کودکان ده‌ها کشور در سراسر جهان به یک بیماری مرموز کبدی مبتلا شده اند که اکنون این بیماری به آسیا رسیده و یک مورد ابتلا در ژاپن گزارش شده است.

مقامات محلی ژاپن اعلام کردند: ۲۱ آوریل بیماری هپاتیت حاد- یا التهاب کبد- با منشا ناشناخته در یک کودک که آزمایش آدنوویروس و کووید-۱۹ او منفی بود، تشخیص داده شد.

وزارت بهداشت ژاپن جزئیات بیشتری ارائه نکرده اما اعلام کرده که بیمار پیوند کبد نداشته است.

آژانس بهداشت عمومی کانادا نیز روز گذشته (سه‌شنبه) اعلام کرد که در حال بررسی گزارش‌های مربوط به هپاتیت حاد شدید با منشا ناشناخته در کودکان خردسال است. اما به تعداد موارد ابتلا اشاره ای نکرده است.

تاکنون در سراسر جهان، ۱۹۰ مورد هپاتیت حاد در کودکان گزارش شده است که ۱۴۰ مورد از آنها در اروپا و بیشتر در انگلیس گزارش شده است. موارد دیگری نیز در ایالات متحده یافت شده است. همچنین وضعیت جسمی ۱۷ کودک به حدی وخیم بوده که به پیوند کبد نیاز پیدا کردند.

به گزارش روزنامه گاردین، روز شنبه سازمان جهانی بهداشت (WHO) اعلام کرد که دستکم یک مورد مرگ در ارتباط با شیوع این بیماری گزارش شده است. همچنین موارد ابتلا در بین کودکان یک ماهه تا ۱۶ سال گزارش شده است. همچنین به این موضوع که مرگ این کودک در کدام کشور رخ داده، اشاره ای نشده است.

منبع: ایسنا

به نقل از هلث نیوز، از اکتبر گذشته مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده از پزشکان خواست هر موردی از این بیماری نامعلوم در کودکان زیر ۱۰ سال را گزارش کنند. این هشدار و درخواست در نتیجه مجموعه‌ای از موارد غیرعادی صادر شد که در آلاباما شناسایی شده است.

تاکنون ۹ مورد از این بیماری در آلاباما و ۲ مورد در کارولینای شمالی گزارش شده است؛ در حالی که ده‌ها مورد هپاتیت حاد در کشورهای اروپایی مانند دانمارک، اسپانیا، هلند و بریتانیا نیز شناسایی شده است.

هپاتیت التهاب کبد است که می‌تواند توسط هر تعداد ویروس و در هر شرایطی ایجاد شود. علائم شایع هپاتیت شامل حالت تهوع، درد معده، استفراغ و اسهال است. با این حال برخی از کودکان در آلاباما دچار زردی شده‌اند و نشانه‌هایی از افزایش آنزیم‌های کبدی را نشان دادند. در این مدت در حالی که هیچ مرگ‌ومیری گزارش نشده اما چندین کودک دچار نارسایی کبدی شدند و نیاز به پیوند کبد داشتند.

اگرچه علت دقیق شیوع هپاتیت هنوز نامشخص است اما کارشناسان بر این باورند که یک عامل احتمالی را شناسایی کرده‌اند.

طبق بیانیه‌ای که روز پنجشنبه منتشر شد، مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها با موفقیت برخی از علل شایع هپاتیت ویروسی مانند هپاتیت A، B، یا C را رد کرده است و به‌ طور خاص متخصصان بر این باورند که آدنوویروس ۴۱ ممکن است علت شیوع باشد که این موضوعی غیرطبیعی است زیرا پاتوژن معمولا فقط افراد دارای نقص ایمنی را تحت تاثیر قرار می‌دهد ولی همه کودکانی که به هپاتیت مبتلا شده‌اند قبل از عفونت سالم بودند.

دکتر اشلشا کاوشیک، سخنگوی آکادمی اطفال آمریکا(AAP)، در این خصوص گفت: این مورد معمولی نیست و کاملا تعجب‌آور است اما در حال حاضر فقط یک نظریه است. ارتباط بین آدنوویروس ۴۱ و هپاتیت در کودکان سالم در حال حاضر ثابت نشده و به تحقیقات بیشتری نیاز دارد تا مشخص شود آیا ارتباط مستقیمی بین این ۲ وجود دارد یا خیر.

منبع: ایسنا

علی امیری، با اشاره به این‌که هپاتیت نوعی بیماری ویروسی است که منجر به سرطان کبد می‌شود، اظهار کرد: باید با افزایش آگاهی درصد ابتلا و راه‌های انتقال از این بیماری را بررسی کنیم.

وی ادامه داد: هپاتیت به معنی التهاب نسج کبد است و دلایل متعددی مثل سموم، داروها، مواد ارگانیک و غیر ارگانیک، ویروس‌ها و سایرعوامل عفونی می‌توانند التهاب کبد را بوجود آورد، از میان تمام عوامل ایجاد کننده هپاتیت فقط عوامل عفونی یعنی هپاتیت‌های ویروسی قابل انتقال‌اند، بنابراین هپاتیت اتوایمیون یا خودایمنی و هپاتیت‌های دارویی غیرقابل انتقال هستند.

امیری با اشاره به این‌که هپاتیت‌های ویروسی تمایل دارند به سرعت درنسج کبد نشر یا تکثیر شوند، عنوان کرد: هپاتیت‌های ویروسی بر حسب مدت زمان ماندگاری در بدن هر شخص به دو گروه حاد و مزمن تقسیم‌بندی می شوند.

این فوق تخصص بیماری‌های عفونی تصریح کرد: هپاتیت‌های ویروسی حاد، مانند A و E هستند که کمتر از شش ماه در بدن باقی می‌ماند وناشی ازمصرف آب و غذای آلوده است، در حالی‌که هپاتیت‌های ویروسی مزمن  مانند B و C بیشتر از شش ماه و حتی تا پایان عمر در نسج کبد باقی می‌مانند.

وی در پاسخ به این سؤال که چند نوع هپاتیت ویروسی وجود دارد؟ عنوان کرد: دانشمندان هفت نوع هپاتیت ویروسی را کشف کرده‌اند که می‌توانند باعث ایجاد مشکلات کبدی شوند ولی هپاتیت ویروسی B و C جزو معضلات اکثر جوامع هستند.

امیری تصریح کرد: شناسایی هپاتیت‌های ویروسی مزمن B و C در بدن هر فرد معمولاً از طریق آزمایش خون است، به دلیل اینکه فرد مبتلا به این ویروس می‌تواند در خیلی از مواقع از بدو تولد تا ۱۰ یا ۲۰ سال هیچ علامتی نداشته باشد و بیمار ممکن است، فقط از خستگی و ضعف شاکی باشد بنابراین از طریق بالینی تشخیص قابل انجام نیست، مگر اینکه تخریب کامل بافت کبد اتفاق افتاده باشد البته در این مورد هم نمی‌توان هپاتیت‌های ویروسی را از یکدیگر فرق داد و تنها از طریق انجام آزمایشات تخصصی خون می‌توان نوع ویروس B یا C را تشخیص داد.

این فوق تخصص بیماری‌های عفونی افزود: البته به طور معمول در همه افراد توصیه به انجام آزمایش خون برای شناسایی هپاتیت‌های ویروسی نمی‌شود و تنها در افراد پر خطر شامل معتادان تزریقی، کسانی که فرد مبتلا به هپاتیت B در خانواده دارند و افرادی که از مادران مبتلا به هپاتیت B بدنیا آمده‌اند، افرادی که افزایش غیرقابل توجیه آنزیم‌های کبدی دارند و افرادی که دریافت خون یا فرآورده‌های خونی را قبل از سال ۱۳۷۰ داشته‌اند، توصیه می‌شود.

وی با اشاره به این‌که چندین آزمایش برای تشخیص و بررسی هپاتیت‌های مزمن ویروسی وجود دارد، عنوان کرد: سنجش میزان آنزیم‌های کبدی از طریق انجام آزمایش خون، مقدار ویروس (PCR) از طریق انجام آزمایش خون که بر این اساس می‌توان تصمیم گیری کرد که ویروس فعال است یا غیر فعال و فیبرو اسکن ازجمله این آزمایشات است.

امیری با اشاره به این‌که اگر التهابی در نسج کبد ایجاد شده یا اینکه تخریب بافت کبد حاصل شود نیاز به نمونه‌برداری از نسج کبد داریم، افزود: روش معمول برای تشخیص التهاب و شدت تخریب کبد نمونه برداری از بافت کبد با سوزن‌های مخصوص تحت بی‌حسی موضعی است که این روش در کنار مزایای خود معایبی نیز دارد.

این فوق تخصص بیماری‌های عفونی بیان کرد: یکی‌از جدیدترین و پیشرفته‌ترین تکنولوژی‌های ارائه شده جهت تشخیص و اندازه‌گیری دقیق شدت فیبروز و سیروز کبدی و همچنین استئاتوز کبد، انجام تست فیبرواسکن است، فیبرواسکن در بررسی ضایعات ناشی از ابتلا به کبد چرب، هپاتیت B، C  و… بسیار مؤثر است و با استفاده از امواج اولتراسوند میزان سختی کبد را اندازه گیری کرده و شدت فیبروز و سیروز کبدی را تشخیص می‌دهد.

وی در رابطه با راه‌های انتقال ویروس هپاتیت، تصریح کرد: بر اساس نوع ویروس راه‌های انتقال کاملاً متفاوت هستند، هپاتیت‌های ویروسی مزمن B و C  تقریباً راه انتقال مشترک دارند، راه‌های انتقال این دسته از هپاتیت‌های ویروسی از طریق خون و فرآورده‌های خونی آلوده و تماس جنسی پُرخطر است.

امیری ادامه داد: یکی دیگراز راه‌های انتقال هپاتیت B انتقال از مادر به نوزاد به خصوص در بدو تولد است، راه دیگر انتقال از طریق خون و فرآورده‌های خونی آلوده و تماس با سوزن آلوده است، ویروس‌های هپاتیت حاد  A و E  تنها از طریق مصرف آب و غذای آلوده منتقل می‌شوند.
این فوق تخصص بیماری‌های عفونی تصریح کرد: افراد مبتلا به هپاتیت مزمن B که تخریب بافت کبدی ندارند ویا ناچیز است و مقدار ویروس پایین، آنزیم‌های کبد نرمال دارند را حامل یا ناقل سالم می‌نامیم، این افراد کسانی هستند که نیاز به درمان ندارند و فقط باید پیگیری شوند و در صورتی که مقدار ویروس و یا آنزیم‌های کبدی افزایش یافته مورد بررسی قرار گیرد، این‌گونه افراد ممکن است تا پایان عمر هیچ‌گونه درمانی نیاز نداشته باشند تقریبا ۵۰ تا ۶۰ درصد بیمارانی که هپاتیت B دارند جز این دسته قرار می‌گیرند.

وی در رابطه با راه‌های پیگیری از هپاتیت، بیان کرد: مهم‌ترین راه پیشگیری واکسیناسیون است، واکسیناسیون در مورد هپاتیت B به صورت برنامه معمول کشوری انجام می‌شود و تمام کودکان در بدو تولد، یک ماه بعد از تولد و شش ماه بعد علیه این بیماری واکسینه می‌شوند.

امیری عنوان کرد: در مورد هپاتیت B  در حال حاضر درمان قطعی برای از بین بردن ویروس وجود ندارد، اما هدف از درمان در مورد هپاتیت  B در حال حاضر غیرفعال کردن ویروس است که در صورت غیرفعال بودن احتمال آسیب به بافت کبد بسیار کم می‌شود، در صورت فعال بودن ویروس و نیاز به درمان با نظر پزشک معالج می توان از قرص و یا تزریق هفتگی استفاده کرد، اما در افراد مبتلا به ویروس هپاتیت C  درمان قطعی با درصد موفقیت بسیار بالا وجود دارد و می توان ویروس را از بدن پاک کرد.

این فوق تخصص بیماری‌های عفونی در پاسخ به این سؤال که عوارض فعال بودن ویروس و درمان نشدن چیست؟ اظهار کرد: در صورت عدم درمان و تخریب کامل بافت کبدی، سیروز ایجاد می‌شود، یعنی تخریب نهایی بافت کبد و عوارض آن شامل آسیت یا تجمع مایع در داخل شکم، خونریزی از دستگاه گوارش فوقانی و تحتانی، اُفت سطح هوشیاری و در نهایت افزایش خطر ابتلا به سرطان کبد است.

منبع: ایسنا

 دکتر رشید رمضانی افزود: ۶ مرداد ماه (۲۸ جولای) مصادف با روز جهانی هپاتیت و با شعار ” هپاتیت منتظر نمی ماند” از طرف WHO اعلام شده است.

وی افزود: امسال سازمان جهانی بهداشت به پیشگیری از انتقال هپاتیت B از مادر به  نوزاد(EMTCT)  و نیز دستورالعمل اجرایی آن تمرکز کرده است.

وی ادامه داد: بنا به اعلام سازمان جهانی بهداشت فقط ۴۲ درصد از کودکان درجهان، در بدو تولد واکسن هپاتیت B دسترسی دارند.

رییس اداره هپاتیت گفت: برنامه ایمن سازی ۲۰۳۰ یک چشم انداز و استراتژی بلند مدت و گسترده جهانی برای واکسیناسیون در دهه ۲۰۳۰-۲۰۲۱ ارائه می دهد.

رمضانی افزود: توصیه شده است که تمام کشورها واکسیناسیون را از بدو تولد تا سنین بالاتر در طول زندگی افراد انجام دهند. همچنین تمرکز برنامه بر روی پوشش واکسیناسیون بر پایه عدالت است، به گونه ای که در همه جا دسترسی یکسان به واکسن وجود داشته باشد.

وی بیان کرد: بر اساس آخرین آمار جهانی ۲۹۶ میلیون نفر درجهان به هپاتیت B و ۵۸ میلیون نفر به هپاتیت C  مبتلا هستند.

وی اظهار داشت: سالانه یک میلیون و ۱۰۰ هزار مرگ ناشی از عفونت های هپاتیت B و C در دنیا رخ می دهد. یعنی درهر ۳۰ ثانیه یک نفر مبتلا به بیماری های مرتبط با هپاتیت در جهان جان خود را از دست  می دهد.

رییس اداره هپاتیت وزارت بهداشت درباره اقدامات مرکز مدیریت بیماریهای واگیر در این خصوص گفت: در راستای  برنامه های سازمان جهانی بهداشت، مرکز مدیریت بیماریهای واگیر اقدام به بازنگری برنامه حذف هپاتیت در ایران کرده و در شرایط تحریم و بحران کرونا و در بستر نظام جامع شبکه کشور با باز تعریفی در وظایف نیروهای بهداشتی ضمن پایلوت برنامه حذف هپاتیت در پنچ دانشگاه کشور، به طور همزمان از توان واحد های مشاوره هپاتیت که هم اکنون در بیش از ۳۷ دانشگاه  علوم پزشکی راه  اندازی شده است، برای بیماری یابی فعال و غیر فعال استفاده کرده است.

دکتر رمضانی افزود: بخشی از دستاوردهای مرکز مدیریت بیماریهای واگیر عبارت از بیماریابی فعال و غیر فعال و درمان رایگان بیماران شناسایی شده  با کمک خیرین سلامت و  معاونت بهداشت است.

وی ابزار داشت: از آنجایی که بیماری هپاتیت B و C  عمدتا در جمعیت های کلیدی  از جمله  معتادین تزریقی (PWID)، زنان آسیب پذیر (CSW)  و زندانیان متمرکز است، تنها راه رسیدن به اهداف حذف هپاتیت در ایران بیماریابی فعال در این گرو های آسیبب  پذیر است.

وی خاطر نشان کرد: در سال گذشته ضمن  واکسیناسیون تمام کودکان تازه متولد شده، به همت همکاران معاونت بهداشت دانشگاه های علوم پزشکی کشور حدود ۵۰۰ هزار نفراز بزرگسالان در گروه سنی ۳۰-۶۵ سال علیه هپاتیت B واکسینه شدند.

رییس اداره هپاتیت گفت: باتوجه به شرایط کرونایی کشور و درگیری معاونت های بهداشت این اقدام بسیار ارزشمند و درخور توجه است.

وی ادامه داد: طی تفاهم نامه همکاری با سازمان شهرداری ها و دهیاریهای کشور ۲۴۰ هزار دوز واکسن برای کارگران پسماند و کارکنان آتش نشانی در سراسر کشور توزیع و درحال تلقیح می باشد.

رمضانی افزود: همچنین طی تفاهم نامه همکاری منعقد شده بین مرکز مدیریت بیماریهای واگیر وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با صنعت نفت کشور، جهت واکسیناسیون کارکنان این سازمان ۴۰۰ هزار دوز واکسن توزیع و افراد واجد شرایط واکسینه شدند.

دکتر رمضانی افزود: همچنین حدود ۱۶ هزار دوز واکسن به سازمان انتقال خون ایران جهت واکسیناسیون اهدا کنندگان مستمر خون و حدود ۹۰ هزار دوز به سازمان زندانها در سال گذشته اختصاص یافت.

رییس اداره هپاتیت بیان داشت: مجموع تعداد موارد درمان شده هپاتیت C درمراکز خصوصی و دولتی درسال گذشته  ۱۴ هزار و ۵۰ نفر می باشد.  

وی تصریح کرد: محور اصلی مبارزه با هپاتیت C بیمار یابی فعال در جمعیت های کلیدی  و درمان رایگان بیماران مبتلا و بی بضاعت است.

وی افزود: در مجموع یک میلیون و ۴۸۱ هزار و ۹۷ دوز واکسن برای گروه های هدف که شامل اهداکنندگان مستمرخون، زندانیان و خانواده آنها، بیماران دیابتی و دیالیزی، هموفیلی، تالاسمی،   آرایشگران، معتادان، پرسنل شاغل در مراکز درمانی، افراد دارای رفتارهای پرخطر، ساکنان گرمخانه ها و مراکز نگهداری افراد بی خانمان هستند، اختصاص یافت.

دکتر رمضانی افزود: موارد هپاتیت B,C کشف شده بین سال های ۱۳۹۳-۱۳۹۹ با کاهش چشمگیری روبروست. بیماریابی و واکسیناسیون منجر به کاهش میزان فراوانی مرگ و میر هپاتیت های ویروسی شده است.

بنابر اعلام روابط عمومی وزارت بهداشت، وی بیان داشت: به طور اجمالی باید گفت که برای رسیدن به اهداف برنامه حذف هپاتیت در ایران تا سال ۱۴۱۰ لازم است برای کنترل هپاتیت B  به توسعه  واکسیناسیون در گروه های آسیب پذیر توجه شود و برای حذف هپاتیت C باید به توسعه واحدهای مشاوره هپاتیت، آموزش نیروهای بهداشتی در واحدهای مشاوره هپاتیت، اطلاع رسانی عمومی درخصوص راه های پیشگیری، بیماریابی فعال و درمان بیماران مبتلا و حمایت از آنها تمرکز کرد.

منبع: ایسنا

مرتبط:

همه آنچه که باید درباره هپاتیت A بدانید

پاسخ به پرسش‌های رایج درباره بیماری هپاتیت E