آموزش پای دوچرخه در شنا

ورزش پای دوچرخه  به حرکتی گفته می شود که با کمک آن شناگر میتواند بصورت عمودی در آب قرار بگیرد در حالیکه قدری از صورتش از آب بیرون باشد. به این ترتیب شناگر قادر خواهد بود که عمل تنفس را انجام بدهد و از فرورفتن کامل بدن خویش به زیر آب جلوگیری کند، ولی در هیچ جهت خاصی هم حرکت نکند.

ورزش پای دوچرخه کسانی که شنا بلد نیستند معمولاً در زمان غرق شدن دست و پا می زنند ولی بخاطر اصولی نبودن حرکات و اضطراب ناشی از ناتوانی در تنفس، این حرکات را نمیتوان پای دوچرخه تلقی کرد. در مقابل، شناگران از روش هایی مانند حرکت نیم دایره ای دست ها و حرکات منظم پاها برای شناور ماندن بصورت عمودی در آب بطور مؤثر استفاده می کنند.

گام اول

ورزش پای دوچرخه برای یادگیری حرکت پای دوچرخه بهتر است نخست تمرین های بر روی خشکی انجام پذیرد. به این صورت که به حالت نشسته بر روی دوچرخه قرار بگیرید، قدری زانو ها را خم و بدنتان را به طرف جلو متمایل کنید. در این هنگام پاها را یکی یکی از زمین بلند و زانو رابه سمت سینه بیاورید و بعد از آن با فشار کف پا، به طرف زمین برگردانید. بخاطر داشته باشید که پاها بطور متناوب این حرکت رااجرا کنند و مسیر حرکت پاها به صورت ۸ باشد به این صورت که پس از بلند کردن پا از زمین و موقع برگشت، قدری پا را به طرف بیرون حرکت دهید تا فاصله ی پاها کمی بیش از عرض شانه باشد.

آموزش شنا پا دوچرخه

گام دوم

ورزش پای دوچرخه پس از تمرین حرکات پا، به تمرین و تکرار روش ساده ی دست در پای دوچرخه بپردازید. دستها را در همان وضعیت قبلی( نشسته بر روی دوچرخه) در مقابل سینه و شکم به آرامی به هم‌دیگر نزدیک کنید و سپس با چرخش مچ از هم‌دیگر دور کنید، مانند این که آب را با کف دستها در مقابل بدن جمع و سپس به دو طرف پخش می کنید. توجه کنید حرکت دستها از محدوده ی سینه شما بیشتر نشود.

یادگیری حرکت پای دوچرخه

گام سوم

ورزش پای دوچرخه تمرین گام نخست را شروع و سپس به آرامی حرکات دستها را به آن اضافه کنید تا بدین گونه حرکت دست و پای هم زمان دوچرخه را در خشکی تمرین و تکرار نمایید.

آموزش تصویری شنا پادوچرخه

گام چهارم

ورزش پای دوچرخه تمرین گام نخست را با قرار گرفتن در قسمت کم عمق به طوری که ارتفاع آب تا زیر چانه شما باشد، تکرار کنید. در این گام تلاش کنید موقع تمرین حرکات پا، بدنتان ضمن حفظ وضعیت نشستن بر روی دوچرخه، بصورت غوطه ور در سطح آب بماند. البته انجام پای دوچرخه تنها کمک خواهد کرد تا سر شما در بالای آب باقی بماند.

گام پنجم

پس از تمرین و تکرار حرکات پا در دوچرخه که در گام چهارم اجرا گردید، این دفعه حرکات دست را هم همراه با پا بطور متناوب به اجرا در آورید تا مهارت پای دوچرخه شما کامل گردد.

گام ششم

برای کسب مهارت بیشتر در اجرای پای دوچرخه، تمرین دیگری را به اجرا در آورید. به این صورت که ابتدا روش غوطه وری لاک پشتی را اجرا کنید و بعد از غوطه وری در آب، دست هایتان را آزاد کنید تا پاها رها شوند. بعد از آن آغاز به انجام حرکات پای دوچرخه کنید درحالی که بالا تنه شما عمود نباشد و در سطح آب غوطه ور باقی مانده باشد.

گام هفتم

پس از این که قدری در زدن پای دوچرخه در این وضعیت مهارت پیدا کردید، با اجرای حرکت دست در دوچرخه که مقابل سینه شما انجام می گیرد، به آرامی سرتان را از آب بلند کنید و ضمن غوطه وری درسطح آب، به اجرای حرکت کامل پای دوچرخه اقدام کنید. بخاطر داشته باشید که مهارت پای دوچرخه به مرور زمان و با انجام تمرین های مستمر و تکرار به ميزان کافی بطور مطلوب به مرحله اجرا در خواهد آمد و شما خواهید توانست با ارامش کامل و به کارگیری نیروی بسیار کمی در سطح آب باقی بمانید.

پادوچرخه در واقع بهترین و کارآمدترین شیوه برای ماندن روی آب است. البته در ابتدا قدری سخت و احتیاج به تمرین زیاد دارد. در اوایل قدری هم آهنگی مشکل می باشد ولی به مرور و تمرین کردن از زدن پای دو چرخه به مدت طولانی و خستگی کم در آب لذت خواهید برد.

مرتبط:

ورزش بتل روپ چیست و چه فوایدی دارد؟

تمرینات ورزشی در خانه فواید بسیاری دارد

ورزش کدام بیماری‌ های خلقی را درمان می‌کند

نوشته ورزش پای دوچرخه شنا و تاثیرش در یادگیری شنا اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

آب درمانی (هیدروپاتی) یعنی درمان امراض به وسیله آب. از زمانی که به یاد می آید، هم قبایل بدوی و هم ملل متمدن آب را برای درمان به کار می گرفتند. حتی حیوانات وحشی و اهلی دریافته اند، زمانی که بیمار می شوند، باید آب بیاشامند.

مصرف صحیح آب نه تنها تندرستی ما را حفظ می کند، بلکه در صورت از دست رفتن تندرستی یا بروز اختلال در آن از طریق پاکسازی مواد زاید از بدن، آن را باز می گرداند.

طبقه بندی آب از نظر درجه حرارت:

۱) آب خنک تر از دمای بدن (۳۷ درجه) اثر برانگیزنده، خنک کننده و محرک دارد.

۲) آب گرم تر از بدن، تقویت کننده، نیرو بخش و قدرت آفرین است.

۳) آبی که داغ است آرامش به وجود می آورد و دردها را مرتفع می سازد، ولی ایجاد خستگی مفرط می نماید.

۴) آبی که اندکی از درجه حرارت بدن پایین تر است، یعنی آب ولرم (۲۷ تا ۳۲ درجه) یا آب نه سرد و نه گرم (۳۲ تا ۳۵ درجه) همیشه سودمند است و برای مصارف عمومی مناسب است.

چار چوب نظری آب درمانی

نظریه اساسی و اصول هیدروپاتی را می توان به قرار زیر تشریح کرد:

ناخالصی های بدن، علت تمام بیماری هاست.

درد، آوای طبیعت است که به مغز هشدار می دهد که پناهگاه عضو، مورد تهاجم دشمن قرار گرفته است و برای دفع میهمان ناخوانده یاری می طلبد.

داروهای شیمیایی زهرآگین در چنین مواردی صرفا بیماری را کنترل می کنند، ولی نمی توانند علت را مرتفع سازند. این داروها متعاقبا صدمات شدید تری عارض می کنند.

طبیعت درمان دهنده بزرگی است. بنابراین تمهیدات ما در گرو همکاری با طبیعت، در پاکسازی زواید از طریق مصرف داخلی و خارجی آب است که سالم ترین، مطمئن ترین و بی آزارترین پاک کننده است.

بدن انسان سالم بیش از ۶۰ درصد آب دارد که درجه حرارت آن ۳۷ درجه سانتی گراد است.

بدن روزانه مقداری آب از طریق پوست، شش ها، کلیه ها و روده ها دفع می کند و برای اینکه در تندرستی باقی بماند، باید مقداری آب خالص را از راه غذا و آشامیدنی به بدن برسانیم.

برای آنکه تندرستی را حفظ کنیم، همیشه باید غریزه طبیعی را به منزله راهنما قرار دهیم.

علت اولیه تمام بیماری ها، باقی ماندن مواد مرضی در سیستم بدنی است. باکتری ها ازاین مواد زاید تغذیه می کنند. هیچ گونه باکتری در خون خالص اکسیژن دار و در مکانی که این مواد زاید یافت نمی شوند، نمی تواند رشد کند.

بیماری های مزمن در اثر تجمع این مواد مرضی در بعضی از مناطق بدن که بنا به دلایلی ضعیف تر از بقیه اعضا در دفع مواد زاید است، مانند ریه، کبد یا کلیه به وجود می آیند که این مواد زاید سبب تضعیف و تخریب عضو گرفتار می شوند.

تمهیدات ما در علاج بیماری حاد یا مزمن باید کمک به طبیعت در خروج این مواد زاید از بدن باشد که عملکرد اعضا را مختل می کند و این کار نباید با سموم یا تزریق مواد بیگانه در سیستم باشد که حالت بیماری را مشکل تر می سازد، پس آنگاه طبیعت با ناخالصی ها می ستیزد و موادی که برای بدن لازم نیست از بدن دفع می کند.

* ما به وسیله ی آب می توانیم …

۱) هضم غذا را در بدن خود بهبود بخشیم.

۲) اجابت مزاج خود را فعال سازیم.

۳) جریان ادرار را منظم کنیم.

۴) پوست را پاک کنیم و منافذ را برای تعریق باز نگه داریم.

۵) تعریق را کم کنیم، وقتی که بیشتر از حد باشد.

۶) خواب طبیعی و سالم داشته باشیم.

۷) درجه حرارت را به هنگام تب کم کنیم.

۸) درجه حرارت را در شرایط لرز زیاد کنیم.

۹) جریان خون را تسریع نماییم.

۱۰) التهاب و احتقان را در هر جای بدن کاهش دهیم.

۱۱) از چرکی شدن هر قسمت ملتهب جلوگیری کنیم.

۱۲) در هنگام بیماری تشنگی را مرتفع سازیم.

۱۳) تمام ضایعات از قبیل زخم، بریدگی، سقوط، شکستگی ها، سوختگی ها و … را ترمیم کنیم.

۱۴) درد را به شیوه ای طبیعی، بدون داشتن اثرات ناگوار شایع داروهای سمی آرام کنیم.

۱۵) به طبیعت در ریشه کن ساختن ناخالصی ها، سموم و … از بدن کمک برسانیم.

۱۶) آسیب های کبد، یرقان، سنگ صفرا، یبوست، قولنج، کهیر، چاقی و بیماری های تحلیل برنده را شفا بخشیم.

۱۷) اختلال در آشامیدن، تپش قلب، روماتیسم، نقرس، ضعف جنسی و … را بهبود نماییم.

۱۸) بیماری هایی از قبیل گال، کورک و دمل، کیست سرطان، زخم های خورنده، خنازیر، لوپوس، سل، جذام و … را التیام دهیم.

۱۹) از افراد ضعیف و خسته مراقبت کنیم و آنها را با طراوت و سرپا نگه داریم.

موارد احتیاط در آب درمانی

آب های خنک تر را برای مدت زمان کوتاه تری باید به کار برد.
وقتی که بدن خشک می شود، نباید آب سرد را به مصرف داخلی رساند.
در کم خونی ها، درجه حرارت پایین، سیانوز و در خلال عادات ماهانه در افراد حساس، آب درمانی توصیه نمی شود.
آب گرم را نباید در افراد ناتوان که احساس کوفتگی می کنند، یا مستعد غش و ضعف هستند، یا آنهایی که مستعد گرمازدگی می باشند و یا در سکته به مصارف داخلی و خارجی بدن رساند.
آب ولرم، نه سرد و نه گرم، در درمان اغلب بیماری ها موثر است، به شرط آنکه توسط پزشکی مجرب در زمینه ی آب درمانی تجویز شده باشد.
آب دارای مواد معدنی اولیه و ناخالصی یا آغشته به رادیوم و … را نباید برای مصارف آشامیدنی به کار برد.

مرتبط:

واترپلو یکی از ورزش های آبی و گروهی است

  دوچرخه سواری کوهستان – یه ورزش هیجان انگیز

ورزش مناسب کودکان در سنین مختلف + باید و نبایدها

نوشته آب درمانی (هیدروپاتی) یعنی درمان امراض به وسیله آب اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.