نوشته پیشگیری از ریزش موها با ۷ خوراکی موثر اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

مطالعات جدید پژوهشگران نشان می‌دهد آلودگی پلاستیکی به‌صورت ذرات میکروسکوپی در تمامی آب‌های آشامیدنی جهان نفوذ کرده و همه ما روزانه مقداری پلاستیک را همراه با آب آشامیدنی می‌نوشیم.

استفاده گسترده و رهاسازی پلاستیک‌ها در طبیعت نگرانی‌های جدی جهانی را در مورد تأثیر این ماده بر سلامت عمومی و محیط‌ زیست ایجاد کرده است.

درحالی‌که تحقیقات زیادی در مورد زباله‌های پلاستیکی موجود در طبیعت چه به‌صورت قطعات بزرگ و قابل‌مشاهده و چه به‌صورت ذرات کوچک یا میکرو پلاستیک‌ها انجام‌شده است، هنوز سرنوشت و تأثیر زباله‌های پلاستیکی در مقیاس نانو در آب ناشناخته مانده است.

به‌تازگی یک مطالعه جدید توسط دانشگاه ایالتی واشنگتن انجام‌شده است که نتایج آن نشان می‌دهد ذرات نانو پلاستیک در آب‌های جاری، دریاها و حتی آب آشامیدنی مصرفی ما وجود داشته و به‌طورکلی این ذرات ریز تمایل دارند در کارخانه‌های تصفیه‌ آب و فاضلاب مستقر شوند.

از طریق مصرف آب آشامیدنی به‌طور متوسط هرماه تقریباً چند گرم پلاستیک وارد بدن ما شده و به‌بیان‌دیگر همه ما ماهانه حدود ۲۰ گرم پلاستیک می‌نوشیم. این موضوع بسیار نگران‌کننده است زیرا کسی نمی‌داند بعد از ۲۰ سال چه اتفاقی خواهد افتاد و این مصرف پلاستیک چه تأثیری در سلامت و بدن انسان می‌گذارد.

ایندرانیل چودوری (Indranil Chowdhury) استادیار دانشکده مهندسی محیط‌زیست دانشگاه واشنگتن و از اعضای ارشد این تیم پژوهشی در رابطه با موضوع فوق اعلام کرد: «از طریق مصرف آب آشامیدنی به‌طور متوسط هرماه تقریباً چند گرم پلاستیک وارد بدن ما شده و به‌بیان‌دیگر همه ما ماهانه حدود ۲۰ گرم پلاستیک می‌نوشیم. این موضوع بسیار نگران‌کننده است زیرا کسی نمی‌داند بعد از ۲۰ سال چه اتفاقی خواهد افتاد و این مصرف پلاستیک چه تأثیری در سلامت و بدن انسان می‌گذارد.»

پژوهشگران در این تحقیقات به بررسی این موضوع پرداختند که چه اتفاقی برای نانو پلاستیک‌های واردشده به محیط‌زیست و منابع آب‌های شیرین می‌افتد؟

تجزیه‌وتحلیل سرنوشت نانو ذرات پلی‌اتیلن و پلی استایرن که در تعداد زیادی از محصولات روزمره ما استفاده می‌شود، می‌تواند به مبارزه با آلودگی پلاستیکی کمک کند. از سوی دیگر، پژوهشگران چگونگی رفتار ذرات نانو پلاستیکی ساخته‌شده از مواد شیمیایی مختلف را در محیط‌های مختلف اعم از آب‌شور تا آب حاوی مواد آلی را موردبررسی قراردادند.

دانشمندان دریافتند درحالی‌که اسیدیته آب تأثیر کمی روی میکرو پلاستیک‌ها دارد، نمک و مواد آلی طبیعی در تعیین نحوه حرکت و انتقال این زباله‌های پلاستیکی نقش مهمی ایفا می‌کنند. در این میان به‌طورقطع می‌توان ادعا کرد که پلاستیک‌های ریز در محیط‌زیست با پیامدهای ناشناخته بهداشتی و زیست‌محیطی در حال استقرار و تجمع هستند. دانشمندان اکنون درحال‌توسعه و ایجاد تکنیک‌هایی برای از بین بردن و حذف پلاستیک از آب هستند.

گفتنی است نتایج یک مطالعه قدیمی‌تر نشان داد که آب درون بطری‌های پلاستیکی آشامیدنی در سراسر جهان، در ۹۰ درصد از مواقع حاوی میکرو پلاستیک‌ها هستند. از سوی دیگر در بیشتر موارد میزان برومات موجود در آب‌های بسته‌بندی بالاتر از حد استاندارد است.

در این مطالعات مشخص شد که آلودگی گسترده با بقایای پلاستیکی ازجمله پلی‌پروپیلن، نایلون و پلی‌اتیلن ترفتالات (PET) در ۹۳ درصد محصولات بررسی‌شده وجود دارد. این ذرات پلاستیکی دربسته‌های مختلف آب‌معدنی در اندازه‌ها و میزان مختلفی از صفر تا ۱۰ هزار قطعه میکرو پلاستیک دیده شد.

بر اساس این مطالعات، خوردن یک لیتر آب بسته‌بندی‌شده می‌تواند ده‌ها هزار ریز پلاستیک را وارد بدن انسان کند. این ذرات به‌طور متوسط ۱۰۰ میکرون بوده و در یک بطری یک لیتری از آب‌های معدنی بسته‌بندی‌شده در ظروف پلاستیکی، بیست‌وهفت درصد برومات bromate وجود دارد که این ماده برای بدن انسان مضر و آسیب‌رسان است.

این ماده شیمیائی به‌عنوان یکی از عوامل مهم واصلی ابتلا به بیماری‌هایی مانند سرطان، عفونت دستگاه گوارش و ریزش مو شناخته می‌شود. متأسفانه درحالی‌که طی دهه گذشته استفاده از آب‌های آشامیدنی بسته‌بندی‌شده در بطری‌های پلاستیکی در سراسر جهان با افزایش بسیار زیادی روبه‌رو شده است، تحقیقات انجام‌شده نشان می‌دهد که درصد بالای ماده شیمیائی برومات در همه محصولات آب‌های معدنی که توسط شرکت‌های مختلفی تهیه و ساخته می‌شوند وجود داشته و ارتباطی با منبع آب استفاده‌شده ندارد بلکه این ماده سمی از طریق تماس آب با بدنه پلاستیکی بطری و به‌ویژه در مجاورت با نور آفتاب به آب وارد می‌شود.

لازم به توضیح است که در گزارش‌های رسمی سازمان بهداشت جهانی، میزان مجاز برومات موجود در آب آشامیدنی تنها ۱۰ درصد عنوان‌شده است و این موضوع به‌صراحت تأکید شده است که حداکثر میزان پیش‌بینی‌شده و مورد تائید این ماده در داخل بطری‌های یک لیتری آب باید چهار میلی‌گرم باشد که متأسفانه میزان ماده فوق‌الذکر در حال حاضر بسیار بیشتر از این میزان است.

مرتبط:

نوشیدن آب تاثیر بیشتر به کاهش وزن کمک می کند

آب درمانی (هیدروپاتی) یعنی درمان امراض به وسیله آب

نوشته ماهانه چند گرم پلاستیک می‌نوشیم اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

علت ریزش مو در کودکان

علل ریزش مو یکی از مواردی که ممکن است برای کودکان اتفاق بیفتد، ریزش مو است. که باعث نگرانی بسیاری از والدین شده است و دنبال چرایی و همچنین راه درمان برای ریزش موی فرزندشان هستند. در این مقاله ما دلایل ریزش موی کودکان و همچنین روش های درمان ریزش موی کودکان را گردآوری نموده ایم با آگاهی بیشتر با ما همراه باشید.

دلایل ریزش موی کودکان:
  علل ریزش مو ریزش مو در کودکان اتفاق نادری نیست اما دلایل رخ دادن آن از جمله مواردی است که علل بیشماری دارد در ابتدا لازم است بدانید تا حدی از ریزش مو در شش ماهه اول عمر کودک طبیعی است. موهای نوزاد در بدو تولد موقتی است و لذا برای رشد موی دائم، ریزش بخشی از مو منطقی به نظر می رسد. اما ریزش مو بعد از شش ماهگـی یا ریزش موی قابل توجه تا شش ماهگی می تواند نشانگر وجود اختلالی در بدن کودک باشد.

ریزش مو در کودکان بیشتر به وضعیت جسمی کودک مربوط است که باید به موقع تشخیص داده شده و درمان شود. البته والدین باید توجه داشته باشند که برخـی از نوزادان با موهای بسیار کم و سری صاف و براق به دنیا می آیند. بنابراین چنین وضعیتی نباید باعث نگرانی آنها شود زیرا قرار نیست این نوزادان در آینده طاس شوند.

۱- بیماری خود ایمنی و ریزش مو در کودکان:
در کودکان مبتلا به بیماری خود ایمنی علاوه بر ریزش موی سر، معمولا ابرو و مژه ها نیز دچار ریزش می شوند، در این کودکان سیستم ایمنی به اشتباه به سلول های بدن و از جمله ریشه موها حمله می کند و موجب از بین رفتن ریشه موها و ریزش تارهای مو می گردد. علت این بیماری به طور واضح در پزشکی مشخص نیست.

در آزمایش خون CBC این کودکان معمولا میزان گلبوهای سفید(WBC) و زیر ساختارهای آن بیش از حد طبیعی است که نشان از فعالیت بیش از حد سیستم ایمنی بدن دارد.

۲- ریزش مو ناشی از استرس شدید
نوع دیگری از ریزش مو در کودک وجود دارد که به دلیل استرس شدید و ناگهانی می باشد مانند تب شدید، جراحی، تحت بیهوشی عمومی، مرگ فردی که بسیار مورد علاقه است.

آسیب های جدی و شدید استفاده از داروهای خاص که این موارد ممکن است منجر به توقف رشد طبیعی موهای کودک شود و با توقف رشد فولیکول های مو وارد مرحله استراحت و عدم رشد می شوند. بین ۶ تا ۱۶ هفته بعد موها می ریزند و کودک به طور جزئی یا کامل کچل می شود.

برای این نوع از ریزش مو، روش تشخیصی و راه درمانی وجود ندارد. البته ممکن است با به پایان رسیدن شرایط بحرانی، رشد موها طی شش ماه یا یک سال آینده برگردد.

۳- بیماری آلوپسی
بیماری آلوپسی به صورتی است که در طی آن، موی کودک به صورت تکه تکه و در یک  الگوی دایره ای  یا بیضی شکل به طور ناگهانی شروع به ریزش می کند. این ریزش مو در عرض چند روز اتفاق می افتد. هنگامی که سیستم ایمنی کودک  به طور اشتباهی به فولیکول های موی خود حمله می کند،  آلوپسی رخ می دهد.

این وضعیت نسبتا نادر است و در هر زمان معین حدودا بر  ۱ در ۱۰۰۰ کودک تاثیر می گذارد. هیچ آزمایش خاصی برای آلوپسی وجود ندارد و معمولا  پس از بررسی پوست سر و با رد شدن شرایط دیگر، تشخیص داده می شود. معمولا این بیماری درمان خاصی ندارد اما متخصصین پوست می توانند  داروهایی را  برای  رشد مجدد مو  تجویز کنند.

ریزش مو سکه ای در کودکان

۴- ریزش مو بر اثر ابتلا به سندرم آناژن
عارضه ی سندرم آناژن از حدود ۶ ماهگی تا ۶ سالگی ممکن است کودک را درگیر کند. سندرم آناژن در کودکان با موهای طلایی و روشن بیشتر دیده می‌شود. والدین فرزندان مبتلا به این سندرم ابراز می‌کنند موهای فرزندشان خیلی راحت و بدون درد به شکل دسته‌ای کنده می‌شود.

به نظر می‌رسد مو‌ها در این اختلال در قسمت پشت سر و در ناحیه نزدیک گردن رشد نکرده‌اند و بیشتر باعث ریزش موی منطقه‌ای می‌شوند. بنابراین ممکن است با بیماری‌هایی مانند ریزش موی سکه‌ای و تریکوتیلومانیا اشتباه شود.

درمان سندرم آناژن تنها توسط پزشک متخصص و استفاده از داروهای مخصوص انجام می‌شود. اما به طور کلی چندان نگران‌کننده نبوده و درمان کامل اتفاق می‌افتد.

۵- سوءتغذیه عاملی برای ریزش مو
گاهی کمبود مواد غذایی و معدنی باعث ریختن موها می شود. بیوتین یکی از ویتامین های گروه B است که به بدن در تبدیل کربوهیدرات به گلوکز، برای سوخت رسانی بدن، کمک می کند. روی (Zn) نیز یک ماده آلی است که از جنبه های مختلف به متابولیسم سلول های بدن کمک می کند همچنین باعث بهبود روند رشد در دوران کودکی و نوجوانی می شود پس به رشد سلول های سازنده مو هم کمک می کند.

کمبود این مواد در بدن، باعث ریزش مو می شود. گاهی اوقات کمبودهای غذایی از جمله کمبود روی، آهن و ویتامین های گروه B در ریزش موی کودکان بسیار اثر گذار هستند. البته در برخی موارد ریزش مو می تواند به دلیل مصرف بیش از حد ویتامین A هم باشد.

۶- عفونت پوست سر
عفونت های پوستی که شامل عفونت های قارچی که باعث ریزش مو یا کچلی می شوند، می توانند باعث ریزش مو در کودکان شوند. این ریزش مو می تواند در آینده منجر به ایجـاد طاسی در پوست سر گردد.

۷- ریزش مو در اثر اختلالات هورمونی
کودکانی که از اختلال عملکرد تیروئید رنج می برند، اغلب به ریزش مو دچار می شوند. وقتی که غده تیروئید کودک پرکار یا کم کار است، سوخت وساز بدن نامنظم می شود.

۸- کم خونی و ریزش مو در کودکان:
در کودکان مبتلا به کم خونی، خون که حاوی مواد مغذی و اکسیژن است کمتر به ریشه موها رسیده  و سبب تضعیف آن ها می گردد. کودکان مبتلا به کم خونی معمولا ریزش شدید مو را تجربه نمی کنند و صرفا دارای موهای نازک و شکننده می باشند. خستگی زودرس، رنگ پریدگی، نفس نفس زدن با فعالیت های بدنی، عدم تمرکز فکری و زودرنجی از علائم کم خونی می باشند.

علت ریزش موی کودکان

علائم ریزش مو در کودکان چیست؟
۱- وقتی موهای کودک خود را شانه یا برس میزنید تعداد  زیادی از موها کنده میشوند.

۲- روی بالشت و یا مکانی که کودک مشغول بازی کردن است تعداد زیادی مو دیده میشود .

۳- نبود مو به صورت تکه ای در قسمت های از پوست سر

۴- هنگامی که کودک خود را نوازش میکنید و دست در لابلای موهایش میکنید تعداد زیادی مو در دستان شما می آید.

روش های درمانی ریزش مو در کودکان:
علل ریزش مو- اگر ریزش مو در حد یکی دو تکه کوچک باشد و تکه‌ها به هم متصل نشده و ناحیه وسیعی را در برنگرفته باشند، به راحتی قابل درمان است اما در صورتی که این ریزش منتشر شده باشد و موهای ابرو و مژه و بدن را نیز درگیر کرده باشد، درمان به سختی انجام می‌شود اما به طور کلی با درمان مناسب درصد بالایی از بیماران تمامی موهای از دست رفته خود را ظرف مدت یک سال باز‌می‌یابند. البته در برخی بیماران این بازگشت زودتر اتفاق می‌افتد. این کودکان باید فقط و فقط تحت نظر متخصص پوست درمان شوند.

– برای درمان کچلی قارچی سر، معمولاً از داروهای خوراکی ضد قارچی و شامپوهای درمانی استفاده می‌شود. بسته به صلاح‌دید پزشک داروهایی مانند گریزئوفولوین، تربینافین، ایتراکونازول یا فلوکونازول به مدت ۴ تا ۶ هفته برای بیمار تجویز می‌شود. شامپوهای درمانی نیز باید دو بار در هفته و به مدت ۴ تا ۸ هفته مورد استفاده قرار بگیرند. برخی از این شامپوها عبارت‌اند از: کتوکنازول، پیریتیون روی و سلنیوم سولفید

– اگر ریزش مو به خاطر استرس است نباید کودک را شماتت و سرزنش کنید بلکه به دنبال علت استرس و رفع آن باشید

– اگر علل ریزش موی فرزندتان سندرم آناژن هست تنها توسط پزشک متخصص و استفاده از داروهای مخصوص انجام می شود. اما به طور کلی نگران کننده نیست و درمان کامل اتفاق می افتد.

– بیماری عفونت قارچی با یک داروی ضد قارچ به مدت هشت هفته به علاوه شامپوی مخصوص قابل درمان است. این شامپو دو تا سه بار در هفته باید استفاده شود. این بیماری متاسفانه مسری است، بنابراین کودک بدون درمان نمی تواند به مدرسه یا مهدکودک وارد شود. اگر کودک به مدرسه می رود و البته تحت درمان دارویی قرار دارد، نیازی به ممانعت از ورود او به مدرسه نیست.

ریزش موی کودکان

“ریزش مو در کودکان” تا چه حد طبیعی است؟
چرخه رشد مو در کودکان مانند بزرگسالان بوده و قابل پیش بینی است. هر رشته موی کودک  به مدت دو تا شش سال فعالانه رشد می کند. پس از آن مو، به  چرخه استراحت به نام فاز تلوژن می رود. پس از حدود سه ماه در این مرحله ، موها از بین می روند و موهای جدید رشد می کنند.

ریزش مو در کودکان مانند بزرگسالان به صورت روزانه نیست، یعنی همانطور که می دانید موی بزرگسالان به صورت طبیعی به تعداد ۵۰ تا ۱۰۰ عدد در روز ریزش دارند، اما در کودکان این طور نیست. واقعیت این است که ریزش موی روزانه از سنین کمی بزرگتر از کودکان شروع می شود.

مرتبط:

زینک برای سلامتی و رشد کودکان بسیار مفید است

چند نکته درباره یک ویتامین همه چیز تمام

کودکان را در معرض اخبار استرس‌زا قرار ندهید

نوشته علل ریزش مو در کودکان و راه‌های درمانـی اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.