نوشته چگونه زندگی مشترک بر فرزند پروری اثر می‌گذارد؟ اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

اما برخي ديگر ممكن است چندين سال براي آماده شدن جهت ورود يك كودك به زندگي خود تلاش كنند، يا احساس كنند كه پيش از بچه‌دار شدن بهتر است كمي تمرين كنند. كساني هم هستند كه هيچ وقت به فكر بچه‌دار شدن نمي‌افتند. وضعيت شما هر چه كه باشد، حتي اگر مي‌دانيد كه مي خواهيد بچه‌دار شويد، باز هم مي‌توانيد تصميم آگاهانه‌تري بگيريد.

قبل از هر چيز در يك مورد مي‌توانيد مطمئن باشيد: هيچ كسي مجبور نيست بچه‌دار شود! انسا‌نها به تعداد كافي روي زمين زندگي مي‌كنند و با كمبود آدم مواجه نيستيم كه شما بخواهيد آن را جبران كنيد! پس بچه‌دار شدن به شما مربوط مي‌شود و همچنين به اميدها يا روياهايي كه براي زندگيتان داريد.

چرا موضوع تا اين حد «دشوار» است؟

تصميم براي بچه‌دار شدن، تصميم مهمي است كه نبايد آن را دست كم بگيريد. داشتن يك نوزاد كوچولو مي‌تواند جالب و مفرح باشد؛ حتي مي‌تواند برخي نيازهاي دروني شما را برطرف كند، به نحوي كه قبل از بچه‌دار شدن شايد تصور آن را هم نمي‌كرده‌ايد. اما از سوي ديگر، پذيرش مسئوليت يك نوزاد مي‌تواند بسيار دشوار هم باشد؛ آنقدر دشوار كه فكرش را هم نمي‌توانيد بكنيد.

اين اتفاق از آن رو دشوار است كه وقت و انرژي زيادي از شما گرفته و زمان كمي را براي استراحت و تجديد قوا باقي مي‌گذارد. از آن رو دشوار است كه پدران و مادران معمولا زمان، پول، حمايت عاطفي، آموزش يا آمادگي لازم براي كارهايي را كه بايد انجام دهند، ندارند و از آن رو دشوار است كه اشتباهات احتمالي شما، بر عزيزترين فرد زندگيتان اثر مي‌گذارد: بر كودكتان.

تاثير بچه بر زندگي مادران!

بچه‌دار شدن، تغييرات مهمي در زندگي ايجاد مي‌كند و از آنجا كه عمده مسئوليت بزرگ كردن كودك در اكثر نقاط دنيا بر عهده مادران است، پس بچه‌دار شدن بيش از آنكه بر زندگي مردان اثر بگذارد، زندگي مادران را تحت تاثير قرار مي‌دهد. در ديدگاه اقتصادي، با بزرگ كردن و تربيت فرزندان، يعني وظيفه بسيار مهم تربيت نسل آينده، مانند يك سرگرمي برخورد مي‌شود.

زنان در حالت عادي نيز درآمد، حمايت و ارزش واقعي خود را در مقابل كمك‌هايي كه به جامعه مي‌كنند دريافت نمي‌دارند و مادر شدن، مشكلات آنان را دو چندان مي‌كند تا جايي كه مجبور مي‌شوند از شغل خود چشم‌پوشي كرده تا به وظيفه مادري خود برسند. در يك نگاه كلي مي‌توان گفت كه امروزه مردان نقش بيشتري در مقايسه با گذشته، در تربيت فرزندان بر عهده مي‌گيرند، اما كارهاي روزمره خانه، پخت غذا، حمايت عاطفي، نگهداري از كودكان، خريد و ديگر جزييات زندگي، همگي بر دوش مادران قرار گرفته است، بدون اينكه راهي براي جبران اين تلاش‌ها انديشيده شود.

آيا آمادگي لازم را براي داشتن فرزند، داريد؟

روش‌هاي مختلفي وجود دارد كه يك فرد بتواند به اين سئوال جواب دهد. ممكن است هرگز پاسخ روشني براي آن پيدا نكنيد اما مي‌توانيد با فكر كردن به اين موضوع بر شك و دودلي خود پيروز شويد. تصميم‌گيري در اين مورد به فاكتورهاي متعددي مربوط مي‌شود كه ممكن است برخي از آنها هرگز براي شما روشن نشود يا نتوانيد به درستي نظر درست و دقيق خود را در بعضي از اين موارد بازگو كنيد. اما اگر به خودتان كمك كنيد تا بر اين مسئله تمركز بيشتري داشته باشيد، مي‌توانيد علت ترديدهاي خود را درك كرده و به تصميم‌گيري نهايي كه به نفع شما و خانواده‌تان خواهد بود نزديك شويد. ممكن است اين ترديدها ناشي از برخي مسايل عاطفي باشند كه خود فرد نيز كاملا از آنها اطلاع ندارد، مثلا ناشي از يك مشكل حل نشده در دوران كودكي.مي‌توانيد اين تحقيق را با اين سئوال آغاز كنيد: «چه چيزهايي در زندگي براي خودتان مي‌خواهيد؟» پاسخ اين سئوال را فارغ از وضعيت فعلي خودتان و بدون توجه به كارهايي كه براي تحقق روياهايتان يا رسيدن به وضعيت مطلوبتان بايد انجام دهيد، بدهيد. پرسش‌هاي ديگري نيز مي‌تواند در اين مسير به شما كمك كند.

سئوالات زير بدين منظور طراحي شده‌اند كه بتوانيد در مورد آنها با همسر يا دوست خود صحبت كنيد، به آنها فكر كنيد، در مورد آنها بنويسيد يا با مشاور خود صحبت كنيد يا هر كار ديگري كه موجب شود نگاه دقيقي به آنها بيندازيد را انجام دهيد. بهتر است اين سئوالات را به همسرتان نيز نشان بدهيد تا متوجه شويد كه پاسخ‌هاي او براي اين سئوالات چيست و آيا پاسخ‌هاي او برايش راضي‌كننده هستند يا خير؟ اين سئوالات به گونه‌اي طراحي شده‌اند كه هم مردان و هم زنان بتوانند به آنها پاسخ دهند.

آيا شما زماني را به گذراندن با كودكان اختصاص مي‌دهيد؟ آيا از اين كار لذت مي‌بريد؟

از چه چيزهايي در دوران كودكي خود لذت مي‌برده‌ايد؟ چه چيزهايي از آن دوران را دوست نداشته‌ايد؟

كدام كارها يا رفتارهاي والدينتان در ارتباط با خودتان را درست مي‌دانستيد؟ كدام كارهايشان به نظر شما خوب نبود؟

يك پدر يا مادر چگونه بايد باشد و چه كارهايي بايد انجام بدهد؟ تا كنون چه درس‌ها يا پيغام‌هايي در اين باره از محيط اطرافتان دريافت كرده‌ايد؟

هنگام پاسخ دادن به اين سئوالات، چه احساسي داريد؟

مرتبط:

تقویت رابطه دوستانه بین مادر و دختر

نوشته آيا براي بچه‌دار شدن آماده هستيد؟ اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

ارتباط برقرار كردن والدين با فرزندان خود در مورد رفتارهای جنسی از جمله وظايف تربيتی والدين است

بسیاری از والدین به اشتباه فکر می کنند می توانند با جملات ساده و کوتاه آموزش های جنسی را به کودکان خود انتقال دهند. وقتی بچه‌ها دنيای بيرونی خود را كشف می كنند، ناخواسته نسبت به اعضاي خصوصي بدن همجنس و يا غير همجنس خود كنجكاو می شوند. شكل اعضای تناسلی پسرها براي دختر‌ها جالب است و بر عكس. اگر بچه‌ای خواهر و برادر نداشته باشد يا در روند زندگی، فرصت ديدن اندام برهنه جنس مخالف را نداشته باشد اين كنجكاوی تشديد می شود. اين كنجكاوی جنسی تا حدی طبيعی است و بيشتر والدين هنگام رويارويی با آن برای اولين بار می فهمند كه واقعاً بايد برای رفتار فرزند خود حدودی را تنظيم كنند تا بداند از نظر اجتماعی كدام يك از رفتار‌های او در خصوص مسائل جنسی قابل قبول است.

با ذكر اين مقدمه مختصر، شايسته است در اين زمينه دو نکته مهم بيان گردد تا فضای روشن‌تری از بحث داشته باشيد :

با فرزندان خود ارتباط برقرار کنید
ارتباط برقرار كردن والدين با فرزندان خود در مورد رفتارهای جنسی و مسايل مربوط به آن از جمله وظايف تربيتی والدين است كه شايسته است در برقراری و حفظ آن جهت جلوگيری از زمينه بسياری از انحرافات و گناه‌ها كوشيد. نگاه ضد اخلاقی برخی والدين به اين مسأله و برخورد شديد و خشن آن‌ها پيامدهای نامطلوبی را به ارمغان خواهد آورد؛ زيرا چنين موضوع روان شناختي را تبديل به موضوعی اخلاقي كرده و كودك را حساس تر نموده و باعث تثبيت وی در عمل مورد نظر می گردد.

ارتباط برقرار کردن والدین با فرزندان خود در مورد مسائل و رفتارهای جنسی کودکان از جمله وظایف تربیتی والدین است. این مساله یک موضوع روانشناختی است نه یک موضوع اخلاقی.

درخصوص رفتارهای جنسی کودکان از روش غیر مستقیم استفاده کنید
در بيان نكاتی كه در زمينه مسائل جنسی لازم است به كودك انتقال پيدا كند،‌ بايد از روش‌های غير مستقيم استفاده كرد و كمتر به روش‌های مستقيم متوسل شد.

برای آموزش مسائل جنسی به كودك، بايد از روش‌های غير مستقيم استفاده كرد

با رفتارهای جنسی کودکان چگونه برخورد کنیم؟
وقتی والدین، پسر و دخترشان را برهنه و عریان، در حال بازی می‌بینند، با هیجان زدگی و عصبانیت نباید به آن‌ها بگویند: « چه کار دارید می‌کنید؟ خجالت بکشید! بدوید بروید لباس هایتان را بپوشید»، بلکه به صورت غیرمستقیم باید به آن‌ها گفت: « بچه‌ها فکر نمی‌کنید بدون لباس سردتان می‌شود، بروید لباس‌هایتان را بپوشید» و در فرصت مقتضی که پدر با پسر و مادر با دختر تنها می‌شوند، بدون نصیحت و پند و اندرزهای کسل کننده و بدون تهدیدهای بی اثر، باید خیلی صریح و رک و پوست کنده به آن‌ها گفت: « من دیدم برهنه بودید و لباس‌هایتان را درآورده بودید، بچه‌ها اصلاً اجازه ندارند جلو بچه‌های دیگر، لباس‌هایشان یا لباس‌های بچه‌های دیگر را در بیاورند، این کار قدغن است».

ممكن است مهمترين دليل چنين رفتاری از سوي كودك، كنجكاوی وی برای آشنايی با اعضای بدن خود باشد كه در قالب دستكاری و در سنين بالاتر در قالب دكتر بازی و … خود را نشان می دهد. بنابراين در چنين زمانی هول نشويد، او را سرزنش نكنيد، ‌از تنبيه كودك پرهيز كنيد. تنها كاري كه شما بايد در چنين موقعيتی انجام دهيد اين است كه به گونه‌ای برنامه ريزی كنيد كه او ديگر در چنين موقعيتی قرار نگيرد.

بهتر است به طور نامحسوس مراقب خلوت‌هاي چنين كودكاني بود. شايسته است مكان خلوت آن‌ها (مثلاً اتاق مستقل‌شان) به گونه‌ای باشد كه از چشم والدين دور نمانند و والدين گاه‌گاهی به عناوين مختلف كه رنگ مداخله به خود نگيرد،سركشی هايی داشته باشند تا فرزندان از خلوت خود احساس امنيت براي انجام اين عمل نكنند.

موقعيت‌هايی كه كودك در آن دست به چنين رفتاری می زند را شناسايی كنيد و كودك را براي مدتی از آن مكان‌ها دور كنيد.

اگر کودک شما با کودک دیگری مشغول به انجام این عمل است، روابط دو طرف ماجرا را با دقت زير نظر بگيريد و به گونه‌ای عمل كنید كه روابط بين آن دو بسيار محدود شود. گرچه اين كار در ابتدا ممكن است براي شما مشكل باشد اما فراموش نكنيد كودكان در سن فرزند شما از خود مهارگری كمي برخوردار هستند و زمانی كه با محرك‌های جنسي روبرو می شوند كمتر می تواند از بروز رفتارهای جنسی خودداری كنند؛ بنابراين بهترين راه، كنترل ارتباط كودكتان با کودکانی است که با یکدیگر به این موضوع می‌پردازند. فراموش نكنيد، با توجه به تجربه ای كه دو كودك بزرگتر به دست آورده اند ممكن است دوباره اين رفتار را انجام دهند، پس بايد با دقت مراقب دوستان او باشيد.

براي مدتی به كودكتان شلواری بپوشانيد كه در آوردن آن برای او امكان پذير نباشد (به عنوان مثال شلواري كه داراي كمربند و يا دكمه محكم است براي اين كار مناسب است).

به فرزند خود آموزش دهيد كه بدن او خصوصی است و ديگران حق دست ورزی با برخی از اعضا او را ندارند (بهتر است براي بيان اين نكته از شيوه‌های غير مستقيم استفاده كنيد).

روابط اجتماعی كودك خود را افزايش دهيد و سعی كنيد او ارتباط بيشتری با دیگر همسالانش داشته باشد.

برخی از مسئوليت‌های خانه را بر عهده او قرار دهيد؛ البته اين مسئوليت‌ها بايد با توجه به توان كودك باشد.

سعی كنيد با همسر خود زمانی را براي بازی با فرزندتان معين كنيد (حداقل روزي ۴۵دقيقه). اين برنامه بايد هر روز و به صورت مداوم انجام شود تا نتيجه دلخواه را به همراه داشته باشد. به ياد داشته بايد بازی موجب صرف انرژی روانی فرزندتان می شود و در تعادل روانی او نقش مهمی را دارد (در اين ميان بازی كردن پدر با کودک، نقش اساسی دارد).

مرتبط:

کمک های روانشناختی به کودکان و نوجوانان در قبال کرونا

تئاتر راهی برای تخلیه روانی کودکان و نوجوانان

دانستنی‌هایی درباره مسمومیت با ویتامین

نوشته چگونه رفتار جنسی کودک خود را کنترل کنیم؟ اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

سید شهرام علیزاده روانشناس بالینی کودک و نوجوان با اشاره به اینکه عشق به فرزند، عشقی وصف ناشدنی است، اظهار کرد: پدر و مادر شدن یکی از بزرگترین موهبت‌هایی است که در طول زندگی نصیب هر فرد می‌شود.

او با بیان اینکه عشق به فرزند، عشقی وصف ناشدنی است که می‌تواند تمام وجود فرد را تسخیر کند؛ به گونه‌ای که توجه را از اطرافیان سلب کرده و به فرزند معطوف کند، گفت: عشق ورزی به فرزندان کاملا خوشایند و لازم است و یکی از عوامل اصلی در رشد شناختی و هیجانی کودکان به شمار می‌آید.

او ادامه داد: در این میان گاه برخی از والدین نمی‌توانند محبت خود به اعضای خانواده و اطرافیان را مدیریت کنند و زمانی این شرایط نگران کننده می‌شود که مادر یا پدر به قدری غرق در توجه و محبت به فرزند شوند که همسر خود را نادیده بگیرند و به طور ناخواسته محبت خود را از شریک زندگی خود دریغ کنند.

این روانشناس عنوان کرد: برخی از والدین گمان می‌کنند که با توجه هرچه بیشتر به کودکان خود موجب افزایش سلامت روان آنان خواهند شد؛ غافل از اینکه طبق تحقیقات انجام شده در حوزه خانواده مشخص شده است که فرزندانی سالم‌تر هستند که روابط میان پدر و مادر آن‌ها مطلوب است و به عبارت دیگر شاهد ابراز محبت و توجه والدین خود نسبت به یکدیگر هستند.

این روانشناس بالینی اظهار کرد: نکته حائز اهمیت این است که عشق ورزی بیش از حد به کودکان موجب افزایش توقع آن‌ها از دیگر افراد زندگی خواهد شد و در آینده‌ای نه چندان دور، روابط اجتماعی آنان را با مشکلاتی قابل توجه مواجه خواهد کرد.

او با اشاره به اینکه امروزه شاهد افزایش موج صدمه زایی فرزندسالاری هستیم، گفت: تعداد بسیاری از والدین بر این باور اشتباه اصرار می‌ورزند که نباید هیچ کمبودی شامل حال فرزندشان شود و دلبند آن‌ها بایستی از همه لحاظ تامین باشد.

این روانشناس تصریح کرد: برخی از والدین معتقدند که با ارائه خدمات همه جانبه، فرزندی موفق را تربیت خواهند کرد و این مسئله افزایش انتظار آنان از کودک را در پی خواهد داشت و عدم برآورده شدن انتظارات این والدین موجب بروز اختلافات شدیدی در محیط خانواده می‌شود و بی شک روابط والدین را نیز تحت تاثیر قرار خواهد داد.

علیزاده تصریح کرد: لازم به ذکر است که بخش قابل توجهی از مشکلات کودکانی که محبت بسیار زیاد والدین را دریافت می‌کنند در زندگی مشترک آن‌ها نمایان خواهد شد. چنین کودکانی را متوقع، لوس و نابالغ توصیف می‌کنند و معتقدند که نقش‌های مردانگی یا زنانگی آن‌ها رشد نکرده باقی مانده است.

او ادامه داد: چنین کودکانی، جوانان به ظاهر بالغی خواهند شد که با کوچکترین مشکل به مادر یا پدر خود پناه می‌آورند و عاجزانه از آن‌ها کمک می‌خواهند.

او عنوان کرد: در نهایت کودکان دیر یا زود بزرگ خواهند شد و از خانه خواهند رفت و اینجاست که والد بی توجه به همسر، زندگی خود را با کسی ادامه خواهد داد که پس از تحمل سال‌ها بی توجهی، دلسرد شده است و میلی ندارد تا برای ایجاد مجدد روابط صمیمانه تلاش کند.

منبع:yic

مرتبط:

عواقب غیرقابل جبران لکه دار کردن عواطف نوجوانان

رفتار پرخاشگرانه یک رفتار عادی در کودکان نوپایی

چگونه کودکان موفق در اقتصاد و اجتماع پرورش دهیم؟

نوشته چرا نباید فرزند را بیشتر از همسر دوست داشته باشیم؟ اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.