نوشته قاتل خاموش دیگر به نام «نیترات آب» اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

نوشته چگونه از سمی شدن آب‌های بطری شده جلوگیری کنیم؟ اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

نوشته روزانه چقدر باید آب بنوشید؟ اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

نوشته روزانه به چه میزان نوشیدن آب نیاز داریم؟ اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

آموزش پای دوچرخه در شنا

ورزش پای دوچرخه  به حرکتی گفته می شود که با کمک آن شناگر میتواند بصورت عمودی در آب قرار بگیرد در حالیکه قدری از صورتش از آب بیرون باشد. به این ترتیب شناگر قادر خواهد بود که عمل تنفس را انجام بدهد و از فرورفتن کامل بدن خویش به زیر آب جلوگیری کند، ولی در هیچ جهت خاصی هم حرکت نکند.

ورزش پای دوچرخه کسانی که شنا بلد نیستند معمولاً در زمان غرق شدن دست و پا می زنند ولی بخاطر اصولی نبودن حرکات و اضطراب ناشی از ناتوانی در تنفس، این حرکات را نمیتوان پای دوچرخه تلقی کرد. در مقابل، شناگران از روش هایی مانند حرکت نیم دایره ای دست ها و حرکات منظم پاها برای شناور ماندن بصورت عمودی در آب بطور مؤثر استفاده می کنند.

گام اول

ورزش پای دوچرخه برای یادگیری حرکت پای دوچرخه بهتر است نخست تمرین های بر روی خشکی انجام پذیرد. به این صورت که به حالت نشسته بر روی دوچرخه قرار بگیرید، قدری زانو ها را خم و بدنتان را به طرف جلو متمایل کنید. در این هنگام پاها را یکی یکی از زمین بلند و زانو رابه سمت سینه بیاورید و بعد از آن با فشار کف پا، به طرف زمین برگردانید. بخاطر داشته باشید که پاها بطور متناوب این حرکت رااجرا کنند و مسیر حرکت پاها به صورت ۸ باشد به این صورت که پس از بلند کردن پا از زمین و موقع برگشت، قدری پا را به طرف بیرون حرکت دهید تا فاصله ی پاها کمی بیش از عرض شانه باشد.

آموزش شنا پا دوچرخه

گام دوم

ورزش پای دوچرخه پس از تمرین حرکات پا، به تمرین و تکرار روش ساده ی دست در پای دوچرخه بپردازید. دستها را در همان وضعیت قبلی( نشسته بر روی دوچرخه) در مقابل سینه و شکم به آرامی به هم‌دیگر نزدیک کنید و سپس با چرخش مچ از هم‌دیگر دور کنید، مانند این که آب را با کف دستها در مقابل بدن جمع و سپس به دو طرف پخش می کنید. توجه کنید حرکت دستها از محدوده ی سینه شما بیشتر نشود.

یادگیری حرکت پای دوچرخه

گام سوم

ورزش پای دوچرخه تمرین گام نخست را شروع و سپس به آرامی حرکات دستها را به آن اضافه کنید تا بدین گونه حرکت دست و پای هم زمان دوچرخه را در خشکی تمرین و تکرار نمایید.

آموزش تصویری شنا پادوچرخه

گام چهارم

ورزش پای دوچرخه تمرین گام نخست را با قرار گرفتن در قسمت کم عمق به طوری که ارتفاع آب تا زیر چانه شما باشد، تکرار کنید. در این گام تلاش کنید موقع تمرین حرکات پا، بدنتان ضمن حفظ وضعیت نشستن بر روی دوچرخه، بصورت غوطه ور در سطح آب بماند. البته انجام پای دوچرخه تنها کمک خواهد کرد تا سر شما در بالای آب باقی بماند.

گام پنجم

پس از تمرین و تکرار حرکات پا در دوچرخه که در گام چهارم اجرا گردید، این دفعه حرکات دست را هم همراه با پا بطور متناوب به اجرا در آورید تا مهارت پای دوچرخه شما کامل گردد.

گام ششم

برای کسب مهارت بیشتر در اجرای پای دوچرخه، تمرین دیگری را به اجرا در آورید. به این صورت که ابتدا روش غوطه وری لاک پشتی را اجرا کنید و بعد از غوطه وری در آب، دست هایتان را آزاد کنید تا پاها رها شوند. بعد از آن آغاز به انجام حرکات پای دوچرخه کنید درحالی که بالا تنه شما عمود نباشد و در سطح آب غوطه ور باقی مانده باشد.

گام هفتم

پس از این که قدری در زدن پای دوچرخه در این وضعیت مهارت پیدا کردید، با اجرای حرکت دست در دوچرخه که مقابل سینه شما انجام می گیرد، به آرامی سرتان را از آب بلند کنید و ضمن غوطه وری درسطح آب، به اجرای حرکت کامل پای دوچرخه اقدام کنید. بخاطر داشته باشید که مهارت پای دوچرخه به مرور زمان و با انجام تمرین های مستمر و تکرار به ميزان کافی بطور مطلوب به مرحله اجرا در خواهد آمد و شما خواهید توانست با ارامش کامل و به کارگیری نیروی بسیار کمی در سطح آب باقی بمانید.

پادوچرخه در واقع بهترین و کارآمدترین شیوه برای ماندن روی آب است. البته در ابتدا قدری سخت و احتیاج به تمرین زیاد دارد. در اوایل قدری هم آهنگی مشکل می باشد ولی به مرور و تمرین کردن از زدن پای دو چرخه به مدت طولانی و خستگی کم در آب لذت خواهید برد.

مرتبط:

ورزش بتل روپ چیست و چه فوایدی دارد؟

تمرینات ورزشی در خانه فواید بسیاری دارد

ورزش کدام بیماری‌ های خلقی را درمان می‌کند

نوشته ورزش پای دوچرخه شنا و تاثیرش در یادگیری شنا اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

مطالعات جدید پژوهشگران نشان می‌دهد آلودگی پلاستیکی به‌صورت ذرات میکروسکوپی در تمامی آب‌های آشامیدنی جهان نفوذ کرده و همه ما روزانه مقداری پلاستیک را همراه با آب آشامیدنی می‌نوشیم.

استفاده گسترده و رهاسازی پلاستیک‌ها در طبیعت نگرانی‌های جدی جهانی را در مورد تأثیر این ماده بر سلامت عمومی و محیط‌ زیست ایجاد کرده است.

درحالی‌که تحقیقات زیادی در مورد زباله‌های پلاستیکی موجود در طبیعت چه به‌صورت قطعات بزرگ و قابل‌مشاهده و چه به‌صورت ذرات کوچک یا میکرو پلاستیک‌ها انجام‌شده است، هنوز سرنوشت و تأثیر زباله‌های پلاستیکی در مقیاس نانو در آب ناشناخته مانده است.

به‌تازگی یک مطالعه جدید توسط دانشگاه ایالتی واشنگتن انجام‌شده است که نتایج آن نشان می‌دهد ذرات نانو پلاستیک در آب‌های جاری، دریاها و حتی آب آشامیدنی مصرفی ما وجود داشته و به‌طورکلی این ذرات ریز تمایل دارند در کارخانه‌های تصفیه‌ آب و فاضلاب مستقر شوند.

از طریق مصرف آب آشامیدنی به‌طور متوسط هرماه تقریباً چند گرم پلاستیک وارد بدن ما شده و به‌بیان‌دیگر همه ما ماهانه حدود ۲۰ گرم پلاستیک می‌نوشیم. این موضوع بسیار نگران‌کننده است زیرا کسی نمی‌داند بعد از ۲۰ سال چه اتفاقی خواهد افتاد و این مصرف پلاستیک چه تأثیری در سلامت و بدن انسان می‌گذارد.

ایندرانیل چودوری (Indranil Chowdhury) استادیار دانشکده مهندسی محیط‌زیست دانشگاه واشنگتن و از اعضای ارشد این تیم پژوهشی در رابطه با موضوع فوق اعلام کرد: «از طریق مصرف آب آشامیدنی به‌طور متوسط هرماه تقریباً چند گرم پلاستیک وارد بدن ما شده و به‌بیان‌دیگر همه ما ماهانه حدود ۲۰ گرم پلاستیک می‌نوشیم. این موضوع بسیار نگران‌کننده است زیرا کسی نمی‌داند بعد از ۲۰ سال چه اتفاقی خواهد افتاد و این مصرف پلاستیک چه تأثیری در سلامت و بدن انسان می‌گذارد.»

پژوهشگران در این تحقیقات به بررسی این موضوع پرداختند که چه اتفاقی برای نانو پلاستیک‌های واردشده به محیط‌زیست و منابع آب‌های شیرین می‌افتد؟

تجزیه‌وتحلیل سرنوشت نانو ذرات پلی‌اتیلن و پلی استایرن که در تعداد زیادی از محصولات روزمره ما استفاده می‌شود، می‌تواند به مبارزه با آلودگی پلاستیکی کمک کند. از سوی دیگر، پژوهشگران چگونگی رفتار ذرات نانو پلاستیکی ساخته‌شده از مواد شیمیایی مختلف را در محیط‌های مختلف اعم از آب‌شور تا آب حاوی مواد آلی را موردبررسی قراردادند.

دانشمندان دریافتند درحالی‌که اسیدیته آب تأثیر کمی روی میکرو پلاستیک‌ها دارد، نمک و مواد آلی طبیعی در تعیین نحوه حرکت و انتقال این زباله‌های پلاستیکی نقش مهمی ایفا می‌کنند. در این میان به‌طورقطع می‌توان ادعا کرد که پلاستیک‌های ریز در محیط‌زیست با پیامدهای ناشناخته بهداشتی و زیست‌محیطی در حال استقرار و تجمع هستند. دانشمندان اکنون درحال‌توسعه و ایجاد تکنیک‌هایی برای از بین بردن و حذف پلاستیک از آب هستند.

گفتنی است نتایج یک مطالعه قدیمی‌تر نشان داد که آب درون بطری‌های پلاستیکی آشامیدنی در سراسر جهان، در ۹۰ درصد از مواقع حاوی میکرو پلاستیک‌ها هستند. از سوی دیگر در بیشتر موارد میزان برومات موجود در آب‌های بسته‌بندی بالاتر از حد استاندارد است.

در این مطالعات مشخص شد که آلودگی گسترده با بقایای پلاستیکی ازجمله پلی‌پروپیلن، نایلون و پلی‌اتیلن ترفتالات (PET) در ۹۳ درصد محصولات بررسی‌شده وجود دارد. این ذرات پلاستیکی دربسته‌های مختلف آب‌معدنی در اندازه‌ها و میزان مختلفی از صفر تا ۱۰ هزار قطعه میکرو پلاستیک دیده شد.

بر اساس این مطالعات، خوردن یک لیتر آب بسته‌بندی‌شده می‌تواند ده‌ها هزار ریز پلاستیک را وارد بدن انسان کند. این ذرات به‌طور متوسط ۱۰۰ میکرون بوده و در یک بطری یک لیتری از آب‌های معدنی بسته‌بندی‌شده در ظروف پلاستیکی، بیست‌وهفت درصد برومات bromate وجود دارد که این ماده برای بدن انسان مضر و آسیب‌رسان است.

این ماده شیمیائی به‌عنوان یکی از عوامل مهم واصلی ابتلا به بیماری‌هایی مانند سرطان، عفونت دستگاه گوارش و ریزش مو شناخته می‌شود. متأسفانه درحالی‌که طی دهه گذشته استفاده از آب‌های آشامیدنی بسته‌بندی‌شده در بطری‌های پلاستیکی در سراسر جهان با افزایش بسیار زیادی روبه‌رو شده است، تحقیقات انجام‌شده نشان می‌دهد که درصد بالای ماده شیمیائی برومات در همه محصولات آب‌های معدنی که توسط شرکت‌های مختلفی تهیه و ساخته می‌شوند وجود داشته و ارتباطی با منبع آب استفاده‌شده ندارد بلکه این ماده سمی از طریق تماس آب با بدنه پلاستیکی بطری و به‌ویژه در مجاورت با نور آفتاب به آب وارد می‌شود.

لازم به توضیح است که در گزارش‌های رسمی سازمان بهداشت جهانی، میزان مجاز برومات موجود در آب آشامیدنی تنها ۱۰ درصد عنوان‌شده است و این موضوع به‌صراحت تأکید شده است که حداکثر میزان پیش‌بینی‌شده و مورد تائید این ماده در داخل بطری‌های یک لیتری آب باید چهار میلی‌گرم باشد که متأسفانه میزان ماده فوق‌الذکر در حال حاضر بسیار بیشتر از این میزان است.

مرتبط:

نوشیدن آب تاثیر بیشتر به کاهش وزن کمک می کند

آب درمانی (هیدروپاتی) یعنی درمان امراض به وسیله آب

نوشته ماهانه چند گرم پلاستیک می‌نوشیم اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

نوشیدن آب برای کاهش وزن

نوشیدن آب تاثیر بیشتر به کاهش وزن کمک می کند اما آیا واقعا آب به کاهش وزن کمک می کند؟ پاسخ کوتاه بله است. نوشیدن آب میزان سوزاندن کالری‌،که به عنوان مازاد انرژی‌های مصرفی شناخته می‌شود، را افزایش می‌دهد.

نوشیدن آب فراوان ممکن است در مسیر کاهش وزن به سود شما باشد زیرا می‌تواند به تشخیص بهتر زمانی که سیر شده‌اید کمک کند و هنگام انجام تمرینات چربی سوز نیز بدن را هیدراته نگه دارد.

اگر در مسیر کاهش وزن گام برمی‌دارید، تأمین آب مورد نیاز بدن می‌تواند نقش مهمی در این زمینه داشته باشد.

مطالعات نشان داده‌اند که در بزرگسالان مصرف انرژی در حالت استراحت ۱۰ دقیقه پس از نوشیدن آب ۲۴- ۳۰% افزایش‌یافته است. این زمان در حالت عادی حدوداٌ ۶۰ دقیقه طول می‌کشد.

در مطالعه دیگری بر روی کودکان چاق و دارای اضافه‌وزن نشان داده‌شده که پس از نوشیدن آب سرد توسط این کودکان مصرف انرژی در حال استراحت تا ۲۵% افزایش‌یافته است.

تاثیر خوردن آب برای لاغری

نوشیدن آب تاثیر مطالعه‌ای بر روی زنان دارای اضافه‌وزن انجام شد، در این مطالعه اثر افزایش مصرف آب به بیش از ۱ لیتر در روز را بررسی کردند. نتایج نشان دادند که افرادی که در طی یک دوره ۱۲ ماهه آب بیشتری مصرف کردند ۲ کیلوگرم کاهش وزن بیشتری داشتند.

درنتیجه از این مطالعات می‌توان نتیجه گرفت که نوشیدن ۰٫۵ لیتر آب بیشتر باعث افزایش ۲۳ کالری به کالری‌های سوخته شده است؛ که در طول یک سال ۱۷۰۰۰ کالری معادل سوزاندن ۲ کیلوگرم چربی است!

این نتایج در هنگام نوشیدن آب سرد متفاوت است و کالری سوزی بیشتر می‌شود. چون بدن انرژی بیشتری برای گرم کردن آب بدن و رساندن آن به دمای بدن صرف می‌کند؛ البته یادتان باشد آب یخ یا خیلی سرد برای بدن مضر است!

رابطه نوشیدن آب و کاهش وزن

کاهش اشتها با نوشیدن آب قبل از غذا

بعضی از مردم معتقدند که که آب آشامیدنی قبل از غذا اشتها را کاهش می‌دهد هرچند این موضوع واقعیت دارد اما این موضوع تقریبا به طور انحصاری در میان سالمندان موثر است و مطالعات نشان می‌دهد که نوشیدن آب قبل از هر وعده غذا، در طی یک دوره ۱۲ هفته‌ای بیش از ۲ کیلوگرم کاهش وزن به دنبال داشته باشد.

در مطالعه‌ای دیگر، شرکت کنندگان دارای اضافه وزن و میانسال که قبل از مصرف هر وعده غذایی آب نوشیده بودند نسبت به سایرین با کاهش ۴۴ درصدی وزن مواجه شدند؛ مطالعه دیگری هم نشان داد که آب آشامیدنی قبل از صبحانه، میزان مصرف کالری به دست آمده در طول مصرف غذا را ۱۳ درصد کاهش می‌دهد.

هرچند این روش برای افراد میانسال و سالخوردگی بسیار مفید است اما مطالعات روی افراد جوان نشان داده است که کاهش قابل توجهی در مصرف کالری با نوشیدن آب قبل از غذا وجود ندارد.

نکته :

– آب می‌تواند به لاغری کمک کند.

– آب بدون کالری است و نوشیدن آن نیم تا یک ساعت قبل از غذا ممکن است باعث کاهش اشتها شود.

– مزایای نوشیدن آب وقتی بیشتر می‌شود که جایگزین نوشیدنی‌های دیگر مثل نوشابه‌های شیرین شود و این یک راه ساده برای کاهش شکر و کالری دریافتی می‌شود.

مرتبط:

آیا کودکان هم باید عینک آفتابی بزنند؟

هویج حاوی مقادیر زیادی فیبر غذایی است

راه مقابله با خشکی پوست و رعایت نکات بهداشتی

نوشته نوشیدن آب تاثیر بیشتر به کاهش وزن کمک می کند اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

تحقیق درباره زندگی وال ها (نهنگ) و انواعشان

وال ها، بزرگترین حیوانات آبها

وال یا نَهَنگ پستانداری آبزی است از رده آب‌بازسانان که دمی بلند دارد. پشتش پهن و گوشتالو است و زندگیش را در اقیانوس‌ها می‌گذراند، اگر او را به ساحل بیاورند آن‌قدر به او فشار می‌آید که می‌میرد.بدنش مو نداردبزرگترین حیوان دنیا «وال آبی»است. این اسم به خاطر رنگ آبی این نهنگ هاست.  نوزاد او وقتی به دنیا بیاید بزرگ است.

وال‌ها شبیه ماهی‌ها به نظر می‌رسند، اما از پستانداران هستند. آن‌ها مانند دیگر پستانداران، بچه می‌زایند و به بچه‌های خود شیر می‌دهند. اغلب آن‌ها به صورت گروهی زندگی می‌کنند. گاه این گروه‌ها به دلایل ناشناخته در ساحل دریا به گل می‌نشینند و می‌میرند. همچنین، نسل بسیار از وال‌ها به دلیل شکار بی‌رویه در خطر نابودی است. .

یک وال آبی ۳۰ متر طول و ۱۷۰ تن وزن دارد که برابر با وزن ۲۵ فیل یا ۲۵۰۰ انسان است . فقط وزن زبان یک وال آبی به سنگینی یک فیل و قلب آن به اندازه ی یک اتومبیل کوچک است. جالب است بدانید که وال های آبی با این هیکل بزرگ،فقط از موجودات بسیار ریز دریاها واقیانوس ها تغذیه می کنند. والهای آبی در خلیج فارس و دریای عمان هم دیده می شوند.

نحوه تنفس وال ها

وال‌ها مانند ما انسان‌ها از پستانداران هستند. بنابراین باید از هوا تنفس کنند. آن‌ها بارها به سطح آب می‌آیند و از راه یک یا دو سوراخ بر بالای سرشان تنفس می‌کنند. یک گونه از وال‌ها به نام وال عنبر، شیرجه‌‌‌زننده‌ی شگفت‌انگیزی است. این وال می‌تواند تا ۲ ساعت نفس خود را نگه دارد و تا ۲ کیلومتر شیرجه برود.

تغذیه وال ها

بزرگ‌ترین وال‌ها با غربال‌کردن آب دریا، غذا به دست می‌آورند. آن‌ها آب را از ردیف‌هایی از صفحه‌های شانه‌مانند می‌گذرانند. پلانکتون‌ها و ماهی‌های کوچک در این شانه‌ها به دام می‌افتند تا وال آن‌ها را ببلعد. برخی وال‌ها، مانند وال عنبر، دندان دارند و ماهی و ماهی‌مرکب می‌خورند.

انواع وال ها

• وال های دندان دار (Toothed Whales)
• وال های بالنی (Baleen Whales)

وال های دندان دار

والهای دندان دار همانطور که از اسمشان پیداست، در دهان خود دندان دارند. از دیگر ویژگی های مشترک آنها وجود یک سوراخ بازدم در بالای سر آنهاست در حالی که والهای بالنی دو سوراخ در بالای سر خود دارند. این گونه والها از اندامی به عنوان ملون در سر خود برای متمرکز کردن امواج صوتی خود استفاده می کنند. مغز آنها بزرگ است و عمدتا حیوانات باهوشی محسوب می شوند.

مهم ترین انواع والهای دندان دار عبارتند از:

۱- نهنگ قاتل (Killer Whale):

طول: حداکثر ۹ متر

رنگ: پشت سیاه و شکم سفید، تکه ای زینی شکل برنگ خاکستری در عقب باله پشتی، تکه ای سفیدرنگ درست زیر چشم‌ها

باله پشتی: انحنا به سمت عقب، در وسط بدن، حدود ۱٫۸ متر ارتفاع

دم: کوتاه و پف دار

این نهنگ ها بطور گروهی زندگی و حرکت می کنند و قدرتمندترین شکارچی دریا محسوب می‌شوند. غذای آنها را شیرهای دریایی، کوسه ها و سایر حیوانات دریایی تشکیل می دهد. فرزندان تا پایان عمر و حتی پس از بچه دار شدن با والدین خود زندگی می کنند.

۲-عنبرماهی (Sperm Whale):

طول: حداکثر ۱۸ متر

رنگ: خاکستری تیره متمایل به قهوه‌ای

عنبرماهی بزرگترین گوشتخوار دنیا است. شکل منحصر بفرد آنها به علت سر بسیار بزرگ است که یک سوم طول حیوان را تشکیل می دهد. نام خود را از روغن مومی شکلی که در سر حیوان وجود دارد گرفته اند. این روغن کیفیت بسیار بالایی دارد و قبلا به عنوان سوخت چراغ و بعدها به عنوان ماده خوشبو کننده یا روانکار صنعتی مورد استفاده قرار می گرفته است. از این رو این نوع نهنگ در طول تاریخ بسیار بی رحمانه مورد شکار قرار گرفته است. غذای محبوب این نهنگ هشت پایان دریایی است.

۳- پرپواز دال (Dall’s Porpoise):

طول: حداکثر ۲٫۲ متر

باله پشتی: کوچک و مثلثی شکل

رنگ: سیاه با تکه های سفید در پهلوه

این نهنگ تنها در اقیانوس آرام شمالی و دریاهای مجاور آن یافت می شود. آنها در تابستان به شمال و در زمستان به جنوب مسافرت می کنند. طول عمر آن تفریبا ۱۳ سال است.

۴- پرپواز بندرگاه (Harbour Porpoise):

طول: حداکثر ۱٫۸ متر

باله پشتی: کوچک، مثلثی و همرنگ بدن

رنگ: قهوه‌ای تا خاکستری، روشن تر در قسمت شکم

وال های بالنی

والهای بالنی بجای دندان، دارای صفحاتی برای فیلتر کردن آب دریا و گرفتن موجودات زنده از آن هستند. مشهورترین زیرگونه های این نوع عبارتند از:

۱- نهنگ کوهان دار (Humpback Whale)

طول: تا ۱۶ متر، بدن ضخیم و گوشتالو

رنگ: سیاه تا خاکستری

باله پشتی: در یک سوم انتهای بدن

والهای کوهان دار در تمامی اقیانوس های دنیا یافت می شوند. در گذشته، کشتار بی رحمانه تعداد آنها را تا ۱۶۰۰ عدد کاهش داده بود ولی خوشبختانه تعداد آنها در دهه های اخیر رئو به افزایش گذاشته بطوریکه اکنون بر ۱۸۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰ تخمین زده می‌شود. طول عمر این نهنگ حدود ۴۸ سال تخمین زده می شود. نهنگ های کوهان دار کوچکتر طعمه مورد علاقه نهنگ قاتل هستند.

۲- وال آبی (Blue Whale)

طول: تا ۳۰ متر

رنگ: آبی خاکستری

بازدم: تا ارتفاع ۹ متر می رسد.

والهای آبی در تمامی اقیانوس های جهان تردد می کنند. این والها معمولا به تنهایی سفر می کنند و طول مسیر حرکت آنها ممکن است به ۰ ۲۵۰۰ کیلومتر نیز برسد. اصوات بمی که این موجود تولید می کند ممکن است تا فاصله ۱۰۰۰ کیلومتری نیز قابل دریافت باشند. لیکن بیشتر صداهای این حیوان فرکانسی پایین تر از حد شنوایی انسان دارند. این گونه اکنون در معرض خطر انقراض است.

دانستنی وال ها: در رگ وال ابى یك انسان میتواند شنا كند.قلب وال از ماشین كوچك بزرگ تر است و اگر انرا كنار یك انسان بگذاریم حدود دو برابر ان ارتفاع دارد.وال آبى هر دو ساعت به روی آب میاد و نفس میگیرد .صداى وال ابی تا ۴۰۰ كیلو متر پخش میشود و ممكن است به ۴۰۰۰ كیلو متر برسد. یك وال بالغ و بزرگ میتواند یك نهنگ قاتل را ببلعد.

مرتبط:

پالیندروم (واروخوانه یا قلب مستوی هم گفته می شود)

زنان پیشگام در تاریخ ریاضیات آمریکا

اعیاد ملی و مذهبی با آداب و رسوم خاصی برگزار می‌شوند

نوشته وال یا نَهَنگ پستانداری آبزی است اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

آب درمانی (هیدروپاتی) یعنی درمان امراض به وسیله آب. از زمانی که به یاد می آید، هم قبایل بدوی و هم ملل متمدن آب را برای درمان به کار می گرفتند. حتی حیوانات وحشی و اهلی دریافته اند، زمانی که بیمار می شوند، باید آب بیاشامند.

مصرف صحیح آب نه تنها تندرستی ما را حفظ می کند، بلکه در صورت از دست رفتن تندرستی یا بروز اختلال در آن از طریق پاکسازی مواد زاید از بدن، آن را باز می گرداند.

طبقه بندی آب از نظر درجه حرارت:

۱) آب خنک تر از دمای بدن (۳۷ درجه) اثر برانگیزنده، خنک کننده و محرک دارد.

۲) آب گرم تر از بدن، تقویت کننده، نیرو بخش و قدرت آفرین است.

۳) آبی که داغ است آرامش به وجود می آورد و دردها را مرتفع می سازد، ولی ایجاد خستگی مفرط می نماید.

۴) آبی که اندکی از درجه حرارت بدن پایین تر است، یعنی آب ولرم (۲۷ تا ۳۲ درجه) یا آب نه سرد و نه گرم (۳۲ تا ۳۵ درجه) همیشه سودمند است و برای مصارف عمومی مناسب است.

چار چوب نظری آب درمانی

نظریه اساسی و اصول هیدروپاتی را می توان به قرار زیر تشریح کرد:

ناخالصی های بدن، علت تمام بیماری هاست.

درد، آوای طبیعت است که به مغز هشدار می دهد که پناهگاه عضو، مورد تهاجم دشمن قرار گرفته است و برای دفع میهمان ناخوانده یاری می طلبد.

داروهای شیمیایی زهرآگین در چنین مواردی صرفا بیماری را کنترل می کنند، ولی نمی توانند علت را مرتفع سازند. این داروها متعاقبا صدمات شدید تری عارض می کنند.

طبیعت درمان دهنده بزرگی است. بنابراین تمهیدات ما در گرو همکاری با طبیعت، در پاکسازی زواید از طریق مصرف داخلی و خارجی آب است که سالم ترین، مطمئن ترین و بی آزارترین پاک کننده است.

بدن انسان سالم بیش از ۶۰ درصد آب دارد که درجه حرارت آن ۳۷ درجه سانتی گراد است.

بدن روزانه مقداری آب از طریق پوست، شش ها، کلیه ها و روده ها دفع می کند و برای اینکه در تندرستی باقی بماند، باید مقداری آب خالص را از راه غذا و آشامیدنی به بدن برسانیم.

برای آنکه تندرستی را حفظ کنیم، همیشه باید غریزه طبیعی را به منزله راهنما قرار دهیم.

علت اولیه تمام بیماری ها، باقی ماندن مواد مرضی در سیستم بدنی است. باکتری ها ازاین مواد زاید تغذیه می کنند. هیچ گونه باکتری در خون خالص اکسیژن دار و در مکانی که این مواد زاید یافت نمی شوند، نمی تواند رشد کند.

بیماری های مزمن در اثر تجمع این مواد مرضی در بعضی از مناطق بدن که بنا به دلایلی ضعیف تر از بقیه اعضا در دفع مواد زاید است، مانند ریه، کبد یا کلیه به وجود می آیند که این مواد زاید سبب تضعیف و تخریب عضو گرفتار می شوند.

تمهیدات ما در علاج بیماری حاد یا مزمن باید کمک به طبیعت در خروج این مواد زاید از بدن باشد که عملکرد اعضا را مختل می کند و این کار نباید با سموم یا تزریق مواد بیگانه در سیستم باشد که حالت بیماری را مشکل تر می سازد، پس آنگاه طبیعت با ناخالصی ها می ستیزد و موادی که برای بدن لازم نیست از بدن دفع می کند.

* ما به وسیله ی آب می توانیم …

۱) هضم غذا را در بدن خود بهبود بخشیم.

۲) اجابت مزاج خود را فعال سازیم.

۳) جریان ادرار را منظم کنیم.

۴) پوست را پاک کنیم و منافذ را برای تعریق باز نگه داریم.

۵) تعریق را کم کنیم، وقتی که بیشتر از حد باشد.

۶) خواب طبیعی و سالم داشته باشیم.

۷) درجه حرارت را به هنگام تب کم کنیم.

۸) درجه حرارت را در شرایط لرز زیاد کنیم.

۹) جریان خون را تسریع نماییم.

۱۰) التهاب و احتقان را در هر جای بدن کاهش دهیم.

۱۱) از چرکی شدن هر قسمت ملتهب جلوگیری کنیم.

۱۲) در هنگام بیماری تشنگی را مرتفع سازیم.

۱۳) تمام ضایعات از قبیل زخم، بریدگی، سقوط، شکستگی ها، سوختگی ها و … را ترمیم کنیم.

۱۴) درد را به شیوه ای طبیعی، بدون داشتن اثرات ناگوار شایع داروهای سمی آرام کنیم.

۱۵) به طبیعت در ریشه کن ساختن ناخالصی ها، سموم و … از بدن کمک برسانیم.

۱۶) آسیب های کبد، یرقان، سنگ صفرا، یبوست، قولنج، کهیر، چاقی و بیماری های تحلیل برنده را شفا بخشیم.

۱۷) اختلال در آشامیدن، تپش قلب، روماتیسم، نقرس، ضعف جنسی و … را بهبود نماییم.

۱۸) بیماری هایی از قبیل گال، کورک و دمل، کیست سرطان، زخم های خورنده، خنازیر، لوپوس، سل، جذام و … را التیام دهیم.

۱۹) از افراد ضعیف و خسته مراقبت کنیم و آنها را با طراوت و سرپا نگه داریم.

موارد احتیاط در آب درمانی

آب های خنک تر را برای مدت زمان کوتاه تری باید به کار برد.
وقتی که بدن خشک می شود، نباید آب سرد را به مصرف داخلی رساند.
در کم خونی ها، درجه حرارت پایین، سیانوز و در خلال عادات ماهانه در افراد حساس، آب درمانی توصیه نمی شود.
آب گرم را نباید در افراد ناتوان که احساس کوفتگی می کنند، یا مستعد غش و ضعف هستند، یا آنهایی که مستعد گرمازدگی می باشند و یا در سکته به مصارف داخلی و خارجی بدن رساند.
آب ولرم، نه سرد و نه گرم، در درمان اغلب بیماری ها موثر است، به شرط آنکه توسط پزشکی مجرب در زمینه ی آب درمانی تجویز شده باشد.
آب دارای مواد معدنی اولیه و ناخالصی یا آغشته به رادیوم و … را نباید برای مصارف آشامیدنی به کار برد.

مرتبط:

واترپلو یکی از ورزش های آبی و گروهی است

  دوچرخه سواری کوهستان – یه ورزش هیجان انگیز

ورزش مناسب کودکان در سنین مختلف + باید و نبایدها

نوشته آب درمانی (هیدروپاتی) یعنی درمان امراض به وسیله آب اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.

ژاپنی ها اعتراف کرده اند که از آب قلیایی زیاد استفاده می کنند و آن را اصلی ترین علت افزایش طول عمر خود می دانند. آب قلیایی با افزایش متابولیسم بدن به دفع سموم بدن کمک می کند. همانگونه که می دانید بیش از دو سوم از بدن ما را آب تشکیل داده است پس اگر می خواهید زندگی سالمی داشته باشید باید سطح پ هاش آب مصرفی خودرا قلیایی کنید. یعنی بالاتر از ۷ و زیر ۷ نیز  اسیدی است.

چرا “آب قلیایی” برای بدن مفید است؟

غذاهای ناسالمی که بشر امروزی مصرف می کند سبب شده تا بدن ما به اسیدی میل کند که اصلا برای سلامت جسم و روح مناسب نیست. از علت های اصلی اسیدی شدن بدن می توان به موارد زیر اشاره کرد:

مصرف الکل، قهوه و نمک، شکر تصفیه شده، و به خصوص غذاهای چرب

اگر می خواهید بدانید بدن شما تا چه حد اسیدی است بهتر است به عوامل سردرد، شکم درد، دائم مریض شدن، ضعف سیستم ایمنی بدن توجه کنید. اما جدا از این مسائل بیایید دریابیم آب قلیایی که ژاپنی ها ان را راز طول عمر خود نامیده اند، چگونه بدست می آید.

آب قلیایی چیست؟

آب قلیایی، دارای PH بالاست یعنی بیشتر قلیایی و کمتر اسیدی است. PH خنثی عدد ۷ را نشان می دهد. کمتر از آن اسیدی و بیشتر از آن قلیایی است. PH آب را می توان به وسیله مواد افزودنی مختلف، اسیدی یا قلیایی کرد. شما می توانید با نوشیدن آب قلیایی PH بدن خود را متعادل کنید و آن را از حالت اسیدی خارج کنید. این گونه بدن از مشکلات و عوارض اسیدی بودن خارج شده و سالم می ماند.

خواص و فواید آب قلیایی برای بدن چیست؟

افرادی که بدن ان ها حالت اسیدی دارد و به نوعی اسیدیته هستند کمتر از افرادی که بدنشان متعادل است، احساس سلامتی می کنند. شما می توانید یک زندگی سالم را با تغییر در رژیم غذایی و شیوه زندگی شروع کنید. در ابتدا برای تشخیص میزان اسیدی بودن بدنتان می توانید از طریق نوارهای تورنسل و آزمایش آن ها به وسیله تست بزاق یا ادرار اقدا کنید. اگر در طی این آزمایش، نوارها بدن شما را اسیدی نشان دادند نوشیدن آن می تواند یک انتخآب بسیار درست و ابتدای راه سلامت عمر باشد.

فواید آب قلیایی

•    دهیدراسیون یا آب گیری در ورزشکاران

•    افزایش سلامت کبد

•    افزایش سلامت کلیه

•    طرز تهیه آب قلیایی در خانه

شما می توانید به راحتی و تنها در خانه این آب را درست کنید:

طرز تهیه آب قلیایی با استفاده از لیمو:

ابتدا یک پارچ بزرگ را پر از آب کرده و یک لیمو را به ۸ قسمت تبدیل کرده و به آب اضافه کنید. توجه داشته باشید که اصلا نیازی به فشار لیموها برای خروج آب آن ها نیست و تنها کافیست لیموها را درون آب بریزید . اجازه دهید آب و لیموها به مدت ۸ تا ۱۰ ساعت در دمای اتاق مانده و خیس بخورند.

روش دوم تهیه آب قلیایی با استفاده از جوش شیرین

شایان ذکر است که این روش به دلیل داشتن سدیم بالا جوش شیرین برای افرادی که رژیم سخت کم سدیم را انجام می دهد، توصیه نمی شود. اما چگونه با جوش شیرین به آب قلیایی برسیم؟

هشت اونس از آب را در ظرفی ریخته و یک هشتم قاشق چای خوری جوش شیرین می ریزیم و آن را حل می کنیم. این حل کردن باید تا جایی پیش رود که هیچ ذره ای از پودر یا کریستال شناور در آب باقی نماند و سپس میل کنید.

آب قلیایی را چه موقعی از روز مصرف کنیم؟

مطابق نظر کارشناسان آب قلیایی را یا باید قبل از وعده های غذایی یا بعد آن مصرف کرد. زمان مصرف قبل از غذا نیم ساعت و بعد از غذا نزدیک به دوساعت بعد می باشد. اختصاص زمان زیاد برای مصرف آب قلیایی بعد از غذا برای عدم تداخل با گوارش بدن است که نیازمند محیطی اسیدی است.

عوارض مصرف زیاد آب قلیایی

قلیایی شدن بدن هم مانند اسیدی شدن مضر است و عوارضی را به دنبال دارد برخی از این عوارض عبارتند از:  سردرد، درد عضلات و خستگی

مزایای نوشیدن آب قلیایی چیست؟

حفظ بدن و قرار دادن آن در حالت تعادل به کارکرد بهتر سیستم های مختلف بدن کمک شایانی می کند. گفته می شود که آب قلیایی می تواند دشمن سرطان می باشد و پیشرفت آن را به طور چشمگیری کاهش دهد. همچنین گفته اند مصرف این آب در افراد دیابتی باعث کاهش سطح قند خون شده و سطح کلسترول و تری گلیسیرید آن ها را کم کند.

اکنون به دیگر مزایای این آب شگفت انگیز می پردازیم:

افزایش سلامت کلیه

تحقیقاتی که در سال ۲۰۰۷ در ایالت متحده آمریکا انجام گرفته نشان دهنده این است که بدن افرادی که از غذاها و مکمل های قلیایی استفاده می کنند، از تعادل PH بسیار بهتری برخوردار است. در نتیجه این امر توانایی کلیه برای دفع سموم بسیار بالا رفته و پاکسازی در بدن به بهترین نحو انجام می گیرد.

بهبود عملکرد روده و سیستم ایمنی بدن

آب قلیایی، می تواند سلامت شما را از طریق بازگرداندن تعادل به روده چندین برابر کند. با استفاده از این کار ایمنی بدن چندین برابر شده و از گسترش هرگونه عفونت در بدن جلوگیری می شود.

افزایش سلامت کبد به خصوص برای افراد دیابتی یا پیش دیابت

اگر چه انجام آزمایش روی انسان ها در این زمینه کمی محدود بوده است اما تحقیقاتی که در سال ۲۰۱۳ بر روی موش ها انجام گرفته نشان می دهد که مصرف آب قلیایی می تواند سلامت کبد را تا حد بسیار زیادی ارتقا بخشد.

در این آزمایش از موش هایی استفاده شد که مانند انسان ها مشکل کنترل قند خون داشتند و به آن ها آب یونیزه قلیایی شده خورانده شد و بعد از مدت ها مشاهده کردند که عملکرد کبد آن ها بسیار بهتر از قبل شده و تا حد زیادی بهبود یافته است.

دهیدراسیون یا آب گیری ورزشکاران

بدن انسان در طی فعالیت های شدید مقدار زیادی از الکترولیت هایش را از دست می دهد. ورزش باعث شده تا بدن یون هیدروژن را بیش از اندازه دفع کند به همین دلیل بدن حالت اسیدیته پیدا کرده و موجب خستگی های پی در پی می شود.  به همین دلیل دانشگاهی در مونتانا طی مجموعه تحقیقاتی که بر روی ورزشکاران انجام داد متوجه شد کسانی که از آب قلیایی بیشتر استفاده می کنند، عملکرد بهتری برای هیدراته کردن بدن خود و تنظیم PH خود داشته اند. کسانی که مشتاق ورزش هستند بهتر است این آب را همواره در رژیم های غذایی خود داشته باشند تا تاثیر شگفت انگیز آن را در زندگی خود مشاهده کنند.

مرتبط:

آزمایش آب و آتش

نوشته آب قلیایی چیست و چگونه میتوان آب قلیایی را در خانه درست کرد؟ اولین بار در سازمان پیشاهنگی استان فارس. پدیدار شد.