به نقل از نیوز، محققان توانستند طی سه ماه موش‌های مبتلا به‌نوعی بیماری ریوی انسانی را درمان کنند. این روش مسیر درمانی با رویکرد طولانی‌مدت را هموار خواهد کرد و انتظار می‌رود آزمایش‌های بالینی طی دو سال آغاز شود.

دکتر لورن ربر، محقق این تحقیق از موسسه ملی تحقیقات بهداشتی و درمانی فرانسه اظهار کرد: این استراتژی مقرون‌به‌صرفه است.

وی می‌گوید: «این دارو به‌صورت تزریق عضلانی شبیه بیشتر واکسن‌ها انجام می‌شود. داده‌های پیش بالینی ما بسیار امیدوارکننده است زیرا نشان می‌دهد، واکسن می‌تواند باعث محافظت طولانی‌مدت در برابر بیماری آسم شود.»

بر اساس آمار بنیاد آسم و آلرژی آمریکا، از هر ۱۳ نفر یک نفر به آسم مبتلا می‌شود و این تعداد شامل ۸ درصد بزرگسالان و ۷ درصد کودکان است. در حال حاضر، مبتلایان برای کمک به باز شدن مجاری تنفسی مجبور به استنشاق یا مصرف قرص هستند.

وی ادامه داد: آسم، شایع‌ترین بیماری مزمن ریوی است و حدود ۳۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان به این بیماری مبتلا هستند. حداقل سالانه ۲۵۰ هزار مرگ به دلیل ابتلا به این بیماری ثبت می‌شود. تخمین زده شده است  علی‌رغم استفاده از درمان دارویی با دوز بالا به دلیل علائم مداوم، کاهش عملکرد ریه و حملات عودکننده مکرر، ۲۰ درصد بیماران از آسم کنترل نشده، متوسط ‌تا شدید رنج می‌برند.

این گروه فرانسوی دو ترکیب ایجاد کرد که پروتئین‌های ایجادکننده التهاب IL-۴ و IL-۱۳ را مسدود می‌کند (اینترلوکین ۴ و ۱۳). آنها مولکول‌هایی هستند که سلول‌های مبارزه کننده با عفونت را هدایت می‌کنند و تولید بیش از حد آنها خطرناک است و حتی می‌تواند کشنده باشد.

تزریق کوکتل موجب محافظت از موش‌ها شد و سطح آنتی‌بادی مرتبط با آسم به نام IgE  همراه با تولید مخاط کاهش یافت و منافع طولانی‌مدت با حداکثر ۱۵ هفته سرکوبی بدون عوارض جانبی مشاهده شد. علاوه بر این، حداقل در مدت ۱۱ هفته نسخه انسانی IL-۴ و IL-۱۳ در موش‌های مهندسی‌شده ژنتیکی کاهش یافت.

آنتی‌بادی‌هایی که IgE، IL-۴ و IL-۱۳ را مورد هدف قرار می‌دهند توانایی کاهش علائم را دارند، هزینه زیادی در برندارند اما به تزریق مجدد و مادام‌العمر نیاز دارند.

ربر گفت: نتایج ما حاکی از واکسیناسیون دوگانه IL-۴ / IL-۱۳ است که می‌تواند یک استراتژی درمانی طولانی‌مدت و مقرون‌به‌صرفه برای درمان آسم آلرژیک باشد. به‌خوبی تحمل شده و در برابر آسم مزمن نیز محافظت ایجاد می‌شود. به‌طورکلی، نتایج ما نشان می‌دهد که خنثی‌سازی طولانی‌مدت هم برای موش و هم انسان با  IL-۴ و IL-۱۳ از طریق واکسیناسیون حاصل می‌شود.

آسم در اثر پاسخ نامناسب سیستم ایمنی بدن ایجاد می‌شود. هنگامی‌که مبتلایان در معرض عوامل تحریک‌کننده یا حساسیت‌زا قرار می‌گیرند، بدن حملاتی را به نام Th۲ برای مبارزه با مهاجمان آغاز می‌کند و سیتوکین‌ها پیام‌رسان‌هایی هستند که آنها را هماهنگ می‌کنند. در بیماران مبتلا به آسم باعث التهاب و تولید بیش از حد مخاط شده و تنفس را دشوار و گاهی اوقات غیرممکن می‌کند.

این روش درمانی دریچه‌ای برای تحولات درمان گروهی از بیماری‌های دیگر باز می‌کند.

ربر افزود: این نتایج زمینه را برای توسعه بالینی واکسن کارآمد طولانی‌مدت علیه آسم و سایر بیماری‌های آلرژیک با واسطه IL-۴- و IL-۱۳ فراهم می‌کند. آنها برای آلرژی غذایی و اگزما، کهیر مزمن، بثورات خارش‌دار ناشی از واکنش به گرده، گزش حشرات و مواد شیمیایی کاربردی خواهند بود.

محققان در حال طراحی اولین آزمایش بالینی با شرکت دارویی فرانسوی NEOVACS برای آزمایش واکسن در بیماران مبتلا به آسم است.

ربر تاکید کرد: این کار باید طی دو سال آغاز شود.

نتایج این تحقیق در نشریه Nature Communications منتشرشده است.

منبع: ایسنا

به نقل از ساینس، شرایط آلرژیک مانند آلرژی غذایی، تب یونجه، آسم و اگزما در اثر واکنش بیش از حد سیستم ایمنی بدن به ترکیبات بی‌خطر در محیط ایجاد می‌شود. نتایج بسیاری از مطالعات نشان می‌دهند که بین واکنش سیستم ایمنی بدن و تنوع کمتری از باکتری‌های روده یا میکروبیوم ارتباط وجود دارد. برخی معتقدند، اکوسیستم متنوعی از باکتری‌های مفید به آموزش سیستم ایمنی در حال رشد برای تحمل ترکیبات غیر مضر کمک می‌کند.

محقق این تحقیق، شاریس پترسون از دانشگاه بریتیش کلمبیا در ونکوور کانادا و همکاران وی، مکونیوم ۱۰۰ نوزاد را که بخشی از یک مطالعه بزرگ‌تر و در حال پیشرفت در مورد رشد کودک بود را مورد تجزیه‌وتحلیل قرار دادند.

مکونیوم، مدفوع طبیعی نیست، بلکه مخلوطی از موادی مانند مایع آمنیوتیک، سلول‌های پوستی و مواد ساخته شده توسط پوست کودک است که در اواخر بارداری وارد دهان نوزاد می‌شود. از نظر شیمیایی، شامل طیف وسیعی از مولکول‌های چرب، اسیدهای آمینه و سایر ترکیبات رژیم غذایی مادر است.

پترسن می‌گوید: «مکونیوم، نوعی کپسول زمان است زیرا حاوی تمام مولکول‌هایی است که کودک در معرض آن قرار گرفته است.»

بیشتر شرایط آلرژیک در اواخر کودکی ایجاد می‌شود، بنابراین این گروه تحقیقاتی برای درک این موضوع، در یک سالگی کودک، آزمایشی پوستی انجام دادند که واکنش سیستم ایمنی بدن را اندازه‌گیری می‌کرد.

محققان دریافتند، هرچه نوع مختلف مولکول مکونیوم کودک کمتر باشد، خطر ابتلا به آلرژی در کودک تا یک سالگی بیشتر می‌شود و کاهش مولکول‌های خاص با تغییر در گروه‌های اصلی باکتری همراه است. این گروه‌های باکتری نقش مهمی در ایجاد و بلوغ یک اکوسیستم وسیع از میکروب‌های روده دارند که به عنوان میکروبیوتا شناخته می‌شوند و یک بازیگر قدرتمند در سلامتی و بیماری هستند.

پترسن اظهار کرد: «نتایج نشان می‌دهد که ایجاد یک سیستم ایمنی سالم و میکروبیوتا ممکن است در واقع قبل از تولد کودک شروع شود و مولکول‌های ریزی که نوزاد در رحم در معرض آن قرار دارد نقش اساسی در سلامتی آینده کودک دارد.»

وی ادامه داد: «آنچه در مکونیوم است منبع غذایی همه آن باکتری‌هایی می‌شود که می‌خواهیم آنها را استعمار کنیم. هرچه منبع غذایی متنوع‌تر باشد، به احتمال زیاد قادر خواهیم بود به استعمار همه آن میکروب‌های مفید ادامه دهیم.»

پترسن افزود: والدین می‌توانند از طریق مراحلی مانند پرهیز از مصرف آنتی‌بیوتیک‌های غیر ضروری و تلاش برای وادار کردن کودکان به بازی در خارج از خانه، خطر ابتلا به بیماری‌های آلرژیک را کاهش دهند.

محقق ارشد این تحقیق، دکتر استوارت توروی گفت: می‌دانیم که کودکان مبتلا به آلرژی بیشترین خطر ابتلا به آسم را نیز دارند و در حال حاضر، فرصتی برای شناسایی نوزادان در معرض خطر داریم تا از مداخلات زودهنگام حتی قبل از شروع علائم و نشانه‌های آلرژی یا آسم در زندگی بهره‌مند شوند.

نتایج این تحقیق در نشریه Cell Reports Medicine منتشرشده  است.

منبع: ایسنا

 به منظور مقابله با چنین واکنش‌های حساسیتی شدید نسبت به بادام زمینی، گروهی از محققان شرکت زیست دارویی آمریکایی” Intrommune Therapeutics” اخیرا آزمایشات خمیردندان آزمایشی که توسعه داده‌اند را روی گروه کوچکی از افرادیکه به بادام زمینی حساسیت دارند، آغاز کرده‌اند.

محققان امیدوارند بدن افراد دارای حساسیت به این ماده خوراکی با قرار گرفتن در معرض دوزهای کم این آلرژن یک دفاع طبیعی در برابر آن ایجاد کند. به گفته محققان استفاده از این خمیردندان در حال حاضر به بخشی ثابت از برنامه روزمره بزرگسالان و کودکان دارای حساسیت به بادام زمینی تبدیل شده و امیدواریم که مفید باشد و بتواند به یک روش درمانی آسان‌تر نسبت به روش‌های فعلی تبدیل شود.

ایمونوتراپی خوراکی (Oral immunotherapy) یکی از روش‌های درمانی فعلی علیه آلرژی‌های غذایی است و طی آن افراد می‌بایست روزانه دوزهای مشخصی از آلرژن را در دوزهای مشخصی از مواد غذایی خود  ترکیب کرده و مصرف کنند که این کار گاهی اوقات می‌تواند واکنش‌های آلرژیک نسبتاً شدیدی در افراد ایجاد کند.

درمان دیگر رایج در این موارد، “ایمونوتراپی زیر زبانی” نام دارد که روش بهتری نسبت به روش ایمونوتراپی خوراکی است و طی آن میکرو دوزهای آلرژن به صورت قطره‌هایی در زیر زبان قرار می‌گیرند. با این حال محققان این مطالعه معتقدند این روش چندان کارآمد نیست چراکه بهترین سلول‌های ایمنی برای ایجاد چنین آلرژن‌هایی در گونه‌های ما قرار دارند و در زیر زبان نیستند، بنابراین استفاده از خمیر دندان دارای مواد حساسیت زا/ آلرژن با سرعت بیشتر و به راحتی سلول‌های ایمنی گونه‌های ما را مورد هدف قرار می‌دهد.

اگرچه باید اشاره کرد که چنین درمانی نیز می‌تواند معایب خاص خود را نیز داشته باشد، به عنوان مثال هنگامی که لثه بیمار بعد از کشیدن دندان یا انجام کار دندانپزشکی ملتهب یا زخم می‌شود، آلرژن‌ها می‌توانند مستقیماً به جریان خون دسترسی پیدا کرده و واکنش‌های حساسیتی شدید ایجاد کنند.

محققان گفتند در ماه فوریه از سازمان غذا و داروی آمریکا تاییدیه‌ای را برای شروع آزمایشات خود دریافت کرده‌اند، بنابراین در آینده مشخص خواهد شد که آیا این روش درمانی مؤثر خواهد بود یا خیر.

منبع:ایسنا

مرتبط:

بهترین میان وعده ‌ها برای روزهای تعطیل!

 «برای بهبود گرفتگی بینی باید ابتدا دلیل بروز این شرایط را شناسایی کنید. در ادامه با برخی از دلایل شایع گرفتگی بینی و روش های بهبود آن بیشتر آشنا می شویم.

آلرژی ها

افزون بر خارش، عطسه و آبریزش چشم، یکی از علائم کلاسیک آلرژی ها که می توانند به واسطه مواردی مانند گرده گیاهان، گرد و غبار، کپک و پوست حیوانات شکل بگیرند، گرفتگی بینی است. ساده‌ترین راهبرد اجتناب از این موارد است. اگر از ابتلای خود به آلرژی آگاه هستید، از محرک ها پرهیز کرده یا با پوشیدن ماسک و دوش گرفتن پس از بازگشت به خانه، به ویژه در روزهای خشک و بادی از خود محافظت کنید.

آنتی هیستامین های بدون نسخه نیز می توانند به رفع گرفتگی بینی کمک کنند. آنها با مسدود کردن یک ماده شیمیایی به نام هسیتامین که توسط سیستم ایمنی آزاد می شود و در واکنش های آلرژیک نقش دارد، عمل می کنند.

شما می توانید شستشوی بینی را برای پاکسازی آلرژن ها (مواد آلرژی‌زا) مد نظر قرار دهید. شما می توانید از آب تصفیه شده، مقطر یا جوشیده یا از محلول یا اسپری های سالین بدون نسخه استفاده کنید. اگر این قبیل اقدامات در بهبود گرفتگی بینی موثر نبودند، تزریق آمپول های آلرژی را مد نظر قرار دهید.

سرماخوردگی و آنفلوآنزا

گرفتگی بینی یکی از علائم مشخص سرماخوردگی و آنفلوآنزا است که به واسطه ویروس ها شکل می گیرند. درمان ریشه کن کننده ای برای این بیماری ها وجود ندارد و خودبه‌خود پس از سپری شدن دوره بیماری بهبود می یابند. با این وجود اگر به خوبی از خود مراقبت نکنید، احتمال ابتلا به یک عفونت ثانویه ناشی از باکتری هایی که در مخاط راکد رشد می کنند، وجود دارد که می تواند حتی شرایط جدی‌تری را موجب شود.

برخی داروهای بدون نسخه سرماخوردگی و آنفلوآنزا حاوی مواد ضد احتقان هستند که به کاهش التهاب در رگ های خونی مسدود شده در بینی کمک می کنند و آنتی هیستامین ها نیز می توانند به رفع گرفتگی بینی کمک کنند. شستشوی بینی نیز می تواند به پاکسازی ویروس ها و باکتری ها کمک کند.

از دیگر مواردی که می توانید برای مراقبت از خود انجام دهید می توان به نوشیدن آب فراوان، پرهیز از الکل و استراحت کافی اشاره کرد. کمبود خواب می تواند اثر منفی بر سیستم ایمنی بدن داشته باشد. هنگامی که بیمار هستید، یکی از اولویت های اصلی شما خواب کافی است.

سینوزیت حاد

سینوس ها حفره هایی در جمجمه انسان هستند که به تخلیه مخاط از بدن کمک می کنند. اگر سینوس ها عفونی یا ملتهب شوند، احتمال مواجهه با گرفتگی و احساس پری در بینی وجود دارد. باکتری ها، ویروس ها و آلرژن ها می توانند موجب سینوزیت شوند. این شرایط می تواند حاد باشد، به این معنی که فقط چند روز تا چند هفته طول بکشد یا مزمن باشد که به سینوزیت برای ۱۲ هفته یا بیشتر اشاره دارد.

اگر عفونت سینوسی ناشی از باکتری ها باشد، آنتی بیوتیک ها ممکن است مفید باشند اما بهترین اقدامی که می توانید برای سینوزیت ناشی از ویروس انجام دهید، کنترل علائم است. بهتر است از مصرف آنتی هیستامین ها پرهیز کنید که موجب بروز خشکی می شوند و در عوض از ضد احتقان های بدون نسخه که به تخلیه سینوس ها کمک می کنند، استفاده کنید. توجه داشته باشید که ضد احتقان ها می توانند فشار خون را افزایش دهند، از این رو، اگر به پرفشاری خون مبتلا هستید پیش از مصرف آنها با پزشک خود مشورت کنید. اسپری های بینی حاوی استروئید نیز ممکن است مفید باشند.

زمانی که گرفتگی و پری بینی ناشی از سینوزیت حاد کاهش یافت، مخاط اضافه را با یک محلول شستشو دهنده سالین تخلیه کنید.

سینوزیت مزمن

زمانی که سینوس های ملتهب یا عفونی بهتر نمی شوند، ممکن است به سینوزیت مزمن مبتلا شده باشید که به تورم سینوس ها برای بیش از سه ماه گفته می شود.

اگر ضد احتقان ها، اسپری های بینی و روتین های مراقبت از خود مانند شستشوی بینی کمکی نمی کنند، ممکن است نیازمند مراجعه به یک متخصص برای تجویز دارو یا حتی انجام عمل جراحی باشید. عمل جراحی سنتی سینوس شامل خارج کردن مقداری از استخوان و بافت برای باز شدن مسیرها و ایجاد فضای بیشتر برای تخلیه مخاط می شود.

سینوپلاستی گزینه دیگر است. پزشک یک بالون را درون سینوس ها وارد کرده، آن را باد می کند تا ناحیه کشیده شود، سپس بالون را خارج می کند.

انحراف تیغه بینی

گاهی اوقات گرفتگی بینی به دلیل یک مهاجم خارجی شکل نگرفته و از مشکلات ساختاری درونی سرچشمه می گیرد. انحراف تیغه بینی شایع‌ترین دلیل است. این شرایط زمانی رخ می دهد که تقسیم کننده غضروفی و استخوانی بین سوراخ های بینی از شکل طبیعی خود خارج شده باشد که به طور معمول در نتیجه یک آسیب دیدگی مانند شکستگی بینی این اتفاق رخ می دهد. یکی از نشانه های انحراف تیغه بینی توانایی تنفس فقط از یک سمت بینی است.

درمان به این که تنفس تا چه اندازه تحت تاثیر قرار گرفته است بستگی دارد. اگر همچنان می توانید نسبتا راحت تنفس کنید، داروهای آلرژی برای باز کردن مسیرهای تنفسی ممکن است کمک کنند، اما افراد بسیاری نیازمند عمل جراحی برای افزایش دائمی پهنای مسیرها هستند. روش های ترمیم انحراف تیغه بینی به طور معمول سریع (۳۰ تا ۹۰ دقیقه)، موثر و نسبتا بدون درد هستند.

بارداری

گرفتگی بینی در دوران بارداری که به نام رینیت بارداری شناخته می شود به واسطه جریان خون بیشتر به درون بافت نرم بینی رخ می دهد. در صورت ابتلا به این شرایط، ممکن است نه ماه مجبور به تحمل آن باشید.

رینیت بارداری زندگی فرد را در معرض خطر قرار نمی دهد اما درمان آن با داروها می تواند خطرناک باشد. در عوض، بیشتر زنان شستشو با محلول سالین را مد نظر قرار می دهند. این اقدام ساده می تواند به تخلیه مخاط راکد به خارج از بینی کمک کند. این به پیشگیری از یک عفونت باکتریایی ثانویه کمک کرده و همچنین فشاری که در ناحیه بینی احساس می کنید را کاهش می دهد.

اگر انحراف تیغه بینی دارید، پیش از باردار شدن با پزشک خود درباره اصلاح این شرایط صحبت کنید زیرا عمل جراحی در زمان بارداری از جمله گزینه های درمان محسوب نمی شود.

آدنوئیدهای بزرگ شده

آدنوئیدهای بزرگ شده یک دلیل شایع گرفتگی بینی طی دوران کودکی است. آدنوئیدها در پشت گلو قرار دارند و به پیشگیری از عفونت در کودکان زیر پنج سال کمک می کنند. پس از پنج سالگی، آدنوئیدها کوچک شده و دیگر نقشی در مبارزه با میکروب ها ندارند.

گاهی اوقات، عفونت موجب تورم آدنوئیدها می شود. این می تواند نه تنها موجب احساس گرفتگی بینی شود، بلکه به گرفتگی گوش ها و خشکی و ترک خوردگی لب ها به واسطه تنفس از طریق دهان منجر می شود.

اسپری های بینی یا آنتی بیوتیک ها ممکن است به مدیریت علائم تا زمانی که آدنوئیدها به خودی خود کوچک شوند، کمک کنند. در برخی کودکان ممکن است به خارج کردن آدنوئیدها نیاز باشد، به ویژه اگر در خوابیدن با مشکل مواجه باشند.

پولیپ های بینی

پولیپ های بینی تکه های کوچکی از بافت هستند که در بینی رشد می کنند. تحریک مداوم بینی ناشی از سینوزیت مزمن یا آلرژی ها می تواند موجب التهاب شود که سپس موجب ایجاد پولیپ در پوشش داخلی بینی می شود. پولیپ ها به طور معمول موجب درد یا خونریزی نمی شوند اما ممکن است به اندازه بزرگ شوند که سینوس ها و مسیرهای بینی را مسدود کرده و موجب گرفتگی بینی شوند. همچنین، آنها می توانند موجب اختلال در حس بویایی و چشایی شوند. ابتلا به فیبروز سیستیک یا آسم، فرد را هرچه بیشتر مستعد ابتلا به پولیپ های بینی می کند.

برای برخی افراد، استروئیدهای خوراکی یا بینی برای کوچک شدن  پولیپ ها و پیشگیری از بازگشت آنها کفایت می کنند. افراد دیگر نیازمد انجام عمل جراحی هستند. این در شرایطی است که احتمال بازگشت پولیپ ها وجود دارد و برخی افراد ممکن است به بیش از یک عمل جراحی نیاز داشته باشند. برخی دیگر ممکن است برای سال ها مجبور به مصرف دارو باشند. در صورت بازگشت پولیپ های بینی، باید در پرهیز از محرک های پولیپ، مانند عفونت ها کوشا باشید.

مسیرهای باریک بینی

برخی افراد با مسیرهای باریک بینی متولد می شوند. اگر یکی از آنها هستید، ممکن است به طور دائم از گرفتگی بینی رنج ببرید. این شرایط به واسطه شاخک های بینی بیش از حد بزرگ شکل می گیرد. این شاخک ها وظیفه مرطوب کردن هوای تنفسی پیش از ورود به ریه ها را بر عهده دارند.

اگر دارای مسیرهای باریک بینی باشید، ممکن است گاهی اوقات با دشواری در تنفس مواجه شوید. افرادی با مسیرهای باریک بینی اگر به آرامی تنفس کنند، مشکلی نخواهند داشت اما هنگام تنفس سریع مسیر هوایی عملکرد مطلوب را ارائه نکرده و فرد در نهایت مجبور به تنفس از طریق دهان می شود. عمل جراحی برای کاهش اندازه شاخک های بینی ممکن است ضروری باشد، اگرچه برخی داروهای آلرژی و اسپری های استروئید نیز ممکن است، کمک کنند.

محرک های شیمیایی

برخی ترکیبات ممکن است بینی را تحریک کرده و به گرفتگی آن منجر شوند. عطرها، به ویژه در محصولات بدن یا مو که نزدیک به صورت استفاده می شوند، از مقصران اصلی هستند. عطرها نه تنها می توانند موجب گرفتگی بینی شوند، بلکه می توانند حس بویایی را مختل کرده که می تواند احساس گرفتگی و پری بینی را هرچه بیشتر تقویت کند. به دلیل این که بوی محصول را به خوبی احساس نمی کنید، ممکن است از مقدار بیشتری استفاده می کنید، سپس تمام این مواد شیمیایی حفره های بینی را تحریک می کنند.

اگر فکر می کنید محصولاتی که استفاده می کنید از جمله شامپوها، صابون ها، شوینده ها و نرم کننده های پارچه در گرفتگی و پری بینی شما نقش دارند، به دنبال گزینه های بدون عطر باشید.

استرس

استرس و دیگر احساسات قوی می توانند موجب تغییراتی در سطوح هورمون ها شوند که رگ های خونی در بینی را بزرگ‌تر کرده، بینی را منقبض کرده و تنفس را دشوار کنند. این شرایط به نام رینیت وازوموتور یا رینوپاتی غیرآلرژیک شناخته می شود. بهترین اقدام شناسایی منبع استرس و حذف یا یافتن روش هایی سالم برای مقابله با آن است که از آن جمله می توان به وقت گذراندن با حیوان خانگی، انجام ورزش یا مدیتیشن اشاره کرد.

موارد دیگری از جمله هوای خشک، آلودگی هوا، و غذاهای تند نیز می توانند موجب رینوپاتی غیر آلرژیک شوند. با پزشک خود برای یافتن محرک و بهترین گزینه درمان صحبت کنید.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم

روش های درمان برای بهبود گرفتگی بینی متنوع هستند و بیشتر پزشکان ابتدا روش هایی کمتر تهاجمی را انتخاب می کنند.

این به معنای آن است که پزشکان به طور معمول محلول های سالین یا اسپری های استروئید بینی را تجویز می کنند. همچنین، شما می توانید آنتی هیستامین های بدون نسخه را امتحان کرده و برای چهار هفته این روند را ادامه دهید.

اگر گرفتگی بینی پایدار است یا با مخاط غلیظ و تغییر رنگ داده، احساس ناخوشی، تب، دندان درد، یا سردرد شدید همراهی می شود باید برای بررسی دقیق شرایط به پزشک مراجعه کنید.

منبع: عصر ایران

مرتبط:

راه های طبیعی درمان سرماخوردگی کودکان

باورهای غلط درباره ویتامین‌ها را فراموش کنید

۶ واقعیتی که باید در مورد ویتامین سی بدانید

کادمیم برای سلامتی انسان خطرناک است و استفاده از آن در اتحادیه اروپا محدود است اما به طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار گرفته است. به عنوان مثال از آن در باتری‌ها، رنگدانه‌ها و به عنوان روکش فلزات دیگر استفاده می‌شود. این عنصر همچنین در توتون وجود دارد و می‌تواند از طریق سیگار کشیدن یا بو کردن دود سیگار دیگر افراد وارد بدن شود.

این تحقیق به صورت مجازی توسط پروفسور “ایزابلا آنزی-مازانو”(Isabella Annesi-Maesano) رئیس اپیدمیولوژی بیماری های آلرژیک و تنفسی موسسه اپیدمیولوژی “پیر لوئیس” ارائه شد.

وی گفت: کادمیم نوعی فلز سنگین است. ما می‌دانیم که افراد می‌توانند از طریق غذا، آب و هوا در معرض فلزات سنگین قرار بگیرند و حتی مقادیر بسیار کمی از آنها نیز می‌توانند اثرات مخربی بر سلامتی ما داشته باشند. طی این مطالعه ما می‌خواستیم سطح برخی از فلزات سنگین را که نوزادان در رحم در معرض آن هستند را بررسی کنیم و هرگونه تأثیری را که ممکن است آنها بر رشد و سلامت آینده آنها داشته باشد، درک کنیم.

محققان در این مطالعه ۷۰۶ زن و نوزاد آنها که در واحدهای زایمان بیمارستان‌های شهر نانسی و پوآتیه فرانسه نگهداری می‌شدند را مورد بررسی قرار دادند. محققان مقادیر سه فلز سنگین مختلف از جمله کادمیم، منگنز و سرب را در خون زنان هنگام بارداری و در خون گرفته شده از بند ناف نوزادان اندازه گیری کردند.

محققان کودکان را تا سن هشت سالگی مورد بررسی قرار دادند تا ببینند آیا در هر یک از آنها علائم آسم، التهاب مخاط بینی آلرژیک، اگزما یا آلرژی غذایی ایجاد شده است یا خیر.

آنها همچنین عوامل محیطی دیگر مانند سابقه پزشکی خانوادگی کودکان و اینکه والدین آنها سیگار می‌کشند یا خیر را نیز مورد بررسی قرار دادند.

محققان به طور متوسط ۰.۸ میکروگرم کادمیم در لیتر(میکروگرم در لیتر) در خون مادران و به طور متوسط ۰.۵ میکروگرم در لیتر در خون بند ناف پیدا کردند. نتایج نشان می‌دهد که سطوح بالاتر کادمیم موجود در خون بندناف نوزادان(بالاتر از ۰.۷ میکروگرم در لیتر) با احتمال افزایش خطر آسم در حدود ۲۴ درصد در مقایسه با سطوح پایین تر (زیر ۰.۳ میکروگرم در لیتر) احتمال افزایش آلرژی غذایی در حدود ۴۴ درصد وجود دارد. سطوح بالاتر منگنز در خون مادران (بالاتر از ۱/۱ میکروگرم در لیتر) نیز در مقایسه با سطوح پایین تر (زیر ۰.۵ میکروگرم در لیتر) با افزایش احتمالی خطر ابتلا به اگزما ارتباط داشت. اگزما از عوامل خطرزا برای ابتلا به آسم شناخته شده است.

پروفسور آنزی مازانو افزود: ما از تحقیقات قبلی دریافته بودیم که انواع مختلف فلزات سنگین می‌توانند اندام‌های مختلف بدن را تحت تأثیر قرار دهند. اما مطالعه اخیر ما نشان می‌دهد که قرار گرفتن در معرض کادمیم در هنگام بارداری می‌تواند در افزایش خطر آسم و آلرژی در کودکان نقش داشته باشد. علت این امر ممکن است این باشد که کادمیم در سیستم ایمنی بدن نوزادان تداخل ایجاد می‌کند و ما فکر می‌کنیم این می‌تواند بر واکنش‌های آلرژیک آنها در کودکی تأثیر بگذارد. ما برای تأیید این یافته‌ها و درک بیشتر در مورد ارتباط بین قرار گرفتن در معرض فلزات سنگین در بارداری و سلامت کودکان در طولانی مدت به تحقیقات بیشتری نیاز داریم.

منبع:ایسنا

مرتبط:

آلرژی در کودکان و خوراکی هایی که باعث حساسیت می شود