سرخک یك بیماری عفونی و مسری است كه توسط ترشحات تنفسی گسترش پیدا می‌كند.بیماری بیشتر در اطفال خردسال دیده می‌شود،شاید بیشتر كودكان قبل از ورود به كودكستان به این ناخوشی مبتلا شده باشند ولی این احتمال وجود دارد كه عده‌ای در دوران كودكستان یا دبستان به آن مبتلا ‌شوند.سرخك در كودكان خردسال (از ۶ ماهگی تا ۲ سالگی) سبك‌تر است،ولی بعد از آن بصورت شدیدتری بروز می‌كند.

علائم بیماری 

علائم سرخک در بچه‌ها معمولا با تب شروع می‌شود،آبریزش شدید بینی،قرمزی چشم‌ها و ریزش اشك از علائم مهم دیگر آن هستند.بعد از چند روز ممكن است یك دانه یا لكه كه نشانه سرخك است در دهان ظاهر شود.بعد از ۲ روز بثورات پوستی سرخك بتدریج روی صورت و گردن بیمار ظاهر می‌شود و پشت بیمار را هم می‌گیرد سپس دانه‌های سرخك بازوها و دست‌ها و در نهایت پاهای بیمار را فرا می‌گیرد.

دانه‌های سرخک در ابتدا بصورت لكه‌های قرمز و صاف هستند،اما ممكن است بصورت یك برآمدگی كوچك در بیاید.همینطور كه بثورات ظاهر می‌شوند تب نیز بالاتر می‌رود و گاهی اوقات تا ۵/۴۰ درجه سانتیگراد هم می‌رسد.دانه‌ها ممكن است خارش دار نیز بشوند.ممكن است تهوع،استفراغ،اسهال و تورم غدد لنفاوی در سرخك دیده شود.بروز سرفه در كودك مبتلا به سرخك می‌تواند بسیار ناراحت‌كننده باشد.

دانه‌ها حدود ۵ روز ادامه خواهند داشت و پس از این مدت به تدریج ناپدید می‌شوند؛اما قبل از این‌كه كاملا از بین بروند رنگ شان قهوه‌ای می‌شود. ترتیب از بین رفتن ضایعات پوستی در سرخك به همان ترتیبی كه ظاهر شده‌اند،یعنی دانه‌هایی كه ابتدا در صورت و بالاتنه ظاهر شده بودند قهوه‌ای شده و بعد از آن در قسمتهای دیگر بدن، ضایعات تیره رنگ و پوسته پوسته شده و نهایتا می‌ریزند.

انتقال بیماری

سرخک، بسیار مسری است.این بیماری قبل از پیدایش علائم بطور واضح و كامل نیز مسری است. یك یا دو روز قبل از بروز دانه‌های قرمز پوستی،بیماری از طریق تنفس قابل انتقال است،ولی در دوران پوسته‌ریزی قابل سرایت نیست.در صورتی كه علائم سرخك در كودكی ظاهر شود،بهتر است تا ۱۶ روز از ورود آنان به مدرسه جلوگیری شود تا احتمال سرایت به دیگران كاهش یابد.

پیشگیری

هیچ درمان ضد ویروسی برای سرخک وجود ندارد و بهترین روش مقابله با این بیماری پیشگیری است. واكسن،بهترین وسیله پیشگیری از این بیماری است.در حال حاضر طبق برنامه واكسیناسیون كشوری در ایران،اولین واكسن سرخك در یك سالگی (۱۲ ماهگی) زده می‌شود و تكرار آن در حدود ۴ تا ۶ سالگی است.

اگر كودك سالمی كه قبلا واكسن سرخک به او تزریق شده است با كودك مبتلا به بیماری سرخك تماس پیدا كند،هیچ اقدامی ضرورت ندارد،ولی اگر واكسن سرخك به او تزریق نشده باشد ،اگر طی ۱ تا ۲ روز اول تماس باشد،با توصیه پزشك می‌توان به كودك واكسن سرخك تزریق كرد.اگر  طی ۵ روز اول است كه تماس پیدا كرده است باید گاماگلوبین به عنوان پیشگیری به او تزریق گردد،در نتیجه كودك مبتلا نخواهد شد.

منبع:jamejamonline.ir