ورزش واترپلو یکی از ورزش های آبی و گروهی است که توانسته بسیاری از افراد را به خود علاقمند نماید.

ورزش های آبی در نقاط مختلف دنیا طرفداران خاص خودش را پیدا کرده است و زیر مجموعه این ورزش ها نیز توانسته اند برای خود جایگاهی بیابند. ورزش واترپلو نیز یکی از ورزش های آبی و گروهی است که توانسته بسیاری از افراد را به خود علاقمند نماید.

اما دانستن این نکته که ورزش واترپلو چطور بوجود آمد و به اینجا رسید نیز خالی از لطف نیست.

بر همین اساس قصد داریم تا شما را با تاریخچه ورزش واترپلو آشنا نماید، پس با ما همراه باشید.

معرفی ورزش واترپلو

واترپلو (Water Polo) یک ورزش گروهی است که با استفاده از توپ و در آب برگزار می‌شود بطوری که در آن دو تیم با ۶ بازیکن و یک دروازه‌بان در هر تیم به همراه ۵ بازیکن ذخیره در این ورزش شرکت می‌کنند و در محوطه‌ای درون استخر به ابعاد ۲۰در ۲۵ متر بازی می‌کنند.

بازیکنان باید با شنا کردن حرکت کنند.

این بازی در ۴ زمان ۸ دقیقه‌ای برگزار می‌شود.

برنده تیمی است که در این ۴ زمان توپ‌های بیشتری را وارد دروازهٔ حریف کند.

برای انجام ورزش واترپلو ورزشکار باید در بعضی کار‌ها مهارت داشته باشد.

اولین فاکتور لازم برای شروع این ورزش، مهارت در شنا است.

در این ورزش، بازیکنان باید بتوانند طول ۳۰ متری استخر را بار‌ها و بار‌ها شنا کنند.

نوع شنا کردن بازیکنان واترپلو با شنای کلاسیک متفاوت است.

در این روش بازیکنان از یک استیل آزاد استفاده می‌کنند به‌طوری‌که هنگام شنا کردن همیشه سر آن‌ها از آب بیرون خواهد بود تا بتوانند بر بازی مسلط باشند.

مهارت دومی که بازیکنان باید به دست آورند، شیوه کنترل توپ با یک دست است.

این ورزشکاران باید بتوانند توپ را با هر دو دست خود کنترل کنند.

مهارت دیگری که ورزشکاران این رشته باید داشته باشند، نوعی پا دوچرخه‌است که در آن حرکات پا به صورت دایره وار انجام می‌شود.

در این حرکت که ورزشکاران از آن برای نگه داشتن خود روی سطح آب استفاده می‌کنند، انرژی بسیار کم مصرف می‌شود.

ورزشکاران ورزش واترپلو باید از تمرکز و سرعت عمل بالایی برخوردار باشند تا بتوانند بر تیم حریف غلبه کنند.

تعداد بازیکن ۱۲ نفر که ۷ نفر در داخل زمین و ۵ بازیکن ذخیره است.

تاریخچه ورزش واترپلو

واترپلو در دهه ۱۸۷۰ در بریتانیا اختراع شد و نخستین قواعد آن در اسکاتلند و انگلیس ایجاد شد.

اولین بازی بین‌المللی بین تیم‌های ملی این دو کشور در سال ۱۸۹۰ در لندن برگزار و با پیروزی اسکاتلند به پایان رسید.

ترجمه تحت‌اللفظی واترپلو به معنای «چوگان آبی» است.

این رشته نخستین ورزش گروهی بود که در سال ۱۹۰۰ وارد المپیک شد که با قهرمانی بریتانیا همراه بود.

حاکمیت بریتانیایی‌ها بر این رشته بعد‌ها از میان رفت و کشورهایی، چون مجارستان، ایتالیا، هلند و کشور‌های اروپای شرقی به قدرت‌های اول این رشته بدل شدند.

ورود واترپلوی بانوان به بازی‌های المپیک نیز در المپیک ۲۰۰۰ سیدنی صورت گرفت.

ادارهٔ این ورزش در سطح بین‌المللی بر عهده فدراسیون بین‌المللی شنا با نام اختصاری «فینا» است.

طول استخر واترپلو در مسابقات بین‌المللی ۳۰ و عرض آن ۲۰ متر است. دروازه‌ها ۳ متر عرض دارند و ۹۰ سانتی‌متر از سطح آب ارتفاع دارند.

وزن توپ هم ۴۰۰ تا ۴۵۰ گرم است.

در مسابقات زنان از استخر کوچکتری به طول ۲۵ و عرض ۱۷ متر استفاده می‌شود.

کلیات ورزش واترپلو

اندازه زمین (بیـن المللی) :

طول ۳۰ متر و عرض ۲۰ متر و عمق آب ۲ متر (۴ پا) و نباید از ۸۰/۱ متر کمتر باشد در مسابقات داخلی سعی بر این است که شرایط فوق رعایت شود و برای بانـوان ۱۷×۲۵ متر است.

اندازه دروازه:

طول آن ۳ متر و ارتفاع ۹۰ سانتی متر و عمق ۳۰ سانتی متر و جنس آن از چوب یا فلـز و یا پلاستیک و رنگ آن سفید است.

محیط توپ:

بین ۶۷ تا ۷۱ سانتی متر و جنس رویه آن از چرم یا پلاستیک باشد.

وزن توپ:

۴۰۰ تا ۴۵۰ گرم و رنگ زرد است.

شروع بازی:

توسط حلقه‌ای توپ در وسط آب قرار می‌گیرد و یا توسط داور انداخته می‌شود.

تعداد تعویض:

آزاد
فاصله نقطه پنالتی تا دروازه ۴ متر می‌باشد.

بلند کردن ۲ پرچم متوسط داور یعنی گل قبول است.

مرتبط:

  دوچرخه سواری کوهستان – یه ورزش هیجان انگیز

دوچرخه سواری و تمام فواید سلامتی آن برای جسم و روح انسان

سپک تاکرا ۵۰۰ سال قبل توسط خانواده‌ای سلطنتی

نوشته واترپلو یکی از ورزش های آبی و گروهی است اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

آشنایی با ورزش سپک تاکرا
ورزش سپک تاکرا ۵۰۰ سال قبل توسط خانواده‌ای سلطنتی در مالزی پایه‌گذاری شد که البته آن زمان یک بازی درباری و سلطنتی به شمار می‌آمد.
نام این ورزش از دو زبان، سپک (Sepak)در زبان مالزیایی به معنی ضربه زدن و تاکرا (Takraw)در زبان تایلندی یعنی توپ گرفته شده است. هنگامی که این ورزش متولد شد تا حد زیادی شبیه ورزش ژاپنی Kemari بود.

عده‌ای به شکل دایره می‌ایستادند و با چوب به توب ضربه می‌زدند و ساعت‌ها به این بازی می‌پرداختند. به همین دلیل بسیار شبیه بازی کماری بود که بازیکنان یک دایره بزرگ تشکیل می‌دادند.ساعت‌ها بدون آنکه توپ با زمین تماسی پیدا کند به آن ضربه می‌زدند و تا زمانی که توپ به زمین می‌خورد جزو امتیازات آن گروه محاسبه می‌شد.

در سال ۱۹۶۵ این ورزش به چیزی شبیه والیبال امروزی با قوانینی شبیه آن انجام می‌شد. ضمن اینکه تور هم به آن اضافه شد و کمی بین‌المللی‌تر شده بود.چندی پیش سپک تاکرا در ایران نیز به جرگه ورزش‌های حرفه‌ای سازمان تربیت بدنی پیوست و به نام انجمن سپک تاکرا زیر شاخه ورزش‌های همگانی قرار گرفت.

اندازه، ارتفاع زمین و ارتفاع تور بازی و به طور کلی سایز زمین مسابقه شبیه زمین بدمینتون است و هر تیم ۳ بازیکن دارد.

قوانین فعلی آن تا حد زیادی شبیه والیبال است اما ۵ فرق کلی دارد که به شرح زیر است:
–استفاده از دست غیر قانونی است
–هر بازیکن ممکن است قبل از برخورد توپ به تور حداقل یک بار به آن ضربه زده باشد
–هیچ چرخش و دورانی برای موقعیت‌های دفاعی یک تیم نیست
–اگر توپ قبل از افتادن به زمین حریف با تور برخورد بکند یک امتیاز محسوب می‌شود
–اغلب مردم چیز زیادی در باره این ورزش جالب نمی دانند
–سرویس زدن

بازیکنانی که این ورزش را انجام می دهند و بالاخص سرویس می‌زنند پای محوری‌شان را روی دایره سرویس که در زمین تعبیه شده قرار می‌دهند (در این حالت پا باید کاملا ثابت باشد) بازیکنانی که در نیم دایره کناری در چپ و راست زمین (نیم دایره‌ای به شعاع ۹۰ سانتی متر که با خط وسط زمین و خطوط کناری مرتبط بوده) ایستاده‌اند به انتخاب توپ را برای سرویس زننده پرتاب می‌کنند و او به توپ ضربه می‌زند.
پس از انداختن توپ برای بازیکنی که سرویس می‌زند، ۲ بازیکن دیگر دوباره به موقعیت دفاعی خود باز می‌گردنند.
هنگامی که بازی با ضربه سرویس آغاز می‌شود، مهاجم تیم می‌تواند از یک بار تا ۳ بار به توپ ضربه بزند. شما می‌توانید هنگام بازی از سر، پشت سر، پاها و هر جایی از بدنتان به غیر از بازوها از سر شانه تا انتهایی‌ترین قسمت انگشتانتان استفاده کنید.

انواع سپک تاکرا:

در حال حاضردر کل دنیا ۳ نوع سپک تاکرا انجام می‌شود:
هوپ تاکرا: شبیه بسکتبال؛ با حلقه ای که از سقف آویزان است و۵ بازیکن که زیر حلقه هستند باید طی مدت۳۰ دقیقه با ضربات پا توپ را وارد حلقه کنند
دبل تاکرا: با دونفر بازیکن که روبروی هم قرار می‌گیرند
سپک تاکرای ساحلی: روی شن و ماسه ساحلی مانند والیبال ساحلی که با ۴ بازیکن انجام می‌شود.

امتیازات بازی
هر تیمی که بتواند ۲ ست از ۳ ست بازی را از آن خود کند برنده مسابقه خواهد بود. هر ست ۱۵ امتیاز دارد که در ست سوم تنها کسب ۶ امتیاز برای پیروز شدن تیم مقابل کفایت می‌کند.

دو نوع توپ در این ورزش مورد استفاده قرار می گیرد که یک نوع آن غالبا از مواد پلاستیکی و مشتقاتش (فایبر گلاس) تشکیل می‌شود و نوع دیگر سال‌ها پیش از نوعی خیزران و بامبو بوده که اکنون منسوخ شده. توپی که از پلاستیک ساخته شده توسط انجمن آسیایی سپک تاکرا به عنوان توپ رسمی (در دو نوع مردان و بانوان) مسابقات شناخته شده است.
وزن توپ بین ۱۷۰ تا ۱۹۰ گرم است و سایز محیطی آن ۴۰ سانتی متر می‌باشد. توپی کوچکتر از توپ هندبال و کمی بزرگتر از توپ سافت بال.

نکات مهم بازی
هر بازیکن می‌تواند تا آنجا که قدرتش را دارد بالا بپرد و ضربه‌ای که به توپ می‌زند در آن صورت شبیه حرکات آکروباتیک است. گفته می‌شود سرعت توپ در سپک تاکرا گاها به ۱۴۰ کیلومتر در ساعت هم می رسد.

مرتبط:

فوتبال یک ورزش تیمی و محبوب‌ترین ورزش

اسکی روی ماسه و هیجان خاص خود

 ورزش هیجان انگیز اسکیت روی یخ

نوشته سپک تاکرا ۵۰۰ سال قبل توسط خانواده‌ای سلطنتی اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.