نوشته راهکارهای کنترل خشم اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

برای هر کسی امکان دارد شرایطی پیش بیاید که اوضاع بر وفق مراد نباشد و شخص از نظر عاطفی و هیجانی دچار اضطراب و استرس شود ولی فروپاشی عصبی بالاتر از یک استرس ساده است.

علائم جسمانی فروپاشی عصبی:

– حس طپش قلب

– سِفت( منقبض) و دردناک شدن عضلات

– عرق کردن کف دست، عرق کردن زیر بغل

– سبکی سر و حس گیجی

– حس لرزش در بدن، یا تکان دادن ناخوداگاه دست و پا

– درد و ناراحتی در ناحیه شکم

– خستگی و نبود انرژی

– دردهای مبهم و بدون دلیل در نقاط مختلف بدن

– سرفه های بی دلیل یا سرما خوردگی های مکرر ناشی از تضعیف سیستم ایمنی

– سردرهای عصبی

علائم ذهنی فروپاشی عصبی:

– اضطراب

– ترس غیر عادی یا حمله های پانیک( هراس)

– بهم ریختگی در برنامه ریزی

– کاهش میل جنسی

– ناتوانی جنسی

– بیخوابی ، کم خوابی به خاطر وجود فکر و خیال( افکار مزاحم)

– نداشتن ِ تمایل برای رابطه با دوستان یا با شریک عاطفی

– تحریک پذیری، عصبانیت یا خشم ناگهانی و انفجاری

– ناتوانی در تمرکز حتی برای خواندن یک پاراگراف کوتاه یا برای شنیدن سرتیتر اخبار تلویزیون

– بی حوصلگی و افسردگی، تُن صدای پائین، شانه های افتاده و…

علائم عاطفی فروپاشی عصبی:

– به راحتی بغض و گریه کردن

– حس تنهایی و بی کَسی

– حس گناه

– لذت نبردن از زندگی… عدم علاقه به کارهایی که قبلا لذتبخش بوده اند.

– منفی باف و بدبین شدن به همه چیز و همه کس.

– وجود افکاری مبنی بر سیر شدن از زندگی و تمایل برای پایان زندگی( فکر به خودکشی)

چطور نشانه های فروپاشی عصبی خود را کنترل کنیم

شما میتوانید با استفاده از نکات زیر چرخه ی مشکلات روانی و رفتاری خود را پایان دهید:

-به روان درمانگر مراجعه کنید.

-از دارو های تجویزی مثل ضد افسردگی یا ضد اضطراب استفاده کنید تا ناهماهنگی های شیمیایی را درمان کنید.

-از درمان های جایگزین مانند یوگا، ماساژ درمانی و طب سوزنی استفاده کنید.

چه کسی مستعد یک فرو پاشی عصبی است ؟

کسانیکه تجربه استرس بسیار داشته اند امادگی فروپاشی عصبی را دارند و مستعد این بحران هستند.

کسانیکه قبلا” یکبار فروپاشی روانی را تجربه کرده اند و برگشت کرده اند. بیمارانی که اضطراب با حمله های اضطراب و افسردگی دارند.

بیماران روانی که اسکیزوفرنی و افسردگی دو قطبی دارند در صورت ترکیب بیماری با استرس زیاد مستعد فروپاشی عصبی هستند.

چطور میتوان از فروپاشی های عصبی بعدی جلوگیری کرد ؟

– یکی از بهترین راههای جلوگیری از یک فروپاشی عصبی این است, که مراقب شرایط احساسی و روانی خودتان باشید. در خصوص خودتان بیشتر شناخت پیدا کنید و مطالعه کنید.

– فروپاشی عصبی قبلی را و عوامل به وجود آورنده آنرا بررسی کنید.

– علایم و نشانه ها را بشناسید و تشخیص بدهید.

– از دوستان و روانپزشکان کمک بگیرید.

– به محض این که متوجه یک تغییرات شدید و زیاد در حالات احساسی تان و شرایط روانی خودتان شدید، منتظر برای آخرین لحظاتی که دیگر کمک دیر شده نشوید.

– نهایتا” این که همیشه تحت حمایت و کمک و پشتیبانی از افردی که عاشق شما هستند یا می خواهند که شما را شاد و سالم ببینند باشید.

مرتبط:

بیماری همه‌گیر؛ افزایش استرس، تنهایی و عصبانیت

تربیت مخصوص جلوگیری از عصبانیت در کودکان

کنترل سریع عصبانیت با ۵ روش فوق العاده راحت

نوشته علائم فروپاشی عصبی و روش های کنترل آن اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

نوشته کنترل سریع عصبانیت با ۵ روش فوق العاده راحت اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

برخی از مشکلات هستند که به صورت انفرادی قابل درمان نیستند؛ زیرا آن مشکل در بافت خانواده شکل گرفته و بنابراین می ­توان گفت که سایر اعضای خانواده ممکن است در شکل­ گیری مشکل نقش زیادی داشته باشند؛ از طرفی بعضی مشکلات به صورت انفرادی درمان می­ شوند اما وقتی در کنار خانواده قرار می­ گیرید­، به دلیل بافت مشکل ساز خانواده، قابل درمان نیست و بنابراین کل خانواده و بافت آن باید تحت درمان قرار بگیرند.
به گزارش ایسنا، بنابراعلام آرکا، مشاوره خانواده، درمان منحصربه فردی است که می­ تواند در رفع نیازهای همه اعضای خانواده موثر باشد.

مشاوره خانواده باعث می­ شود که از مرزهای سالم خانوادگی درک بهتری پیدا کنید؛ توانایی حل مساله و ارتباطات بین فردی را تقویت کنید؛ مهارت همدلی را تقویت کرده تا تعارضات خانوادگی کاهش پیدا کنند و درنتیجه پرخاشگری و عصبانیت بهتر مدیریت شوند.

نکته اصلی در داشتن و حفظ یک خانواده موفق این است که بتوانیم نیازهای اعضای خانواده را بفهمیم و شناسایی کنیم و با برآوردن این نیاز­ها، تعادل خانواده را برقرار کنیم.

مزیت­های خانواده درمانی

خانواده ­ها می­ توانند در صورت بروز هرگونه رویداد استرس­ آمیز از قبیل مشکلات مالی، طلاق، خیانت، از دست دادن دوست عزیزی که ممکن است روابط خانوادگی را تحت فشار بذارد، از خانواده درمانی بهره­ مند شوند.

علاوه براین، می­ تواند در درمان نگرانی­ های بهداشت روانی که بر کل خانواده تاثیر می­­ گذارد، از جمله افسردگی، سوء مصرف مواد، بیماری مزمن و مشکلات غذایی یا نگرانی­ های روزمره مانند مشکلات ارتباطی، درگیری بین فردی یا مشکلات رفتاری در کودکان و نوجوانان موثر باشد.

مشاوره خانواده با هدف ارتقاء تفاهم و همکاری در بین اعضای خانواده به منظور حل مشکلات یک یا چند نفر از اعضای خانواده انجام می­ گیرد. به عنوان مثال، اگر کودک دارای مشکلات اجتماعی و دانشگاهی باشد، درمان بر روی الگوهای خانواده که ممکن است در عملکرد و مشکلات کودک نقش داشته باشد، متمرکز خواهد شد؛ نه اینکه به تنهایی رفتار کودک را ارزیابی کند.

از آنجا که خانواده منبع مشکل را آشکار می­ کند، آنها می ­توانند یاد بگیرند که از کودک و سایر اعضای خانواده حمایت کنند و با کمترین تلاش یا تغییر شرایطی که به رفتار ناخواسته کودک کمک می­کند، رفتار پیشگیرانه ­ای داشته باشند.

بیشتر کودکان بر اساس آنچه در تلویزیون، دوستانشان و در فضای مجازی می­ بینند، باورها و عقاید خود را جمع می­ کنند. خانواده درمان­گران و مشاوران ازدواج این موضوع را با بسیاری از شکست­ های خانوادگی و طلاق که در این دوره فراوان دیده می ­شود، مرتبط می­ دانند.

با این وجود، خانواده­ هایی که پیش از بروز مشکلات شدید با مشاوران حرفه­ ای جلساتی داشته­ اند و یا دارند، قادر هستند ارتباطات خانوادگی را تقویت کرده و از طریق توجه به نیازهای تمام اعضای خانواده، مانع بروز مشکلات شدید شوند.

همان­طور که قبلا ذکر شد، هر خانواده با مشکلات مختلفی روبرو است؛ که اگر هیچ یک از اعضای خانواده ندانند چگونه با آنها برخورد کنند، برخی از اعضای خانواده ممکن است دچار آشفتگی­ های روان­شناختی شدیدی شوند.

با آموزش و تجربه مناسب در مورد چگونگی مقابله با مشکلات خانوادگی، می ­توانید بدون ایجاد هیچ گونه ناراحتی مداوم در خانواده، با برخی مشکلات روبرو شوید. به این ترتیب واحد خانواده شما قادر خواهد بود روش­های جدید و مفیدی برای داشتن و ارتباط با یکدیگر ایجاد کند.

به دلیل پیشرفت تکنولوژی و گسترش فضای مجازی، بیشتر افراد در صورت استرس یا مواجه شدن با مشکل خاصی، سراغ گوشی، فضای مجازی و به ویژه ارتباط­های مجازی روی می­ آورند؛ اما این بیشتر شبیه فرار یا مخفی کردن مشکلات شماست که نه تنها منجر به حل مشکل نمی­ شود، بلکه باعث می­ شود سایر اعضای خانواده نگران و استرس زیادی داشته باشند. با این وجود، درک چگونگی کنار آمدن با برخی مشکلات و مواجهه با آنها با کمک سایر اعضای خانواده (که در خانواده درمانی یاد داده می­ شود)، مانع از بروز یک خانواده مزمن ناراضی می ­شود.

فرایند خانواده درمانی

ابتدا، روان­شناس شما با همه اعضای خانواده صحبت خواهد کرد تا به او در درک آنچه اتفاق افتاده، کمک کند. درمانگر، از تمام اعضای خانواده می­ پرسد که مشکل به وجود آمده، مشکلات هر فرد، تلاش­ های خانواده جهت حل مشکل و شرایط کلی خانواده را چگونه می­ بینند.

در مرحله بعد، درمانگر یک برنامه درمانی را تهیه می ­کند. هدف این برنامه درمانی، بهبود درگیری ها در یک خانواده است، نه اینکه کسی را مقصر مشکلات به وجود آمده در خانواده بدانیم. درمانگر شما به اعضای خانواده کمک می­ کند تا بهتر ارتباط برقرار کنند، مشکلات را حل کنند و روش­های جدیدی برای همکاری مشترک پیدا کنند.

خانواده درمانی همیشه نمی ­تواند منجر به از بین رفتن مشکل شود؛ اما می­ تواند مهارت های جدیدی را به اعضای خانواده آموزش دهد تا از طریق روش­های سالم تر شرایط سختی را پشت سر بگذارند. خانواده درمانی لازم نیست مدت زیادی طول بکشد. تعداد جلسات برحسب نوع و شدت مشکل تعیین می ­شود.

مشاوره آنلاین روانشناسی و روان درمانی آنلاین آرکا با بهره مندی از روانشناسان و مشاوران با تجربه و دارای صلاحیت می توانند به شما کمک کنند تا مشکلات روحی، عاطفی، جسمی و رفتاری تان را تغییر داده و سبک زندگی سالمی داشته باشید.

منبع:  ایسنا

مرتبط:

سخنی مهم با والدین در مورد حریم خصوصی کودکان

دو آسیب خانمانسوز در میان خانواده

مشکلات رایج جوانان امروزی با والدین شان

نوشته چه موقع به مشاوره خانواده نیاز داریم؟ اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

گاهی قهر و ناراحتی در بزرگترها بیشتر از کودکان است. افراد بزرگسال هم در اکثر مواقع نمی‌توانند احساسات‌شان را کنترل یا بیان کنند. خوشبختانه می‌توانیم از بزرگترها انتظار این را داشته باشیم که آنها انسان‌هایی منطقی‌اند که می‌توانند فکر کنند و خشم خود را کنترل کنند. ولی برقراری ارتباط با فردی عصبی کمی فرق می‌کند.

خشم بخشی از احساسات ماست که هرازگاهی آن را تجربه می‌کنیم اما کسی که از عصبانیت به عنوان یک حربه برای برخورد با مسائلش برخورد می‌کند، ارتباط گرفتن با او کار سختی است. در ادامه روش‌هایی پیشنهاد می‌کنیم که با به‌کارگیری آنها می‌توانید طرز برخورد با افراد عصبی را فرا بگیرید‎.‎

عدم تغییر دیگری

وقتی کسی خلق عصبی دارد و دائم در حال داد و بیداد است، شما نمی‌توانید افکار یا بهتر است بگویم «مَنش» او را تغییر دهید. این وضعیت وقتی بدتر می‌شود که با چنین فردی ارتباط نزدیکی دارید. پذیرش رفتارهای دیگری، یکی از قسمت‌های بسیار سخت ارتباطاتمان است. البته می‌توانید به او پیشنهاد کمک بدهید، ولی نمی‌توانید کنترلش کنید‎.‎

پرسیدن علت ناراحتی

بزرگسالی که همیشه در حال بهانه‌گیری و خشم است، قادر به برقراری ارتباط مؤثر با دیگران نیست. بنابراین شما باید پیش‌قدم شوید و از او بپرسید چه چیزی ناراحتش کرده است. اول از همه خودتان باید آرام باشید و به او فرصت بدهید خودش را خالی کند. یادتان نرود که رمز موفقیت در این است که صبور باشید‎.‎مثلا می‌توانید در این شرایط بگویید: «از روی رفتارت می‌تونم حدس بزنم که تو از چیزی ناراحتی. لطفا در موردش با من حرف بزن تا اگر کمکی از دستم برمیاد، برات انجام بدم. اگه الان نمی‌تونی درموردش صحبت کنی، لطفا هروقت حوصله‌اش رو داشتی، بیا پیشم. من همیشه آماده شنیدن حرفاتم‎.»

پذیرش احساسات طرف مقابل

باید به طرف مقابل‌تان این اطمینان را بدهید که داشتن چنین احساساتی طبیعی است. این بسیار مهم است، حتی اگر روش ابراز احساساتش را قبول نداشته باشید. تأیید احساساتی مانند خشم یکی از بخش‌های طبیعی زندگی است که می‌تواند به مردم کمک کند با احساسات‌شان سالم‌تر برخورد کنند. به او بگویید که همان‌طور که رفتارهای خوب او را قبول دارید، رفتارهای منفی‌اش را هم می‌پذیرید. مثلا می‌توانید بگویید: «انگار از این شرایط عصبانی هستی و البته عصبانیتت هم کاملا طبیعیه. به‌نظرت می‌تونیم درموردش با هم حرف بزنیم و یه فکری بکنیم تا احساس بهتری پیدا کنی؟‎»

عذرخواهی کنید

در بیشتر مواقع، عذرخواهی کردن یک جورایی آب ریختن بر روی آتش است. اما اگر حس می‌کنید کار اشتباهی نکرده‌اید، می‌توانید بابت این معذرت بخواهید که باعث شدید طرف مقابل‌تان احساس بدی پیدا کند‎.‎‏ اگر هم اشتباه کردید آن را بپذیرید و مثلا می‌توانید بگویید: «خیلی متأسفم که این کار رو کردم. می‌دونم که بابت این کار چقدر ناراحتی و هر کاری از دستم بربیاد برای جبران کارم انجام می‌دم‏‎.»

زمان بدهید

کسی که به‌شدت عصبانی است، ممکن است نخواهد یا نتواند که گفت‌وگویی منطقی‌ با شما داشته باشد. گاهی بهترین کار این است که به او فرصت بدهید آرام شود تا بعدا بتواند با شما حرف بزند. اگر این شخص کسی است که با شما زندگی می‌کند، می‌توانید در این لحظات به اتاق دیگری با حتی بیرون خانه بروید و سرتان را گرم کنید. در این مواقع هرچه بیشتر طالب حرف زدن در آن شرایط باشید، ممکن است وضعیت بدتر شود‎.‎

بحث قبلی را تمام کنید

اگر مکالمه‌ای که داشتید باعث عصبانیت فرد مقابلتان شده است، بهتر است ادامه بحث‌ را فعلا رها کنید و برای زمان دیگری بگذارید. به طرف مقابل‌تان فرصت بدهید بر خشم اولیه‌اش غلبه کند و بعد که آرام و منطقی شد، دوباره با او صحبت کنید‎.‎

از ضمیر «ما» استفاده کنید

استفاده از کلمات «من» و «تو» شما را از طرف مقابل‌تان جدا می‌کند و این جدایی باعث می‌شودفردی که عصبانی شده، حالت دفاعی بیشتری بگیرد یا عصبی‌تر شود. استفاده از کلمه «ما» این‌طور القا می‌کند که شما هر دو در یک تیم هستید و تاحدی از خشم او کم می‌کند‏‎.‎مثلا این جمله ممکن است باعث افزایش خشم شود: «تو نباید اینقدر این موضوع را بزرگ کنی. منم با چنین مشکلی روبرو بودم ولی اینقدر بزرگش نکردم.» می‌توانید همین جمله را به این شکل بگویید: «برای حل این مشکل چی‌کار می‌تونیم بکنیم؟ می‌تونیم با هم‌فکری بهترین راه رو پیدا کنیم‎.»

لحن صدایتان را کنترل کنید

سعی کنید لحن صدای‌تان طبیعی و مثبت باشد. وقتی با فردی عصبی حرف می‌زنید، نباید این‌طور به‌نظر برسد که دارید دل‌سوزی می‌کنید یا خودتان را برتر از او می‌دانید. اگر فکر کند نگاه بالابه‌پایین به او دارید، ممکن است عصبانی‌تر شود یا دیگر به حرف شما گوش ندهد. یادتان باشد طعنه‌آمیز هم حرف نزنید. تن صدای خود را ثابت نگه دارید تا طبیعی به‌نظر برسید‎.‎

او را از هیجانش خارج کنید

سعی کنید پس از اینکه فرد احساساتش را بروز داد و تخلیه شد، او را از هیجان به سمت منطق ببرید. البته این روش برای همه جواب نمی‌دهد، ولی اگر کمک کنید کسی بفهمد که عصبی‌شدن مشکلی را حل نمی‌کند، ممکن است همین شروعی برای منطقی فکرکردنِ او هم باشد. مثلا بهتر است بگویید: «می‌دونم که حالا عصبانی هستی که البته حق هم داری که عصبانی باشی. بیا با هم حرف بزنیم و ببینیم چه راه‌هایی برای حل این مشکل داریم و با هم اوضاع رو بهتر کنیم.» اما در این روند باید حتما احساساتش را تأیید کنید تا حرف‌های‌تان را حمل بر خودبزرگ‌بینی نگذارد.‏
* کارشناس ارشد روانشناسی

مرتبط:

چه کسی باید اضطراب بچه ها در قرنطینه خانگی را کاهش دهد؟

چگونه به کودکان آموزش دهیم که به دیگران احترام گذارند؟

هشت بلایی که کم خوابی سرتان می آورد

نوشته چطور با افراد عصبی برخورد کنیم؟ اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

یک خواب شب خوب فقط این نیست که برروی زمین دراز بکشید و منتظر باشید که صبح شود تا به قرارهای فردای خود برسید. کارشناسان توصیه میکنند که ۷ تا ۹ ساعت در شب بخوابید . با کاهش زمان خوابتان ریسک ابتلا به آنفولانزا , بیماریهای قلبی ، دیابت و اضافه وزن افزایش می یابد .

۱- اشتهایتان برای خوردن تنقلات زیاد میشود

کم خوابی بیش از حد هورمونهای تنظیم اشتهای شما را دچار اختلال میکند, میل به خوردن غذاهای با کربوهیدرات و چربی بالا بیشتر میشود و کالری بیشتری به بدنتان میرسد . کم خوابی شدید ,برای دوشب متوالی باعث افزایش هورمون گرلین و گرسنگی میشود و به مراتب هورمون لپتین کاهش دهنده اشتها را سرکوب میکند و با گذشت زمان، این قضیه منجر به افزایش وزن می شود .
۲ – شما به آهنربایی تبدیل می شویدکه میکروب و بیماری ها را به راحتی جذب میکند

طبق مطالعات افرادی که کمتر از ۷ ساعت در شب میخوابند ،۳ برابر بیشتر احتمال دارد که دچار سرماخوردگی شوند . تحقیقات دیگر نشان داد که کم خوابی بیش از حد در مردان سیستم ایمنی آنها را ضعیف میکند و این باعث میشود بیشتر در معرض آنفولانزا قرار بگیرند. این مردان در مقایسه با مردانی که خوب استراحت کردند , فقط ۱۰ روز بعد از واکسیناسیون، آنتی بادی های مبارز با آنفولانزا را دارند , علت آن هم این است که خواب کافی سیستم ایمنی بدن را قوی میکند و کم خوابی آن را مختل میکند .

۳ – توانایی سوخت و ساز قند بدنتان را از دست میدهید

هر سلول در بدنتان برای فعالیت به قند نیاز دارد . محققان دانشگاه شیکاگو میگویند : بعداز ۶ روز بیخوابی، بدنتان در برابر انسولین مقاومت میکند , انسولین هورمونیست که کمک می کند تا قند خون , از خون به داخل سلولها منتقل شود . آزمایش دیگری نشان داد : کسانی که کمتر از ۶ ساعت در شب میخوابند و ادعا می کنند که خوابشان به طور طبیعی کوتاه است سوخت و ساز قندشان به درستی صورت نمیگیرد و این می تواند منجر به ابتلا به دیابت نوع ۲ شود .

۴ – شما دچار طوفانی از استرس خواهید شد

مطالعاتی دردانشگاه شیکاگو نشان داد که اگر در شبها و عصرها, چشمها به اندازه کافی بسته نباشندسطح هورمون استرس کورتیزول افزایش پیدا میکند و این باعث افزایش ضربان قلب، فشار خون , قند خون , افزایش خطر ابتلا به فشار خون بالا، بیماری قلبی، و دیابت نوع ۲ میشود. گذشته ازاینکه در آینده مشکلاتی را برای سلامتیتان به وجود می آورد , هوشیاری ناشی از کورتیزول در وقت نامناسبی به سراغتان می آید و روزتان خراب میشود .

۵ – دچار خلق و خوی بد میشوید و تمرکزمغزتان کم میشود

پس از یک شب پر ازبی قراری و بیخوابی، سرعت واکنش شما کاهش می یابد، در این وضعیت رانندگی و بسیاری کارهای دیگر خطرناک خواهد بود . انسان های خسته معمولا خیلی خوشحال نیستند. دکتر جویس والسلبن میگوید : خواب و روحیه شما توسط مواد شیمیایی یکسانی در مغز تنظیم میشود , این امر می تواند خطر ابتلا به افسردگی را بالا ببرد، و این احتمالا برای کسانی که در برابر بیماریها حساس هستند بیشتر است.

۶ – مسن تر به نظر می رسید

شب بیداری موجب می شود پوستی خسته و چشمانی سیاه داشته باشید و این اصلا زیبا نیست . حتی بدتر از آن این است که ، سطح کورتیزول افزایش می یابد و ممکن است تولید کلاژن کند شود در نتیجه چین و چروک پوست زیاد میشود . از طرف دیگر، خواب باعث زیبایی شما میشود . ملوین السن، استاد بالینی پوست میگوید : تغییرات هورمونی ,جریان خون به پوست را تقویت میکند و درطول شب باعث روشن و درخشنده شدن پوست میشود. امابدانید ,حتی اگر شما در حال خواب واستراحت هستید، پوست شما سخت در حال کار و فعالیت میباشد . مطالعات نشان می دهد که تغییر سلولها در شب ۸ برابر سریعتر از تغییر آن در روز است , با خواب شب چین و چروک ها کمتر میشوند. با خواب کافی زیبایی خود را چند برابر کنید .

۷ – دچار دردهای مزمن میشوید

تعجب نکنید ! کم خوابی باعث میشود شما دچار دردهای مزمنی مانند مشکلات پشت یا ورم مفاصل شوید. طبق تحقیقات انجام شده استراحت نکردن می تواند باعث ایجاد یا تشدید دردهایتان شود و مشکل را پیچیده تر کند .

۸ – خطر ابتلا به سرطان افزایش می یابد

ورزش به پیشگیری از سرطان کمک می کند، اما کم خوابی ممکن است ابتلا به این بیماری را زیاد کند و تاثیرمثبت ورزش کردن را از بین ببرد . طی تحقیقی که در دانشگاه جان هاپکینز انجام شد، محققان حدود ۶۰۰۰ خانم هم سن و سال را بررسی کردند و متوجه شد کسانی که ۷ ساعت یا کمتر در شب می خوابیدند، نسبت به ورزشکارانی که بیشتر از ۷ ساعت خوابیدند با احتمال ۵۰ درصد بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان قرار دارند .کمبود خواب باعث اختلالات هورمونی و متابولیک میشود و این خطر ابتلا به سرطان را افزایش میدهد و فواید ورزش را از بین می برد .

شما به خواب کافی نیاز دارید!
آیا می خواهید سریعتر به خواب بروید ؟ با رعایت ۴ مورد زیر سریعتر به این هدفتان میرسید :
۱ هر شب زمان خواب خود را به تدریج ۱۵ دقیقه جلو بیاورید .
۲ – نور اتاقتان را حدود یک ساعت قبل از خواب کم کنید ،تا از آن زمان بدنتان خودرا برای خواب آماده کند ( قبل از آن مسواک بزنید، صورت خود را بشویید و به موسیقی آرامش بخش گوش دهید )
۳ از تلویزیون و کامپیوتر دوری کنید .
۴ قبل از خواب مدیتیشن کنید و یا چند حرکت نرمشی آرام و سبک انجام دهید .

مرتبط:

چگونه به کودکان آموزش دهیم که به دیگران احترام گذارند؟

کودکان باهوش در کدام فصل متولد می شود؟

لزوم ایجاد فضای سالم و امن برای کودکان و نوجوانان

نوشته هشت بلایی که کم خوابی سرتان می آورد اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

داشتن کودکانی حرف‌شنو پذیرش، تحمل و خو گرفتن به قوانین و محدودیت‌هایی که والدین تعیین می‌کنند، برای کودکان راحت نیست. کودکان کنجکاوی سیری‌ناپذیری برای آزمودن اشیا و کسب تجارب جدید دارند و والدین نیز ناچارند برای حفظ امنیت و سلامتی کودک، آرامش، نظم خانه و دلایل تربیتی دیگر، محدودیت‌هایی را بر کودکان تحمیل کنند. تحمل این قوانین به‌ویژه برای کودکانِ کله‌شق و لجوج، بسیار دشوار است. آنها دائما مقررات والدین را به چالش می‌کشند. اگر والدین با روش‌های درستِ مواجهه با این شرایط آشنا نباشند، کشمکش با کودک به یک جنگ قدرت تبدیل می‌شود که عواقب ناخوشایندی برای هردو طرف به همراه دارد. بهترین راهِ متوقف کردن نمایش جنگ قدرت، پیشگیری از آن در همان ابتدای کار است. در این مقاله با ۹ روش بسیار مؤثر و کاربردی برای پیشگیری از جنگ قدرت در مقابل تحریکاتی که از سوی کودکان صورت می‌گیرد، آشنا می‌شویم.

۱. وقتی کودک حرف‌شنوی ندارد، علت را بررسی کنید

داشتن کودکانی حرف‌شنو گوش نکردن به حرف والدین و بی‌توجهی به درخواست آنها، یکی از روش‌هایی است که معمولا کودکان با استفاده از آن، بزرگ‌سالان را به جنگ قدرت دعوت کنند. در این مواقع والدین نمی‌دانند که آیا کودک‌شان صحبت‌های آنها را شنیده است؟ آیا به‌عمد حرف‌هایشان را نادیده گرفته است؟ آیا وقت آن است که اقدامی عملی انجام بدهند؟

در چنین موقعیتی باید علت بی‌توجهی کودک را پیدا کنیم و بفهمیم که به چه دلیل به حرف ما گوش نمی‌کند. برای این منظور، اول باید بفهمیم که آیا کودک حرف ما را شنیده است یا نه. برای یافتن پاسخ، کافی است یکی از سه سؤال زیر را از او بپرسیم:

1. فهمیدی چی گفتم؟
2. چیزی که گفتم واضح بود؟
3. خودت بگو که من چی گفتم؟

داشتن کودکانی حرف‌شنو مثلا پسر شش ساله‌ی شما در حال تماشای کارتون محبوبش است و شما از آشپزخانه او را صدا می‌زنید: «پسرم الان باید تلویزیون رو خاموش کنی و دستات رو بشوری. می‌خوایم شام بخوریم.»

پاسخی نمی‌شنوید و کودک‌تان همچنان به تماشای برنامه ادامه می‌دهد. شما نمی‌دانید که آیا حرف شما را شنیده است یا نه؟ تصمیم می‌گیرید بررسی کنید. به داخل اتاق می‌آیید، جلوی تلویزیون می‌ایستید و درحالی‌که مستقیم به چشم‌های کودک‌تان نگاه می‌کنید با لحنی جدی می‌پرسید: «ازت خواستم چیکار کنی؟» او پاسخ می‌دهد: «تلویزیون رو خاموش کنم و دستام رو بشورم که شام بخوریم» سپس شما می‌گویید: «پس لطفا همین کار رو بکن یا اینکه فردا از تلویزیون خبری نیست» و کودک شما تلویزیون را خاموش می‌کند و برای شستن دست‌هایش به دستشویی می‌رود.

در این مثال کودک درخواست شما را فهمیده بود اما تصمیم گرفت آن را نادیده بگیرد. او در حال آزمایش کردن شما بود و می‌خواست ببیند که اگر جدی نیستید یا اگر قرار است به تکرار، یادآوری یا تهدید ادامه بدهید، چند دقیقه بیشتر کارتون تماشا کند. بررسی شما ابهام را برطرف کرد و رفتارتان نشان داد که انتظارات شما روشن و بهای نافرمانی هم واضح است.

روشِ «بررسی» معمولا وقتی مفید است که کودک واژه‌ها را به‌درستی شنیده است، اما رفتار نادرستی دارد.

۲. وقتی کودک بحث می‌کند، بحث را قطع کنید

داشتن کودکانی حرف‌شنوروشِ قطع کردن بحث، روشی توأم با احترام برای خاتمه دادن به بحث و مشاجره قبل از تبدیل شدن آن به جنگ قدرت است. والدین در زمینه‌های مختلف مثل مسواک زدن، تماشای تلویزیون، بازی با کامپیوتر، غذا خوردن و غیره، باید قوانین روشن و قاطعی برای کودکان داشته باشند. هنگامی که کودک‌تان یکی از قوانین شما را مورد آزمایش و تعرض قرار می‌دهد، نباید با او بحث کنید. اگر قرار باشد برای هریک از قوانین با کودک جروبحث کنید، پیامی که به او می‌دهید این است که قوانین شما قابل مذاکره هستند. والدینی که بر سر قوانین خود بحث می‌کنند، در واقع کودکان خود را به جنگ قدرت دعوت می‌کنند.

هنگامی که کودک می‌کوشد شما را به دام بحث و مشاجره بکشاند، با گفتن یکی از عبارات زیر بحث را قطع کنید:

1. ما قبلا در این مورد صحبت کردیم. اگه بازم این کار رو بکنی، باید پنج دقیقه‌ی دیگه تو اتاقت بمونی. (اگر کودک ادامه بدهد فرصت دیگری برای او تعیین کنید)؛
2. الان وقت بحث کردن نیست. یا کاری رو که ازت خواستم انجام بده یا پنج دقیقه‌ی دیگه تو اتاقت بمون تا برای انجامش آماده بشی. کدوم رو دوست داری؟ (پایان فرصت).

اگر در گذشته زیاد به کودک‌تان سخت نمی‌گرفتید، الان احتمالا وقتی کودک وارد بحث می‌شود، احساس می‌کنید باید برایش توضیح بدهید و دلیل بیاورید. کودک هم با «چراهای بی‌پایان» شما را به چالش می‌کشد. بحث کردن فقط در صورتی که مطمئن باشید به اطاعت کردن کودک می‌انجامد، اشکالی ندارد. می‌توانید بگویید: «خوشحال میشم بعد از اینکه کاری رو که ازت خواستم انجام دادی، دلیلش رو برات توضیح بدم» (سپس زمانی را برای بحث کردن تعیین کنید).

اگر کودک بتواند در یک بحث شما را خسته کند و کوتاه بیایید، به این معنی است که اطاعت از قوانین‌تان اختیاری است و اجباری در کار نیست. اگر پیش از بحث کردن از آنها بخواهید کاری را که باید، انجام بدهند، از یک جنگ قدرت احتمالی اجتناب می‌کنید.

۳. وقتی بچه‌ها قوانین را به چالش می‌کشند، گزینه‌های محدودی به آنها بدهید

داشتن کودکانی حرف‌شنو هنگامی که بچه‌ها می‌خواهند قوانین ما را مورد آزمایش قرار بدهند یا به چالش بکشند، «گزینه‌های محدود» روشی بسیار مؤثر برای کمک به بچه‌هاست تا از انتخاب‌های خود و مسئولیت آن انتخاب‌ها آگاه شوند. در اینجا برخی مثال‌ها و گزینه‌های محدود را مطرح می‌کنیم که می‌توانید از آنها استفاده کنید.

پاتریسای پنج ساله، سر میز غذا سروصدا می‌کند تا برادرانش را سرگرم کند. مادر از او می‌خواهد سروصدا نکند. او مدتی ساکت می‌شود اما دوباره شروع می‌کند. مادر پاتریسا گزینه‌های محدودی در اختیار او قرار می‌دهد. مادر می‌گوید: «یا از سروصدا کردن سر میز شام دست بردار یا باید پنج دقیقه تو اتاقت باشی تا خودت رو برای همکاری آماده کنی. خب دوست داری چیکار کنی؟» پاتریسا تصمیم به همکاری می‌گیرد.

اشکان هشت ساله، در بازی تقلب می‌کند. وقتی خواهرانش از او می‌خواهند بدون تقلب بازی کند، او حرف آنها را نشنیده می‌گیرد. آنها شکایت می‌کنند. پدر مداخله می‌کند و می‌گوید: «اشکان، یا طبق قانون بازی کن یا اینکه باید کار دیگه‌ای بکنی. دوست داری چیکار کنی؟»

اشکان قبول می‌کند اما پنج دقیقه بعد دوباره تقلب می‌کند. خواهرانش شکایت می‌کنند و پدر این‌گونه از گفته‌های خود پشتیبانی می‌کند: «اشکان، برو خودت تنهایی یه بازی دیگه بکن. امروز دیگه نمی‌تونی این بازی رو بکنی.»

در این روش تعداد گزینه‌ها باید محدود باشد. گزینه‌ها مرزهای شما هستند پس باید آنها را جدی بیان کنید و جایی برای فرار باقی نگذارید. کودک را مسئول تصمیم گیری کنید. با گفتن «دوست داری چیکار کنی؟» بار مسئولیت را بر دوش او بگذارید. وقتی کودک پذیرفت همکاری کند اما نکرد، عواقبی را که بیان کرده‌اید، اجرا کنید.

۴. اگر کودک وقت‌کشی می‌کند، از زمان‌سنج استفاده کنید

داشتن کودکانی حرف‌شنو هوشنگ ده ساله، هنرمندی بلندپرواز است و دوست ندارد وسایل خود را جمع‌وجور کند. او مغرورانه به آخرین شاهکار خود نگاه می‌کند و آن را به والدین خود نشان می‌دهد، سپس برای تماشای تلویزیون به اتاق خودش می‌رود. وسایل نقاشی او روی پیشخوان آشپزخانه پخش‌وپلا شده‌اند. پدر که قبلا با چنین اوضاعی روبه‌رو شده است، مداخله می‌کند و با لحنی جدی می‌گوید: «هوشنگ، قبل از اینکه کار دیگه‌ای بکنی باید همه‌ی وسایلت رو جمع کنی.»

هوشنگ می‌گوید: «جمع می‌کنم، اما اول باید برم دستشویی.» او به‌مدت ده دقیقه ناپدید می‌شود. پدر شک می‌کند. وقتی بررسی می‌کند، هوشنگ را در اتاق دیگری پیدا می‌کند درحالی‌که با کامپیوتر بازی می‌کند. پدر باز هم بررسی می‌کند و می‌گوید: «هوشنگ، شنیدی که گفتم قبل از هر کار دیگه‌ای باید وسایلت رو جمع کنی؟» هوشنگ می‌گوید: «جمع می‌کنم» اما همچنان به بازی با کامپیوتر ادامه می‌دهد. او در حال آزمایش است تا بتواند کاری را که پدرش از او خواسته است، عقب بیندازد. هوشنگ به وقت‌کشی ادامه می‌دهد. پدر بدون هیچ صحبتی وارد اتاق می‌شود، کامپیوتر را خاموش می‌کند و می‌گوید: «من زمان‌سنج رو روی ده دقیقه گذاشتم. اگر قبل از به صدا درآمدن زنگ زمان‌سنج، کارهات رو تموم نکردی، ده دقیقه‌ی دیگه هم تو اتاق می‌مونی و آماده میشی برگردی و کارت رو تموم کنی. روشنه؟»

هوشنگ راه فراری ندارد. با بی‌میلی به آشپزخانه می‌رود تا وسایلش را جمع کند.

۵. رفتار نادرست را نادیده نگیرید، نیت را نادیده بگیرید

غُر زدن، با صدای بلند صحبت کردن، چرخاندن چشم‌ها، در را به هم کوبیدن و … از جمله عادات تحریک‌کننده‌‌ی بسیاری از کودکان هستند که مقاومت در برابر آنها برای بسیاری از والدین دشوار است. اگر کودک را بزنید و پاسخی در سطح کودک به او بدهید، چه درسی به او می‌آموزید؟ درس بی‌احترامی؟ آنها از پیش این درس را می‌دانند!

هنگامی که کودک قصد دارد با عملی بی‌ادبانه شما را به دام بیندازد، باید به نیت او که به بازی گرفتن شما و آغاز جنگ قدرت است بی‌توجه باشید، آن را نادیده بگیرید و روی رفتار او تمرکز کنید. اگر وارد بازی کودک شوید یا با حالتی بی‌ادبانه به او پاسخ بدهید، با بی‌ادبیِ بیشتری روبه‌رو می‌شوید. در این میان باید برای خود خط‌قرمزهایی مشخص کنید. بسیاری از والدین غر زدن، چرخاندن چشم‌ها یا درآوردن زبان به حالت تمسخر را نادیده می‌گیرند اما در برابر توهین کردن، برخوردهای فیزیکی و فحاشی واکنش نشان می‌دهند. در این مواقع بهتر است به آنها فرصت بدهید تا رفتارشان را تغییر بدهند. معمولا رفتار درست خود شما به‌عنوان والد، بهترین الگوی اصلاحی برای این نوع رفتارهای بی‌ادبانه است.

۶. وقتی کودک از خط قرمز عبور می‌کند، با قاطعیت تصمیم‌تان را اجرا کنید

گاهی کودکان از خط‌قرمزهای شما عبور می‌کنند. وقتی کودک حرف درستی می‌زند اما رفتاری نادرست تحویل می‌دهد، محکم بمانید و بر رفتار او تمرکز کنید.

کاوه هشت سال دارد. او به‌سوی خواهرش می‌رود و به او لگد می‌زند. خواهر جیغ می‌کشد و مادر وارد صحنه می‌شود. خواهر شکایت می‌کند: «مامان، کاوه بهم لگد زد.» هنوز لکه‌ی قرمز روی ساق پای او دیده می‌شود. کاوه می‌گوید: «پام همین‌طوری بهش خورد. نمی‌خواستم اذیتش کنم.» مادر با لحنی جدی می‌گوید: «لگد زدن به دیگران کار خوبی نیست.» مادر به‌مدت ۱۵ دقیقه او را به اتاقش (گوشه‌ی تفکر) می‌فرستد. کاوه می‌گوید: «دیگه این کار رو نمی‌کنم. میشه یه فرصت دیگه بدی که نَرَم اتاق خودم؟» مادر محکم بر تصمیم خود باقی مانده است. او می‌گوید: «شاید دفعه‌ی بعد، اما حالا باید بری تو اتاقت.» مادر به او فرصت دیگری نمی‌دهد، پس وارد بازی او نمی‌شود و کودک این پیام را دریافت می‌کند که در مقابل چنین رفتاری هیچ بخشش و گذشتی در کار نخواهد بود.

۷. وقتی کودک عصبی است، او را آرام کنید

حل مؤثر یک مشکل برای هرکسی، به‌ویژه در هنگام خشم یا احساسات شدید، کار دشواری است. ایجاد آرامش در این شرایط مانع از آغاز جنگ قدرت می‌شود. در شرایط خشم و ناامیدی، خود را با گفتن جملاتی مثل این از کودک‌تان جدا کنید:

1. فکر می‌کنم هردومون برای آروم شدن به کمی وقت نیاز داریم. تو اتاق منتظر من باش. ما پنج دقیقه‌ی دیگه یا هروقت که آروم شدی، با هم صحبت می‌کنیم (مناسب برای زمانی که دو طرف آشفته هستند)؛
2. من عصبانی‌ام و کمی وقت لازم دارم تا آروم بشم (مناسب برای زمانی که والد آشفته است).

این روش زمانی مؤثرتر است که والد و کودک در دو اتاق جداگانه باشند. سرعت آرام شدن افراد متفاوت است، بنابراین به خودتان و کودک‌تان زمان کافی بدهید و پس از اطمینان از آرام شدن او، به صحبت بپردازید.

۸. اگر از خط قرمز عبور کردید، عذرخواهی کنید

گاهی والدین از کوره در می‌روند، کودک را مورد انواع خشونت کلامی، فحش، توهین و حتی تنبیه فیزیکی قرار می‌دهند و از خط‌قرمزهای تربیتی خود عبور می‌کنند. به‌محض آگاهی از این وضعیت، باید فرصتی برای آرام شدن به خود بدهیم. بهتر است چنین چیزی به کودک بگوییم: «لطفا به اتاقت برو و منتظر من باش. برای آرام شدن به کمی وقت نیاز داریم.»

پس از آرام شدن باید به اتاق کودک برویم و از او عذرخواهی کنیم. یک عذرخواهی در چنین موقعیتی بهترین راه شروع است. این حرکت، پیام‌های زیادی دارد. این کار به کودکان نشان می‌دهد چگونه به احساسات دیگران احترام بگذارند. به آنها می‌آموزد ناراحتی‌های کوچک را که اغلب موجب رنجش و جنگ قدرت می‌شود، چگونه برطرف کنند. نکته‌ی مهم‌تر این است که عذرخواهیِ والدین به کودک می‌آموزد که ما انسان هستیم، هیچ انسانی کامل نیست و همه ممکن است اشتباه کنند، باید بکوشیم و اشتباهات‌مان را جبران کنیم.

برخی والدین معتقدند عذرخواهی از کودکان نشانه‌ی ضعف است و احترام فرزندان را نسبت به والدین کاهش می‌دهد. بررسی‌ها نشان می‌دهد که عکس این باور درست است. از نظر بچه‌ها، معذرت‌خواهی نشانه‌ی ضعف نیست بلکه نشانه‌ی قدرت است و شجاعت را به آنها یاد می‌دهد. کودکان برای افراد بزرگ‌سالی که شهامت انسان بودن را دارند و اشتباهات خود را می‌پذیرند، احترام قائل هستند.

۹. رفتار نادرست کودک را شخصی نکنید

داشتن کودکانی حرف‌شنو گاهی‌اوقات فرزند شما رفتار نادرستی از خود نشان می‌دهد، در این مواقع آیا از خود می‌پرسید: «چرا این کار رو با من کرد؟» اگر چنین است، رفتار او را شخصی کرده‌اید؛ یعنی تصور کرده‌اید که هدفش از کارهایی که انجام داده است، بی‌احترامی به شما، ناراحت کردن یا نادیده گرفتن شما بوده است. معمولا رفتار کودکان هیچ‌وقت با چنین مقاصدی انجام نمی‌شود. کودکان برای یادگیری قوانینی که وضع می‌کنیم، به آزمون‌وخطا نیاز دارند. آنها باید با تجربه کردن (نقض عملی قوانین) شواهد زیادی جمع‌آوری کنند تا متقاعد شوند که قوانین اجباری هستند، نه اختیاری. «آزمایش» بخشی از روند طبیعی یادگیری است. در چنین موقعیت‌هایی آزمودن‌های فرزندتان را شخصی نکنید در غیر این صورت، عملاً به استقبال جنگ قدرت می‌روید.

مرتبط:

تشویق کودکان به نگهداری  از وسایل شخصی

تخلیه احساسات کودکان با کتاب‌درمانی

تفکر خلاق در کودکان چطور پرورش می‌یابد؟

نوشته داشتن کودکانی حرف‌شنو اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.