در سال تحصیلی پیش دانش‌آموزان روزهای تعطیلی زیادی را به علت هوای آلوده، بارش برف و باران داشتند و در انتها هم که به علت شیوع ویروس کرونا، تدریس تنها از راه دور امکان‌پذیر بود. حالا در سال تحصیلی جدید هنوز هم شرایط تدریس از راه دور ، برای برخی مقاطع، بر قوت خود باقیست. کمکی که ما خانواده‌ها می‌توانیم در این شرایط به فرزندان محصل خود کنیم، آماده کردن محیطی آرام و مناسب برای مطالعه دانش‌آموزان و حتی دانش‌جویان است. در ادامه  ۵ نکته کلیدی درباره آماده‌سازی محیط خانه برای دانش‌آموزان را بر می‌شمارد.

۱. تجهیزات تدریس از راه دور

دانش‌آموزان، برای تدریس حضوری نیاز به وسیله‌ی نقلیه، تغذیه و لباس فرم مدرسه داشتند. حالا به جای وسیله نقلیه باید تلفن هوشمند، لپتاپ، کامپیوتر یا تبلت داشته باشیم و به جای لباس فرم باید اینترنت با حجم و سرعت مناسب داشته باشیم. فرزندمان نباید استرسِ عدم وجود تجهیزات تدریس را که ضروری هستند، داشته باشد.

۲. حالت نشستن مناسب

بهترین حالت برای نشستن به هنگام درس خواندن، همان حالتی است که دانش‌آموزان سر کلاس می‎‌نشینند (روی صندلی بنشینند و تکیه دهند).در واقع بهتر است که اندازه میز، صندلی و فاصله‌ی آنها با یکدیگر به گونه‌ای باشد که در طولانی مدت موجب گردن درد نگردد. دراز کشیدن ولم دادن وضعیت مناسبی برای تمرکز حواس و یادگیری درس‌ها مناسب نیست.

 

۳. محل نگهداری وسایل

بهتر است برای نظم و ترتیب دادن وسایل مدرسه قفسه، کمد یا جایی که دانش‌آموز بتواند وسایل خود را آنجا بگذارد، به آنها اختصاص دهید. در واقع، بهتر است خودتان یا با مشورت با دانش‌آموز فقط جا و مکان این وسایل را مشخص کنید و مرتب‌سازی، نظم و ترتیب دادن به وسایل را به عهده خود دانش‌آموز بسپارید.

۴. دقایقی برای استراحت

بهتر است در بین در کلاس‌های درس (یک‌ روز) و انجام تکالیف، دقیقا همانند زنگ‌های تفریح مدرسه، ساعاتی را برای تفریح اختصاص دهید. بهتر است در این بین دانش‌آموز، تحرک فیزیکی داشته باشد و تغذیه مقوی بخورد. از امر و نهی کردن در این ساعات به شدت پبرهیزید و استقلال نوجوان را زیر سوال نبرید.

۵. شخصی‌سازی موارد

بگذارید درسنامه‌ها و جزوات را آنطور که می‌خواهد برای خود شخصی‌سازی کند. در واقع تنها در این شرایط است که او می‌تواند نظمی که بر افکار خود دارد را بر محیط بیرونی نیز اعمال کند. اگر در ابتدا کمی در مسیر درست حرکت نکردند، با بیانی نرم و دوستانه، پیشنهادهایی درباره نظم دادن به مسایل برای آنها بگویید و اسرار بر عمل آنچه گفتید نکنید. اجازه دهید آزمون و خطا کند.

منبع: هاف پست

مرتبط:

مهار استرس کنکور با چند تکنیک طلایی

با این ۳ نکته دانش‌آموزان بدقلق را به درس ‌خواندن تشویق کنیم

چندی پیش در فضای مجاری کلیپی از یک کودک آلمانی و پدرش دست به دست شد. در این کیلیپ پسری از پدر خود می‌پرسید: «کرونا که دارد دنیا را به آخر می‌رساند چرا باید درس بخوانم؟» پدر جواب داد: «به این علت که احمق نمیریم». این ادبیات شاید با روان و درک همه کودکان مناسب نباشد، ولی در واقع همه‌ی ما باید بخوانیم و بدانیم تا در جهل و نادانی عمر خود را هدر نکنیم. اگر کودک شما در خواندن درس‌هایش کاهلی می‌کند یا در کل دیگر مانند قبل مسئولیت‌پذیر نیست عامل اصلی خود شما هستید. در ادامه با این موضوعات آشنا می‌شویم:

۱. چه کارهایی را باید جلوی چشم کودک انجام دهیم؟

۲. چگونه برنامه‌ریزی صحیح را به آنها بیاموزیم؟

۳. حس مسولیت را به آنها بازگردانیم

«ایرنا زندگی» در ادامه درباره این سه موضوع توضیح خواهد داد.

 

۱) چه کارهایی را باید جلوی چشم کودک انجام دهیم؟

کودکان می‌بینند و تقلید می‌کنند، به مرور زمان و بر اثر تکرار جزو عادات رفتاری‌شان می‌شود و در نهایت طبق دیده‌هایشان عمل می‌کنند.  پس بهتر است در جلوی چشمان کودکان چند کار را از قصد انجام دهید. کارهایی مانند کتاب خواندن، یادداشت‌بردای کردن، برنامه ریزی کردن، طبق برنامه عمل کردن و تیک زدن کارهایی که انجام می‌دهیم. اگر کودک شما نمی‌تواند کارهایی را که می‌خواهد انجام دهد بهتر است نقاشی‌های آنها را بکشد، از برنامه‌ریزی برای درس و مشق گرفته تا ساعت‌های بازی و کارتون. دفترچه‌ی مورد علاقه‌اش را تهیه کنید و به او بیاموزید بعد از انجام دادن کاری و تیک زدن آن می‌تواند به کار بعدی برسد. با این ترفند «اهمیت موضوعی» را نیز در برنامه ریزی به آنها آموزش خواهید داد. ساعت‌های خواب خود را تنظیم کنید؛ زیرا که اگر شما زود بخوابید و زود بیدار شوید کودک نیز از شما پیروی می‌کند.

۲) چگونه برنامه‌ریزی صحیح را به آنها بیاموزیم؟

بهتر است ابتدا اهمیت برنامه‌ریزی و آرامش خاطر را به آنها بیاموزیم سپس چند روز اول کمکش کنیم تا بتواند ذهنش را طبقه بندی کند. بعد از این مراحل دست او را کم کم رها کنیم؛ یعنی به او اجازه دهیم برای اوقات فراغت خود برنامه‌ریزی کند تا اگر این کار را خوب انجام داد به مرحله‌ی بعدی، برنامه‌ریزی درسی خود نیز مسلط شود. در همه‌ی این موارد مانند یک همراه و مشاور، کنارشان باشید نه به عنوان ایرادگیر. مراقب ادبیات صحبتی خود با کودک باشید و همواره او را در این راه تشویق کنید.

۳) حس مسئولیت را به آنها بازگردانیم

با رعایت نکات قبلی کودکان تا حدودی به زندگی با برنامه‌ریزی مناسب آشنا می‌شوند. حالا بهتر است کم کم مسئولیت‌هایشان را مشخص و به عهده‌ی خودشان بگذارید. بدین معنا نیست که دیگر نظارت و راهنمایی به آنها نداشته باشید بلکه بهتر است دورا دور این کار را انجام دهید تا اعتماد به نفس کودک در مهارت برنامه‌ریزی آسیب نبیند.