نوشته چرا کودک نباید در اتاق والدین بخوابند؟ اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

کودک را به اتاق‌ خوابش می‌برید، چراغ خواب را روشن می‌کنید، قصه می‌گویید، حرف می‌زنید، یکی‌یکی بهانه‌هایش را از سر باز می‌کنید اما چند دقیقه‌ای نگذشته که کنارتان سبز می‌شود! این وسط پدر و مادر می‌مانند که با چه ترفندی دوباره او را راضی به خوابیدن در اتاقش کنند؟

نگران نباشید شما تنها پدر و مادری نیستید که با چالش نخوابیدن کودک در اتاقش دست و پنجه نرم می‌کنید ما با چند راهکار ساده به شما کمک می‌کنیم تا بتوانید کودک را در اتاقش بخوابانید.

با کودک‌تان رو راست باشید:پیش از اجرایی کردن این پروژه، بهتر است او را هم در جریان این تغییر جدید و علتش قرار بدهید. برای بچه‌های کوچک‌تر، با قصه‌گویی توضیح دهید که خوابیدن در کنار پدر یا مادر باعث می‌شود اضطرابش بیشتر شود.

برای نوجوانان هم توضیح دهید که اگرچه عادت به تنها خوابیدن کمی وهم‌آور است اما این کار نشانه بزرگ شدن اوست. به جای این که بگویید: «نترس»، بگویید: «من می‌دانم که می‌ترسی اما مطمئنم آن قدر قوی هستی که در تختخواب خود بمانی.»

اتاقش را جذاب کنید:با آزمون و خطا ببینید چه چیزی در اتاق، آرامش کودک را تامین می‌کند.

خلاقیت کودک را به‌کار بگیرید و با کمک و سلیقه خودش، اتاق را با چیزهای دوست داشتنی‌اش مثل پوسترها، برچسب‌های شب‌نما یا یک روتختی تزیین کنید.

این کار باعث کاهش اضطراب و تقویت حس مالکیت اش به اتاقش می‌شود. همچنین برای پیش از خواب کودک یک عادت هر روزه در نظر بگیرید مثل خواندن داستان، تعریف خاطرات کودکی، ماساژ، بوسیدن و شب به خیر.

به او زمان بدهید:طبیعی است که کودک به یک باره قادر به تنها خوابیدن نیست. برای شروع کودک را در اتاق خودش بخوابانید و تا هنگامی که به خواب می‌رود، در کنارش بنشینید(دقت کنید که نخوابید).

در شب بعد کمی دورتر از تخت بنشینید و هر شب به تدریج این فاصله را بیشتر کنید تا جایی که از اتاق خارج شوید و جلوی در اتاق و در برابر چشمانش بنشینید.

در زمان اجرای این شیوه بهتر است با کودک ارتباط چشمی و فیزیکی برقرار نکنید. اگر از تاریکی می‌ترسد برایش چراغ‌خواب روشن کنید.

ظرفیت تحمل‌تان را بالا ببرید:ممکن است کودک بدخلقی کند، شب‌ها خواب را از چشمان شما بگیرد. هرگز کوتاه نیایید و با دیدن گریه‌هایش تسلیم نشوید، او را برای هر چند‌بار که شده به تختش برگردانید. باید متوجه شود که از این به بعد جای خواب او تغییر کرده‌است.

صبوری و مدیریت درست و به دور از دلسوزی شرط اصلی تحقق این عادت است. حتی در این فرایند، ممکن است دچارشب ادراری بشود. هرگز با عصبانیت و تحقیر واکنش نشان ندهید و این شرایط را تحمل کنید.
تشویق را دست‌کم نگیرید:هر بار که کودک توانست تا حدی بر ترس خود غالب شود، موفقیت اش را جشن بگیرید! پیشنهاد می‌شود، پوستری با روزهای هفته درست کنید. تعدادی ستاره طلایی برای هر شب که کودک موفق شد در اتاقش بخوابد در نظر بگیرید.

پوستر را درجایی نصب کنید تا در معرض دید همه خانواده باشد تا به این ترتیب او انگیزه بیشتری پیدا کند. هرگز یک ستاره را برای رفتار بدش از پوستر جدا نکنید. برای کودک، جدا کردن جای خواب اتفاق بزرگی است. جایزه‌هایی مثل اسباب‌بازی‌های کوچک، خوراکی‌های مورد علاقه، قول گردش و هر چیزی که بتواند کودک را برای این تغییر تحریک کند تاثیرگذار است.
یک نکته: اگر درخواست‌های کودک برای خوابیدن در کنار والدین پشت سر هم تکرار شود بدون شک عاملی مانند ترس، کابوس شبانه، بیماری و … موجب ناآرامی او شده است که تمایل او را به برگشتن به اتاق والدین بیشتر می‌کند. یا شاید تماشای بعضی کارتون‌ها و فیلم‌های نامناسب با سنش، باعث پریشانی خواب او شده است. با دیدن این نشانه‌ها هوشیار باشید و آن‌ها را رفع کنید.

مرتبط:

چگونه کودکان را به‌ تنهایی خوابیدن عادت دهیم؟

نوشته چرا کودک تنها نمی‌خوابد؟ اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

معمولا تا حدود یک‌ سالگی کودک در کنار والدین می‌خوابد و این مسئله می‌تواند باعث وابستگی او شود؛ بنابراین در ابتدا جدا کردن خواب کودک کمی سخت است اما بالاخره دیر یا زود باید این اتفاق بیفتد و با طولانی شدن این روند ممکن است مشکلات دیگری همچون وابستگی بیش‌ از اندازه کودک و مشکلات عاطفی زوجین رخ دهد؛‌ این در حالی است که تنهایی خوابیدن کودک مزایایی دارد که عبارت‌اند از:

– افزایش حس استقلال و اعتمادبه‌نفس

– کاهش وابستگی کودک به والدین

– نداشتن حس کمبود در بین دوستان

کودک از چه سنی باید تنها بخوابد؟

تنهایی خوابیدن کودک در سن مناسب بنابه دلایل فوق بسیار حائز اهمیت است؛ بنابراین سن ۲ الی ۳ سالگی، زمان خوبی است که سعی کنید کودک را تنها بخوابانید زیرا جدا خوابیدن کودک در سن بیشتر از ۳ سالگی می‌تواند باعث ایجاد وابستگی او شده و درنهایت جدا کردن او از والدین بسیار دشوار خواهد بود و تنهایی خوابیدن او در سن کمتر از ۲ سالگی هم می‌تواند باعث اضطراب جدایی شود.

چگونه کودک را به‌تنهایی خوابیدن عادت دهیم؟

جدا کردن محل خواب کودک یک‌شبه اتفاق نمی‌افتد و نیازمند صبر و حوصله شما است. گاهی دیده می‌شود که والدین برای تقویت ارتباط عاطفی خود، جدا کردن خواب کودک را بهترین راه‌حل می‌دانند و برای ایجاد این عادت جدید متوسل به تنبیه، تمسخر، تحقیر و مقایسه می‌شوند اما دقت کنید این روش‌ها نتیجه معکوس دارد و جدا خوابیدن کودکتان را به تعویق خواهد انداخت.

استفاده از روش‌های زیر به‌عنوان نقطه شروع می‌تواند برای تنهایی خوابیدن کودکان کمک کننده باشد:

۱٫ آهسته شروع کنید

تنهایی خوابیدن را ناگهانی شروع نکنید. یک یا دو روز در هفته را تنظیم کنید که او به‌تنهایی بخوابد اما او را تنها نگذارید

اتاق کودک را با وسایل تزیینی مثل عکس، پوستر، ستاره و… جذاب و لذت‌بخش کنید زیرا این وسایل باعث تمرکز کودکان به موارد مثبت می‌شود و اضطراب جدایی را در آن‌ها کاهش می‌دهد

و ۱۰ الی ۳۰ دقیقه در کنار تختش بنشینید و برایش داستان بخوانید تا بخوابد؛ زیرا حضور شما در اتاقش به او احساس امنیت و آرامش می‌دهد. کودک کم‌کم به اتاقش و تنهایی خوابیدن عادت می‌کند و شما می‌توانید روزهای تنهایی خوابیدن را افزایش دهید.

۲٫ تشویق کنید

هنگامی‌که فرزند شما توانست یک‌ شب را بدون ترس و گریه در اتاقش بخوابد، بگویید که به او افتخار می‌کنید و با خریدن یک جایزه کوچک، درست کردن غذای موردعلاقه او و یا ترتیب دادن یک مهمانی با حضور هم سن و سالانش، در او انگیزه ایجاد کنید تا تنها بخوابد. این کار را تا زمانی که تنهایی خوابیدن برای او به یک عادت تبدیل شود، ادامه دهید.

۳٫ قبل از خواب محرک‌ها را از کودک دور کنید

برخی محرک‌ها مانند شکلات، نوشیدنی‌های کافئین دار، استفاده از تلویزیون و موبایل، خواب کودکان را مختل می‌کند. کودکان در حالت ایده‌آل حداقل باید یک ساعت قبل خواب از محرک‌ها دور باشند زیرا استفاده از این عوامل تهدیدکننده به‌خصوص تماشای بعضی برنامه‌ها و فیلم‌ها که برای سن کودک مناسب نیست باعث می‌شود تا کودکان هنگام خواب دچار نگرانی و پریشانی شوند؛ بنابراین والدین باید نسبت به دور کردن این عوامل تهدیدکننده هوشیار بوده و سپس از فرزندانشان انتظار جدا خوابیدن را داشته باشند.

۴٫ اتاق کودک را تزیین کنید

اتاق کودک را با وسایل تزیینی مثل عکس، پوستر، ستاره و… جذاب و لذت‌بخش کنید زیرا این وسایل باعث تمرکز کودکان به موارد مثبت می‌شود و اضطراب جدایی را در آن‌ها کاهش می‌دهد.

۵٫ با کودک تنهایی خوابیدن را بازی کنید

کودکان از راه بازی می‌توانند به استعدادها، توانایی‌ها، نقاط مثبت و منفی خود پی ببرند و با شناخت ویژگی‌های خود شخصیتشان را تحکیم بخشند. کودکان معمولاً علاقه‌مندند در جریان بازی نقش بزرگسالان را ایفا کنند و بازی کردن برخی نقش‌ها باعث می‌شود تا کودک در واقعیت ارتباط بهتری با آن‌ها برقرار کند. تنهایی خوابیدن ازجمله نقش‌هایی است که می‌توانید با فرزندتان بازی کنید و جریان بازی را به‌گونه‌ای پیش ببرید که نقش اصلی بازی، با شجاعت و به میل خود حاضر به تنها خوابیدن بوده و خوابیدن به‌تنهایی یک قسمت از بزرگ شدن است.

۶٫ قاطع باشید

برخی کودکان التماس می‌کنند تا پیش والدینشان بخوابند و یا گاهی شب‌ها از اتاقشان نزد والدینشان می‌روند، در این صورت لازم است قاطعیت به خرج دهید و هرگز اجازه ندهید کودکتان پیش شما بخوابد. با او به اتاقش بروید و با نشستن در کنارش به او کمک کنید تا بخوابد.

۷٫ از تنهایی خوابیدن به‌عنوان تهدید استفاده نکنید

برخی از والدین زمانی که کودک کاراشتباهی انجام می‌دهد، از تنهایی خوابیدن به‌عنوان تنبیه استفاده می‌کنند. این کار باعث می‌شود تا کودک علاوه بر اضطراب جدایی و ترس از تنها خوابیدن، دچار اختلال خواب شود و مفهوم نادرستی از خواب در ذهن او باقی بماند.

مرتبط:

ارتباط ساعت خواب و افسردگي در كودكان

کودک دبستانی من چقدر بخوابد، کافی است؟

نوشته چگونه کودکان را به‌ تنهایی خوابیدن عادت دهیم؟ اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.