خدمتگزاران مردم(مسئولان) با اتکا به سیستم بازخورد آموزش و پرورش به بازگشایی مدارس اهتمام ورزیدند که بدون ناراحتی و در توصیف باید بگویم، در این چند روز بسیار دل‌نگران شاهد دانش‌آموزانی بودم که بدون ماسک در خیابان‌های شهر به کرات دیده می‌شدند و انگار که هیچوقت هیچ ویروسی در این یکی دو سال اخیر در جامعه نبوده که آمارهای ابتلای دانش‌آموزان به کرونا و تعطیلی کلاس‌ها به روایت دکتر سیامک محبی معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی قم و درخواست مخاطبان این رسانه دلیلی شد تا قلم برای اندکی درنگ به پا خیزد.

البته این که در کشورهای دیگر روند آموزشی پس از تولد کرونا چگونه بوده و با چه پروتکل‌هایی به چرخه خود بازگشتند را اصلا مرور نمی‌کنیم چون قابل توصیف نیست و ما هیچ چیزمان شبیه آنها نیست نه ادعاها و عملکردمان و نه دینمان و نه سبک زندگیمان تا آنجا که حتی هیچگاه مثل فرزندان برخی از خدمتگزاران رنگ و بوی فضاهای آموزشی کشورهای دیگر را نخواهیم دید. شاید اگر شبیه بعضی حتی بورسیه هم شویم تمایلی برای حضور در دیگر کشورها نداشته باشیم و والدین‌مان توصیه نکنند. چون معتقدیم ایران برای رسیدن به قله‌های موفقیت کافی است.علی الحال هرچقدر کف نفس به خرج دهیم و در مورد نحوه تصمیم‌گیری‌ها تفال خیر بزنیم تا امیدوار باشیم در نهایت وقتی نگرش و اخلاق خدمتگزاران را نسبت به تکنولوژی روز و اسلام ناب محمدی بررسی می‌کنیم این احتمال می‌رود که ما با این سبک تفکرات هیچگاه به صورت جمعی به حظ مطلوب از یک ماهیت دینی _ اسلامی و روال زندگی عادی نرسیم چون عادی بودن به معنای برگشت‌پذیر بودن نیست.

۱_ عادی شدن در هویت ما یعنی همراه با تکنولوژی و به دور از منفعت‌خواهی شخصی حرکت کنیم. که در این میان باید به این درک برسیم تا آموزش‌ها علنی نشد آموزش‌های مخفی و چگونگی رفتار معلم‌ها و نحوه پاسخدهی آن‌ها و سطح تعاملشان با دانش‌آموزان مشخص نشد که هرچند آموزش‌های علنی بهتر از آموزش‌های مخفی است اما اصرار آموزش و پرورش صرفا بر آموزش حضوری است نه نکات عمیق دیگر.

۲_ موضوع دیگر این که درست است بازگشایی مدارس در ستاد ملی کرونا تصویب شده است اما تا هیچ مطلوبی در ذهن نباشد ذره‌ای رشد اتفاق نخواهد افتاد و این به سادگی درست نخواهد شد ولو اینکه یکباره مدارس را بدون هیچ پژوهش و اندیشه‌ای و تزریق واکسن همگانی باز کنند و در کمپلکس‌هایی، خودشان از درست بودن تصمیم خودشان صحبت کنند ولی در نهایت شاهد ادامه روند ابتلا به کرونا، علائم شبه سرماخوردگی در کودکان و ادامه روند آسیب‌های اجتماعی و.. باشیم.

۳_ البته که تا جامعه رویا نداشته باشد در جامعه تغییراتی رخ نخواهد داد ولو صرفا به صورت کلیشه و طی دو قرن موضوع انشاء همه فرزندان جامعه طبق روال قدیم و آموزش‌های حتما حضوری این باشد که در آینده می‌خواهید چه شغلی داشته باشید؟ معلم، خلبان، پزشک یا مهندس و در نهایت بواسطه امتحان و کنکور افراد همچون کالا دسته‌بندی، بسته‌بندی و توزیع شوند.

۴_ البته این نکته حائز اهمیت است که تا به جای اینکه ۱۰ شبکه بی‌ربط با هم داشته باشیم و به جای این شوهای بی‌مزه که کارشناس برنامه حتی گاهی نمی‌تواند صحبت کند و حتی صحبت‌هایی که از شبکات پخش می‌شود نامرتبط و ناهمسو هستند؛ برنامه‌های آموزشی قوی و همراه با برنامه‌ریزی کلان اجتماعی نداشته باشیم همچنان شبکه‌ها در یک فاجعه بی‌برنامگی به سر می‌برند و ۴۰ درصد که هیچ حتی ممکن است تعداد منصرف شدگان از تحصیل بیشتر و بیشتر هم بشوند چون ظاهرا هیچ پژوهشی در مورد عملکرد معلمان و نحوه تدریسشان در این ایام کرونا نبوده است که اگر بود تا این اندازه روی عدم یادگیری و عدم پیشرفت سواد دانش‌آموزان مانور داده نمی‌شد. و من معتقدم مغز انسان قطعا قوی‌تر از مغز یک طوطی و یا یک سگ و دیگر حیوانات است و انسان آموزش‌پذیر است.

در واقع اگر آموزش مفید و کامل باشد خواه از دور و خواه از نزدیک دانش‌آموز آن را با میل و رغبت نوش و گوش می‌کند و می‌آموزد نه اینکه برای درک یک مفهوم بارها به معلم پیام دهیم و در نهایت معلم بگوید چون در فضای مجازی تخته و گچ و وایت‌بورد ندارم نمی‌توانم توضیح دهم هرچند کاغذ و قلم و گوشی همچنان به لطف خداوند وجود دارد و در نهایت بگوید فضای مجازی آسیب‌زننده است و بچه‌ها مفاهیمی که نباید را یاد می‌گیرند. در واقع اصلا بچه‌ها تا قبل از اینکه ما این مسائل را یادآورشویم و یا درس چوپان دروغگو را بگوییم خودشان به خودی خود دروغگویی و بدی و آسیب را نمی‌دانند و بلد نیستند که اگر محتوای مطالب آموزشی جذابیت داشته باشد قاعدتا به اندازه همان مفاهیم به قول معلمان مبتذل، برای دانش‌آموزان و از همان فضای مجازی مزخرف تاثیرگذار خواهد بود چرا که اهمیت رسانه بر هیچ شخص عاقلی مخفی نیست.

۵_ دنیا عامل فریب و لهو و لعب است و معاد چشم انتظار همه ماست که گریزی از آن نیست که قطعا برای همه ما خصوصا مسئولان و خادمان جامعه جذاب خواهد بود و قصد نداریم در مثال غش کنیم ولی بد نیست کمی در مورد افت تحصیلی پنهان صحبت کنیم. همان که خدمتگزاران ما صرفا در کلام از خانواده‌های بی‌بضاعت و کم‌برخوردار صحبت می‌کنند ولی از مردم حقوقی چندبرابر حقوق یک کارگر یا کارمند زحمتکش یا حقوق قانون کار می‌گیرند کهتا حرص و طمع کم و معتدل نشود و افراد قائل به مبحث عدالت نباشند، به خود اجازه نمی‌دهند ساعت‌ها وقت خود را به طور مثال صرفا صرف نشستن در صندلی‌های مجلس کنند و در نهایت از مردم مظلوم کشورشان حقوقی فراحقوق‌ها دریافت کنند.

بلکه خود را به معنای حقیقی خدمتگزار می‌دانند و در تصمیم‌گیری‌ها ابتدا لایحه‌ها را توسط کارگروه‌های کارشناسی بررسی می‌کنند و سپس به صحن مجلس می‌آورند و با بحثی مختصر آن را نه البته بر اساس سلیقه و نگاه‌های قومی قبیله‌ای بلکه براساس بایدها، ملزومات، ضرورت‌ها و کاملا شفاف تصویب می‌کنند چرا که جامعه ظهور برای حضرت صاحب الامر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) جامعه‌ایست که همه از عدالت یکسان برخوردارند و همه موظف به انجام وظیفه ولو با قابلیت‌های ذهنی و یدی در فضاهای مختلف هستند و این یعنی به معنای آمادگی برای ظهور دست یافتن و برای ظهور آماده شدن نه اینکه مخالف امیال حضرت حرکت کنیم و منتظر باشیم تا ایشان خودشان بیایند و دانه به دانه و فرد به فرد مجاب کنند تا جامعه اصلاح شود.

چرا که دستورات از قبل مشخص است و منظومه انسانی ملزم به اجرا هستیم نه اینکه تازه به ایجاد طبقات انسانی اصرار بورزیم و این نوع رفتار اصلا با منش میهمان‌نوازی مغایر است که میهمان خودشان بیایند خانه را رفت وروب و گندزدایی کنند هرچد هدایت هیچگاه انقطاع ندارد.

۶_ این نکته نیز در مورد آموزش و پرورش مهم است که تا مشخص نشود آیا اصلا برای مسئولان اصلی تصمیم گیرنده کشور تاثیر برنامه‌های مختلف بر وضعیت تحصیلی بچه‌ها که در آینده هم نان خواهد شد هم آب و هم غذا، مهم است یا خیر، هیچگاه کار جدی در مورد امور آموزشی صورت نخواهد گرفت و وقتی ما مسلمانان می‌دانیم اساس و هدف خلقت معرفت است کاش رئیس جمهور محترم و دیگر زیرمجموعه‌های خدمتگزارمردم این سوال را از خود می‌پرسیدند چقدر عملکردهای ناصحیح و نادرست ما مربوط به جنبه نداستن است نه عمل کردن.

۷_ بنابراین تا به جایی نرسیم که بخواهیم اول فکر کنیم و بعد تغییر اصولی را در پیش بگیریم همچنان جامه از حالت بدوی بودن خارج نخواهد شد و رادیو و تلویزیون در دنیای دیگری زندگی خواهند کرد و نمی‌دانیم آینده چه تعریفی دارد، حقوق اجتماعی چیست، جامعه امروزی چیست و حقوق دانش‌آموزی چیست چرا که تمام گنگی‌های موجود در جامعه از آموزش‌ها نشات می‌گیرد خواه رفتاری، خواه کلامی، خواه نمایشی و خواه صرفا در حد شعار. چرا که سیطره زمانه سبب می‌شود همه با داشتن یک موبایل ادعای فهمیدن و باصطلاح دانایی داشته باشند و فکر کنند که هرچند در جریان تولید مهارت ندارند اما در جریان انتقال اطلاعات ناقص سهیم هستند و زیاد می‌دانند در حالی که سیستم آموزشی عاری از حداقل برنامه‌های آموزشی حتی در بحث اموزش فضای مجازی به معلمان است که هیچگاه نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم تا در سال‌های تحصیلی و بواسطه اطلاعات ماحصل و دریافتی از آموزش و پرورش خواه به صورت حضوری، خواه غیرحضوری به جز در حوزه رانت، احتکار و خرید بسته‌های تقلب؛ انسان‌های نسبتا معتدل، اقتصاد سالم و اجتماع و فرهنگ تمیز را داشته باشیم.

هدی سادات چاوشی

منبع: ایسنا

مرتبط:

آموزش کارآفرینی به نوجوانان چه مزایایی دارد؟

فرهاد کریمی در گفت و گو با خبرنگاران با اشاره به مطالعات انجام شده در خصوص آموزش مجازی اظهار کرد: ماهیت تعلیم و تربیت مبتنی بر فرآیندی تعاملی و دو سویه از سوی معلم و دانش آموز است.
وی با بیان اینکه این تعامل باید زنده و برخط باشد ادامه داد: تا مادامی که این تعامل در فرآیند آموزش نباشد، اصولا تعلیم و تربیت شکل نمی‌گیرد و از همین رو است که آموزش از راه دور فاقد کارایی لازم و موثر است.

وی با بیان اینکه آموزش از راه دور برای الگودهی و تربیت طراحی نشده افزود: “آموزش” تنها بخشی از فعالیت و ماموریت آموزش و پرورش است و بخش قابل توجهی از آموزش در تعاملات زنده و حضوری بین معلم و دانش آموز و حضور بچه ها در فضای کلاس درس و مدرسه شکل می گیرد لذا اگر دانش آموز در فرآیند آموزش این تعامل را نداشته باشد در حقیقت رشدی هم صورت نمی گیرد.

دکتر کریمی با اذعان به اینکه تجربه کمتر از دو سال مواجه با کرونا و آموزش ها در آموزش و پرورش نشان داد که آموزش مجازی کیفیت لازم را ندارد گفت: متاسفانه دانش آموزان در این مدت به دلیل عدم حضور در فضای کلاس درس و فقدان آموزش حضوری آسیب دیده اند.

تعطیلی ها و فرصت سوزی با ۵۳ هفته آموزشی مفید
رئیس پژوهشگاه آموزش و پرورش خاطرنشان کرد: مطالعات انجام شده گویای این است که دانش آموزان در دوران کرونا دچار آسیب‌های فردی و بین فردی شدند.

وی در پاسخ به پرسش در خصوص آموزش های مجازی و اثرات آن بر آینده دانش آموزان به تجربه آموزش مجازی در کرونا اشاره و خاطرنشان کرد: تجربه آموزش در این دوره نشان داد که آموزش مجازی نمی تواند جای آموزش حضوری و کلاس درس را بگیرد.

نماینده وزیر آموزش و پرورش با اشاره به ۱۹ ماه درگیری کشور با همه گیری کروناویروس اضافه کرد: جدای از این کشور ما بشترین تعطیلی را در دوران کرونا داشته و متاسفانه ما در این مدت فرصت ۵۳ هفته آموزشی مفید را از دست دادیم.

نماینده وزیر آموزش و پرورش و معین استان سمنان در بازگشایی مدارس با بیان اینکه ما از سر ناچاری به آموزش مجازی روی اوردیم گفت: آموزش مجازی دارای اثرگذاری بسیار پایینی است و تنها در شرایطی که به دلیل فقدان شرایط امکان برپایی کلاس های حضوری نیست توجیه دارد.

وی اضافه کرد: مطالعات انجام شده نشان می دهد که آموزش مجازی تنها ۳۰ تا ۴۰ درصد از ظرفیت‌های آموزش حضوری را دارد

رئیس پژوهشگاه آموزش و پرورش دور شدن دانش آموز از کلاس درس را به زیان دانش اموزان و کشور دانست افزود: این دوری در درازمدت بر برخی شاخص‌های کلان اقتصادی نظیر تولیدناخالص ملی نیز تاثیر می گذارد.

افزایش سه برابری احتمال ترک تحصیل در نتیجه دوری از کلاس‌ درس

کریمی تصریح کرد: مطالعات نشان می دهد که اگر دانش آموز ۵ تا ۷ ماه از کلاس درس عقب بماند احتمال ترک تحصیل در وی تا سه برابر افزایش می‌یابد.

وی ادامه داد: مطالعات علمی انجام شده نشان می دهد در چنین شرایطی ،آن دانش آموز متاثر از این ترک تحصیل احتمالی، ۴۰درصد درآمد اقتصادی خود را تا ۲۰ سال آینده از دست می‌دهد.

رئیس پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش افت تحصیلی ناشی از مجازی شدن آموزش ها و عدم برپایی حضوری کلاس ها را خسرانی برای کشور ارزیابی و با اشاره به جایگاه مهم آموزش و پرورش در جهان تصریح کرد: کشورهایی که امروز دارای درآمد ناخالص ملی و درآمد اقتصادی پایینی هستند، کشورهایی هستند که آموزش و پرورش در آنها نقش و جایگاه چندانی نداشته است.

وی با اشاره به لزوم زمینه سازی برای برپایی حضوری کلاس ها گفت: آموزش مجازی دارای دو کارکرد سوء جدی است نخست به عدم رشد اجتماعی در دانش آموز منجر می شود و دوم فرهنگ ما با آموزش مجازی سازگاری لازم را ندارد برای همین دانش آموز ما ممکن است حین کلاس مجازی یک باره سر از سایت ها و کانال های دیگری در بیاورد.

کریمی با بیان اینکه ما نتوانسته ایم دانش آموزانی خودتنظیم بار بیاوریم گفت: وقتی دانش آموزی خودتنظیم نیست آن دانش آموز از عهده آموزش برنمی آید.متاسفانه مطالعات ما نشان می دهد که ما نتوانسته ایم دانش آموزانی خودتنظیم بار بیاوریم.

وی با اشاره به نقش مهم آموزش و پرورش در دوره پیش دبستانی گفت: تحول آموزشی باید از دوره پیش دبستانی آغاز شود و مطالعات علمی انجام شده نشان داده که آن دسته از کودکان و نوجوانان که دوره پیش دبستانی را طی کرده اند میانگین نمرات آزمون‌های بین المللی  آنان در دوران تحصیل ۵۰ تا ۶۰ نمره بیشتر از آنهاست که این دوره را نگذرانده اند.

آینده دانش آموزان و اثرات سوء نایادگیری‌های دوران کرونا

این نماینده وزیر با اشاره به تغییر رویکرد آموزش و پرورش به حوزه آموزش در سال تحصیلی جدید گفت: ما در آموزش و پرورش بر اجرای دقیق مقررات تاکید داشتیم اما در سال تحصیلی ۴۰۰-۴۰۱ به دنبال بازگشایی آرام و تدریجی و اقتضایی کلاس ها و در پی یک مقررات سیال هستیم.

معین استان سمنان در بازگشایی مدارس از سلامت به عنوان اولویت اول آموزش و پرورش در بازگشایی مدارس نام برد و اظهار کرد: ما در این شرایط خاص، در گام بعدی به کیفیت آموزش و ارتقا آن می اندیشیم.

وی با اشاره به اثرات درازمدت عدم برپایی کلاس ها در دوران کرونا افزود: چه بسا نایادگیری‌های ناشی از عدم برپایی حضوری کلاس ۱۰ تا ۲۰ آینده اثرات خود را بر اقتصاد نیز نشان دهد.

وی ادامه داد: مطالعات نشان می دهد که اگر آموزش و پرورش و یادگیری اتفاق بیفتد، اثرات آن را بعدتر به انحا مختلف و از جمله اثر آن را در شاخص های مختلف خواهیم دید.

منبع: ایسنا

مرتبط:

سخه جدید «شاد» رونمایی شد/آموزش مجازی تا کی ادامه دارد؟

همه گیری کرونا حالا دو سال است آموزش را با چالش جدی مواجه کرده و مدارس از نیمه سال تحصیلی ۹۹-۹۸ و تمام سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ به‌صورت غیرحضوری و با شرایطی متفاوت به کار خود ادامه دادند تا باوجود همه موانع و مشکلات، آموزش در این دوران تعطیل نشود.

آموزش مجازی راهکاری بود که به‌یک‌باره باوجود همه کمبودها و معایبی که داشت جایگزین آموزش حضوری شد، تا زمانی که واکسیناسیون کرونا در دنیا آغاز شد و برخی از کشورهای جهان، ازجمله کشورهای همسایه شروع به بازگشایی مدارس و ازسرگیری آموزش حضوری کردند.

با شروع واکسیناسیون فرهنگیان در ایران زمزمه‌های بازگشایی دوباره مدارس و آموزش حضوری به راه افتاد، اما همه‌چیز آن‌طور که پیش‌بینی می‌شد پیش نرفت و با شیوع بالای بیماری در کشور و واکسینه نشدن بخش زیادی از جمعیت، بحث بر سر ادامه آموزش مجازی، آموزش حضوری و یا آموزش ترکیبی به‌صورت حضوری و مجازی به موضوع داغی در این روزها تبدیل شد.

به نظر می‌رسد سال تحصیلی جدید به‌صورت مجازی آغاز شود و آن‌گونه که حجت‌الله غلامی- ستاد استانی مقابله با کرونا در اصفهان گفت: با شرایط فعلی و تا زمانی که وضعیت بهتر و الزامات شرایط ترکیبی مهیا شود، بازگشایی مدارس به شکل مجازی خواهد بود.

چه آموزش به‌صورت حضوری آغاز شود و چه مجازی، در هر دو صورت از دغدغه‌ها و نگرانی‌های والدینی کم نمی‌کند که از یک‌سو نگران سلامتی فرزندانشان هستند و از سوی دیگر تجربه سخت آموزش حضوری و دغدغه یادگیری فرزندانشان را دارند.

بزرگمهر گلشن-کارشناس ارشد مشاوره ناحیه شش آموزش‌وپرورش اصفهان در گفت‌وگویی، با اشاره به اینکه وقتی مدارس برای اولین بار به دلیل شیوع کرونا تعطیل شد، سردرگمی زیادی وجود داشت، می‌گوید: انتقال یادگیری و آموزش از کلاس درس به خانه، ارزش‌ها و انتظارات متفاوتی را به دنبال داشت. معلمان نگران دانش‌آموزانی بودند که به‌صورت آنلاین ارتباط برقرار نمی‌کردند و به دنبال جوابی برای چرایی آن بودند. در آن‌سو بسیاری از والدین تحت‌فشار قرار گرفتند. همه افراد اعم از معلم، دانش‌آموز و والدین فن‌آوری مشارکت در آموزش آنلاین را نداشتند یا والدین چند فرزندی نمی‌توانستند هم‌زمان همه فرزندانشان را تحت نظر داشته باشند. برخی از والدین هم مشغول کار تمام‌وقت بودند و نمی‌توانستند وقت خود را به مدرسه اختصاص دهند.

والدین معلم نیستند

وی بابیان اینکه معلمان مطمئن نبودند که چقدر به خانواده‌ها فشار بیاورند، چراکه از شرایط همه خانواده‌ها  اطلاع نداشتند، می‌افزاید: در این شرایط والدین در نقش معلم قرار گرفتند و برانگیختن انگیزه و حمایت از فرزندانشان به همان اندازه که معلمان می‌توانستند ایجاد کنند برایشان مشکل بود، والدین معلم نیستند و این احساس رایجی در میان والدین بود.

گلشن با اشاره به اینکه نفوذ مدرسه به فضای خانه باعث ایجاد تنش شد، ادامه می‌دهد: محو شدن مرزها باعث شد برخی از والدین برای حفظ آرامش خانواده به‌طور کامل از تحصیل صرف‌نظر کنند! وقتی خانه و مدرسه یکی شد، دانش‌آموزان حواسشان به تلویزیون، بازی‌های موبایل و دیگر کارهایی که از انجام آن‌ها در خانه لذت می‌بردند بود. حفظ تمرکز و انگیزه کار سختی بود. برخی از کودکان نمی‌توانستند معلم خود را به‌صورت آنلاین ببینند. نقش‌ها تار و نامفهوم شدند، زیرا والدین سعی می‌کردند بدون داشتن نقش معلم حرفه‌ای، به یادگیری کمک کنند.

مهر ماهی پر از نگرانی و سردرگمی

او می‌افزاید: با نزدیک شدن به سال تحصیلی جدید و شرایط فعلی کشور از لحاظ واکسیناسیون، بازهم سردرگمی والدین بیشتر و بیشتر شده است. درحالی‌که همیشه نزدیک شدن به مهرماه پر از دغدغه و اشتیاق بود، اما اکنون پر از استرس و نگرانی و سردرگمی شده است.

این کارشناس ارشد مشاوره با اشاره به‌احتمال آموزش آنلاین در ماه‌های اولیه سال تحصیلی جدید، گفت: در این شرایط نیاز است در مورد آنچه کلاس‌های حضوری را منحصربه‌فرد و متفاوت از آموزش آنلاین می‌کند بحث کرد. در آموزش آنلاین حلقه‌هایی مفقودشده‌ای وجود دارد که می‌توان به مواردی از آن‌ها در زیر اشاره کرد

حلقه‌های مفقوده آموزش آنلاین

 ۱. اجتماع و دوستی

آموزش حضوری به دلایل مختلفی تفاوت زیادی با آموزش آنلاین دارد. ازجمله اینکه در آموزش حضوری دانش‌آموزان در کنار همسالان خود هستند.

فیزیکی بودن کلاس‌های حضوری، احساس اجتماعی بودن را نشان می‌دهد که به‌راحتی می‌تواند به‌صورت آنلاین از دست برود. دانش‌آموزان در کلاس درس می‌توانند با همسالان همفکر خود که علایق علمی خود را به اشتراک بگذارند و ارتباط شخصی برقرار کنند. این نوع پیوند به‌آسانی به‌صورت آنلاین تکرار نمی‌شود، چون بیشتر دانش‌آموزان به‌ندرت در طول و پس از یک کلاس آنلاین با یکدیگر صحبت می‌کنند. به همین دلیل دانش‌آموزان اغلب به دلیل عدم احساس ارتباط با همسالان و دوستان خود، با یادگیری آنلاین احساس تنهایی می‌کنند.

گلشن بابیان اینکه وقتی همه شما در یک محیط فیزیکی یکسان هستید، ایجاد ارتباط طبیعی به نظر می‌رسد و بدون شک دسترسی به همکلاسی‌ها و معلمان  آسان‌تر است، خاطرنشان می‌کند: کلاس‌های حضوری منجر به بحث‌های ارگانیک می‌شود که در آن دانش‌آموزان می‌توانند همدیگر را رودررو ببینید، صحبت کنند و ایده‌های یکدیگر را قبول یا رد کنند و فوراً از آن‌ها بازخورد دریافت کنند، به‌جای اینکه برای آن‌ها پیام ارسال کنند، منتظر بمانند، سپس پاسخ دهند. همچنین برای کلاس‌های از راه دور، پویایی روی صفحه که ما به آن وارد شده‌ایم غیرشخصی و تا حد زیادی ناشناس است و این‌یک فرصت شبکه‌ای ازدست‌رفته است.

به گفته او، با توجه به پشتیبانی همسالان، گزینه‌ها به‌ویژه برای دانش‌آموزان در کلاس‌های آنلاین محدود است و کلاس مجازی دانش‌آموزان را از برقراری ارتباط با دیگران محروم کرده است.

۲. وجود نشانه‌های اجتماعی

نشانه‌های اجتماعی اغلب در کلاس‌های آنلاین از دست می‌رود و هنگامی‌که ما نتوانیم این نشانه‌ها را بفهمیم، افراد و موقعیت‌ها را اشتباه می‌فهمیم. دانش‌آموزان در تعاملات آنلاین جنبه انسانی گم‌شده را مشاهده می‌کنند. به نظر می‌رسد که من به‌جای اینکه درگیر یک گفتگو باشم، با خودم صحبت می‌کنم یا از خودم فیلم می‌گیرم.

با تشدید این موضوع، دانش‌آموزان ممکن است در طول کلاس آنلاین دوربین‌های خود را خاموش کنند و بدون این نشانه‌های بصری، در هنگام بحث در کلاس درس احساس امنیت نکنند و حس اعتماد و آشنایی ایجاد نمی‌شود و نسبت به همسالان خود، بیشتر شبیه  غریبه‌ها می‌شوند. بدون تعامل حضوری با معلمان و همکلاسی‌ها، برخی از دانش‌آموزان نمی‌توانند در طول کلاس تمرکز کنند و از پرسیدن سؤالات خودداری می‌کنند.

۳. احساس انگیزه

به نظر می‌رسد کلاس حضوری مکانی است که انعطاف‌پذیری را پرورش می‌دهد و احساس راحتی و همبستگی را در بین دانش‌آموزان ایجاد می‌کند. دیدن سایر دانش‌آموزان در حال مطالعه، یادگیری و فعالیت باعث می‌شود آن‌ها متوجه شوند که تنها آن‌ها در تلاش نیستند و این باعث می‌شود آن‌ها بهترین تلاش خود را انجام دهند. همچنین گاهی ماندن بعد از کلاس برای صحبت با معلم این امکان را به دانش‌آموز می‌دهد تا با معلم خود به‌گونه‌ای ارتباط برقرار کنند که علاوه بر این برای یادگیری آن‌ها مفید باشد. گاهی اوقات فقط در مورد یادگیری مطالب نیست، ایجاد یک رابطه خوب با یک معلم به دانش‌آموز امکان می‌دهد تا به طریقی با آن‌ها ارتباط برقرار کند که باعث می‌شود اشتیاق بیشتری برای پرسیدن سؤالات بیشتر و جستجوی پاسخ‌های بیشتر داشته باشد.

۴. متمرکز ماندن

مشارکت و تمرکز برای فرآیند یادگیری حیاتی است، اما تحت فرایند یادگیری آنلاین، به میزان ضعیفی این عامل وجود دارد. به‌طور مستقیم، کلاس‌های آنلاین مملو از حواس‌پرتی‌های آماده است، ازجمله  اعلان‌های آنلاین، بازهای موجود در موبایل یا تبلت و سایر حواس‌پرتی‌های خانگی یا محله‌ای که قابل‌کنترل نیستند. حضور فیزیکی در کلاس درس تجربه یادگیری را بهبود می‌بخشد، زیرا همه‌چیز در آن کلاس درس بر یادگیری متمرکز است. وقتی دانش‌آموزان در خانه هستند، بخشی از اتاق آن‌ها می‌تواند به یادگیری اختصاص داده شود، اما نه همه آن. خانه همواره با خانواده و سرگرمی همراه است، به همین دلیل مشارکت دانش‌آموزان با یادگیری آنلاین به دلیل عادت به یادگیری حضوری دشوارتر است.

۵. حریم خصوصی

در خانه حریم خصوصی ندارید! این موضوع برای بسیاری از دانش‌آموزان یک واقعیت است. در جلسات مجازی در خانه فرد به همان اندازه جلسات حضوری از حریم خصوصی برخوردار نیست. به‌احتمال‌زیاد اعضای خانواده به دلیل همه‌گیری کرونا در خانه خواهند بود و ازاین‌رو دانش‌آموزان ممکن است به دلیل نگرانی از حریم خصوصی، از تماس‌های تصویری صرف‌نظر کرده و از تعامل انسانی محروم می‌شود. برخی از دانش‌آموزان نیز نمی‌توانند در مورد مسائل خود در خانه صحبت کنند، زیرا آن‌ها نمی‌خواهند دیگر اعضای خانواده از صحبت‌های آن‌ها با معلم و همکلاسی‌هایشان آگاه شوند.

 ۶. احساس‌های معمول و همیشگی

شاید سنگ بنای موفقیت بالا نظم و انضباط باشد، درحالی که آموزش آنلاین فاقد ساختار است و این موضوع می‌تواند بر نمره و تجربه یک دوره دانش‌آموز به‌طورکلی تأثیر بگذارد. در خانه بودن این حس معمول را از بین برده است، زیرا نیازی به بیدار شدن زودهنگام برای رفت‌وآمد یا حضور درجایی در زمان معین نیست. این فقدان ساختار همچنین می‌تواند باعث تار شدن مرزها بین مسائل خانه و مدرسه شود. در آموزش حضوری بسیاری از دانش‌آموزان در مدرسه تلاش خود را می‌کردند تا در خانه راحت باشند، اما اکنون دانش‌آموزان برای وضع این مرزها دچار سردرگمی شده‌اند.

یادگیری نیمه‌حضوری؛ یک میانه امیدوارکننده

کارشناس ارشد مشاوره ناحیه شش آموزش‌وپرورش اصفهان بر اساس آنچه مطرح شد، توضیح می‌دهد: با توجه به شرایط اپیدمی موجود و چالش بین آموزش حضوری و آنلاین و نظر به این‌که روش‌های آنلاین و حضوری را نباید به‌عنوان رقابتی در نظر گرفت بلکه مکمل یکدیگر هستند، شاید بتوان آموزش نیمه‌حضوری را یک نقطه امید خواند. این روش درحالی‌که نمی‌تواند معجزه کند (این امر مستلزم زمان، بودجه معقول و فراهم شدن شرایط لازم است)، اما مشکلات مشارکت و انگیزش را که اغلب با یادگیری آنلاین مرتبط است، برطرف می‌کند.

وی خاطرنشان می‌کند: با توجه به اینکه در آموزش حضوری ضمن حفظ مشارکت، عمده امور به دست مسئولان و کارکنان مدرسه سپرده می‌شود، اما در آموزش آنلاین نقش مشارکت والدین بسیار پررنگ‌تر و تأثیرگذارتر است.

گلشن در ادامه به برخی از و بایدها و نبایدها در نقش والدین در آموزش آنلاین اشاره می‌کند.

نبایدها:

۱. انتظار نداشته باشید که دوران تحصیل به‌صورت آنلاین با دوران تحصیل به‌صورت حضوری یکسان به نظر برسد، بنابراین برای مواجهه مؤثر با آن تغییر را بپذیرید.

۲. بر مدت‌زمانی که فرزندان شما در یک کلاس آنلاین صرف می‌کنند تمرکز نکنید، مطالعات نشان داده است که یک جلسه ۴۵ دقیقه‌ای در کلاس را می‌توان در یک جلسه ۱۵ دقیقه‌ای به‌صورت آنلاین انجام داد. در بیشتر مواقع، زمان کمتر منجر به حفظ بهتر دانش می‌شود، زیرا اطلاعات در اندازه لقمه به کودکان داده می‌شود و به آن‌ها زمان می‌دهد تا آن را هضم کنند.

۳. سعی نکنید همه کارها را به‌تنهایی انجام دهید، فرایند آموزش در حقیقت فرایند پیچیده‌ای است و می‌تواند به‌ویژه برای والدین شاغل بسیار طاقت‌فرسا باشد، از گروه همسالان فرزندانتان تا افراد توانمند در این حوزه کمک بخواهید.

۴. نقش معلم را بازی نکنید، این موضوع خیلی مهم است، هرچند این محیط آموزشی نیازمند مشارکت بیشتر والدین است، اما در دام تبدیل‌شدن به معلم فرزندان خود قرار نگیرید. کار آن‌ها را اصلاح نکنید و یا در فرایند یادگیری دخالت نکنید. اجازه دهید معلمان کار خود را انجام دهند و اطمینان داشته باشید که آن‌ها می‌دانند چه‌کار می‌کنند. نقش واسطه را بازی کنید تا مطمئن شوید همه‌چیز بدون مشکل پیش می‌رود، در بازبینی‌ها و تکالیف مشابه کمک کنید اما آن‌ها را دوباره آموزش ندهید.

 و اما بایدها:

۱. به فرزند خود کمک کنید تا یک‌روال عادی ایجاد کند و به آن پایبند باشد با فرزندان خود برای ایجاد برنامه‌ای مناسب برای آن‌ها کار کنید. به یاد داشته باشید، هیچ شباهتی به‌روزهای مدرسه‌ای که شما گذرانده‌اید ندارد. شما در حال حاضر انعطاف‌پذیری بیشتری برای ایجاد برنامه‌ای دارید که برای شما یا فرزندتان سخت نباشد. دقت و انعطاف‌پذیری گاهی یک شمشیر دو لبه است، این کار را به‌درستی انجام دهید و روال عادی را ایجاد کنید که به فرزندان شما کمک می‌کند تا از فضای مثبت برای یادگیری استفاده کنند.

۲. برای کمک به شخصی‌سازی رویکرد با معلم ارتباط برقرار کنید اگر نگران هستید که فرزندان شما تکالیف خود یا تمام‌ کارهای محوله را به پایان نمی‌رسانند، از معلم یا معلمان کمک بگیرد که می‌توانند در مورد چگونگی اولویت‌بندی وظایف فرزندان و انجام تک‌تک تکالیف آن‌ها را راهنمایی کنند.

۳. با مدرسه و معلمان در ارتباط باشید. همیشه با معلمان و مدیران فرزندان خود یک کانال باز داشته باشید. همه ما در یک قایق هستیم، بنابراین همه مشتاق کمک هستند. شما همچنین می‌توانید با سایر والدین تماس بگیرید، وضعیت آن‌ها را ببینید. برای فرزندان خود یک “تاریخ بازی” مجازی تنظیم کنید – اگرچه نمی‌توان آن را به‌صورت حضوری انجام داد، اما ارتباط با بچه‌های دیگر برای رفاه فرزندان شما بسیار حیاتی است.

۴. محرک باشید سعی کنید در یادگیری آنلاین فرزندان خود مثبت و علاقه‌مند باشید. من می‌دانم که با همه استرس‌هایی که ما داریم سخت است، من این کار را کم‌ارزش نمی‌دانم، اما ما باید علاقه‌مند باشیم و به آن‌ها در هرکجا و زمان نیاز کمک کنیم. گاهی اوقات ما برای آن‌ها یک کار یا تمرین را شروع می‌کنیم  مطمئناً دفعه بعد، آن‌ها به‌تنهایی این کار را انجام می‌دهند و از حمایت شما و دادن مسئولیت تدریجی به آن‌ها خوشحال خواهند شد.

فراهم کردن محیط آموزشی برای دانش آموزان

این کارشناس ارشد مشاوره در ادامه نکاتی در مورد فراهم کردن امکانات خانه از سوی والدین مطرح می‌کند تا دانش‌آموزان از فراهم بودن محیط آموزشی مناسب برای فرزندان خود اطمینان حاصل کنند:

۱. اختصاص فضای آموزشی (میز کار، میز ناهارخوری و غیره) آماده  کنید، اما برای شبیه‌سازی بیشتر باکلاس درس، باید در تمام مدت ثابت  باشد.

۲. اطمینان حاصل کنید که اینترنت کار می‌کند و سایر منابع در دسترس است (کاغذ، قلم، خط کش و غیره).

۳. از بین بردن تمام حواس‌پرتی‌ها(تلویزیون، رادیو، تلفن، و غیره).

۴. به فرزندان خود کمک کنید تا برنامه‌ای بچینند و به آن پایبند باشند.

۵. به فرزندان خود کمک کنید تا سوای آموزش، کارهای روزمره دیگر  را  نیز انجام دهند.

۶. برنامه‌های استراحت برایشان ترتیب دهید (از وسایل الکترونیکی در آن استراحت‌ها دوری‌کنید).

۷. و درنهایت به شانه آن‌ها ضربه بزنید و همیشه به آن‌ها بگویید که کارشان عالی است.

منبع: ایسنا

مرتبط:

پیش دبستانی، دوره آموزش ضروری امّا غیر اجباری

فریبرز دُرتاج، با حضور در استودیو نگاه، اظهار کرد: حدود دو سال است که به دلیل شیوع بیماری کرونا و حفظ سلامت عمومی جامعه، دانش آموزان و معلمان، مجبور به ارائه آموزش از طریق فضای مجازی شده اند اما باید به این موضوع دقت کرد که بر اساس پژوهش های صورت گرفته از سوی یونسکو، آموزش مجازی در بلندمدت، آموزش مؤثر و اثر بخشی نخواهد بود و در کمترین حالت، حداقل با ۳۰ درصد افت تحصیلی، مواجه خواهیم شد.

وی افزود: تحقیقات نشان داده است که متأسفانه با تمام تلاش های صورت گرفته از سوی دولت ها، پس از شیوع ویروس کرونا، یک میلیارد و ۶۰۰میلیون دانش آموز در جهان، از مدرسه باز مانده اند.

دُرتاج تصریح کرد: با توجه به این شرایط بسیاری از کشورهای پیشرفته دنیا تصمیم به برنامه ریزی برای بازگشایی مدارس از تابستان ۲۰۲۰ گرفتند و خوشبختانه در کشور ما نیز در این مورد اقداماتی در حال انجام است.

رئیس انجمن روانشناسی تربیتی ایران، گفت: طبق گزارش سازمان ملل در ۱۳جولای ۲۰۲۱،آسیب های ناشی از تعطیلی مداوم مدارس، برای کودکان و نوجوانان، جبران ناپذیر است، از این رو مقامات سازمان ملل و مسئولان آموزش یونسکو، با تأکید بر این که مدارس کانون شیوع کرونا نبوده و فقط یک درصد احتمال انتقال ویروس در دانش آموزان وجود دارد، خواستار بازگشایی ایمن مدارس شده اند.

وی با اشاره به این که تقریباً در هیچ یک از کشورهای دنیا، معلمان در اولویت واکسیناسیون نبوده و در رده گروه های حساس قرار نگرفته اند، بیان کرد: در ایران تمهیداتی برای واکسیناسیون معلمان صورت گرفته است و امیدواریم تا مهرماه، تمامی معلمان واکسینه شوند.

رئیس انجمن روانشناسی تربیتی خاطرنشان کرد: دانش آموزان کلاس اول، هنوز نتوانسته اند فضای واقعی مدرسه را درک کنند و مدرسه را به صورت ملموس تجربه نکرده اند.

وی افزود: والدین باید از اهمیت بازگشایی مدارس، آگاه شوند و بدانند که فرزندانشان در تمام دوران کودکی و نوجوانی، به ویژه در سنین پایه اول و دوم ابتدایی، مفهوم روابط عاطفی و اجتماعی را می آموزند و این آموزش از طریق برخوردهایی که در مدرسه با هم سالان خود دارند، صورت خواهد گرفت. فضای مجازی قدرت آموزش های مهارتی که مستلزم آموزش حضوری است را نخواهد داشت.

به گزارش  مرکز اطلاع رسانی و روابط عمومی وزارت آموزش وپرورش، دُرتاج ادامه داد: وظیفه مدرسه فقط آموزش نبوده و اتفاقاً پرورش و تربیت فرزندان این سرزمین، از جایگاه بالاتری نسبت به آموزش برخوردار است. فرزندان ما در تعامل و روابط اجتماعی، کنترل هیجانات و روابط بین فردی را آموزش می بینند و باید سعی کنیم در کنار انسان های باهوش، انسان های اخلاق مدار تربیت کنیم.

رئیس انجمن روانشناسی تربیتی در پایان گفت: جامعه باید به این نکته توجه داشته باشد که تعلیم و تربیت دانش آموزان، صرفاً وظیفه آموزش و پرورش نیست؛ بلکه تمامی ارگان ها باید دست به کار شده و همکاری کنند تا بتوانیم با برگزاری کلاس ها به صورت حضوری، مسیر آینده کشور را به درستی مشخص کنیم.

منبع: ایسنا

مرتبط:

تأمین امنیت فرزندان در آموزش مجازی با اعمال تنظیمات حریم خصوصی

تفاهم‌نامه همکاری معاونت فرهنگی جهاددانشگاهی با شورای مرکزی ستاد مردمی آسیب‌های کرونا، روز دوشنبه (۲۴ خردادماه) با حضور عیسی علیزاده (معاون فرهنگی جهاددانشگاهی)، محمدحسین حسینی‌یکتا (دبیر شورای مرکزی مشارکت‌های مردمی مبارزه با کرونا)، مهدی عباسی (رئیس سازمان دانشجویان جهاددانشگاهی)، حامد علی‌اکبرزاده (رئیس سازمان انتشارات جهاددانشگاهی) و میثم جعفری (معاون دبیر شورای مرکزی ستاد مردمی آسیب‌های کرونا) به امضا رسید.

در این نشست عیسی علیزاده، معاون فرهنگی جهاددانشگاهی در سخنانی اظهار کرد: محور فعالیت‌های ما متمرکز بر دانشجویان است و رنگ و بوی سیاسی ندارد. وجه تفاوت جهاددانشگاهی با سایر مراکز این است که دسترسی ما به سبک زندگی دانشجویی به دلیل مراکز مطالعاتی که داریم بیشتر است و زودتر تغییرات نسلی دانشجویان را متوجه می‌شویم.

علیزاده ادامه داد: با توجه به اینکه سه میلیون دانش‌آموز به خاطر کرونا به امکانات تحصیلی دسترسی ندارند، احساس کردیم جهاددانشگاهی با توجه به بنیه علمی و ارتباطی که با دانشجویان دارد می‌تواند در این امر مهم مداخله کند. باید به سمتی برویم که اهداف فرهنگی را از طریق فعالیت‌های اجتماعی محقق کنیم. این نوع فعالیت بسیار مورد قبول دانشجویان است، به این دلیل که دانشجویان بعد معنوی خود را در فعالیت‌های اجتماعی می‌بینند و در کنار مناسک و مراسم مذهبی به دنبال فعالیت‌های خیر اجتماعی هستند.

علیزاده با بیان اینکه «مسائل اجتماعی و برنامه‌های گفت‌وگو محور بسیار مورد استقبال دانشجویان قرار می‌گیرد»، خاطرنشان کرد: جهاددانشگاهی نهادی است که مسابقات مناظره‌ برگزار می‌کند و مسابقات مناظرات جهاد یک برند بین‌المللی است که در آن تحقیر و تخریب رقیب وجود ندارد. مردم ما هنوز گفت‌وگو را نیاموخته‌اند؛ به همین دلیل به وزارت آموزش و پرورش پیشنهاد کرده‌ایم که برگزاری مناظره‌ها را از دوره دانش‌آموزی آغاز کنیم تا یاد بگیریم در کنار شنیدن نظرات مخالف از نظرات خودمان منطقی دفاع کنیم.

او به اشاره به مناظره‌های انتخاباتی ریاست جمهوری، گفت: مردم ناراحت هستند که کاندیداها همدیگر را تخریب می‌کنند، برنامه ارائه نمی‌کنند، پاسخ سؤال‌های همدیگر را به درستی نمی‌دهند و … . همه اینها نشان می‌دهد ما نیاز به تمرین گفت‌وگو داریم.

علیزاده همچنین تصریح کرد: شعار جهاددانشگاهی حمایت از دولت‌ها تحت سیاست‌های مقام معظم رهبری است و هیچ‌وقت در مقابل هیچ دولتی قرار نگرفتیم و رنگ و بوی تقابل با دولت‌ها را نداشته‌ایم.

مهدی عباسی، رئیس سازمان دانشجویان جهاددانشگاهی نیز خاطرنشان کرد: ما شبکه‌ای از دانشجویان داوطلب در حوزه‌های مختلف را شکل داده‌ایم و در حال حاضر با بیش از هشت هزار نفر از دانشجویان در سراسر کشور ارتباط منسجم داریم. محرومیت‌زدایی از اقداماتی است که در قالب طرح «مهر باران» در جهاد برگزار و اردوهای جهادی برپا می‌شود. طرح‌های متعدد دیگری از جمله طرح «نان، پنیر و همدلی» با هدف توزیع اقلام غذایی بین نیازمندان در حال اجراست. همچنین توزیع لوازم‌التحریر بین دانش‌آموزان نیازمند و اجرای طرح انارانه با اجرای کار فرهنگی برای کودکان کار پیگیری می‌شود.

حامد علی‌اکبرزاده، رئیس سازمان انتشارات جهاددانشگاهی نیز در تشریح فعالیت‌های این سازمان، گفت: ما نگاه فرهنگی داریم و تلاش می‌کنیم آثار دانشجویان را چاپ کنیم تا منجر به رشد فرهنگی آنها شود. از دیگر اقدامات ما ترویج فرهنگ کتابخوانی است که در راستای تفاهم‌نامه حاضر می‌توانیم هم در بحث تولید محتوا از ظرفیت دانشجویان اهل قلم استفاده کنیم و هم می‌توانیم از ظرفیت دانشجویانی که در طرح‌های ترویج کتابخوانی فعال هستند، بهره‌ ببریم.

در ادامه این نشست، میثم جعفری، معاون دبیر شورای مرکزی مشارکت‌های مردمی مبارزه با کرونا به تشریح مفاد تفاهم‌نامه مشترک پرداخت و گفت: در ایام کرونا آموزش و پرورش بر استفاده از تب‌لت و سامانه شاد تأکید داشت که با توجه به شرایط کشور، شرایط مناطق محروم، گرانی سخت‌افزارهای زیرساختی سامانه شاد و عدم دسترسی بسیاری از بچه‌ها در مناطق محروم به اینترنت تأکید غیر علمی بود که باعث شد بخش عمده‌ای از بچه‌های مناطق محروم از تحصیل بازماندند.

جعفری از مطالعه گسترده در این حوزه خبر داد و گفت: در همین راستا پکیج آموزشی ارزان قیمت تهیه کردیم که در اختیار دانشجویان و طلاب داوطلب، داوطلبان خیریه‌ها و … قرار دهیم تا با حضور در مناطق محروم به آموزش کودکان بپردازند. خروجی جلسات این شد که در حوزه سازماندهی و مشارکت برای استفاده از خیرین و طلاب کمک کنیم و جهادگران جهاددانشگاهی در حوزه آموزش داوطلبان و تولید محتوا به ما کمک کنند.

همچنین محمدحسین حسینی‌یکتا، دبیر شورای مرکزی مشارکت‌های مردمی مبارزه با کرونا نیز در سخنانی خاطرنشان کرد:  ۵۰ هزار مؤسسه، NGO، کانون مساجد، کانون قرآنی و … داریم که سازماندهی شده‌اند اما هزاران مؤسسه با فعالیت اجتماعی داریم و از آنجایی که فعالیت آنها صنفی است کسی به فکر سازماندهی آنها نبوده است. زیرساخت‌های خوبی برای ساماندهی این مؤسسات در حال انجام است از جمله ساختار پلتفرمی، آموزشی، رسانه‌ای و … که می‌توانیم از فعالان داوطلب جهاددانشگاهی نیز در این زمینه استفاده کنیم.

در پایان این نشست، تفاهم نامه طرح آموزش و بازآموزی دانش آموزان محروم از تحصیل (مقطع پایه دبستانی و اول ابتدایی) در دوران کرونا با اولویت مناطق محروم به امضای عیسی علیزاده (معاون فرهنگی جهاد دانشگاهی) و محمدحسین حسینی‌یکتا (دبیر شورای مرکزی مشارکت‌های مردمی مبارزه با کرونا) رسید.

منبع: ایسنا

مرتبط:

ارائه طرح مدیریت فضای آموزش و پرورش در دوران کرونا و پسا کرونا

به نقل از نیوزمیکروسافت، آموزش قبل از همه‌گیری نیز در حال تحول بود و این تحول ممکن است تا مدت‌ها پس از پایان همه‌گیری نیز ادامه یابد. قبل از شیوع بیماری همه‌گیر کووید- ۱۹ و اختلال در زندگی، روز اول مدرسه به عنوان آیین بازگشایی مدارس مطرح بود و این مراسم نسل به نسل ادامه داشت. کلاس‌ها از مهد کودک تا سال دوازدهم، توسط معلمان اداره می‌شدند، به این صورت که کلاس با زنگ شروع و با زنگ نیز خاتمه پیدا می‌کرد. آزمونی تعیین  و نمراتی ثبت می‌شد که ممکن بود والدین یا دانش‌آموزان را خوشحال، ناامید یا حتی متعجب کند.

سال‌هاست که این رویکرد یکسان و متناسب با آموزش وجود دارد. با این حال، اکنون تغییرات بی‌سابقه‌ای به وجود آمده است که تنها به دلیل بیماری کووید- ۱۹ نیست. پاسخ به ویروس کرونا نشان داده که چگونه فناوری می‌تواند به تغییر نحوه آموزش و یادگیری کمک کند، اما مدت‌ها قبل از بروز همه‌گیری، فشار برای تغییر آغاز شده بود و تا مدت‌ها بعد از این بحران نیز ادامه خواهد داشت. پیش از این بحران سیاست‌گذاران در حال بررسی رویکردهای تحول‌آفرین جدید در آموزش بوده‌اند که فراتر از ارائه آنلاین در خانه است.

بازنگری در یادگیری

خانه‌نشینی و استفاده از آموزش آنلاین، بهترین زمان برای ارزیابی و بررسی آینده آموزش را ممکن ساخت. دانش‌آموزان، بعد از شروع مدارس در پساکرونا، به عنوان اولین‌های آموزش مجازی هستند که مهارت جدید و تفکر جدیدی را آموخته‌اند. آنان به حمایت‌های اجتماعی، عاطفی و تحصیلی برای موفقیت در زندگی و کار نیاز دارند و می‌توانند آنها را از طریق تجارب یادگیری غنی و انعطاف‌پذیر به‌دست آورند که با تحصیلات والدین آنان تفاوت بسیاری خواهد داشت. فناوری‌های جدید مبتنی بر داده، روش‌هایی برای تحول شیوه‌ها، ساختارها و حتی فرهنگ‌ها در مدارس ارائه می‌کنند.

چگونه می‌توانیم از فناوری برای تجدیدنظر در آموزش استفاده کنیم؟

محققان اظهار کردند: طی سال‌های متمادی، فناوری بسیاری از جنبه‌های جامعه را تغییر داده، اما ساختار مدارس تا حد بسیاری ثابت مانده است. اکنون، راهکارهایی ارائه شده که توانایی تبدیل و بهبود این سیستم را خواهد داشت و دانش‌آموزان به نتایج بهتر و مهارت‌های ارزشمندتر دست خواهند یافت.

کارشناسان، خواهان یک تغییر سیستمی هستند که در آن آموزش از «فرهنگ آموزش به یک فرهنگ یادگیری» مبدل شود. ارائه داده‌ها در زمان واقعی (داده‌هایی که بلافاصله بعد از جمع‌آوری ارائه می‌شود)، نوآوری‌هایی مانند هوش‌مصنوعی (AI) و طیف وسیعی از دستگاه‌ها و ابزارهای جدید به تغییر نقش و روابط دانش‌آموزان، معلمان و والدین کمک خواهد کرد.

دانش‌آموزان این توانایی را خواهند داشت که با روش‌های انعطاف‌پذیر و غالبا مشارکتی، چه در داخل و چه در خارج از کلاس با سرعت خودشان یاد بگیرند، می‌توانند منافع خود را دنبال کنند و در صورت لزوم در چالش قرار گیرند. محققان اظهار کردند: یادگیری واقعی زمانی است که سختی به دنبال داشته باشد.

معلمان به داده‌های شخصی زمان واقعی در مورد پیشرفت هر یک از دانش‌آموزان (از نظر تحصیلی و عاطفی) دسترسی خواهند داشت و می‌توانند حمایت مناسب از هر دانش‌آموز را داشته باشند. والدین نیز اطمینان، جزئیات و اعتمادبه‌نفس بهتری در ارتباط با آموزش فرزند خود خواهند داشت و درگیر آن می‌شوند. آنتونی سالسیتو، معاون آموزشی مایکروسافت، پیش‌بینی می‌کند که فناوری شاهد تبدیل مدارس به «مراکز یادگیری» خواهد بود.

طی چند دهه گذشته، به تجربه کلاس توجه بسیار زیاد شده است. محققان افزودند: ما شاهد جابجایی خواهیم بود که مدارس از روند ساختمان‌ و فضاهای فراگیر خارج شده، انعطاف‌پذیر و داده محور شوند و دانش‌آموزان را قادر سازند تا فراتر از  دیوارهای مدارس یاد بگیرند. کلاس درس از بسیاری جهات، به یک مانع فیزیکی و فقط راهی برای نگه‌داشتن گذشته تبدیل شده است. دیگر محدودیتی برای برگزاری کلاس با تعداد دانش‌آموز مشخص مطرح نخواهد بود.

 

فراتر از دیوارهای کلاس

اکنون می‌توانیم درباره این مدل تجدید نظر کنیم، مدتی است که مدارس به دنبال این موضوع هستند که فناوری میزان موفقیت را تغییر می‌دهد. با این وجود مدارس ساخته‌شده با آجر و ملات در آینده نقش ارزنده‌ای خواهند داشت. به‌عنوان‌مثال، مدرسه مکانی امن برای یادگیری مهارت‌های اجتماعی کودکانی است که والدین آنان شاغل هستند، اما با استفاده از فناوری‌های مبتنی بر داده، فضاهای یادگیری انعطاف‌پذیر و محیط‌های یادگیری مداوم ایجاد می‌شود که می‌تواند در خانه، مدارس و جوامع گسترش پیدا کند.

یادگیری مبتنی بر افراد

احتمالا «یادگیری شخصی» مهم‌ترین تاثیر ظهور فناوری باشد که در آن هر دانش‌آموز از توجه فردی متمرکز معلمان برخوردار می‌شود که به داده‌های زمان واقعی پیشرفت و مشکلات خود دسترسی خواهند داشت و این یک موفقیت اساسی در یادگیری است.

آموزش معلمان

معلمانی که به روش سنتی تدریس می‌کنند  معلمان بزرگی هستند که یادگیرنده‌ محسوب می‌شوند، آنان در کنار دانش‌آموزان یاد می‌گیرند و احساس نمی‌کنند که همه چیز را می‌دانند، اما نشان می‌دهند که یادگیری همیشگی است. این موضوع به دانش‌آموزان الهام می‌بخشد که مسیر یادگیری مادام‌العمر است. این یادگیری می‌تواند درباره فناوری‌های جدید باشد که معلم یادگیری را در کنار دانش‌آموزان شروع می‌کند.

زمانی که آموزش سنتی، الگوی معلمان باشد، آنان با این ذهنیت درگیر هستند که باید به طور کامل درباره موضوعاتی که تدریس می‌کنند، بدانند و ضعف نشان ندهند، اما معلمان آینده ممکن است زمان کمتری برای طراحی مولفه‌های درسی نیاز داشته باشند و زمان بیشتری را به تجربه یادگیری اختصاص دهند تا دانش‌آموزان درباره آن محتوا آموزش کافی ببینند.

محققان عنوان کردند: توانایی معلمان در ادامه سازگاری و نوآوری بسیار مهم خواهد بود. معلمان قرار نیست که سخنرانی ۴۰ دقیقه‌ای برای آموزش و ارزشیابی داشته باشند، بلکه باید تشخیص گسترش توانایی‌های هر دانش‌آموز را داشته باشند. بنابراین، بهترین نوآوری که فراگیری جوانان را تحریک می‌کند، معلم است.

منبع: ایسنا

مرتبط:

نکاتی برای بهتر شدن آموزش آنلاین

معرفی برترین سیستم‌های آموزش عالی جهان در سال ۲۰۲۱

تحصیلات برای همه بسیار مهم است، زیرا نه تنها شغل فرد را مشخص می‌کند، بلکه برای توسعه کشور نیز ضروری است. تحصیلات، فرصت‌های بی‌پایان برای زندگی در جهان و یادگیری بسیاری از چیزهای جدید را فراهم می‌کند. تحصیلات عالی در یک کالج یا دانشگاه نقش مهمی در زندگی افراد دارد. هر کشوری سیستم آموزشی خاص خود را دارد که حداقل تحصیلات متوسطه را به شهروندان خود ارائه می‌دهد.

محققان اظهار کردند: بسیاری از افراد به دنبال برخی از بهترین کالج‌ها و دانشگاه‌های جهان هستند تا از بهترین آموزش بهره ببرند. همچنین بسیاری از کشورها پذیرای دانشجویان کشورهای دیگر هستند. کیفیت آموزش، تنها دلیلی است که بسیاری از دانشجویان کشورهای دیگر را برای ادامه تحصیل مدنظر قرار می‌دهند.

بهترین کشورها برای آموزش در جهان به عوامل مختلفی از جمله تعداد بورسیه تحصیلی، رتبه‌بندی دانشگاه‌ها، دانشجویان بین‌المللی که در آن دانشگاه تحصیل می‌کنند، سطح تحصیلات و غیره بستگی دارد. سیستم آموزش در اکثر کشورها متفاوت است، اما کشورهایی مانند ایالات‌متحده آمریکا، انگلستان، کانادا و استرالیا در فهرست بهترین کشورهای برتر برای آموزش در جهان قرار دارند، با این حال کشورهای آسیایی مانند چین، کره و ژاپن نیز در این بررسی پیشتاز هستند.

یک کشور ممکن است زیرساخت‌های بسیار خوبی داشته باشد، در حالی که کشور دیگر ممکن است برنامه‌های تحصیلی جدید، منحصربه‌فرد و مفید برای دانشجویان ارائه دهد. دانشگاه‌های مختلف را می‌توان بر اساس پارامترهایی مانند کیفیت زندگی، رابطه استاد با دانشجو، در دسترس بودن منابع عمومی برای تحصیل، فرصت‌های شغلی و غیره تفکیک کرد.

ایالات‌متحده به ارائه بهترین کیفیت آموزش در جهان معروف است که توسط دانشکده‌های مشهور و شناخته‌شده جهانی ارائه می‌شود. هر ساله این کشور، میزبان دانشجویان بین‌المللی زیادی است (سالانه بیش از ۴۰ میلیون دانشجوی بین‌المللی برای ادامه تحصیل به ایالات‌متحده سفر می‌کنند). این کشور بیش از هر کشور دیگر به دارا بودن بیشترین برندگان جایزه نوبل افتخار می‌کند.

انگلستان، دومین کشور برتر جهان برای ارائه بهترین آموزش است و هر ساله میزبان حدود نیم میلیون دانشجوی بین‌المللی است که در دوره‌های مختلف ثبت‌نام می‌کنند. این کشور به دلیل ارائه آموزش در دوره‌های هنر، ادبیات و طراحی بسیار مشهور است. از محبوب‌ترین مکان‌ها برای تحصیلات عالی در انگلستان گلاسگو، منچستر، لیورپول، لندن، بیرمنگام و ادینبورگ هستند.

سیستم آموزشی در کانادا به دلیل فرهنگ متنوع، شهریه و هزینه زندگی پایین شناخته شده است. رتبه بندی کیو اس(QS) و رتبه‌بندی تایمز، دانشگاه‌های کانادا را در زمره برترین موسسات آموزشی در جهان قرار داده است.

استرالیا یکی از زیباترین کشورهای جهان است و بسیاری از دانشجویان جوان آن را دوست دارند. این کشور نه تنها یک مقصد گردشگری بلکه بهترین کشور جهان در آموزش است. استرالیا به دلیل تحصیلات با کیفیت بالا و فرصت‌های شغلی بسیار خوبی که ارائه می‌دهد، مشهور است.

 

دانمارک کشوری با ۹۹  درصد میزان سواد است و در زمره بهترین سیستم‌های آموزشی جهان قرار می‌گیرد و تحصیلات از ابتدایی تا عالی در این کشور رایگان است.

کشور آلمان نیز بیشترین مقصد تحصیل افراد غیر انگلیسی زبان است. برتری آلمان در صنعت خودروسازی و بورسیه تحصیلی از مهمترین موارد برای قرارگرفتن این کشور در بهترین سیستم آموزشی جهان است. سالانه بسیاری از کالج‌ها و دانشگاه‌های آلمان هزاران دانشجو پذیرش می‌کنند که ۲۰ درصد آنان هندی هستند. آلبرت انیشتین و والتر بنیامین، برندگان بزرگ جایزه نوبل از آلمان بودند. بهترین چیزی که بسیاری از دانشجویان را به سمت آلمان سوق می‌دهد، هزینه‌های زندگی بسیار مقرون‌به‌صرفه و عدم دریافت هزینه برای تحصیل است.

یکی دیگر از ویژگی‌های منحصربه‌فرد سیستم آموزشی در دانمارک این است که دولت این کشور اطمینان می‌دهد دانش‌آموزان تا ۱۶ سال به‌طور اجباری تحت آموزش قرار گیرند. سیستم آموزشی کشور فنلاند تاکید زیادی بر ارائه آموزش رایگان به دانشجویان از دوره ابتدایی تا آموزش عالی دارد و همیشه جای تغییرات جدید و بهتر را حفظ می‌کند.

کره جنوبی نیز مکانی عالی برای گردشگری یا زندگی و همچنین انتخابی ایده‌آل برای آموزش عالی است. هزینه‌های تحصیل، حمل‌ونقل و اقامت در این کشور بسیار پایین است.

چین نیز از محبوب‌ترین کشورها در این زمینه است، زیرا ساختار و هزینه زندگی پایین وبسیار مقرون‌به‌صرفه است.

کشور ژاپن نیز مکان مناسب دیگری برای ادامه تحصیلات عالی است.

بهترین موسسات آموزشی جهان در سال ۲۰۲۱

سطح تحصیلات در کشورهای مختلف جهان متفاوت است. به طور کلی، مردم در کشورهای توسعه‌نیافته و پیشرفت نکرده به آموزش یا آموزش باکیفیت دسترسی ندارند. در کشورهای پیشرفته افراد سطح سواد بالاتر و حداقل تحصیلات دبیرستانی دارند. طبق مشارکت جهانی آموزش، آموزش به عنوان یک حق انسانی تلقی می‌شود و نقشی اساسی در توسعه انسانی، اجتماعی و اقتصادی دارد. آموزش برابری جنسیتی و صلح را تقویت می‌کند  و شانس فرد را برای داشتن فرصت‌های زندگی بهتر افزایش می‌دهد. بهترین کشورها برای آموزش بر اساس یک نظرسنجی مشاهده‌ای رتبه‌بندی شدند و این نظرسنجی شامل سیستم آموزش عمومی پیشرفته، حضور در دانشگاه و آموزش باکیفیت است. رتبه‌بندی تحصیلات به جنبه‌های مختلف یادگیری مانند اتمام دوره‌ابتدایی یا فارغ‌التحصیلی دبیرستان نیز بستگی دارد.

در رتبه‌بندی سه ماهه اول سال ۲۰۲۱ کشورهای فنلاند، دانمارک، آلمان، کره‌جنوبی، کانادا، سوئد و هنگ‌کنگ انتخاب شدند و رتبه‌بندی نهایی سال ۲۰۲۰ شامل کشورهای دانمارک، فنلاند، ژاپن، کانادا، سوئد و آلمان است.

در سیستم رتبه‌بندی دانشگاه‌ها و موسسه‌های آموزش عالی تایمز ۲۰۲۱، فهرستی از برترین موسسات آموزش عالی در سراسر جهان ارائه شده است. همه این موسسات بهترین فرصت‌ها و تجربیات یادگیری را برای دانشجویان خود ارائه می‌دهند که شامل موارد ذیل است:

 

موسسه فناوری ماساچوست (ایالات‌متحده)

موسسه فناوری ماساچوست به عنوان یکی از بهترین‌ها در پنج رتبه برتر دانشگاه‌های جهانی شناخته می‌شود. ۷۷ نفر از برندگان جایزه نوبل فارغ‌التحصیل این دانشگاه هستند. این دانشگاه  همچنین  به کسب بهترین رتبه‌های علمی نسبت به سایر موسسات آموزشی در جهان افتخار می‌کند.

 

دانشگاه آکسفورد (انگلستان)

دانشگاه آکسفورد به چندین دلیل از جمله چشم‌انداز بین‌المللی، تحقیقات و فنون تدریس، در صدر جدول محبوب‌ترین لیگ‌های دانشگاه در سطح جهان قرار دارد. دانشگاه آکسفورد به دانشجویان خود بهترین چشم‌انداز فارغ‌التحصیلی، تدریس و دوره‌های آموزشی با کیفیت عالی و پشتیبانی دانشجویان در هر زمینه را ارائه می‌دهد.

 

دانشگاه استنفورد (ایالات‌متحده)

دانشگاه استنفورد یکی از دانشگاه‌های جهان است که به عنوان بهترین موسسه آموزشی و پژوهشی شناخته شده است. اگرچه دانشجویان باید زیاد درس بخوانند، اما آنان زندگی اجتماعی فعالی نیز دارند.

 

دانشگاه هاروارد (ایالات‌متحده)

جالب است بدانید که دانشگاه هاروارد تقریبا در همه زمینه‌ها یکی از بهترین موسسات آموزشی در جهان است. هاروارد به دانشجویان خود هزاران فرصت همراه با بهترین کتابخانه‌ها، تجهیزات و زیرساخت‌ها را ارائه می‌دهد.

 

دانشگاه پرینستون (ایالات‌متحده)

پرینستون با سنت‌ها و ویژگی‌های خاص خود یکی از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های ایالات‌متحده است. این دانشگاه برای دانشجویان تحصیلات تکمیلی و کارشناسی در زمینه‌های مختلف مهندسی، علوم انسانی، هنر و علوم  آموزش ارائه می‌کند.

 

دانشگاه کمبریج (انگلستان)

دانشگاه کمبریج در انگلستان از دانشگاه‌های برتر و یکی از متنوع‌ترین دانشگاه‌های جهان است. هزاران نفر از گوشه و کنار جهان برای تحصیل یا فعالیت شغلی کمبریج را انتخاب می‌کنند.

 

دانشگاه کالیفرنیا، برکلی (ایالات‌متحده)

دانشگاه کالیفرنیا برکلی با توجه به امکانات کلاس جهانی، بهترین تدریس، بهترین استادان، مدرسان و  فضایی چالش‌برانگیز اهمیت ویژه‌ای دارد.

 

دانشگاه کلمبیا (ایالات‌متحده)

دخالت سیاسی دانشجویان این دانشگاه، یکی از شناخته‌شده‌ترین حقایق درباره دانشگاه کلمبیاست. این دانشگاه محل چندین جنبش و اعتراض شناخته شده است که مورد توجه سیاستمداران قرار گرفت.  دانشجویان بیان کردندکه یکی از مزایای تحصیل در دانشگاه کلمبیا زندگی در شهر نیویورک است.

 

دانشگاه شیکاگو (ایالات‌متحده)

از تاثیرگذارترین موسسات آموزشی در جهان است و فرصت‌های گسترده برای تحقیق، برنامه‌های جامع شغلی و تجربه یادگیری فوق‌العاده، دانشگاه شیکاگو را به یکی از بهترین موسسات آموزش عالی در سراسر جهان تبدیل کرده است.

 

دانشگاه جان هاپکینز (ایالات‌متحده)

دانشگاه جان هاپکینز طیف وسیعی از فرصت‌ها را برای فارغ‌التحصیلان و دانشجویان خود در رشته‌های مختلف ارائه می‌دهد. علاوه بر این، دانشگاه فرصت‌هایی را برای تحقیقات در زمینه امنیت و تحقیقات مربوط به فضا فراهم می‌کند. از این رو، دانشگاه جان هاپکینز موسسه آموزشی با فرصت‌های متنوع و تجارب یادگیری است.

مهمترین کشورهای پیشرو در آموزش آنلاین

آموزش آنلاین به سرعت در حال تبدیل شدن به یک پدیده مهم در سراسر جهان است، با این‌حال برخی از کشورها بیشتر از دیگران از آموزش آنلاین استقبال می‌کنند و از نظر تعداد و تنوع برنامه‌ها و نوآوری‌های جدید در خودآموزی آنلاین پیشگام هستند که مهمترین آنها شامل موارد ذیل است.

ایالات‌متحده با داشتن صدها کالج آنلاین و هزاران دوره آنلاین در دسترس دانشجویان، رهبر آموزش آنلاین در جهان است. بررسی کنسرسیوم اسلوم (آموزش مجازی) در سال ۲۰۱۱ نشان داد که ۶ میلیون دانشجو و تقریبا یک سوم از افرادی که در آموزش عالی ثبت‌نام کرده‌اند، حداقل یک دوره آنلاین را می‌گذرانند، همچنین ۶۵  درصد از موسسات آموزش عالی بر این باورند که یادگیری آنلاین بخش مهم از راهبردهای بلندمدت آنهاست.

هند، سهم عمده‌ای در رشد فرصت‌های یادگیری آنلاین در حال ظهور در سراسر آسیا دارد. استرالیا مقصدی در حال رشد است و رتبه سوم جهان در بخش آموزش را دارد. دانشجویان بین‌المللی به دلیل شیوه‌های آموزشی با کیفیت و دسترسی به همه موضوعات مورد علاقه در این کشور به استرالیا می‌روند. چین، مالزی، انگلستان، استرالیا و افریقای‌جنوبی از دیگر کشورهای پیشرو در این زمینه هستند.

بیماری کووید- ۱۹ نحوه آموزش و یادگیری را تغییر داده است. داده‌های بزرگ، یادگیری ماشینی و اینترنت اشیاء  بزرگترین روند فناوری آموزشی سال ۲۰۱۹ بودند. با این حال، آموزش از راه دور تبدیل به روشی شده است که بر همه آنها حاکم است. فناوری این امکان را برای همه فراهم کرده است که با یکدیگر ارتباط برقرار کنند؛ دانش‌آموزان و معلمان با یکدیگر ارتباط دارند و بحث می‌کنند، نظرات خود را به اشتراک می‌گذارند و در موارد مختلف به‌طور مشترک شرکت می‌کنند.

منبع: ایسنا

با توجه به اینکه یادگیری بخشی اساسی از زندگی و رشد انسانی است، معلمان نقش بسیار ارزشمندی در جامعه دارند. با توجه به اینکه سرعت یادگیری دانش‌آموزان نسبت به همسالان خود متفاوت است، به همین دلیل، معلمان باید در برنامه‌های درسی خود در این زمینه سازگار و انعطاف‌پذیر باشند. بهترین کشورهای جهان در آموزش انگلستان، ایالات‌متحده آمریکا، استرالیا، هلند، سوئد، فرانسه، کانادا، آلمان، سوئیس، تایوان و کره جنوبی هستند.

بیشتر یافته‌ها و رتبه‌بندی در مورد آموزش در سراسر جهان شامل نرخ سواد بزرگسالان و سطح تحصیلات تکمیلی است. با این‌حال، برخی از بررسی‌ها، دانشجویان فعلی و توانایی‌های آنان را در موضوعات مختلف ارزیابی می‌کنند. یکی از بررسی‌های انجام شده در زمینه آموزش در سراسر جهان شامل ۴۷۰ هزار دانش‌آموز ۱۵ ساله و آزمون‌های علوم، خواندن و ریاضی بود. با مشاهده چگونگی عملکرد کودکان هر کشور در امتحانات، می‌توان درک کرد که میزان سواد و سطح تحصیلات مردم از یک کشور به کشور دیگر قابل مقایسه است. بر اساس این بررسی، چین بالاترین نمره (۱۷۳۱) و  امتیاز را کسب کرده است.

آموزش در سراسر جهان

در این بررسی، محققان تفاوت منابع آموزشی در سراسر جهان و مفهوم دسترسی جهانی به آموزش را توصیف کرده‌اند. آموزش یک نهاد اجتماعی است که از طریق آن، به کودکان جامعه دانش اولیه آکادمیک، مهارت‌های یادگیری و هنجارهای فرهنگی آموزش داده می‌شود. برخی کشورها نوعی سیستم آموزشی متفاوت با بقیه ارائه می‌دهند. مهمترین عوامل تاثیرگذار بر سیستم‌های آموزشی، منابع و هزینه‌ای است که برای حمایت از این سیستم‌ها در ملل مختلف استفاده می‌شود.

ثروت یک کشور ارتباط زیادی با مقدار هزینه‌ ارائه شده برای آموزش دارد. کشورهایی که امکانات اولیه نظیر آب آشامیدنی ندارند، قادر به پشتیبانی از سیستم‌های آموزشی قوی و یا در بسیاری از موارد هیچ آموزش رسمی نیستند. نتیجه این نابرابری آموزشی در سراسر جهان یک نگرانی اجتماعی برای بسیاری از کشورها از جمله ایالات‌متحده است.

اختلافات بین‌المللی در سیستم‌های آموزشی فقط یک مسئله مالی نیست؛ ارزش در نظرگرفته شده برای آموزش، زمان اختصاص‌یافته به آن و توزیع آموزش در یک کشور نیز در این تفاوت‌ها نقش دارند. به عنوان مثال، دانش‌آموزان در کره‌جنوبی ۲۲۰ روز در و همتایان امریکایی آنان ۱۸۰ روز در سال را در مدرسه می‌گذرانند.

آموزش رسمی و غیررسمی

همان‌طور که اشاره شد، آموزش تنها به مفاهیم اساسی که دانش‌آموز در کلاس می‌آموزد، مرتبط نمی‌شود. دانش‌آموزان در خارج از سیستم مدرسه در امور زندگی عملی روزمره نیز آموزش فرا می‌گیرند؛ از این دو نوع یادگیری به عنوان آموزش رسمی و آموزش غیر رسمی یاد می‌شود.

امروزه آموزش مقدماتی برای همه شهروندان یک حق و مسئولیت محسوب می‌شود. در مقابل، آموزش غیررسمی یادگیری در مورد ارزش‌های فرهنگی، هنجارها و رفتارهای مورد انتظار را با شرکت در یک جامعه توصیف می‌کند. این نوع یادگیری هم از طریق سیستم آموزش رسمی و هم در خانه اتفاق می‌افتد. اولین تجربه‌های یادگیری معمولا از طریق والدین، اقوام و دیگران در جامعه خواهد بود.

آموزش غیر رسمی، چگونگی لباس‌پوشیدن و مواردی مانند خرید، تهیه غذا و پاکیزگی را  آموزش می‌دهد. آموزشهای غیر رسمی و رسمی، شامل انتقال فرهنگی هستند؛ انتقال فرهنگی به روشی گفته می‌شود که ارزش‌ها، اعتقادات و هنجارهای اجتماعی فرهنگ را آموزش می‌دهد.

 

تاثیر همه‌گیری بر آموزش

بیماری همه‌گیر کووید- ۱۹ طی یک سال گذشته، آموزش ۱.۶ میلیارد کودک در سراسر جهان را مختل کرده است. داده‌ها از اوایل مارس ۲۰۲۱ نشان می‌دهد که ۵۱ کشور به‌طور کامل به آموزش حضوری بازگشته‌اند و دانش‌آموزان در بیش از ۹۰ کشور با چندین روش مختلف آموزش حضوری، مجازی و ترکیبی تحت آموزش قرار دارند. از نظر منطقه‌ای، نشانه‌های جدیدی از تغییر در روش‌های یادگیری وجود دارد. در کشورهای جنوب صحرای آفریقا، اکثر دانش‌آموزان به مدرسه حضوری می‌روند. در شرق آسیا و منطقه اقیانوس آرام نیزآموزش حضوری با اقدامات سختگیرانه رعایت فاصله فیزیکی از سرگرفته شده است. مناطق جنوب آسیا، آسیای میانه و اروپا عمدتا به آموزش ترکیبی تکیه دارند. در سرتاسر آمریکای لاتین، کشورها از رویکردهای مختلفی استفاده می‌کنند که شامل آموزش از راه دور، ترکیبی و حضوری است.

روش‌های مدرن تدریس

اصل اساسی آموزش، انتقال دانش به دانش‌آموزان برای آماده‌سازی آنان برای یک زندگی شغلی مستقل و با ارزش است که در سراسر جهان اصلی برابر است اما شیوه‌ها و روش‌های تدریس می‌تواند بسیار متفاوت باشد که مهمترین آنها شامل موارد ذیل است:

اسکاندیناوی

شهرهای اسکاندیناوی به دلیل سیستم آموزشی ابتکاری و موفق شهرت دارند و استعداد کودکان را به شکل طبیعی‌تر و با تمرکز کمتر بر امتحانات شکوفا می‌کنند. آموزش کودکان تا هفت سالگی و آزمون‌ها نیز تا ۱۶ سالگی اجباری نیستند. تدریس در مدارس اسکاندیناوی تنها در کلاس سنتی نیست، معلمان خارج از کلاس و در فضاهایی باز برای دستیابی به یادگیری منعطف تدریس دارند.

ایالات متحده

معلمان در ایالات‌متحده، روی موضوعات اصلی تمرکز دارند، اگرچه در مورد همه مدارس صحت ندارد، اما در سال‌های اخیر بودجه هنر در مدارس ایالات‌متحده کاهش یافته است، به این معنی که اکثر روش‌های محبوب آموزشی بسیار متفاوت هستند و با توجه به برنامه‌درسی که دولت تعیین می‌کند، در سبک‌های تدریس معلمان تفاوت‌های قابل‌توجهی وجود دارد.

چین

روش آموزشی چین، برخی از بهترین ریاضیدانان جهان را با تمرکز بیشتر بر یادگیری مفاهیم و منطق پرورش داده است. معلمان، دروس را ارائه می‌کنند و نظم و انضباط در کلاس‌های درس بسیار اهمیت دارد.

اروپا

در طول سال‌های تحصیلی اکثر مدارس اروپا بر امتحانات مختلف اجباری تاکید دارند و هدف نهایی، قبولی در دانشگاه یا کالج است. روش‌های محبوب آموزش در سراسر اروپا بسیار متفاوت است. به عنوان مثال، در فرانسه، یک جنبش رو به رشد یادگیری فناوری محور، بحث بیشتر، پروژه‌های مختلف و آموزش به رهبری دانش‌آموزان وجود دارد. ساعات مدرسه در مقایسه با سایر نقاط جهان طولانی‌تر است و در فرانسه، آلمان، سوئیس و اسپانیا روزهای شنبه (تعطیلی رسمی) نیز مدارس دایر است. در بیشتر کشورهای اتحادیه اروپا، در بخش آموزش مرتبط با تحقیقات و آزمایش بیشتر، پیرامون روش‌های تدریس، سرمایه‌گذاری قابل‌توجهی شده است، به‌طوری‌که فارغ‌التحصیلان اروپایی از بهترین افراد تحصیل کرده در جهان هستند و تدریس در بسیاری از مدارس با تمرکز بر دانش‌آموزان انجام می‌شود.

انگلیس

در دهه گذشته تدریس در انگلیس تا حدودی دستخوش تحول شده است. والدین می‌توانند از طریق سیستم آکادمی، فرزند خود را به مدارسی با تخصص‌های خاص شغلی بفرستند و معلمان گزینه‌های بیشتری نسبت به گذشته در نحوه انتقال مطالب درسی دارند. کلاس‌های درس با بحث، کار عملی و پروژه همراه شدند و گذراندن دوره‌های طولانی آموزش معلمان در کلاس مطلوب نیست. آزمون به‌طور منظم برای ارزیابی پیشرفت و به صورت آزمایش دوره‌ای انجام می‌شود.

استرالیا

مدارس استرالیا در حال تغییر در الگوی سنتی تدریس و اداره بیشتر کلاس برای دانش‌آموزان هستند. مدارس همچنین فرصت‌های یادگیری را براساس سبک‌های یادگیری ترجیحی افراد مانند ایجاد فرصت‌های بصری برای زبان‌آموزان تنظیم می‌کنند.

کانادا

سیستم آموزشی کانادا مسئولیت تصمیم‌گیری در مورد برنامه درسی و آزمایش را بر عهده هر ایالت‌ در این کشور قرار داده است. این بدان معنی است که سیستم‌های آموزشی می‌توانند در سراسر کشور بسیار متفاوت باشند. کلاس‌های درس در سراسر کانادا به سمت رویکرد انعطاف‌پذیرتر و جامع‌تری در یادگیری پیش‌رفته‌اند. برنامه درسی جدید یادگیری، مبتنی بر مفهوم با تمرکز بر سواد عددی  و درک عمیق‌تر از حل مسئله است.

 

چه نوع تدریسی موثرتر است؟

اکثر کشورهای پیشرفته تغییر چشمگیری در زمینه انتقال دانش به سمت سیستم دانش‌آموز و مبتنی بر فناوری داشته‌اند و در سراسر جهان، روش‌های سنتی آموزش به نفع راهبردهای مدرن‌تر و موثر به منظور درک عمیق‌تر و توانایی‌های تفکر انتقادی در دانش‌آموزان کنار گذاشته می‌شوند.

نوآوری معلمان اهمیت دارد و باید در این زمینه با دیگران ارتباط برقرار و کودکان را برای آینده آماده کنند. البته همه‌گیری بیماری کووید- ۱۹ چالش‌های مهمی برای معلمان ایجاده کرده است؛ تعطیلی مدارس، فشار زیادی بر معلمان تحمیل کرد و دانش‌آموزان نیز با شیوه‌های جدید جایگزین آموزش حضوری آشنا شدند و بسیاری از والدین نقش معلمی را برعهده گرفتند و به فرزندان خود در یادگیری کمک کردند.

منبع: ایسنا

مرتبط:

شگرد معلمان موفق در تدریس آنلاین

قانون و قواعد ساده برای آنکه جزو معلمان برتر شوید

اکثر کودکان در سن دو تا سه سالگی آمادگی لازم برای یاد گرفتن این کار مهم را دارند. البته باید به خاطر داشته باشید که این آموزش امری زمان بر است و پروسه‌ای طولانی در پیش رو دارید، که البته بسته به نوع شخصیت کودک‌تان، می‌تواند متغیر باشد و شاید مجبور به استفاده از راه‌کارها و استراتژی‌های مختلفی برای کودک خود باشید.

اما در این متن به یک سری راه حل‌ها و توصیه‌هایی اشاره کرده‌ایم که می‌تواند برای همه شما سودبخش واقع شود.

همواره به یاد داشته باشید که کلید موفقیت در آموزش «صبر و بردباری» است و آگاهی از این موضوع که کودک شما با سرعت متناسب خودش به این موفقیت مهم دست پیدا می‌کند.

منظم شدن زمان دفع ادرار و مدفوع کودک – خشک ماندن پوشکش بعد از خواب روزانه یا بعد از گذشت دو ساعت – علاقه نشان دادن او برای رفتن و استفاده کردن از دستشویی – غر غر کردن او در هنگام خیس شدن و کثیف شدن پوشکش – تغییر حالات صورت او به هنگام دفع ادرار یا مدفوع – رفتن او به اتاق دیگری یا پشت میز یا مبلی موقع دفع ادرار و مدفوع – علاقه نشان دادن او برای استقلال در انجام کارهایش و غیره، علایمی هستند که نشان می‌دهند کودک شما از لحاظ فیزیکی و ذهنی آماده استفاده از توالت است و می‌توانید دست به کار شوید.

توصیه‌های لازم در طی آموزش:

نباید عجله کنید و برای این کار چند ماهی باید زمان بگذارید. اگر تغییر بزرگی مانند جابه‌جایی، جدایی والدین یا تولد فرزند جدید در زندگی تان در حال رخ دادن است این کار را شروع نکنید تا دوباره به شرایط عادی زندگی برگردید.

. آرام آرام شروع کنید.

. شب‌ها از دو ساعت قبل خواب مقدار مصرف مایعات کودک‌تان را کنترل و محدود کنید. مطمئن شوید که قبل از خوابیدن حتما به دستشویی رفته باشد.

. لباس‌های راحت تن کودک خود کنید تا خودش هم به راحتی بتواند بالا و پایین بکشد.

. از صندلی‌های مخصوص آموزش توالت استفاده کنید.

. به او یاد دهید تا از دستمال برای خشک کردن خود استفاده کند و قبل از بیرون آمدن از دستشویی دستانش را با آب و صابون بشوید.

. برای قسمت‌های مختلف بدن کودک و عملکرد آن‌ها از واژه‌های مناسب، درست و صحیح استفاده کنید.

. از به کار بردن کلمات منفی مانند «کثیف» و «بدبو» خودداری کنید.

. در پروسه آموزش به خاطر داشته باشید که در صورت بروز هرگونه مشکل، بیش از حد واکنش نشان ندهید و کودک خود را تنبیه نکنید. به او توضیح دهید که نگران نباشد و این مشکلات پیش می‌آید.

. در هر فرصتی که به دست می‌آورید و پیشرفتی می‌بینید، کودک خود را تحسین و تشویق کنید و به او جایزه بدهید.

لوازم مورد نیاز در این آموزش، توالت مخصوص کودکان و لباس زیر مخصوص آموزش می‌باشند.

کتاب نقش به سزایی در آموزش مسائل مختلف برای کودکان دارد. برای آموزش دستشویی رفتن کودکان نیز می‌توانید از قصه‌ها و داستان‌های مختلفی استفاده کنید. کتاب‌هایی با موضوع دست‌شویی رفتن کودکان نگاشته شده‌اند و در کتاب‌فروشی‌ها موجود هستند.

این کتاب‌ها با تصویرسازی‌های خوب و مناسب و با بیانی طنزآمیز و شعرگونه به خوبی آموزش می‌دهند که چگونه کودک باید از توالت استفاده کند، کودک چه انتظاراتی باید داشته باشد، چه مشکلاتی ممکن است پیش بیاید و غیره.

کلام آخر این که استفاده از توالت معمولاً کار سختی است و مشکلات فراوانی پیش رو خواهید داشت. پس این پروسه را دست کم نگیرید. باید منتظر علائم و نشانه‌های آمادگی کودک خود باشید، مراحل و اسباب لازم را مهیا کنید و وارد عمل شوید.

نگران نباشید دیر یا زود کودک شما یاد می‌گیرد تا از دستشویی استفاده کند و دیگر نیازی به پوشک نخواهد داشت.

منبع:ایسنا

مرتبط: