در این مطلب قصد داریم تا شما را با مهم ترین روش های مخرب و رایجی که در ارتباط با نوجوان نتیجه بخش نیستند، بیشتر آشنا کنیم.

در پایان می توانید از طریق انجام خودارزیابی به این سوال پاسخ دهد که:

من از روش های تخریبی ارتباط با نوجوان تا چه حد استفاده می کنم؟

و چگونه می توانم آن ها را اصلاح کنم؟ “.

۱٫ تشویق مداوم و بی دلیل

اگر از جمله والدینی هستید که دایما فرزندتان را مورد تشویق و توجه قرار می دهید و بدون در نظر گرفتن رفتارهای او، بازخوردهای مثبت زیادی ارایه می دهید به این امید که عزت نفس و اعتماد به نفسش مخدوش نشود، باید بدانید که شیوه ی نادرستی را انتخاب کرده اید.

شیوه ی جایگزین در نحوه ی رفتار با نوجوان آن است که سعی کنید ابتدا او را به صورت مداوم به خاطر رفتارهای مطلوبش مورد تحسین و ستایش قرار دهید و سپس در مواجهه با رفتارهای نامطلوب، او را از توجه و تحسینی که ارائه می کردید محروم سازید.

در این صورت فرزندتان درخواهد یافت که هر رفتاری نتیجه ی مثبت را به همراه نخواهد داشت و در نتیجه برای دریافت توجه و تشویق شما سنجیده تر رفتار خواهد کرد.

۲٫ اصرار و پافشاری مدام

اصرار و پافشاری بیجا می تواند جایگاه شما به عنوان یک والد را مخدوش کند و شما را به عنوان یک تذکر دهنده و یا ناظم تنزل دهد.

تمرین کنید تا به عقاید نوجوان تان به عنوان یک انسان احترام بگذارید تا او نیز حرمت شما را حفظ کند.

به این منظور برای هر اشتباه کوچکی جایگاه والدگری خود را برای جدل با او خدشه دار نکنید. از تذکرهای کوتاه و تاثیرگذار استفاده کنید و قاطعیت و اصرار خود را برای مسائلی که از اهمیت ویژه ای برخوردار هستند هزینه کنید.

۳٫ نظارت مستقیم و مداوم

نظارت دایم می تواند احساسی از تحت کنترل بودن ایجاد کند که برای هیچکس خوشایند نیست.

بهتر است نظارت دورادور خود بر روابط عاطفی، اجتماعی و مجازی او را تداوم دهید تا چنانچه با مشکلی مواجه شد بتوانید به موقع او را راهنمایی کنید ولی از نظارت مستقیم و اعمال کنترل دوری کنید.

۴٫ پیشگویی و سرزنش

موقعیتی را تصور کنید که فرزندتان شروع به صحبت در مورد ارتباط دوستانه اش با نوجوان می کند و دردسرهایی که با آن ها مواجه شده است را تعریف می کند.

لزومی ندارد در آن لحظات شروع کنید به پیش بینی هایی که از این رابطه کرده بودید، اینکه این رابطه از اول اشتباه بوده است و…

در چنین موقعیتی مهم ترین رفتار آن است که پذیرش داشته باشید.

پذیرش یعنی اینکه آرامش خود را در مواجه شدن با برخی اتفاق های فرزندتان بالا ببرید.

نوجوانی که با مسئله ای روبرو شده است، خود به اندازه کافی دچار استرس و تنش است.

بنابراین بهتر است شما با آرامش رفتار کنید و وضعیت روانی فرزندتان را بیشتر دچار تنش نکنید.

به عبارت دیگر لازم است تا جو حمایتی خانواده را به گونه ای پیش ببرید که فرزندتان به خانواده اعتماد کند.

به قدری پذیرش داشته باشید که نوجوان تان بتواند اتفاق های عجیبی که برایش افتاده را با شما در میان بگذارد و شما را به عنوان اولین حریم امن خود در نظر داشته باشد.

۵٫ صحبت در زمان و مکان نامناسب به منظور ارتباط با نوجوان

در صورتی که فرزندتان رفتار نامناسبی را بروز می دهد و یا شما را ناراحت و پریشان کرده است، صحبت کردن در شرایطی که هر دوی شما خسته و آشفته هستید، موقع غذا خوردن، در حین دیدن فیلم و.. به هیچ وجه کارساز نیست.

زمان و مکانی را انتخاب کنید که می توانید با او بی سر و صدا صحبت کنید.

این مکان باید جایی باشد که صحبت تان قطع نشود. هنگامی که هر دوی شما و به ویژه فرزندتان آرام هستید، با او مکالمه ای مثبت را شکل دهید و احساسات خود را بیان کنید.

در این مکالمه می بایست کاملاروشن و واضح باشد که شما از چه چیز ناراحت هستید و چه انتظار جدیدی دارید. در غیر این صورت مکالمه تان به سوی دعوا، تنش و یا گله و شکایت می رود و بی ثمر خواهد بود.

۶٫ غر زدن و قانون گذاری در ارتباط با نوجوان منفی می باشد.

اگر عادت دارید تا در ارتباط با نوجوان دایما در موارد زیر شکایت کنید:

غر بزنید و از تمیز نبودن اتاق،
نامرتب بودن وسایل،
پخش و پلا بودن لباس ها روی مبل ها ،
سر و صدا
لازم است بدانید که مهم ترین عامل ایجاد مشکل خود شما هستید و نه فرزندتان.

بسیاری از والدین با این شکایت مواجه اند که:

فرزند نوجوانم کفشش رو در نمیاره، شوت میکنه.
لباس را روی جالباسی نمیزاره بلکه اون رو پرت میکنه.
از کنار خواهر یا برادرش رد میشه در حالیکه او را اذیت می کند،پ.
در مدرسه دوستانش را اذیت می کند،
دایما با خواهر و برادرش درگیره و باعث آزار و اذیت همه شده”.
در چنین شرایطی نوجوان تان هیچ مشکلی ندارد بلکه نیازمند شور و نشاط و فعالیت است.

مهم ترین کار این است که برای او فضایی را ایجاد کنید تا بتواند آزادانه و به دور از تهیدید و مشاجره، فعالیت کند و انرژی اش را تخلیه کند.

مثلا می تواند در خانه بازی ای را ترتیب دهید و همه در آن مشارکت کنید.

اگر پدر خانواده یک لیوان آب می خواهد می تواند به جای انکه به نوجوان بگوید ” برام آب بیار” لیوان یک بار مصرف را روی هوا برای او بیندازد تا او هم روی هوا لیوان را گرفته و آب بیاورد.

از طریق ایجاد شور و نشاط در خانه می توانید از انرژی تخلیه نشده ی نوجوان استفاده ی مثبت ببرید و مشکلات رفتاری کمتری را مشاهده کنید.

از این نکته غافل نشوید که توجه به ارزش ها، استعدادها و توانایی های نوجوان، توجه به ویژگی های مثبت و مفیدش و ارزش و بها دادن به آن ها نیز بسیاری از نیازهای روحی فرزندتان را ارضا می کند.

همه ی افراد و به ویژه نوجوانان بسیار تحت تأثیر توجه مثبت اطرافیان و به ویژه والدین خود قرار می گیرند و در نظر گرفتن آن می تواند روابط تان را متحول کند.

۷٫ تصمیم گرفتن به جای نوجوان

درست است که در دوران کودکی شما اولین و مهم ترین بخش زندگی فرزند خود هستید.

او برای هر چیزی از جمله غذا خوردن ، لباس پوشیدن و حتی حرف زدن به شما وابسته بوده است.اما امروز او فقط به تصمیمات خود اهمیت می دهد و نظر شما برایش مهم نیست.

اگرچه این وضعیت در ابتدا سخت به نظر می رسد اما بخشی از مراحل رشدی فرزندتان است. بهتر است میل به استقلال خواهی را در او بپذیرید و به خواسته ها، علایق و تصمیمات او احترام بگذارید.

شما بیش از هر چیز نیازمند آن هستید تا با خود و فرزندتان صادق و مهربان باشید.

در این وضعیت می توانید در مورد موضوعات مختلف با هم صحبت کنید و تصمیم گیرنده ی نهایی فرزندتان خواهد بود.

مرتبط:

موقعیت‌هایی که والدین باعث صدمه زدن به بچه‌ها می‌شوند

نوشته شیوه هایی که در ارتباط با نوجوان موثر نیست! اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.