بررسی تفاوت بین کودکان هوشمند و عادی مستلزم در نظرگرفتن ملاحظاتی است. بسیاری از کودکان باهوش، به دلیل نتایج پیش‌پاافتاده‌ آزمون‌ها و دستاوردهای آن‌ها، توسط معلمان یا نظام آموزشی کشف نمی‌شوند.

والدین این کودکان نیز با وجود علم به توانایی کودکشان، چون نتایج روشن و امیدبخشی در خروجی فعالیت آنان سراغ ندارند، آن‌ها را جدی نمی‌گیرند و در مورد توانش واقعی آن‌ها بینش لازم را ندارند؛ به‌ویژه آنکه ممکن است این کودکان به دلیل هوش بالا درگیر حاشیه‌های جدی شوند که اصلاح و تغییر آن مستلزم انرژی و توان فراوانی باشد. مداخلات روان‌شناسی برای ایجاد چارچوب رفتاری منسجم در رفتارهای کودکان و الزام آن‌ها برای اولویت‌دادن به انجام تکالیف و مقید بودن به برنامه، رکن ارتقای عملکرد کودکان، ‌به‌خصوص کودکان بیش‌فعال و دارای نقص توجه است.

بهروز نظری، عضو هیئت علمی پژوهشکده جهاد دانشگاهی تهران در شماره ۲۴ مجله «رشد آموزش ابتدایی» در این باره نوشته است: بررسی آزمون‌های هوشی کودکان بیش‌فعال مبین وجود اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی در طیف‌های گوناگون هوشی است. این تفاوت‌ها بیشتر در نمرات پایین حافظه‌ کاری کودکان است. آنان عموماً در مبحث حافظه ضعیف‌اند و این ضعف در محاسبات عموماً خود را نشان می‌دهد.

کودکانی که نمی‌توانند غیر زمانی کوتاه در تکالیف درسی تمرکز داشته باشند، در درسی مانند ریاضی که نیازمند سماجت و پافشاری بیشتر است، عموماً ناکام‌اند. البته گاهی این اختلال خود را در روان‌خوانی کودکان نشان می‌دهد و چون کودک نمی‌تواند رسا و واضح مطالب را مرور کند، علاقه‌اش هر روز نسبت به یادگیری آن درس تنزل می‌یابد و گاهی این نبود اقبال، کل فعالیت آموزشگاهی را در برمی‌گیرد.

در کودکانی که درگیر چنین اختلالات زمینه‌ای هستند، ترک تحصیل موضوعی مبتلابه است. گاهی هم شامل کودکانی می‌شود که حتی بسیار باهوش‌اند، ولیکن وجود چنین اختلالی سبب شده است در مورد توانایی و اعتمادبه‌نفس خود دچار تزلزل شوند و با ترک موقعیت آموزشی، فرصت رشد و اعتلای چنین استعدادهایی تباه شود.

در شکل ساده‌تر آن، کودک باهوش ولی گرفتار چنین زمینه‌ آسیبی، توسط نظام آموزشی در حد دانش‌آموز متوسط یا حتی متوسط پایین، ارزیابی‌ می‌شود و از رهیابی به بستری که استعداد او را به کمال برساند، باز می‌ماند. این موضوع هم کمتر از ترک تحصیل نیست. نکته‌ تأسف‌بارتر، ارزیابی‌های شخصی و اسناد ضعیفی است که این افراد در مورد خودشان دارند. این موضوع تا بزرگ‌سالی دامن آنان را رها نمی‌کند، الا اینکه خود فرد در موضوعی یا زمینه‌ای شغلی و مهارتی به‌صورت اتفاقی روی استعدادی درونی تمرکز و آن را بارور کند. به این ترتیب، نظام آموزشی در این موفقیت سهم چندانی ندارد.

ملاحظه‌ جدی دیگری که در ارزیابی کودکان باهوش بیش‌فعال و دارای نقص توجه شاهد آن هستیم، این است که این نقص و اختلال در کودکان، با نگاهی سطحی که عموماً معلمان به عملکرد این کودکان دارند، شناسایی نمی‌شود. این جمله که بچه‌ شیطانی است ولی درسش را می‌خواند، ارزیابی غیردقیق و نادرست از این کودکان است که سبب شناسایی نادرست و واقعی استعداد این کودکان است.

در فرهنگ ممالک توسعه‌یافته که به هر استعداد به‌مثابه‌ی چاه نفت نگاه می‌کنند و به هر قیمتی استعدادها را مال خود می‌کنند، از این ارزیابی‌های سطحی و ساده‌انگارانه به‌شدت فاصله گرفته‌اند و به‌واقع روی کشف این توانایی‌ها برنامه‌ی دقیق و سنجیده‌ای دارند.

شناسایی هوش کودکان و کشف توانایی‌ها و ضعف‌های آنان، آموزش آموزگاران و والدین برای مطالبه‌ منطقی تکالیف کودکان، لحاظ کردن آموزش‌های جبرانی برای کودکان دارای اختلال پرتحرکی و نقص توجه و آموزش‌های تاب‌آورانه برای درگیر شدن و حل مسائل درسی، شاید بهترین راهبرد برای احیای استعدادهای پرشمار کودکان کشورمان باشد که به‌مثابه‌ چاه‌های نفتی‌اند که باید به بهره‌وری برسند و بهره‌بردار اصلی آن نظام اجتماعی خودمان باشد.

منبع: ایسنا

به نقل از هلث‌دی، کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه‌ یا بیش فعالی (ADHD)، معمولا در شرایط عادی بهتر عمل می‌کنند، اما در زمان خانه‌نشینی ناشی از بیماری کووید- ۱۹، علائم این کودکان اغلب بدتر می‌شود.

محققان با بررسی ۲۴۱ پدر و مادر چینی که کودکان آنان این وضعیت را داشتند، دریافتند این کودکان در زمان خانه‌نشینی و تغییر در آموزش، بدتر عمل کرده بودند.

دوسوم از این افراد گزارش کردند که با افزایش طغیان عصبی مواجه شدند و این در حالی است که ۵۶ درصد هم برای انجام کارهای روزمره مشکلاتی داشتند.

درصد مشابهی هم احساس کردند کودکان آنان برای تمرکز با مشکل مواجه هستند.

کودکان مبتلا به این اختلال معمولا علائم اضطراب یا افسردگی دارند که این وضعیت را تشدید می‌کند و ازآنجاکه این کودکان تمایل به فعالیت دارند، بسیاری از آنان ممکن است در کنار والدین خود با مشکلاتی مواجه شوند.

بسیاری از برنامه‌های خانوادگی این کودکان از جمله خواب، کارکردن، غذاخوردن و حتی ورزش‌کردن به دلیل بیماری همه‌گیر، مختل شده است و این موضوع بر روی کودکان با این اختلال تاثیرگذار بوده است.

این بررسی توسط دانشمندان انگلیسی و چینی انجام شده است.

محققان افزودند: کودکان مبتلا به بیش فعالی با چالش‌های بیشتری نسبت به همسالان خود  در زمان بیماری همه‌گیر مانند کرونا روبرو هستند و والدین در خانه برای آموزش کودکان مبتلا به نقص توجه یا بیش فعالی مشکلات بیشتری دارند.

این مطالعه در مجله Psychiatry  منتشر ‌شده است.

منبع:ایسنا

مرتبط:

علائم بیش فعالی در همه افراد یکسان است؟

تاثیر یک مکمل بر بیش‌فعالی کودکان