یک روانشناس بالینی کودکان و نوجوانان گفت: با توجه به شرایط و محدودیت‌هایی که ویروس کرونا به وجود آورده است، سال تحصیلی دشواری را پیش روی خواهیم داشت.

لیلا شقاقی روانشناس بالینی کودکان و نوجوانان ، درباره تحصیل دانش آموزان به صورت مجازی اظهار کرد: امسال با توجه به شرایط و محدودیت‌هایی که ویروس کرونا به وجود آورده است، سال تحصیلی دشواری را پیش روی خواهیم داشت. با توجه به اینکه فصل پاییز فصل آلودگی هوا و شیوع انواع بیماری‌هاست، نگرانی خانواده ها چندین برابر افزایش خواهد یافت. به نظر می‌آید که باید شرایط را بپذیریم و بدون خشم، جنگ و ستیز به دنبال راهکار باشیم.

او افزود: با توجه به این که خانواده ها مشکلات زیادی برای تحصیل فرزندانشان آن هم به صورت مجازی در سال گذشته داشتند؛ امسال هم ممکن است با آن رو به رو شوند. اما باید دقت کرد که ما با این شرایط فعلی می توانیم به خوبی زندگی کنیم و مسیر را برای فرزندان خودمان هموار کنیم. خانواده ها با نگرانی هایی اعم از یادگیری درست کودکان یا متمرکز نشدن آن ها رو به رو بودند که این امر کاملا طبیعی به نظر می رسد و تنها باید راه حل مناسبی برای آن پیدا کرد.

مجازی درس خواندن

شقاقی بیان کرد: در سال تحصیلی مجازی هم مانند سال‌های گذشته هدف از آموزش، تعلیم و تربیت کودکان و نوجوانان است تا توانمندی‌های لازم را برای ساختن یک زندگی خوب پیدا کنند، بنابراین می‌توان از این شرایط به بهترین شکل بهره برداری کرد. آنچه در تعلیم و تربیت مهم است، این است که فرد به درجه‌ای از توانمندی برسد تا بتواند با مدیریت هیجانات و با استفاده از علوم مختلف، دشواری‌ها را در زندگی پشت سر بگذارد. امروز با وجود ویروس کرونا، زمان آن رسیده که این مهارت را تمرین کنیم. بنابراین بدون پیش بینی منفی و اضطراب بیش از اندازه با در نظر گرفتن امکانات و محدودیت‌ها به دنبال راهکار باشیم.
وابستگی کودکان و نوجوانان به خانواده حین یادگیری درس

او گفت: قاطعیت والدین در مدیریت رفتار کودکان و نوجوانان با استفاده از امکانات و شرایط موجود، ضروری است. وابستگی کودکان و نوجوانان به والدین در زمینه آموزش مسئله جدیدی نیست. بسیاری از والدین در کنار فرزندانشان از اولین درس‌های آموزشی گرفته تا فیزیک و شیمی این گونه درس ها را دوره می‌کنند. بسیاری از والدین به دلیل اضطراب خود نسبت به شرایط فرصت استقلال در مسئولیت‌ها را از فرزندشان می‌گیرند.

شقاقی بیان کرد: کودکان و نوجوانان از اینکه می بینند خانواده حواسشان به همه چیز است، با خیالی آسوده ممکن است اهمال کاری کنند. وظیفه و مسئولیت همه والدین ایجاد امکانات و فضایی مناسب برای آموزش مجازی کودکان در سال تحصیلی جدید است. باقی ماجرا از تعلیم و تحمل دشواری‌های آموزش مسئولیت فرزندان به عهده معلمان گذاشته می شود.

او ادامه داد: خوشبختانه انسان نعمت توانایی سازگاری و انعطاف پذیری را دارد. پس خانواده ها بدون اینکه نگران از دست رفتن مطالب باشند اجازه دهند فرزندانشان امور خود را سازمان دهی کنند و با نتایج کارشان روبرو شوند. البته خانواده ها نباید نتایج اهمال کاری آن هارا به عهده بگیرند.

آنلاین درس خواندن

این روانشناس افزود: خانواده ها به هیچ وجه تفکر صفر تا صدی نداشته باشند، ضعف‌ها و پیامد‌های ناشی از شرایط الان را به کل زندگی آموزشی فرزندنشان تعمیم ندهند. بهتر است خانواده ها دست از این شعار کلیشه‌ای مانند (فرزندم جا می‌ماند) بر دارند، زیرا آنچه اهمیت دارد سیر کلی آموزش در دانش آموزان است.

شقاقی ادامه داد: اگر کلیت آموزش را در فرزند خود در نظر بگیرند، چنین چیزی ممکن می‌شود. چراکه نمره ها ، رتبه‌ها، امتیاز‌ها فقط جنبه انگیزشی دارند و تعیین کننده سعادت فرزندان نخواهند بود؛ بنابراین خانواده ها شرایط و امکانات را مهیا کنند و فرزندان را با معلم و سیستم آموزش مجازی تنها بگذارند یا می توانند به او بگویند اگر کمکی احتیاج داشت خانواده در کنار او است. خانواده ها اصلا نگران نباشند زیرا فرزندان توانمندی سازگاری و انعطاف پذیری مسائل مختلف را دارند. به شرطی که مشکلات و مسائل را به سادگی مطرح کرده و آن‌ها را در حل مسئله شریک کنند. خانواده ها از فرزندان راه حل بخواهند و با روش راهبردی ، سوال‌های هدایت شده آن‌ها را به نتایج برسانند.
والدین، فرزندانشان را غیرمستقیم کنترل کنند

او با تاکید بر اینکه کمک به کودکان به معنی انجام تکلیف برای آن‌ها نیست، گفت:‌ خانواده ها می‌توانند با آموزش مهارت‌ها، سازمان دهی و مطالعه به کودکان، انجام تکلیف را بهبود ببخشند، همچنین فضای مناسب و وسایل مورد نیاز را در منزل برای او فراهم کنند. به فرزندشان بیاموزند تکالیف زیاد را به قسمت‌های کوچک تقسیم کنند. عوامل حواس پرتی مانند تلویزیون، صدای موسیقی، صحبت کردن با تلفن و… را کاهش دهند. به صورت غیرمستقیم او را کنترل کنند تا بدانند مشکلات و ضعف‌ها کجاست و در نهایت برای رفع ضعف‌ها اقدامات لازم را انجام دهند.

درس خواندن

او گفت: به صورت دوره‌ای یکی از والدین به صورت پشتیبان پیگیر مشکلات، تکالیف، حضور بچه‌ها برای درس خواندن باشد. وقتی کودکان و نوجوانان بدانند که روند آموزشی آن‌ها مورد توجه است همکاری بیشتری خواهند کرد. ممکن است فرزندان مشکلات یادگیری (عدم تمرکز، ضعف در حافظه دیداری و شنیداری، مشکلات در درس ریاضی و خواندن و ..) داشته باشند. به همین دلیل سعی در تقویت این مهارت‌ها کنند و بابت ضعف در مهارت‌های پایه یادگیری او را سرزنش نکنند.

منبع: https://www.ghatreh.com

مرتبط:

تاریخ ادبیات بچه‌ها را دیوانه کرده!

والدین چگونه می‌توانند خطر ویروس کرونا را برای دانش‌آموزان کاهش دهند؟

دانش آموزتان را به خاطر انجام تکالیف شبها بیدار نگه ندارید

نوشته نگرانی‌های والدین در سال تحصیلی مجازی چیست؟ اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

امروزه بازی های رایانه ای بخش مهمی از زندگی و اوقات فراغت کودکان و نوجوانان شده که موجب نگرانی والدین شده است و محدودیت هایی را برای فرزندانشان اعمال می کنند.

امروزه بازی های رایانه ای بخش مهمی از زندگی و اوقات فراغت کودکان و نوجوانان شده است. اما عدم توانایی این بخش از مخاطبان بازی های رایانه ای در مدیریت میزان ساعات بازی و یا انتخاب بازی هایی با محتوای نامناسب و در تعارض با نگرش های اعتقادی و فرهنگی خانواده، نگرانی های والدین را به همراه دارد. نگرانی هایی که منجر به اعمال محدودیت هایی در این خصوص برای فرزندان می شود.

درست است که کودکان و نوجوانان در مواجهه با بازی های ویدئویی آسیب پذیر هستند، اما راه حل هایی برای کاهش این آسیب ها و افزایش فواید بازی وجود دارد؛ راهکارهایی که استفاده از آنها می تواند والدین را از نگرانی های منفعل خلاص و به مواجهه فعالانه در این خصوص راهنمایی کند. تعطیلات نوروز و اوقات فراغت این روزها، که البته با روزهای شیوع ویروس کرونا و پویش «در خانه بمانیم» برای حفظ سلامتی ایرانی ها همراه شده، قطعا فرصتی است تا طرفداران بازی های ویدئویی سری به دنیای جذاب و پرهیجان بازی ها بزنند و اوقات خود را با این سرگرمی هیجان انگیز پر کنند.

اگر در جایگاه والدین، دوست دارید فرزندانتان را در انتخاب این بازی ها همراهی کنید و دغدغه و نگرانی بابت محتوای نامناسب و آسیب زای این بازی ها نداشته باشید، این راهکارها به عنوان نکاتی ضروری برای مواجهه فرزندتان با بازی های ویدئویی (رایانه ای) به شما کمک خواهد کرد.

اطلاع دقیق از علایق و نیازهای کودکتان

از علایق و نیازهای کودکتان اطلاع دقیق داشته باشید. دقت کنید علایق و نیازهای او و نه شما!

درباره بازی ها تحقیق کنید

در مورد بازی هایی که این علایق و نیازها را تغذیه می کند، تحقیق کنید و اطلاعات مناسب و قابل قبول کسب کنید.

کسب آگاهی درباره بازی هایی که فرزندتان انجام می دهد

اگر شما جز و آن دسته از والدین هستید که از فرزند خود در مواجهه با بازی های ویدئویی جامانده اید و او خود انتخابش را کرده، بازهم خیلی دیر نیست. شما باید در اولین فرصت هرچه که می توانید در مورد بازی هایی که او انجام می دهد، آگاهی کسب کنید.

تناسب سنِ بازی و بازیکن

اگر شما خیلی نسبت به فرزندتان حساس نیستید، حداقل از رده بندی های سنی که توسط «سیستم های مختلف رتبه بندی سن» که خوشبختانه در ایران هم داریم استفاده کنید. رده بندی هایی مانند مثبت ۳، ۷، ۱۲، ۱۵ و ۱۸ که در موقع خرید یا دریافت بازی باید به آن دقت کنید. البته رعایت این الگو حداقل کاری است که شما باید انجام دهید و نه بیشتر. این رده ها مثلا «بازی الف با رده سنی ۱۲+» تنها به شما می گوید کودکان کمتر از ۱۲ سال از انجام این بازی احتمالا آسیب جدی خواهند دید و این بازی برای نوجوانان بیش از ۱۲ سال کمترین آسیب را به همراه دارد؛ پس کمترین میزان آسیب و نه بهترین سن برای انجام آن بازی!
همبازی شدن با فرزندان

بهتر است فعالیت های بالا نیز با بیشترین تعامل و همراهی با فرزندان انجام شود، اما همراهی در بازی کردن و هم بازی شدن با فرزندان یکی از اکسیرهایی است که تجربه آن را به شما پیشنهاد می کنم. شما چیزهای جالبی در این تجربه خواهید یافت و تاثیر همبازی شدن را در ارتباطاتتان به وضوح خواهید دید. با پیوستن به فرزندتان می توانید بفهمید که او با چه کسی بازی می کند و حرف می زند. همچنین می توانید بفهمید که بازیکنان در مورد چه موضوعاتی صحبت می کنند، چه نوع گفتار و چه نوع لحن مکالمه ای دارند.

چه بازی ای مناسب است

مناسب بودن بازی ها را در نظر بگیرید، این «مناسب بودن» شامل هزینه بازی (شامل قیمت یک بازی و یا پرداخت های درون برنامه ای آن) نیاز به اینترنت، امکان گفتگو و چت کردن، تبلیغات بازی و تناسب آن با بازیکن نیز می شود. در سایت بنیاد ملی بازی های رایانه ای در بخش آموزش و زیرمنوی «فهم بازی»، بخشی با عنوان «بازی یابی» وجود دارد که می توانید از این بخش استفاده کنید. کارشناسان فهم بازی در کنار شما و برای شما و صد البته نه به جای شما! این اطلاعات را گردآوری و بررسی می کنند.

محدودیت زمانی

شاید کلمه محدودیت برای شما یا فرزندتان خوشایند نباشد، ولی به هرحال «زمان مصرفِ بازی» باید «مدیریت» شود. این زمان باید در جهت کاهش حداقلی آسیب و افزایش حداکثری لذت باشد. نباید هیچکدام را قربانی کرد. میزان و اوقات استفاده از صفحه نمایش بسته به سن، میزان فراغت، میزان دسترسی به سایر گزینه های جانشین، امکان اقتصادی و همچنین عدم تداخل به سایر جنبه های زندگی معمول بازیکن متفاوت است.

مدیریت تعداد مراجعه به بازی

غیر از محدودیت زمانی (مثلا ۲ ساعت در روز) تعداد مراجعه به یک بازی را نیز باید مدیریت کرد، یک بار بازی کردن به مدت ۲ ساعت بی وقفه، سلامت فرزند شما را به چالش می کشد. همین طور تعداد زیاد و مکرر مراجعه به بازی (مثلا ۱۰ بار در روز) نیز عدم تمرکز و بی نظمی را همراه دارد. پس بازهم متعادل باشید.

توجه به حریم خصوصی

به نظر می رسد در این مورد نه تنها مردم عادی که حتی اغلب افراد سرشناس نیز دقت لازم را ندارند. اینکه یک بازی یا برنامه چه دسترسی هایی به اطلاعات شما دارد و چقدر محیط آن امن است از بدیهی ترین سوالات در مورد یک بازی یا برنامه است. تولیدکنندگان بازی معمولا قوانین بازی و سطح دسترسی به منابع سیستمی و اطلاعات کاربر و نیز نحوه استفاده از این اطلاعات را قبل از نصب بازی به اطلاع بازیکن می رسانند.که معمولا کاربران ندانسته و نخوانده آن را تایید می کنند. خرید و یا دانلود بازی از جاهای غیرمطمئن هم احتمال خطرات امنیتی را افزایش می دهد، مخصوصا بازی هایی که توسط کسی غیر از ناشر اصلی تغییر داده شده است. (معروف به کرک شده، مود شده و حتی محلی شده)

کنترل والدین

برای اطمینان از رعایت نکات بالا و امنیت بیشتر کودکان، استفاده از برنامه هایی که با همین عنوانِ «کنترلِ والدین» در دسترس هستند، پیشنهاد می شود. این برنامه ها عموما میزان دسترسی کودک به سایر بخش های گوشی هوشمند یا سایر انواع بازی افزار را رصد می کنند و والدین می توانند از این طریق دسترسی کودک خود به برنامه ها و بازی های غیر مرتبط و یا نامناسب با او را مسدود کنند. همچنین نرم افزارهای کنترل والدین زمان استفاده از بازی ها را نیز به دقت ثبت و زحمت ثبت در دفترچه یادداشت را از شما کم می کند.

آگاه کردن فرزند از حریم خصوصی

غیر از اینکه پدر و مادر، خود باید از موارد بالا آگاهی داشته باشند، حتما لازم است تا این موارد را به تناسب سن و درک کودکان و نوجوانان با آن ها در میان بگذارند. آگاه سازی در این خصوص را وظیفه خود بدانید و امیدی به سایرین (سیستم آموزشی و تلویزیون و…) نداشته باشید، کسی بیش از شما دلسوز فرزندانتان نیست. از قربانی شدن فرزندتان، صحبت کردن و آموزش در مورد رعایت ایمنی در فضای آنلاین و عدم انتشار اطلاعات خصوصی (مانند عکس و آدرس و…) و مراجعه به والدین در هنگام خطر یا حتی احساس خطر را، شروع کنید.

منبع: خبرگزاری مهر

مرتبط:

ویژگی های والدین خوب چگونه پدر و مادر خوبی باشیم

با من حرف بزن تا برایت بگویم

طنز ایرانی کمتر به مذاق بچه ها خوش میاید

نوشته ۱۱نکته کلیدی برای والدین درچالش مواجهه با بازی ویدئویی فرزندان اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.