به نقل از ضمیمه خانواده روزنامه اطلاعات، اختلال بیش‌ فعالی‎(ADHD)‎یا کم‌توجهی‎(ADD)‎در سال‌های اخیر بسیار مورد توجه بوده است؛ در این‌ میان برخی افراد باور دارند در تشخیص این اختلال کمی اغراق می‌شود و از تجویز داروهای مشخصی برای مقابله سریع با رفتارهای دردسرساز کودکان، به‌عنوان نخستین راه درمان استفاده می‌کنند. ازطرفی عدم تشخیص به‌موقع این اختلال هم نگران‌کننده است. اما از کجا بفهمیم که کودک‌مان علائم بیش فعالی از خودش نشان می‌دهد یا فقط بازیگوش و پرانرژی است؟‌ برای دانستن پاسخ سؤال‌تان این مقاله را دنبال کنید‎.

علائم بیش فعالی در همه افراد یکسان است؟

چیزی که مهم است این است که از برخی نشانه‌ها و علائم واضح بیش فعالی آگاه باشید. پدر و مادرهای بسیاری از ابتلای فرزندشان به بیش فعالیرکم‌توجهی آگاه نیستند؛ به‌ویژه وقتی کودک به ‌شکل آشکار بیش از حد فعال نیست. این باور که همه کودکان مبتلا به این اختلال بیش از حد فعالیت دارند و مثل خرگوش همیشه درحال ورجه‌وورجه هستند، درست نیست. برای تشخیص این بیماری باید نشانه‌های پنهان کودکتان را هم بررسی کنید. منظور از نشانه‌های پنهان، نشانه‌هایی مثل فکر‌کردن، رفتار و روش یادگیری است. اگر فکر می‌کنید فرزندتان در فکر‌کردن، رفتار و روش یادگیری با دیگران تفاوت دارد و نگران این هستید که شاید دلیل مشکلات فرزندتان در خانه، روابط خانوادگی و دوستانه بیش‌‌فعالی است، به متخصص مربوطه مراجعه کنید. همچنین باید دانست که بیش فعالی در بزرگسالان و نیز در کودکان مختلف است و ویژگی‌های یکسان ندارد. علائم بیش فعالی به روش‌ها، با ترکیب‌ها و در درجات گوناگونی بر افراد تأثیر می‌گذارد. این اختلال ممکن است در افراد مختلف به‌شکل متفاوت بروز کند؛ ممکن است نشانه‌های آن بسته به عوامل محیطی و ژنتیکی بسیار متفاوت باشد. علاوه بر همه این‌ها، علائم بیش فعالی با تغییر شرایط زندگی و گذر از پیش‌دبستانی به دبستان، دبیرستان و پس آن تغییر می‌کنند. اگر گمان می‌کنید فرزندتان بیش ‌فعال است، بهتر است با برخی نشانه‌ها و ویژگی‌های شاخص افراد مبتلا به اختلال بیش‌ فعالیرکم‌توجهی آشنا شوید.

کسب دانش‌ درباره اختلال بیش‌ فعالی ـ کم توجهی در کودکان و افزایش آگاهی درباره روش‌های اثرگذاری این اختلال بر زندگی فرزندتان، به شما و پزشک کودک‌تان کمک می‌کند ارزیابی دقیق‌تری از وجود اختلال داشته باشید و روش‌های درمان مناسب را انتخاب کنید‎.

اختلال بیش فعالیر کم توجهی چه ابعادی دارد؟

این اختلال دارای ۳ بعد بی‌توجهی، تکانشگری‎(impulsivity)‎و یا بیش‌فعالی است. پس بیش فعالی تنها یکی از نشانه‌های این اختلال است. در همه کودکان مبتلا به این اختلال در زمان‌های مختلف درجات متفاوتی از بی‌توجهی، واکنش‌های ناگهانی و رفتارهای بیش‌فعالانه دیده می‌شود. رفتار این کودکان با هنجارهای گروه سنی مربوط هم‌خوانی ندارد و با رفتار دیگر هم‌سالان‌شان متفاوت است؛ این رفتار متفاوت باعث اختلال جدی در توانایی‌ کودک برای انجام درست و موفقیت‌آمیز کارها در خانه و مدرسه می‌شود. در ادامه این سه بعد را به صورت جداگانه بررسی می‌کنیم‎.

‏۱‏‎ـ ‎بی‌توجهی

کودکی که نقص توجه دارد:‎

‎‎به‌سادگی دچار حواس پرتی می‌شود، نمی‌تواند به‌راحتی تمرکز کند و معمولا بر موضوعات ناچیز تمرکز می‌کند، پیوسته از کاری به کاری دیگر می‌پرد و معمولا سرگرم کارهایی می‌شود که ربطی به موضوع ندارد‎.

از سوی دیگر کودک تمرکز بی‌اندازه‌اش را صرف موضوعی بی‌ربط و غیرضروری می‌کند و نمی‌تواند به چیز دیگری توجه کند. به‌طور مثال کودک ساعت‌ها وقتش را صرف بازی‌ ویدئویی می‌کند و هدایت این توجه به موضوعی دیگر برایش بسیار دشوار است‎.

اگر مستقیم با او صحبت کنید، به شما گوش نمی‌کند، گاهی انگار درحالِ رویاپردازی است و جای دیگری سیر می‌کند‎.

‎‎فراموش‌کار است و کارها را نیمه رها می‌کند‎.

‎‎به کارهایی که نیازمند تمرکز بالا هستند علاقه‌ای ندارد یا از آنها دوری می‌کند‎.‎‎به‌سختی کاری را شروع می‌کند و به‌انجام‌رساندن کارها برایش دشوار است، وظایفش را نیمه‌کاره انجام می‌دهد، به‌سادگی کسل می‌شود و پیوسته کارها را به‌تأخیر می‌اندازد‎.

۲ـ ‎تکانشگری

کودکی که از واکنش‌های ناگهانی رنج می‌برد:

‎به‌سختی خودش را کنترل می‌کند و نمی‌تواند مانع رفتارها و پاسخ‌هایش شود‎.

‎‎در پاسخ به رفتارها، بدون فکرکردن عمل می‌کند‎.

‎‎پیش از پایان سؤال و بدون فکر پاسخ از دهانش می‌پرد، بی‌نوبت حرف می‌زند، بدون توجه به پیامدهای ناخوشایندش حرفی را به‌زبان می‌آورد‎.

‎‎میان حرف یا کار دیگران می‌پرد‎.

‎‎پیش از اینکه کامل برایش توضیح بدهند شروع به انجام کارها می‌کند، بی‌دقت است، سرعت را بیشتر از دقت می‌پسندد‎.

‎اهل کار گروهی و همکاری با دیگران نیست، در موقعیت‌های مختلف واکنش‌های آنی نشان می‌دهد، به‌سادگی برآشفته و خشمگین می‌شود، مدیریت احساسات برایش دشوار است، تحمل سرخوردگی و شکست را ندارد‎.

‏۳‏‎ـ ‎بیش فعالی

کودکی که بیش‌فعال است:

‎تنظیم مهارت‌های حرکتی برایش دشوار است، انرژی زیادی دارد، زیاد فعالیت می‌کند‎.

‎‎بی‌قرار است، نمی‌تواند بی‌حرکت بماند، ممکن است در حالت نشسته پایش را تاب دهد، روی میز بکوبد و حتی روی دو پایه صندلی به جلو و عقب تاب بخورد‎!

‎در موقعیت‌های نامناسب می‌دود و از سطوح مختلف بالا می‌رود، همیشه در حرکت است‎.

‎‎شرکت‌ در فعالیت‌های آرام و بی‌صدا برایش دشوار است، دوست دارد پرسروصدا و پرهیاهو باشد‎.

‏ممکن است نشانه‌های کمتر فیزیکی بیش‌ فعالی را نشان دهد، مانند پرحرفی؛ یک‌ریز حرف می‌زند درحالی‌که به‌سختی می‌توانید حرف‌هایش را بفهمید، ممکن است بیش‌ازاندازه اجتماعی شود و مثل پروانه در میان اطرافیان از یکی به‌سراغ دیگری برود و در درون احساس بی‌قراری کند.

اختلالی به روان شناس مراجعه می‌کنند. اما باید دانست که علائم بیش فعالی، گسترده‌تر از چیزی است که شما فکر کنید بازیگوشی کودک، همان بیش فعالی او است‎. اختلال بیش‌ فعالی‎(ADHD)‎یا کم‌توجهی‎(ADD)‎در سال‌های اخیر بسیار مورد توجه بوده است؛ در این‌ میان برخی افراد باور دارند در تشخیص این اختلال کمی اغراق می‌شود و از تجویز داروهای مشخصی برای مقابله سریع با رفتارهای دردسرساز کودکان، به‌عنوان نخستین راه درمان استفاده می‌کنند. ازطرفی عدم تشخیص به‌موقع این اختلال هم نگران‌کننده است. اما از کجا بفهمیم که کودک‌مان علائم بیش فعالی از خودش نشان می‌دهد یا فقط بازیگوش و پرانرژی است؟‌ برای دانستن پاسخ سؤال‌تان این مقاله را دنبال کنید‎. علائم بیش فعالی در همه افراد یکسان است؟ چیزی که مهم است این است که از برخی نشانه‌ها و علائم واضح بیش فعالی آگاه باشید. پدر و مادرهای بسیاری از ابتلای فرزندشان به بیش فعالیرکم‌توجهی آگاه نیستند؛ به‌ویژه وقتی کودک به ‌شکل آشکار بیش از حد فعال نیست. این باور که همه کودکان مبتلا به این اختلال بیش از حد فعالیت دارند و مثل خرگوش همیشه درحال ورجه‌وورجه هستند، درست نیست. برای تشخیص این بیماری باید نشانه‌های پنهان کودکتان را هم بررسی کنید. منظور از نشانه‌های پنهان، نشانه‌هایی مثل فکر‌کردن، رفتار و روش یادگیری است. اگر فکر می‌کنید فرزندتان در فکر‌کردن، رفتار و روش یادگیری با دیگران تفاوت دارد و نگران این هستید که شاید دلیل مشکلات فرزندتان در خانه، روابط خانوادگی و دوستانه بیش‌‌فعالی است، به متخصص مربوطه مراجعه کنید. همچنین باید دانست که بیش فعالی در بزرگسالان و نیز در کودکان مختلف است و ویژگی‌های یکسان ندارد. علائم بیش فعالی به روش‌ها، با ترکیب‌ها و در درجات گوناگونی بر افراد تأثیر می‌گذارد.

این اختلال ممکن است در افراد مختلف به‌شکل متفاوت بروز کند؛ ممکن است نشانه‌های آن بسته به عوامل محیطی و ژنتیکی بسیار متفاوت باشد. علاوه بر همه این‌ها، علائم بیش فعالی با تغییر شرایط زندگی و گذر از پیش‌دبستانی به دبستان، دبیرستان و پس آن تغییر می‌کنند. اگر گمان می‌کنید فرزندتان بیش ‌فعال است، بهتر است با برخی نشانه‌ها و ویژگی‌های شاخص افراد مبتلا به اختلال بیش‌ فعالیرکم‌توجهی آشنا شوید کسب دانش‌ درباره اختلال بیش‌ فعالی ـ کم توجهی در کودکان و افزایش آگاهی درباره روش‌های اثرگذاری این اختلال بر زندگی فرزندتان، به شما و پزشک کودک‌تان کمک می‌کند ارزیابی دقیق‌تری از وجود اختلال داشته باشید و روش‌های درمان مناسب را انتخاب کنید‎. اختلال بیش فعالیر کم توجهی چه ابعادی دارد؟ این اختلال دارای ۳ بعد بی‌توجهی، تکانشگری‎(impulsivity)‎و یا بیش‌فعالی است. پس بیش فعالی تنها یکی از نشانه‌های این اختلال است. در همه کودکان مبتلا به این اختلال در زمان‌های مختلف درجات متفاوتی از بی‌توجهی، واکنش‌های ناگهانی و رفتارهای بیش‌فعالانه دیده می‌شود. رفتار این کودکان با هنجارهای گروه سنی مربوط هم‌خوانی ندارد و با رفتار دیگر هم‌سالان‌شان متفاوت است؛ این رفتار متفاوت باعث اختلال جدی در توانایی‌ کودک برای انجام درست و موفقیت‌آمیز کارها در خانه و مدرسه می‌شود. در ادامه این سه بعد را به صورت جداگانه بررسی می‌کنیم‎.

‏۱‏‎ـ ‎بی‌توجهی کودکی که نقص توجه دارد:‎ ‎‎به‌سادگی دچار حواس پرتی می‌شود، نمی‌تواند به‌راحتی تمرکز کند و معمولا بر موضوعات ناچیز تمرکز می‌کند، پیوسته از کاری به کاری دیگر می‌پرد و معمولا سرگرم کارهایی می‌شود که ربطی به موضوع ندارد‎. از سوی دیگر کودک تمرکز بی‌اندازه‌اش را صرف موضوعی بی‌ربط و غیرضروری می‌کند و نمی‌تواند به چیز دیگری توجه کند. به‌طور مثال کودک ساعت‌ها وقتش را صرف بازی‌ ویدئویی می‌کند و هدایت این توجه به موضوعی دیگر برایش بسیار دشوار است‎. اگر مستقیم با او صحبت کنید، به شما گوش نمی‌کند، گاهی انگار درحالِ رویاپردازی است و جای دیگری سیر می‌کند‎. ‎‎فراموش‌کار است و کارها را نیمه رها می‌کند‎. ‎‎به کارهایی که نیازمند تمرکز بالا هستند علاقه‌ای ندارد یا از آنها دوری می‌کند‎.‎‎به‌سختی کاری را شروع می‌کند و به‌انجام‌رساندن کارها برایش دشوار است، وظایفش را نیمه‌کاره انجام می‌دهد، به‌سادگی کسل می‌شود و پیوسته کارها را به‌تأخیر می‌اندازد.

۲ـ ‎تکانشگری کودکی که از واکنش‌های ناگهانی رنج می‌برد: ‎به‌سختی خودش را کنترل می‌کند و نمی‌تواند مانع رفتارها و پاسخ‌هایش شود‎. ‎‎در پاسخ به رفتارها، بدون فکرکردن عمل می‌کند‎. ‎‎پیش از پایان سؤال و بدون فکر پاسخ از دهانش می‌پرد، بی‌نوبت حرف می‌زند، بدون توجه به پیامدهای ناخوشایندش حرفی را به‌زبان می‌آورد‎. ‎‎میان حرف یا کار دیگران می‌پرد‎. ‎‎پیش از اینکه کامل برایش توضیح بدهند شروع به انجام کارها می‌کند، بی‌دقت است، سرعت را بیشتر از دقت می‌پسندد‎. ‎اهل کار گروهی و همکاری با دیگران نیست، در موقعیت‌های مختلف واکنش‌های آنی نشان می‌دهد، به‌سادگی برآشفته و خشمگین می‌شود، مدیریت احساسات برایش دشوار است، تحمل سرخوردگی و شکست را ندارد‎.

‏۳‏‎ـ ‎بیش فعالی کودکی که بیش‌فعال است: ‎تنظیم مهارت‌های حرکتی برایش دشوار است، انرژی زیادی دارد، زیاد فعالیت می‌کند‎. ‎‎بی‌قرار است، نمی‌تواند بی‌حرکت بماند، ممکن است در حالت نشسته پایش را تاب دهد، روی میز بکوبد و حتی روی دو پایه صندلی به جلو و عقب تاب بخورد‎! ‎در موقعیت‌های نامناسب می‌دود و از سطوح مختلف بالا می‌رود، همیشه در حرکت است‎. ‎‎شرکت‌ در فعالیت‌های آرام و بی‌صدا برایش دشوار است، دوست دارد پرسروصدا و پرهیاهو باشد‎. ‏ممکن است نشانه‌های کمتر فیزیکی بیش‌ فعالی را نشان دهد، مانند پرحرفی؛ یک‌ریز حرف می‌زند درحالی‌که به‌سختی می‌توانید حرف‌هایش را بفهمید، ممکن است بیش‌ازاندازه اجتماعی شود و مثل پروانه در میان اطرافیان از یکی به‌سراغ دیگری برود و در درون احساس بی‌قراری کند.

منبع:سلامت نیوز

مرتبط:

بهترین و بدترین خوراکی‌ها برای کودکان بیش فعال

کودکان بیش‌فعال؛ ثمره افسردگی مادران

نوشته علائم بیش فعالی در همه افراد یکسان است؟ اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

بارداری برای بسیاری از زنان یک لذت بزرگ است اما در عین حال، مادر بودن چالش‌های خود را دارد، افسردگی ناشی از بارداری ممکن است طی بارداری و بعد از زایمان تا حدود یک سال نیز به طول بینجامد.

افسردگی، پس از زایمان یکی از افسردگی‌های شایع مادران است که اگر با بی‌توجهی از کنار آن عبور شود، می‌تواند مشکلات فراوانی را ایجاد کند.

پروین فرج‌زاده دکتری روانشناسی  اظهار کرد: طبق تحقیقات صورت‌گرفته، برخلاف کندی و آرام بودن مادران افسرده از لحاظ ظاهری، کودکان بیش‌فعال و بی‌قرار ثمره این زایمان‌ها است و این برانگیختگی مکانیسم عصبی به‌صورت بیش‌فعالی ظهور پیدا می‌کند، بنابراین  مادران افسرده معمولا کودکانی با روحیه تحریک‌پذیر به‌دنیا می‌آورند.

وی با بیان این‌که افسردگی حین بارداری ممکن است پس از زایمان ادامه پیدا کند و در مواردی تشدید شود، تصریح کرد: برای جلوگیری از انتقال افسردگی به پس از زایمان، حمایت خانواده فرد لازم است، چرا که بی‌خوابی‌های پس از زایمان می‌تواند روند افسردگی مادر را تشدید کند.

این مدرس دانشگاه با اشاره به اینکه ریشه افسردگی حین بارداری ممکن است مربوط به قبل از بارداری باشد، گفت: علایم افسردگی حین بارداری تقریبا مشابه بقیه افسردگی‌ها است ولی با شدت متفاوتی بوده که می‌توان به احساس نارضایتی، بغض، ناامیدی خصوصا زمان صبح‌ و شب‌، زودرنجی، خستگی، تحریک‌پذیری، انرژی نداشتن، کاهش عزت نفس و اعتماد به نفس، احساس گناه، سرزنش خود و دیگران، خودخوری، خشم نسبت به خود، تغییر اشتها گاها حالت تهوع که با  کم‌خوری و هم پرخوری همراه است، اشاره کرد.

فرج‌زاده با بیان اینکه زنان باردار باید بدانند که این افسردگی گذرا است، گفت: پیوستن به گروه‌های حمایتی در جامعه تحت عنوان گروه‌درمانی و کسب تجربیات، روان‌درمانی و در مرحله آخر و در صورت حاد بودن افسردگی درمان دارویی تجویز می‌شود.

وی با اشاره به اینکه ابتلا به افسردگی در حین بارداری می‌تواند به دو  صورت خلق افسرد یا افسردگی اساسی باشد، ادامه داد: تفاوت این دو در میزان شدت علائم است، به طوری‌که در افسردگی خلقی علائم خفیف‌تر بوده و باعث اختلال در عملکرد شغلی اجتماعی بیمار نمی‌شود درحالی‌که افسردگی اساسی علاوه بر شدت علائم باعث اختلال در عملکرد فرد می‌شود.

وی با بیان این‌که انرژی نداشتن پس از بارداری به‌فور در زنان باردار دیده می‌شود، اظهار کرد: مسئله‌ گریبان‌گیر اکثر بانوان باردار، پایین آمدن روحیه پس از زایمان است که به دلیل تغییرات شدید هورمونی و سبک زندگی جدید، برنامه معمول زندگی مادر مختل می‌شود که مراقبت از نوزاد انرژی و توان زیادی را از مادر می‌طلبد و این تغییرات شدید می‌تواند به ابتلاء مادر به افسردگی یا تشدید علائم باقی مانده از دوران بارداری منجر شود.

این مدرس دانشگاه حس مادر خوب نبودن، تلقین بیمار بودن نوزاد از لحاظ جسمانی و ناتوانی در رسیدگی به فرزند پس از زایمان از افکار منفی القایی فرد به خود است.

فرج‌زاده برای هر اختلال روانی سه عامل مسائل زیستی (هورمون‌ها و ژنتیک)، عوامل روان‌شناختی و اجتماعی را موثر دانست و خاطر نشان کرد: یادآوری باورهای اعتقادی برای فرد، تقویت روحیه توکل در وی، قرائت قرآن و رسیدگی به تغذیه از راه‌های گذر از این افسردگی است.

منبع: ایسنا

مرتبط:

راهکارهای تغذیه‌ای برای کاهش بروز بیش‌فعالی

شایع‌ترین علائم بیش فعالی در بزرگسالان

نوشته کودکان بیش‌فعال؛ ثمره افسردگی مادران اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

سولماز رضایی شجاع، روانشناس اظهار داشت: وقتی صحبت از بیش فعالی می‌شود بسیاری از نگاه‌ها متوجه کودکان بی قرار و شلوغ می شود، درحالی که اختلال بیش فعالی در بزرگسالان در ایران ناشناخته است و کمتر کسی از علائم و پیامدهای آن مطلع است به طوری که بزرگسالان درگیر بیش فعالی تصور می کنند که برخی از ناملایمات، نگرانی‌ها، هیجانات و تصمیمات آنها به دلیل مشکلات و دغدغه‌های روزانه است.

وی تصریح کرد: بیش فعالی اگرچه در دوران کودکی بروز پیدا می کند ولی در برخی مواقع به بزرگسالی هم کشیده می‌شود و علائمی چون مشکل توجه و تمرکز، بی نظمی، رفتارهای تکانشی و بدون فکر، بی ثباتی و هیجانی را به همراه دارد که باعث مشکلاتی در زندگی فرد شده و عملکرد او را برای یک زندگی خوب و لذت بخش لازم تحت تأثیر قرار می دهد.

وی با بیان اینکه یکی از علائم بیش فعالی در بزرگسالان نداشتن تمرکز است، افزود: مشکل عدم توجه و تمرکز باعث می شود که فرد بزرگسال، وسایل کوچک مورد نیازش را گم کند و یا وسایلی نظیر کلید، سوئیچ، خودکار، کیف را در مکان های مختلف جا بگذارد و مرتب دنبال وسایل خود می گردند این افراد اغلب نمی توانند روی سخنرانی، صحبت با طرف مقابل و حتی برنامه تلویزیونی تمرکز کنند و در این زمان ها حواسش متوجه موضوع دیگری است. البته این نقص در مقاطعی از زندگی مانند دوران دانشجویی مشکل زا خواهد بود، این افراد در توجه و تمرکز هنگام مطالعه و انجام امور روزمره مشکل دارند، زمانی که مشغول خواندن هستند به رویا فرو می روند، دقایق سپری می شود و آنها هنوز در همان صفحه اول در جا می زنند.

این روانشناس ادامه داد: بی قراری شایعترین علائم بیش فعالی در بزرگسالان است، بی قراری هنگام نشستن و سرپا ایستادن، ضعف در توانایی های ورزشی، دست خط بد، ترجیح دادن به سرپا بودن تا نشسته و هنگامی که مجبور به نشستن هستند احساس بی قراری داشتن و پا یا دست خود را مرتب حرکت دادن از جمله نشانه های حرکتی این اختلال در افراد بالغ است.

رضایی شجاعی اضافه کرد: افرادی که به طور پیوسته درگیر رفتارهای هیجانی و بدون فکر هستند بی شک دچار بیش فعالی در بزرگسالی هستند بدین ترتیب که فرد خیلی ناگهانی، بدون فکر کردن و بررسی عواقب پیامدهای رفتاری، عملی را انجام و یا حرفی را می زند که منجر به رنجش دیگران و پشیمان خود می شود. گاهی این افراد تصمیمات عجولانه ای برای ازدواج و یا طلاق می گیرند و یا عجولانه شغل خود را ترک می کند، استعفا می دهند یا کسب و کار خود را به یکباره و احساسی عوض می کند و اغلب بی محابا رانندگی می کنند.

وی تاکید کرد: بیش فعالان بالغ برای کنترل بی قراری و عصبی بودن اغلب در دو شغل کار می کنند که این روشی برای سازگاری آنها است چراکه در زمان هایی که فعالیتی ندارند، حوصله آنها سر می رود و ممکن است دچار تندخویی شوند به همین دلیل همواره در تلاش هستند تا خود را مشغول نگهدارند اگر چه ممکن است در ظاهر افرادی فعال در شغل به حساب آیند ولی به دلیل زود رنجی، استقلال طلبی، عدم تمرکز و یا ناتوانی در تحمل کارفرما و رئیس خود شغل خود را تغییر دهند این افراد به دلیل عدم پیشرفت در تحصیل زودتر از دیگران و در سنین پایین تر وارد بازار کار می شوند و بیشتر علاقمند هستند به سراغ شغل هایی با فعالیت و حرکت زیاد بروند.

وی با اشاره به اینکه زود رنجی از دیگر علائم بیش فعالی در بزرگسالی است، افزود: افرادی که دچار این اختلال هستند اغلب زود از کوره در می روند و به همان سرعت آرام می شوند، با کوچک‌ترین تحریکی خشمگین شده و واکنش تندی نشان می دهند، خلق و خوی آنها مرتب تغییر پیدا می کند. لحظه ای سر حال و شاداب و لحظه ای غمگین، ناراحت و در خود فرو رفته هستند با بالا رفتن سن، آنها بیشتر خلق افسرده، عصبی و مضطرب را دارند.

روانشناس گفت: بزرگسالانی که دچار بیش فعالی هستند اغلب در نقش پدر و مادر خوب عمل نمی‌کنند آنها چون خود صبور، منظم و قاطع نیستند روش های انظباطی مناسبی هم ندارند این والدین زود از کوره در می روند، فرزندشان را بطور نامناسب تنبیه می کنند، بعد به سرعت پشیمان می شوند و تلاش می کنند رفتار نامناسب خود را جبران کنند که همین امر در تربیت کودک اثر بدی می‌گذارد.

رضایی شجاعی خاطرنشان کرد: تمامی علائم باید به طور پیوسته در رفتار فرد وجود داشته باشد و اگر بزرگسالی در یک مقطع زمانی دچار این رفتارها شده است نباید آن را به بیش فعالی ربط دهد بلکه باید در سایر اختلال ها نظیر اضطراب و استرس پیگیری و درمان کرد.

مرتبط:

شن بازی اضطراب کودکان بیش فعال را کاهش می دهد

۱۰ نکته درمورد کودکان «بیش فعال»

نوشته شایع‌ترین علائم بیش فعالی در بزرگسالان اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.