مبارزه‌ای طولانی برای حق به رسمیت شناخته شدن، برخورداری از عدالت و بهره‌مندی از امکان توسعه برای مردم آفریقایی تبار

روزهای جهانی، موقعیّتی برای آموزش مردم جهان درباره‌ی مسائل مهم، هدایت اراده‌ی سیاسی و بسیج منابع برای رفع مشکلات جهانی، و تجلیل از دستاوردهای بشر و تقویت آن‌ها هستند. نام‌گذاری روزهایی از سال به‌عنوان «روز جهانی»، به پیش از برپایی «سازمان ملل متحد» بازمی‌گردد، ولی سازمان ملل متحد به‌خوبی توانسته است از ظرفیت آن‌ها برای بازگویی مسائل همگانی بهره ببرد.

«نژادپرستی»، «بیگانه‌هراسی» و «عدم رواداری»، مشکلات رایج در همه‌ی جامعه‌ها هستند. ولی همواره همهٔ ما در برابر تعصب نژادی و دیدگاه‌های تندرو، می‌توانیم بایستیم و کاری انجام دهیم.

سازمان ملل متحد هر سال در روز ۲۱ مارچ (۲ فروردین)، که «روز جهانی رفع تبعیض نژادی» نام‌گذاری شده است، به بازنگریِ برنامه‌ها و اقدام‌های انجام شده برای رفع تبعیض نژادی، به‌ویژه دربارهٔ مردمی با تبار آفریقایی در سراسر جهان می‌پردازد.

۲۱ مارچ ۱۹۶۰ (۲ فروردین ۱۳۳۹)، ۶۹ نفر از مردم آفریقای جنوبی که برای اعتراض مسالمت‌آمیز به قانون نژادپرستانه‌ی «محدودیت عبور و مرور» در شهر «شارپ‌ویل» گرد هم آمده بودند، با شلیک گلوله‌های پلیسِ نظام آپارتاید، کُشته شدند.

سال ۱۹۷۹ (۱۳۵۸ ش.)، مجمع عمومی سازمان ملل، برنامه‌ای پنج ساله را که دربرگیرنده‌ی مجموعه فعالیّت‌هایی برای رویارویی با نژادپرستی و تبعیض نژادی بود، تدوین کرد، و از روز ۲۱ مارچ، به مدّت یک هفته،‌ هفته‌ی همبستگی با انسان‌های درگیر مبارزه علیه نژادپرستی و تبعیض نژادی اعلام کرد.

از آن هنگام، مجموعه رخدادهای مثبت فراوانی را در جهان شاهد بوده‌ایم: نظام آپارتاید در آفریقای جنوبی، برچیده شد، قانون‌ها و فعالیّت‌های نژادپرستانه در بسیاری از کشورها برداشته شد، و چارچوب جهانی برای مبارزه با نژادپرستی، در قالب موافقت‌نامه جهانی رفع تبعیض نژادی فراهم شده است. اکنون این موافقت‌نامه مورد توافق بیش‌تر کشورهای جهان است. با این وجود، هنوز بسیاری از افراد، اجتماع‌ها و جامعه‌ها از بی‌عدالتی و بدرفتاری نژادپرستانه رنج می‌برند.

نزدیک به دویست میلیون نفر در قاره آمریکا، خودشان را از تبار آفریقایی می‌دانند. چندین میلیون نفر آفریقایی‌تبارِ دیگر نیز در دیگر سرزمین‌های جهان و بیرون از قاره آفریقا زندگی می‌کنند.

مردم آفریقایی‌تبار، چه از بازماندگان قربانیان دوران برده‌داری باشند و چه به‌تازگی به کشور دیگر مهاجرت کرده باشند، از فقیرترین و محروم‌ترین بخش‌های جامعه هستند. آنان هنوز برای دسترسی به آموزش باکیفیّت، خدمات سلامت، مسکن و امنیّت اجتماعی در تنگنا هستند و مشارکت سیاسی در میان آن‌ها اندک است. همچنین، مردم آفریقایی‌تبار در برابر شکل‌های گوناگون تبعیض بر پایه سن، جنسیت، زبان، باور سیاسی، طبقهٔ اجتماعی، مالکیت، معلولیت، محل تولد یا دیگر موقعیّت‌ها هستند.

برپایه مصوبه اعلام شده از سوی مجمع عمومی سازمان ملل متحد، از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴، «دهه جهانی مردم آفریقایی‌تبار» نام‌گذاری شده است. در این مصوبه، چارچوبی جامع برپایه سه حق بنیادی به رسمیت شناخته شدن، برخورداری از عدالت و بهره‌مندی از امکان توسعه، برای سنجش اقدامات در گستره‌ی رفع تبعیض فراهم شده است. در این ده سال بر اقدام‌ها برای بهبود وضعیّت مردم آفریقایی‌تبار نظارت می‌شود. امسال که به نیمه‌ی این دهه رسیده‌ایم، برنامهٔ روز جهانی رفع تبعیض نژادی، بازنگری اقدام‌ها، چالش‌ها و پیشرفت‌های به‌دست آمده در این زمینه است.

اصل برابری

سازمان ملل متحد بر این مهم تأکید دارد که همه انسان‌ها، آزاد به دنیا می‌آیند، ارزش و حقوق برابر دارند و همه این توانمندی را دارند که در توسعه و رفاه جامعهٔ خود نقش سازنده داشته باشند. مجمع عمومی سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مصوبه خود تأکید کرد، هرگونه نگرش نظام‌یافته بر پایه برتری‌جویی نژادی، از دیدگاه علمی نادرست، از دیدگاه اخلاقی محکوم، ناعادلانه و برای اجتماع خطرناک است. چنین دیدگاه‌ها و باورهایی که به‌دنبال اثبات وجود نژادهای جداگانهٔ انسانی هستند، نباید پذیرفته شوند.

سازمان ملل از آغاز برپایی، به این موضوع توجه داشته است و ممنوعیت تبعیض نژادی در همه اسناد اصلی جهانی حقوق بشر آمده است. این سازمان الزام‌هایی را برای دولت‌ها تعریف می‌کند و آن‌ها را موظف می‌کند برای از میان بردن تبعیض در حوزه‌های همگانی و خصوصی اقدام کنند. همچنین اصل برابری، دولت‌ها را ناچار به گرفتن چاره‌اندیشی‌های ویژه برای از میان بردن شرایطی می‌کند که سبب یا زمینه‌ی شکل‌گیری تبعیض نژادی می‌شوند.

در پیام «یونسکو» به مناسبت این روز می‌خوانیم: «آموزش، آگاهی‌رسانی درباره‌ی پوچی دیدگاه‌های نژادپرستانه و گسترش دانش دربارهٔ جنایت‌هایی که به نام چنین تعصباتی در درازای تاریخ رخ داده، از استوارترین سنگرها در برابر تبعیض نژادی است.»

یکی از کتاب‌های مناسب برای بلندخوانی و گفت‌وگو با کودکان درباره‌ی مفهوم برابری و آزادی همه‌ی انسان‌ها، کتاب «همه آزاد آفریده شده‌ایم»است. این کتاب که باهمکاری گروهی از تصویرگران برجسته از سراسر جهان فراهم شده است، به‌خوبی مفهوم آزادی، دوستی میان انسان‌ها و برابری حقوق را با کودکان در میان می‌گذارد، و منبع بسیار مناسبی برای آشنایی با «اعلامیه جهانی حقوق بشر» برای کودکان پنج تا دوازده سال می‌تواند باشد.

در صفحه آغاز این کتاب می‌خوانیم: «همه ما آزاد و برابر آفریده شده‌ایم. همه ما اندیشه‌های خودمان را داریم. با همه ما یکسان باید رفتار شود. تفاوت ما هرچه باشد، این حقوق برای همه‌مان یکسان است.»

منبع:https://ketabak.org

مرتبط:

بسیار با ارزش‌تر از آن است که از دستش بدهیم

قرنطینه فرصت خوبی برای مطالعه

قابل توجّه مدیران فرهنگی استان یزد

نوشته روز جهانی رفع تبعیض نژادی/مبارزه‌ای طولانی برای حق اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

جام باشگاه‌های کتاب‌خوانی که هر سال در اسفند ماه برگزار می‌شود، به بهار سال آینده موکول شد.

مراسم پایانی چهارمین جام باشگاه‌های کتابخوانی کودک و نوجوان که قرار بود ۲۱ اسفندماه برگزار شود، برای حفظ سلامت شهروندان و با توجه به تاکید وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی بر اولویت سلامت جامعه در وضعیت کنونی منتفی شد. زمان برگزاری مراسم پایانی در بهار سال آینده، اعلام خواهد شد.

چهارمین دوره جام باشگاه‌های کتابخوانی کودک و نوجوان را چون سال‌های گذشته، معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد و اسلامی، به‌منظور توسعه و ترویج کتابخوانی با همکاری ستاد هماهنگی شهرها و روستاهای دوستدار کتاب و ادارات کل فرهنگ و ارشاد اسلامی سراسر کشور و تعدادی از دستگاه‌ها و نهادهای همکار ملی و بین‌المللی برگزار می‌کند.
جام باشگاه‌های کتابخوانی با مشارکت نهادهای غیردولتی و دستگاه‌های اجرایی و عمومی استان‌ها و شهرستان‌ها از جمله نهاد کتابخانه‌های عمومی، انجمن نویسندگان کودک و نوجوان، صندوق بین‌المللی کودکان سازمان ملل متحد یونیسف، کمیسیون ملی یونسکو، سازمان بهزیستی، سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، خانه کتاب و سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران در شهرها و روستاهایی برگزار می‌شود که متقاضی شرکت در این برنامه هستند.
این جام در شهرستان‌ها در رشته‌های باشگاه برگزیده، نامه‌ی برگزیده، فیلم برگزیده، کتاب برگزیده، تسهیلگر برگزیده و کتاب‌فروش برگزیده برگزار می‌شود و  برگزیدگان جام باشگاه‌های شهرستان به شرح زیر به دبیرخانه‌ مرکزی در تهران معرفی می‌شوند:

الف) سه باشگاه برگزیده
ب) سه نامه برگزیده
ج) سه فیلم برگزیده
د) سه کتاب برگزیده به انتخاب اعضای باشگاه‌های شهرستان
ه) یک کتاب‌فروش فعال در شهرستان

جام باشگاه‌های کتابخوانی کودک و نوجوان کشو ر با حضور برگزیدگان شهرستانی در رشته‌های پنج‌گانه برگزار خواهد شد. علاوه بر این داوران بر اساس مستندات پرونده باشگاه‌ها از میان تسهیل‌گران کل باشگاه‌های راه‌یافته به مرحله‌ی کشوری، تسهیل‌گران برگزیده را نیز معرفی خواهند کرد.

در سومین دوره برگزاری این برنامه ۱۵ هزار و ۱۰۷ باشگاه کتابخوانی از هزار و ۱۷۶ شهر و روستای کشور با ۲۲۱ هزار و ۳۲۰ عضو فعالیت داشتند که پس از دو مرحله داوری در سطح استان و کشور باشگاه‌های برتر و نفرات برگزیده بخش‌های مختلف این برنامه با حضور معاون امور فرهنگی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در اسفندماه سال گذشته انتخاب و معرفی شدن

منبع: ایرنا

مرتبط:

ترجمه بی‌رویه کتاب کودک ضعف تألیف یا قوت ترجمه

راه یافتگان به جشنواره هنرهای نمایشی کانون شدند

آیا برگزیدگان و تقدیری‌های کتاب سال سرنوشت متفاوتی

نوشته برندگان جام باشگاه‌های کتابخوانی در بهار معرفی می‌شوند اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

روز جهانی زبان مادری پیشینه‌ی «روز جهانی زبان مادری» به سال ۱۹۹۹ باز می‌گردد؛ هنگامی که روز ۲۱ فوریه (دوم اسفند ماه) از سوی «یونسکو» (سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد)، روز جهانی زبان مادری نام گرفت.

در شانزدهم می سال ۲۰۰۷، «سازمان ملل متحد» با هدف تمرکز بر «حفظ و نگه‌داری از همه زبان‌های به‌کار رفته در جهان»، سال ۲۰۰۸ را «سال جهانی زبان‌ها» اعلام کرد. سازمان ملل متحد پس از این نام‌گذاری، همه کوشش خود را به کار گرفت تا شناخت درستی از همبستگی و انسجام زبان‌های گوناگون و فرهنگ‌های چندزبانه در جهان شکل بگیرد. این کار سبب شد تا به برخی از مشکلات چندزبانگی در سراسر جهان بیش از پیش پرداخته شود. افزون بر این، سازمان‌ها و نهادهای مرتبط کوشیدند تا در راستای پیشبرد راه‌حل‌هایی با موضوع چالش‌هایِ گوناگونی زبان و چندزبانگی در جهان، حمایت‌های لازم را ارائه کنند.

یونسکو در سال ۲۰۲۰، با اندیشه‌ی «زبان‌های بدون مرز» به استقبال روز جهانی زبان مادری می‌رود و از همه سرزمین‌ها و فرهنگ‌ها دعوت می‌کند تا با افزایش آگاهی همگانی، شمار بیش‌تری از مردم جهان را از خطر نابودی چنین میراثی آگاه سازند.

نام‌گذاری سال جهانی زبان‌ها هنگامی انجام گرفت که روزبه‌روز گوناگونی زبان در سراسر جهان با خطر نابودی تهدید می‌شد. زبان ابزار جدایی‌ناپذیر انسان برای ارتباط است، و همین ارتباط لازمهٔ تغییر کارساز، پیشرفت و توسعه‌ی جامعه‌ی بشری به‌شمار می‌آید. به‌کارگیری یا کنار گذاشتن یک زبان، به‌آسانی تأثیر مثبت یا منفی خود را در زندگی جامعه‌ی بشری در سراسر جهان می‌تواند نمایان کند.

زبان‌ها با نقش سازنده‌شان در هویت، ارتباطات، همبستگی اجتماعی، آموزش، پیشرفت و توسعه، جایگاه بسیار ارزشمندی در میان مردم جهان دارند. با این همه، کارهایی که در راستای جهانی‌سازی (جهانی شدن) کشورها انجام می‌گیرد، گوناگونی زبان‌ها را با خطر نابودی روبه‌رو می‌سازد. هنگامی که گستره‌ی پرمایه‌ی زبان‌ها فراموش شود، گوناگونی فرهنگ‌های غنی در سراسر جهان نیز از یاد خواهد رفت. همراه با آن، آبین‌ها، خاطره‌ها، اندیشه‌ها و راه‌های نمایان شدن آن – که همگی برای داشتن آینده‌ای بهتر ضروری هستند – از میان خواهند رفت.

دستِ‌کم ۴۳ درصد از شش‌هزار زبان برآورد شده در جهان، در خطر نابودی هستند. از این میان، تنها چند صد زبان به‌عنوان زبان رسمی آموزش و سازوکار همگانی یک کشور، و در جهان دیجیتال کم‌تر از صد زبان به‌کار گرفته می‌شود. در گذر هر دو هفته، یک زبان در جهان نابود می‌شود و میراث فرهنگی و اندیشمندی‌های آن فرهنگ نیز با نابودی آن زبان از میان خواهد رفت.

زبان‌ها تنها ابزار توانمند ما برای حفظ و توسعهٔ میراث ملموس و ناملموس فرهنگ بشر هستند. هر کاری که در راستای استواری و پذیرش زبان‌های مادری انجام شود، نه‌تنها به گوناگونی زبانی و فرهنگ چندزبانگی خدمت کرده است، بلکه به شکل‌گیری آگاهی همگانی از زبان‌شناسی و آیین‌های فرهنگی جهان نیز کمک شده، و از این راه بر یگانگی انسان‌ها بر پایه‌ی شناخت متقابل، شکیبایی و گفت‌وگو تأکید کرده است.

اکنون آگاهی از نقش بااهمیّت زبان در پیشرفت انسان نسبت به سال‌های گذشته، برجسته شده است و همین آگاهی تا اندازه‌ای حفاظت از گوناگونی زبان‌ها و پیوند بین فرهنگی را پشتیبانی می‌کند. با این همه، پی‌ریزی دانش همگانی و اندیشیدن راهکارهایی برای حفظ این میراث فرهنگی بشر، همچنان نیازمند پشتیبانی‌های بیش‌تری است تا با بهره‌گیری از دانش و فناوری به‌روز، تأثیرش را بر هدف‌های توسعه‌ی پایدار بتواند بگذارد.

اکنون چهل درصد از مردم زمین از امکانات آموزشی و آموزش از راه زبان مادری‌شان بی‌بهره مانده‌اند. با همه‌ی این راهبردها و با افزایش آگاهی همگانی درباره‌ی آموزش‌های چندزبانه و برپایه زبان مادری، پیشرفت‌های محسوسی در آموزش کودکان، به‌ویژه در سال‌های پیش‌دبستانی و آموزش رسمی کودک در دبستان، دیده می‌شود.

ایران باستان در پیدایش زبان‌های باستانی پیشینه‌ی برجسته‌ای از خود به یادگار گذاشته است. تاریخ زبان در ایران فراز و نشیب‌های خود را گذرانده است و اکنون چکیدهٔ مهم‌ترین زبان‌ها، لهجه‌ها و گویش‌های ایران چنین است: فارسی (پارسی)، کُردی، آذری، لکی، چشتو، بلوچی، لری، مازنی و گیلکی. با این همه، به جز پارسی‌زبانان، شمار گسترده‌ای از مردم ایران به زبان‌ها وگویش‌های دیگری سخن می‌گویند، و کارهای چندان مهمی در راستای همسان‌سازی زبان آموزشی با زبان مادری در مناطق گوناگون ایران انجام نگرفته است.

شمار بسیاری از کودکان ایران با زبان مادری‌شان گفت‌وگو می‌کنند، می‌اندیشند و خیال‌پردازی می‌کنند، و همزمان در کلاس‌های درس با زبانی نسبتاً بیگانه، آموزش می‌بینند. آموزش خواندن، نوشتن و مفاهیم پایه، زیربنای آینده‌ی کودکان خواهد بود. مشکلات برآمده از دوزبانگی کودکان در مدرسه‌ها، روزبه‌روز افزایش می‌یابد و نهادهای مسئول، راهکار مؤثری برای حفظ این میراث‌های جهانی و آینده‌ی کودکان ایران که همانا آینده کشور ایران خواهد بود، در نظر نگرفته‌اند. کودکان ایران چشم به راه دستانی هستند تا با آنان همراه شوند و با زبان مادری‌شان پرورش یابند و آینده‌ی خود را بسازند. دست‌هایی که اگر نشتابند، گنجینه‌های گران‌بهایی در این سرزمین فراموش خواهد شد.

منبع:https://ketabak.org

مرتبط:

تئاتر کودک و نوجوان ایران با تعریف جهانی فاصله دارد

آیین نکوداشت بیوک ملکی شاعر کودک و نوجوان برگزار شد

نوشته روز جهانی زبان مادری دوم اسفند اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.