ دولت ملی راهبرد خاصی برای کنترل عفونت‌های تنفسی نداشت و پشتیبانی جهانی محدود بود. ذات‌الریه باوجود ایجاد بیش از ۲۵ درصد از کل مرگ‌های عفونی، فقط ۶ درصد از کمک‌های توسعه بین‌المللی برای بیماری‌های عفونی و ۳ درصد از هزینه‌های تحقیق در مورد بیماری‌های عفونی را به خود اختصاص داده است.

این عدم سرمایه‌گذاری مداوم باعث شده است که جمعیت عظیمی از خطرات ذات‌الریه، چگونگی تشخیص علائم و محل مراجعه به مراقبت‌های بهداشتی مناسب بی‌اطلاع باشند. در سطح جهانی، تقریبا از هر سه کودک (۳۱ درصد) یک کودک مشکوک به ذات‌الریه تحت مراقبت قرار نمی‌گیرد و بسیاری دیگر به دلیل پوشش کم واکسیناسیون، میزان بالای سوءتغذیه و آلودگی هوا در معرض ذات‌الریه قرار دارند. به‌عنوان‌مثال، ۵۲ درصد از کودکان زیر ۵سال با واکسن کونژوگه پنوموکوک (PCV) محافظت نمی‌شوند، ۷ درصد از بین می‌روند و ۹۳ درصد در معرض سطح ناامن آلودگی هوا قرار دارند.

هنوز آزمایش سریع تشخیصی برای ذات‌الریه وجود ندارد و نتایج مطالعات نشان داده است که دسترسی به پالس اکسیمتری و بسیاری از درمان‌های مرتبط با این بیماری در بسیاری از کشورهای کم‌درآمد و متوسط ‌به طرز نگران‌کننده‌ای کم است. باوجود نگرانی در مورداستفاده نامناسب از آنتی‌بیوتیک در بین کودکان، هنوز در برخی کشورها شکاف گسترده‌ای وجود دارد و آنتی‌بیوتیک دوستدار کودک، آموکسی‌سیلین در دسترس نیست.

کووید-۱۹ شرایطی را برای رفع برخی از این شکاف‌های آشکار فراهم کرده است. کشورها با درآمد کم و متوسط ‌برنامه‌هایی برای کنترل ویروس تهیه‌کرده‌اند و در حال شناسایی جمعیت‌های در معرض خطر، آموزش جوامع، تجهیز امکانات بهداشتی و آموزش کارکنان هستند. آژانس‌های بین‌المللی، ازجمله سازمان بهداشت جهانی (WHO)، صندوق کودکان سازمان ملل (یونیسف)، بانک جهانی، دولت‌های با درآمد بالا و بنیادهای خصوصی به ارائه تجهیزات محافظت شخصی (PPE)، آزمایش‌های تشخیصی و مراقبت‌های تنفسی می‌پردازند.

جمع‌آوری ۳۵ میلیارد دلار برای تسریع در تولید واکسن‌ها، ابزارهای تشخیصی و درمانی جدید توسط شتاب‌دهنده دسترسی به ابزار کووید-۱۹ (ACT) نیز باید برای کشورهای کم‌درآمد و متوسط ‌سهم مناسبی از پشتیبانی را فراهم کنند. اگر این مورد به‌درستی انجام شود، تلاش گسترده برای کنترل بیماری همه‌گیر به کاهش عفونت‌های تنفسی و مرگ‌ومیر در میان کودکان و بزرگسالان برای طولانی‌مدت کمک می‌کند.

دولت‌ها باید اطمینان حاصل کنند که فناوری‌های کووید-۱۹ پس از فروپاشی همه‌گیر، مجددا به سیستم سلامت منتقل‌شده و یکپارچه شوند. پالس اکسیمترهای تهیه‌شده برای کووید-۱۹ باید درنهایت در همه مراکز مراقبت‌های بهداشتی اولیه وجود داشته باشد و تغلیظ کننده‌های اکسیژن، دستگاه‌های فشار هوای مداوم (CPAP) / فشار هوای مثبت دوطرفه (BiPAP) و دستگاه‌های تنفس مصنوعی باید به‌صورت عمومی و در بخش‌های اطفال بیمارستان‌ها موجود باشند. پیشگیری، تشخیص و درمان ذات‌الریه باید یکی از موارد بودجه‌های بهداشت ملی به همراه واکسن، نقص ایمنی انسانی (HIV) / سندرم نقص ایمنی اکتسابی  و مالاریا باشد و اهداکنندگان بهداشت جهانی باید آژانس‌های بهداشتی چندجانبه‌ای را که تامین مالی می‌کنند را برای کمک به کشورهای با درآمد کم و متوسط ‌در صورت لزوم فعال کنند.

همچنین باید تغییراتی در نحوه قرارگیری ذات‌الریه در دولت‌ها، آژانس‌های جهانی بهداشت و اهداکنندگان آن‌ها ایجاد شود. کووید-۱۹ نشان داده است که  تمرکز  بر جمعیت‌های آسیب‌پذیر، به‌ویژه افراد بسیار جوان و بسیار مسن و افرادی که در شرایط زمینه‌ای قرار دارند برای دستیابی به کنترل ذات‌الریه موثرتر خواهد بود. مرگ‌ومیرهای ناشی از ذات‌الریه برخلاف سایر قاتلان عفونی برجسته به شکل “U” است به این معنی که در کودکان زیر ۵ سال و بزرگسالان بالای ۷۰ سال متمرکز است. استراتژی‌هایی که در کنترل ذات‌الریه در بین  افراد بسیار جوان و پیر بسیار موثر است (به‌عنوان‌مثال، بهبود واکسیناسیون و رژیم‌های غذایی و کاهش مصرف سیگار و قرار گرفتن در معرض دود سیگار) باید به اولویت‌های بهداشتی تبدیل شوند.

دهه آینده بحرانی است. کشورها باید با استراتژی‌های ملی خاص برای کنترل ذات‌الریه از بیماری همه‌گیر خارج شوند، ازجمله یک جدول زمانی برای دستیابی به پوشش واکسن ذات‌الریه، تغذیه کودک و اهداف هوای پاک و رفع شکاف در تشخیص و درمان فراهم کنند. فعالان بهداشت جهانی باید در تهیه یک آزمایش سریع تشخیصی برای ذات‌الریه سرمایه‌گذاری کنند که نتایج سریع و دقیقی را در محل مراقبت ارائه کند، کمپین‌های هدفمند آنتی‌بیوتیکی ابزارهای جدید مانند آزیترومایسین را کاوش کنند و روش‌های درمانی مقرون‌به‌صرفه و کارآمد با اکسیژن ازجمله مشارکت با شرکت‌ها و بانک‌های توسعه چندجانبه که می‌توانند سرمایه‌گذاری‌های بزرگ زیرساخت اکسیژن را تامین کنند، ایجاد شوند. لازم است ابزارهای جدید و موثرتری برای جلوگیری ازبین رفتن کودک و کاهش آلودگی هوا پدیدار شوند. اگر این کار به‌خوبی انجام شود، هر کشوری با کاهش آسیب‌پذیری به بیماری همه‌گیر تنفسی و با پیشرفت سریع در جهت دستیابی به اهداف توسعه پایدار تا سال ۲۰۳۰ دو بار پیروز خواهد شد.

حقایقی در مورد ذات‌الریه

حتی اگر ذات‌الریه با داروهای ارزان‌قیمت قابل‌پیشگیری و درمان باشد، ۱۵ درصد مرگ‌ومیر در کودکان را تشکیل می‌دهد.

ایمن‌سازی، درمان به‌موقع و تغذیه مناسب می‌تواند به پیشگیری از بیماری کمک کند.

ویروس، قارچ، باکتری از دلایل اصلی ذات‌الریه هستند.

این بیماری توسط یک باکتری به نام  استرپتوکوک ایجاد می‌شود و هنگامی‌که فرد مبتلابه عفونت سرفه یا عطسه می‌کند از طریق قطرات موجود در هوا این آلودگی منتشر می‌شود.

در نوزادان، علائم به‌صورت تشنج، هیپوترمی، بی‌هوشی و مشکل در غذا خوردن بروز می‌کند.

مرتبط:

راه تشخیص و بهترین درمان گیاهی آسم در کودکان

کادمیم _علت احتمالی آسم و آلرژی در کودکان

آلرژی در کودکان و خوراکی هایی که باعث حساسیت می شود